AAS 40 (1948), p. 218
tantam sibi animi puritatis apud omnes aestimationem comparavit, nt
alter Aloisius Gonzaga nuncupari mereretur, uti Sanctus Ioannes Bosco
scripto testatus est. Studiis multa cum laude Cherii absolutis, inter Taurinensis
Seminarii alumnos cooptari postulavit; sed cum ob loci angustiara
ibi recipi non potuisset, Cherium rediit, ubi primum philosophiae
cursum sequutus est. Vacationum tempus Castrinovi, prout suescebat
quotannis, apud suos transegit, ibique kalendis Iulii anno millesimo
octingentesimo vicesimo septimo clericorum habitum induit, brevi ad
philosophiae studium perficiendum Cherium rediturus. Quo absoluto et
in patrium oppidum reversus, theologicis doctrinis, magisterio utens sui
curionis Bartholomaei Dassano, per biennium diligentissime incubuit.
Prima tonsura et ordinibus minoribus receptis anno millesimo octingentesimo
trigesimo, in novum seminarium dioecesanum Taurinense Cherii
civitatis, ut ibi theologicum cursum impleret, receptus est, atque ibidem
per triennium permansit, inter condiscipulos non solum ingenii et profectus,
sed humilitatis, comitatis, et pietatis laude quam maxime fulgens.
Interea ad subdiaconatus et diaconatus ordines promotus est, ac
tandem sacerdotio adauctus est vicesima prima die septembris mensis,
anno millesimo octingentesimo trigesimo tertio, quanta cum animi puritate
quantoque ardore facile opinari potest. Auspicatissimo die illo,
coram Iesu Christi Crucifixi simulacro genuflexus, toto ex corde propositum
renovavit, uti S. Ioannes Bosco scripto expressit, se ad sanctitatis
apicem pervenire et citius pervenire velle. Quod quidem propositum fideliter
illum servavisse tota eius vita testatur. In omnium namque virtutum
exercitatione tam constan s, promptus semper extitit ut vere iustus
vereque sanctus in omnibus et per omnia inventus sit. Plene autem
gnarus de temporum nequitia, praesertim post rerum publicarum in
Gallia eversionem, quae suos in Italia quoque maléficos genuit effectus,,
atque maxime conscius quanta doctrinae ac virtutum excellentia sacerdotes
praediti esse debeant ut vere sint luœ mundi et sal terrae, paterna
domo iterum relicta, Augustam Taurinorum rediit, ubi in collegium ecclesiasticum,
opera Aloisii Guala ad recte sacerdotes a subalpinis regionibus
in sacris disciplinis instituendos pro vide erectum, adscitus est.
Triennio exacto, atque circa universam theologiam moralem periculo
multa cum laude superato, ad fidelium confessiones audiendas sacrasque
conciones faciendas idoneus renuntiatus est. Eodem anno, millesimo
nempe octingentesimo trigesimo sexto, magisterium theologiae moralis,
quod ad obitum usque retinuit, in ipso collegio ecclesiastico Taurinensi
incepit, antea qua adiutor, dein uti publicus lector. Hinc itaque tam
huiusmodi magisterio quam sacro pro animarum salute ministerio omne
tempus totumque seipsum omnibus viribus dicavit : Perspicuus, accu-
alter Aloisius Gonzaga nuncupari mereretur, uti Sanctus Ioannes Bosco
scripto testatus est. Studiis multa cum laude Cherii absolutis, inter Taurinensis
Seminarii alumnos cooptari postulavit; sed cum ob loci angustiara
ibi recipi non potuisset, Cherium rediit, ubi primum philosophiae
cursum sequutus est. Vacationum tempus Castrinovi, prout suescebat
quotannis, apud suos transegit, ibique kalendis Iulii anno millesimo
octingentesimo vicesimo septimo clericorum habitum induit, brevi ad
philosophiae studium perficiendum Cherium rediturus. Quo absoluto et
in patrium oppidum reversus, theologicis doctrinis, magisterio utens sui
curionis Bartholomaei Dassano, per biennium diligentissime incubuit.
Prima tonsura et ordinibus minoribus receptis anno millesimo octingentesimo
trigesimo, in novum seminarium dioecesanum Taurinense Cherii
civitatis, ut ibi theologicum cursum impleret, receptus est, atque ibidem
per triennium permansit, inter condiscipulos non solum ingenii et profectus,
sed humilitatis, comitatis, et pietatis laude quam maxime fulgens.
Interea ad subdiaconatus et diaconatus ordines promotus est, ac
tandem sacerdotio adauctus est vicesima prima die septembris mensis,
anno millesimo octingentesimo trigesimo tertio, quanta cum animi puritate
quantoque ardore facile opinari potest. Auspicatissimo die illo,
coram Iesu Christi Crucifixi simulacro genuflexus, toto ex corde propositum
renovavit, uti S. Ioannes Bosco scripto expressit, se ad sanctitatis
apicem pervenire et citius pervenire velle. Quod quidem propositum fideliter
illum servavisse tota eius vita testatur. In omnium namque virtutum
exercitatione tam constan s, promptus semper extitit ut vere iustus
vereque sanctus in omnibus et per omnia inventus sit. Plene autem
gnarus de temporum nequitia, praesertim post rerum publicarum in
Gallia eversionem, quae suos in Italia quoque maléficos genuit effectus,,
atque maxime conscius quanta doctrinae ac virtutum excellentia sacerdotes
praediti esse debeant ut vere sint luœ mundi et sal terrae, paterna
domo iterum relicta, Augustam Taurinorum rediit, ubi in collegium ecclesiasticum,
opera Aloisii Guala ad recte sacerdotes a subalpinis regionibus
in sacris disciplinis instituendos pro vide erectum, adscitus est.
Triennio exacto, atque circa universam theologiam moralem periculo
multa cum laude superato, ad fidelium confessiones audiendas sacrasque
conciones faciendas idoneus renuntiatus est. Eodem anno, millesimo
nempe octingentesimo trigesimo sexto, magisterium theologiae moralis,
quod ad obitum usque retinuit, in ipso collegio ecclesiastico Taurinensi
incepit, antea qua adiutor, dein uti publicus lector. Hinc itaque tam
huiusmodi magisterio quam sacro pro animarum salute ministerio omne
tempus totumque seipsum omnibus viribus dicavit : Perspicuus, accu-