AAS 40 (1948), p. 285
cum eiusdem perfectionis officiis et operibus componi valent, accommodetur
oportet.
Integra vita sodalium Institutorum Saecularium, professione perfectionis
Deo sacra, in apostolatum converti debet, qui ita ex puritate intentionis,
ex interiori unione cum Deo, ex generosa oblivione fortique sui
ipsius abnegatione, ex animarum amore, est perpetuo sancteque exercendus,
ut non minus interiorem spiritum prodat, quo informatur, quam
ipsum continuo alat et renovet. Hic apostolatus, qui totam vitam complectitur,
tam profunde ac sincere in bis Institutis persentiri iugiter
solet, ut, Divinae Providentiae ope atque consilio, animarum sitis et
ardor non tantum occasionem vitae consecrationis dedisse feliciter, sed
magna ex parte suam propriam rationem et formam imposuisse, miramque
in modum, finem, quem specificum appellant, genericum etiam finem
exigisse atque creasse videatur. Hic apostolatus Institutorum Saecularium
non tantum in saeculo, sed veluti ex saeculo, ac proinde pressionibus,
exercitiis, formis, locis, rerum adiunctis saeculari huic conditioni
respondentibus, exercendus est fideliter.
III. Quae ad canonicam disciplinam status religiosi spectant Institutis
Saecularibus non competunt, nec generatim legislatio religiosa,
ad normam Constitutionis Apostolicae Provida Mater Ecclesia, ipsis applicari
debet aut valet (Art. II, § 1). Illa ex adverso, quae in Institutis
inveniantur amice cum ipsorum charactere saeculari coniuncta, dummodo
plenae totius vitae consecrationi nullatenus ofiiciant et cum Constitutione
Provida Mater Ecclesia cohaereant, conservari possunt.
IV. Hierarchica interdioecesana et universalis constitutio ad modum
corporis organici Institutis Saecularibus applicari valet (ib., Art. IX),
et haec applicatio absque dubio internum vigorem, ampliorem et efficaciorem
influxum atque constantiam ipsis conferre debet. Tamen in hac ordinatione,
singulis Institutis aptanda, ratio haberi debet naturae finis,
quem Institutum persequitur, maioris minorisve ipsius expansionis propositi,
eiusdem evolutionis et maturitatis gradus, rerum adiunctorum
in quibus versatur, aliorumque id genus. Neque sunt illae Institutorum
formae reiiciendae, aut despicieridae, quae confoederatione fundentur
et characterem localem in singulis nationibus, regionibus, dioecesibus,
retinere ac moderate fovere velint, dummodo rectus sit et catholicitatis
Ecclesiae sensu informatus.
V. Instituta Saecularia, quorum membra, etsi in saeculo commorantur,
ex plena tamen Deo et animabus consecratione quam, probante Ecclesia,
profitentur, et ex interna ordinatione hierarchica interdioecesana
et universali, quam diversis gradibus habere valent, inter status
oportet.
Integra vita sodalium Institutorum Saecularium, professione perfectionis
Deo sacra, in apostolatum converti debet, qui ita ex puritate intentionis,
ex interiori unione cum Deo, ex generosa oblivione fortique sui
ipsius abnegatione, ex animarum amore, est perpetuo sancteque exercendus,
ut non minus interiorem spiritum prodat, quo informatur, quam
ipsum continuo alat et renovet. Hic apostolatus, qui totam vitam complectitur,
tam profunde ac sincere in bis Institutis persentiri iugiter
solet, ut, Divinae Providentiae ope atque consilio, animarum sitis et
ardor non tantum occasionem vitae consecrationis dedisse feliciter, sed
magna ex parte suam propriam rationem et formam imposuisse, miramque
in modum, finem, quem specificum appellant, genericum etiam finem
exigisse atque creasse videatur. Hic apostolatus Institutorum Saecularium
non tantum in saeculo, sed veluti ex saeculo, ac proinde pressionibus,
exercitiis, formis, locis, rerum adiunctis saeculari huic conditioni
respondentibus, exercendus est fideliter.
III. Quae ad canonicam disciplinam status religiosi spectant Institutis
Saecularibus non competunt, nec generatim legislatio religiosa,
ad normam Constitutionis Apostolicae Provida Mater Ecclesia, ipsis applicari
debet aut valet (Art. II, § 1). Illa ex adverso, quae in Institutis
inveniantur amice cum ipsorum charactere saeculari coniuncta, dummodo
plenae totius vitae consecrationi nullatenus ofiiciant et cum Constitutione
Provida Mater Ecclesia cohaereant, conservari possunt.
IV. Hierarchica interdioecesana et universalis constitutio ad modum
corporis organici Institutis Saecularibus applicari valet (ib., Art. IX),
et haec applicatio absque dubio internum vigorem, ampliorem et efficaciorem
influxum atque constantiam ipsis conferre debet. Tamen in hac ordinatione,
singulis Institutis aptanda, ratio haberi debet naturae finis,
quem Institutum persequitur, maioris minorisve ipsius expansionis propositi,
eiusdem evolutionis et maturitatis gradus, rerum adiunctorum
in quibus versatur, aliorumque id genus. Neque sunt illae Institutorum
formae reiiciendae, aut despicieridae, quae confoederatione fundentur
et characterem localem in singulis nationibus, regionibus, dioecesibus,
retinere ac moderate fovere velint, dummodo rectus sit et catholicitatis
Ecclesiae sensu informatus.
V. Instituta Saecularia, quorum membra, etsi in saeculo commorantur,
ex plena tamen Deo et animabus consecratione quam, probante Ecclesia,
profitentur, et ex interna ordinatione hierarchica interdioecesana
et universali, quam diversis gradibus habere valent, inter status