AAS 9 (1917), p. 148
filiae voluntatem, mater vim aliquam physicam etiam adhibuit. Hoc
testatur Henrica Rouveau: « Elle (mater) fut invariable dans sa volonté,
«et pour vaincre la résistance d'Hélène, elle alla même jusqu'à lui
« donner des gifles». Similia refert alia soror eius Elisabeth Mac-Teigne:
«J'ai été témoin de toutes les scènes et j'ai constaté la trace des
« violences, dont ma sœur avait été l'objet. Un jour même une coutu-
« rière, venant essayer une robe, remarqua les traces qu'elle portait au
« bras ». His gemina habent aliae eius sorores, Amelia Fahre et ioanna
Beer, ac confirmat mater: « J'ai même dans la vivacité des scènes
« employé une certaine brusquerie, en la prenant violemment par les
« bras; elle en a même porté les marques ». Verum quidem est, quod
actrix ne verbum quidem habet de vexationibus corporalibus, sed actricis
silentium negotium facessere nequit, cum praefatae vexationes referant
plures testes de visu. Notandum insuper est hic non agi de metu proprie
dicto et ordinario, sed de metu reverentiali ; in metu quidem ordinario
gravitas vexationum aut minarum clare demonstrari debet; non
ita in metu reverentiali ad quem sufficiunt, praeter ipsum metum reverentialem,
reprehensiones, vexationes, iurgia, minae, suasiones importunae
et diuturnae, nec quidem copulative, sed etiam separatim: quae
quidem omnia cum ex actis in nostro casu clare demonstrentur, ambigi
nequit de coactionis gravitate.
Huic materno imperio Helena restitit, quantum potuit, denegando,
lacrymando, iurgia movendo : « comme resistence (ait H. Rouveau) à
« opposer à la volonté maternelle, elle n'avait que ses prières, ses lar-
« mes, ses supplications ». Propriam repugnantiam sponso manifestare
non poterat, quia mater cavebat ne unquam sola cum solo remaneret.
Nec recursum habere poterat ad sorores et ad avunculum. Non certe
ad sorores, istae enim maternae dominationi subiiciebantur. Ita Aurelia
Febvre deponit : « Ma mère comandait à tous, même à nos beaux-frères,
« et n'admettait pas de réponse, pas de discussions »; et Henrica Rou-
« veau: Ma sœur ne pouvait faire intervenir personne, nous moins que
«tout autre; carpas plus qu'elle, nous n'aurions été ménagée dans les
« distributions de gifles, ou d'autre chose du même genre ». Nec ad
avunculum; Helena enim edocta fuit a matre de adventu avunculi post
expletum ritum civilem; i. e. in pervigilio matrimonii religiosi.His auxiliis
destituta, non omisit Helena quaerere opportunitatem tractatus matrimoniales
rumpendi; unde quando mater a Rev. Lemperier can. Versaliensi
epistolam accepit, in qua monebatur de infirma Aemilii Pie valetudine,
hac occasione uti voluit, sed mater, transacta momentanea haesitatione,
matrimonium solitis imperiosis verbis urgere non destitit. Pariter biduo
testatur Henrica Rouveau: « Elle (mater) fut invariable dans sa volonté,
«et pour vaincre la résistance d'Hélène, elle alla même jusqu'à lui
« donner des gifles». Similia refert alia soror eius Elisabeth Mac-Teigne:
«J'ai été témoin de toutes les scènes et j'ai constaté la trace des
« violences, dont ma sœur avait été l'objet. Un jour même une coutu-
« rière, venant essayer une robe, remarqua les traces qu'elle portait au
« bras ». His gemina habent aliae eius sorores, Amelia Fahre et ioanna
Beer, ac confirmat mater: « J'ai même dans la vivacité des scènes
« employé une certaine brusquerie, en la prenant violemment par les
« bras; elle en a même porté les marques ». Verum quidem est, quod
actrix ne verbum quidem habet de vexationibus corporalibus, sed actricis
silentium negotium facessere nequit, cum praefatae vexationes referant
plures testes de visu. Notandum insuper est hic non agi de metu proprie
dicto et ordinario, sed de metu reverentiali ; in metu quidem ordinario
gravitas vexationum aut minarum clare demonstrari debet; non
ita in metu reverentiali ad quem sufficiunt, praeter ipsum metum reverentialem,
reprehensiones, vexationes, iurgia, minae, suasiones importunae
et diuturnae, nec quidem copulative, sed etiam separatim: quae
quidem omnia cum ex actis in nostro casu clare demonstrentur, ambigi
nequit de coactionis gravitate.
Huic materno imperio Helena restitit, quantum potuit, denegando,
lacrymando, iurgia movendo : « comme resistence (ait H. Rouveau) à
« opposer à la volonté maternelle, elle n'avait que ses prières, ses lar-
« mes, ses supplications ». Propriam repugnantiam sponso manifestare
non poterat, quia mater cavebat ne unquam sola cum solo remaneret.
Nec recursum habere poterat ad sorores et ad avunculum. Non certe
ad sorores, istae enim maternae dominationi subiiciebantur. Ita Aurelia
Febvre deponit : « Ma mère comandait à tous, même à nos beaux-frères,
« et n'admettait pas de réponse, pas de discussions »; et Henrica Rou-
« veau: Ma sœur ne pouvait faire intervenir personne, nous moins que
«tout autre; carpas plus qu'elle, nous n'aurions été ménagée dans les
« distributions de gifles, ou d'autre chose du même genre ». Nec ad
avunculum; Helena enim edocta fuit a matre de adventu avunculi post
expletum ritum civilem; i. e. in pervigilio matrimonii religiosi.His auxiliis
destituta, non omisit Helena quaerere opportunitatem tractatus matrimoniales
rumpendi; unde quando mater a Rev. Lemperier can. Versaliensi
epistolam accepit, in qua monebatur de infirma Aemilii Pie valetudine,
hac occasione uti voluit, sed mater, transacta momentanea haesitatione,
matrimonium solitis imperiosis verbis urgere non destitit. Pariter biduo