ASS 36 (1903-4), p. 461
approbatis, (qua facultate uti possint etiam moniales, novitiae
aliaeque mulieres intra claustra degentes, dummodo confessarius
approbatus sit pro monialibus) qui eosdem vel easdem,
infra dictum temporis spatium, ad confessionem apud ipsum
peragendam accedentes, cum animo praesens Iubilaeum assequendi,
nec non reliqua opera ad illud lucrandum necessaria
adimplendi, hac vice et in foro conscientiae dumtaxat, ab excommunicationis,
suspensionis aliisque ecclesiasticis sententiis
et censuris, a iure vel ab homine quavis de causa latis seu inflictis,
etiam Ordinariis locorum et Nobis seu Sedi Apostolicae,
etiam in casibus cuicumque ac Summo Pontifici et Sedi Apostolicae
speciali licet modo reservatis, nec non ab omnibus peccatis
et excessibus etiam iisdem Ordinariis ac Nobis et Sedi
Apostolicae reservatis, iniuncta prius poenitentia salutari aliisque
de iure iniungendis, et, si de haeresi agatur, abiuratis antea
et retractatis erroribus, prout de iure, absolvere; nec non
vota quaecumque etiam iurata et Sedi Apostolicae reservata
(castitatis, relligionis, et obligationis, quae a tertio acceptata fuerit,
exceptis) in alia pia et salutaria opera commutare et cum
poenitentibus eiusmodi in sacris ordinibus constitutis etiam regularibus,
super occulta irregularitate ad exercitium eorumdem
ordinum et ad superiorum assequutionem, ob censurarum violationem
dumtaxat, contracta, dispensare possit et valeat. —
Non intendimus autem per praesentes super alia quavis irregularitate
sive ex delicto sive ex defectu, vel pubblica vel occulta
aut nota aliave incapacitate aut inhabilitate quoquomodo
contracta dispensare; neque etiam derogare Constitutioni cum
appositis declarationibus editae a fel. rec. Benedicto XIV, quae
incipit « Sacramentum poenitentiae») neque demum easdem
praesentes Litteras iis, qui a Nobis et Apostolica Sede, vel ab
aliquo Praelato, seu Iudice ecclesiastico nominatim excommunicati
, suspensi, interdicti seu alias in sententias et censuras
incidisse declarati, vel publice denuntiati fuerint, nisi intra praedictum
tempus satisfecerint, et cum partibus, ubi opus fuerit,
concordaverint, ullo modo suffragari posse et debere.
Ad haec libet adiicere, velle Nos et concedere, integrum
cuicumque, hoc etiam Iubilaei tempore, permanere privilegium
lucrandi quasvis indulgentias, plenariis non exceptis, quae a
Nobis vel a Decessoribus Nostris concessae fuerint.
Finem vero, Venerabiles Fratres, scribendi facimus, spem
aliaeque mulieres intra claustra degentes, dummodo confessarius
approbatus sit pro monialibus) qui eosdem vel easdem,
infra dictum temporis spatium, ad confessionem apud ipsum
peragendam accedentes, cum animo praesens Iubilaeum assequendi,
nec non reliqua opera ad illud lucrandum necessaria
adimplendi, hac vice et in foro conscientiae dumtaxat, ab excommunicationis,
suspensionis aliisque ecclesiasticis sententiis
et censuris, a iure vel ab homine quavis de causa latis seu inflictis,
etiam Ordinariis locorum et Nobis seu Sedi Apostolicae,
etiam in casibus cuicumque ac Summo Pontifici et Sedi Apostolicae
speciali licet modo reservatis, nec non ab omnibus peccatis
et excessibus etiam iisdem Ordinariis ac Nobis et Sedi
Apostolicae reservatis, iniuncta prius poenitentia salutari aliisque
de iure iniungendis, et, si de haeresi agatur, abiuratis antea
et retractatis erroribus, prout de iure, absolvere; nec non
vota quaecumque etiam iurata et Sedi Apostolicae reservata
(castitatis, relligionis, et obligationis, quae a tertio acceptata fuerit,
exceptis) in alia pia et salutaria opera commutare et cum
poenitentibus eiusmodi in sacris ordinibus constitutis etiam regularibus,
super occulta irregularitate ad exercitium eorumdem
ordinum et ad superiorum assequutionem, ob censurarum violationem
dumtaxat, contracta, dispensare possit et valeat. —
Non intendimus autem per praesentes super alia quavis irregularitate
sive ex delicto sive ex defectu, vel pubblica vel occulta
aut nota aliave incapacitate aut inhabilitate quoquomodo
contracta dispensare; neque etiam derogare Constitutioni cum
appositis declarationibus editae a fel. rec. Benedicto XIV, quae
incipit « Sacramentum poenitentiae») neque demum easdem
praesentes Litteras iis, qui a Nobis et Apostolica Sede, vel ab
aliquo Praelato, seu Iudice ecclesiastico nominatim excommunicati
, suspensi, interdicti seu alias in sententias et censuras
incidisse declarati, vel publice denuntiati fuerint, nisi intra praedictum
tempus satisfecerint, et cum partibus, ubi opus fuerit,
concordaverint, ullo modo suffragari posse et debere.
Ad haec libet adiicere, velle Nos et concedere, integrum
cuicumque, hoc etiam Iubilaei tempore, permanere privilegium
lucrandi quasvis indulgentias, plenariis non exceptis, quae a
Nobis vel a Decessoribus Nostris concessae fuerint.
Finem vero, Venerabiles Fratres, scribendi facimus, spem