ASS 36 (1903-4), p. 494
graczio Húngaro et Melchiori Grodeczio Silesio, quos regius
ille dux una cum Cassoviensibus catholicis expetiverat, ut christiana
ibi negotia procurarent. Etsi autem hi sancti viri ministerii
sui causa absentes periculum vitare poterant, nihilominus,
ubi ancipitem didicere catholicorum statum, statim ad aciem,
seu potius ad certissimam mortem convolarunt
Ibi non diu se impiorum ira continuit. Nam statim indictum
est Venerabilibus Dei Servis ne domo pedem efferrent; tum,
circumsepta militibus aede, omnes ab illorum accessu prohibiti,
ipsique subsidio quovis ac cibo destituti. Tandem in pervigilio
nativitatis Deiparae, haereticorum satellites noctu in Christi confessores
impetum faciunt. Atque occurrentis primum Stephani
pectus ferrea clava percutiunt; resupinum semianimemprosternunt;
inde nudant, eiusque manibus revinctis post terga, faces
lateribus admovent, ad usque detecta viscera, ustulant, membra
per summam ignominiam exsecant, pede contundunt cir.
cumducto capiti loro arctissime, ut oculi exilire viderentur, volutatum
in proprio sanguine trahunt; etiamtum spiranti duobus
gravissimis vulneribus caput sauciant. Ad ultimum fessi
mortuumque hominem rati in proximam cloacam detrudunt,
ubi horas viginti vitam morte peiorem produxit ea fortitudine
atque constantia, ut aedituum forte illae transeuntem ad fidei
firmitatem cohortari non dubitaverit. Eadem propemodum, nec
minori animi vi, passi sunt Marcus et Melchior, et ipsi ustulati,
exsecati, contusi, in cloacam proiecti, uno exitus discrimine,
quod hi abscisso capite occubuerunt.
Vulgata, eademque constans opinio martyrii, et gloriae Venerabilium
Servorum Dei splendidiore luce perfusa ob signa
complura, seu prodigia, praesertim quae circa ipsorum gloriosum
sepulcrum edita sunt, brevi effecerunt ut de horum martyrio
institueretur actio, et canonicae inquisitiones tum auctoritate
Ordinaria tum Apostolica fierent. Quibus rite confectis
iisdemque habitis legitimis, validis in Ordinario coetu S. Rituum
Congregationis pridie calendas Martias an. MDCCCLXVIII ad
Vaticanum coacto, et PP. Cardinalium sententia confirmata a
SSmo Domino Nostro Pio PP. IX fel. rec. sexto idus Martias
eiusdem anni, instaurata causa est, ac de Summi Pontificis
Leonis XIII fel. rec. venia peculiari ordini PP. Cardinalium
commissa, de qua sententiam proferrent. In eo coetu habito decimo
sexto calendas Quintiles anni mox elapsi in Aedibus Va-
ille dux una cum Cassoviensibus catholicis expetiverat, ut christiana
ibi negotia procurarent. Etsi autem hi sancti viri ministerii
sui causa absentes periculum vitare poterant, nihilominus,
ubi ancipitem didicere catholicorum statum, statim ad aciem,
seu potius ad certissimam mortem convolarunt
Ibi non diu se impiorum ira continuit. Nam statim indictum
est Venerabilibus Dei Servis ne domo pedem efferrent; tum,
circumsepta militibus aede, omnes ab illorum accessu prohibiti,
ipsique subsidio quovis ac cibo destituti. Tandem in pervigilio
nativitatis Deiparae, haereticorum satellites noctu in Christi confessores
impetum faciunt. Atque occurrentis primum Stephani
pectus ferrea clava percutiunt; resupinum semianimemprosternunt;
inde nudant, eiusque manibus revinctis post terga, faces
lateribus admovent, ad usque detecta viscera, ustulant, membra
per summam ignominiam exsecant, pede contundunt cir.
cumducto capiti loro arctissime, ut oculi exilire viderentur, volutatum
in proprio sanguine trahunt; etiamtum spiranti duobus
gravissimis vulneribus caput sauciant. Ad ultimum fessi
mortuumque hominem rati in proximam cloacam detrudunt,
ubi horas viginti vitam morte peiorem produxit ea fortitudine
atque constantia, ut aedituum forte illae transeuntem ad fidei
firmitatem cohortari non dubitaverit. Eadem propemodum, nec
minori animi vi, passi sunt Marcus et Melchior, et ipsi ustulati,
exsecati, contusi, in cloacam proiecti, uno exitus discrimine,
quod hi abscisso capite occubuerunt.
Vulgata, eademque constans opinio martyrii, et gloriae Venerabilium
Servorum Dei splendidiore luce perfusa ob signa
complura, seu prodigia, praesertim quae circa ipsorum gloriosum
sepulcrum edita sunt, brevi effecerunt ut de horum martyrio
institueretur actio, et canonicae inquisitiones tum auctoritate
Ordinaria tum Apostolica fierent. Quibus rite confectis
iisdemque habitis legitimis, validis in Ordinario coetu S. Rituum
Congregationis pridie calendas Martias an. MDCCCLXVIII ad
Vaticanum coacto, et PP. Cardinalium sententia confirmata a
SSmo Domino Nostro Pio PP. IX fel. rec. sexto idus Martias
eiusdem anni, instaurata causa est, ac de Summi Pontificis
Leonis XIII fel. rec. venia peculiari ordini PP. Cardinalium
commissa, de qua sententiam proferrent. In eo coetu habito decimo
sexto calendas Quintiles anni mox elapsi in Aedibus Va-