ASS 39 (1906), p. 3
EPISTOLA ENCYCLICA
SS. D. N. Pii div. prov. PP. X ad Archiepiscopos, Episcopos
universumque clerum et populum Galliae.
DILKCTIS FILIIS NOSTRIS
FRANCISCO MARIAE S. R. E. PRESB. CARD. RICHARD
ARCHIEPISCOPO PARISIENSI
VICTORI LUCIANO S. R. E. PRESB. CARD. LÉCOT
ARCHIEPISCOPO BURDIGALENSI
PETRO HECTORI S. R. E. PRESB. CARD. COULLIÉ
ARCHIEPISCOPO LUGDUNENSI
IOSEPHO GUILELMO S. R. E. PRESB. CARD. LABOURÉ
ARCHIEPISCOPO RHEDONENSI
CETERISQUE VENERABILIBUS FRATRIBUS
ARCHIEPISCOPIS ET EPISCOPIS
ATQUE UNIVERSO CLERO ET POPULO GALLIAE
PIUS PP. x
Venerabiles Fratres et dilecti Filii
salutem et Apostolicam, benedictionem.
Vehementer Nos esse sollicitos et praecipuo quodam dolore
angi, rerum vestrarum causa, vix attinet dicere ; quando
ea periata lex est, quae quum pervetustam civitatis vestrae
cum Apostolica Sede necessitudinem violenter dirimit, tum
vero indignam miserrimamque Ecclesiae in Gallia conditionem
importat. Gravissimum sane facinus, idemque, ob ea quae
civili societati allaturum est aeque ac religioni detrimenta,
omnibus bonis deplorandum. Quod tamen nemini arbitramur
inopinatum accidisse, qui quidem postremis temporibus, quemadmodum
sese adversus Ecclesiam rei publicae moderatores
gererent, attendent. Vobis certe nec subitum accidit nec novum,
Venerabiles Fratres; quibus ipsis testibus, christiana
instituta plagas tam multas tamque magnas, alias ex aliis,
SS. D. N. Pii div. prov. PP. X ad Archiepiscopos, Episcopos
universumque clerum et populum Galliae.
DILKCTIS FILIIS NOSTRIS
FRANCISCO MARIAE S. R. E. PRESB. CARD. RICHARD
ARCHIEPISCOPO PARISIENSI
VICTORI LUCIANO S. R. E. PRESB. CARD. LÉCOT
ARCHIEPISCOPO BURDIGALENSI
PETRO HECTORI S. R. E. PRESB. CARD. COULLIÉ
ARCHIEPISCOPO LUGDUNENSI
IOSEPHO GUILELMO S. R. E. PRESB. CARD. LABOURÉ
ARCHIEPISCOPO RHEDONENSI
CETERISQUE VENERABILIBUS FRATRIBUS
ARCHIEPISCOPIS ET EPISCOPIS
ATQUE UNIVERSO CLERO ET POPULO GALLIAE
PIUS PP. x
Venerabiles Fratres et dilecti Filii
salutem et Apostolicam, benedictionem.
Vehementer Nos esse sollicitos et praecipuo quodam dolore
angi, rerum vestrarum causa, vix attinet dicere ; quando
ea periata lex est, quae quum pervetustam civitatis vestrae
cum Apostolica Sede necessitudinem violenter dirimit, tum
vero indignam miserrimamque Ecclesiae in Gallia conditionem
importat. Gravissimum sane facinus, idemque, ob ea quae
civili societati allaturum est aeque ac religioni detrimenta,
omnibus bonis deplorandum. Quod tamen nemini arbitramur
inopinatum accidisse, qui quidem postremis temporibus, quemadmodum
sese adversus Ecclesiam rei publicae moderatores
gererent, attendent. Vobis certe nec subitum accidit nec novum,
Venerabiles Fratres; quibus ipsis testibus, christiana
instituta plagas tam multas tamque magnas, alias ex aliis,