Can. 1419

Unio beneficiorum est: 1° Exstinctiva, cum aut ex suppressis duobus vel pluribus beneficiis novum atque unicum beneficium efficitur, aut unum vel plura ita alii uniuntur ut esse desinant; 2° Aeque principalis, cum unita beneficia remanent prout sunt, neque alterum alteri subiicitur; 3° Minus principalis, seu per subiectionem vel accessionem, cum beneficia remanent, sed unum aut plura alii tanquam accessorium principali subiiciuntur.