PG 1, col. 1207
pse quod sumat narrationis initium.
I. Εgo Clemens in urbe Roma natus, ex prima
aætate pudicitiæ studium gessi (6), dum me animi
intentio velut vinculis quibusdam sollicitudinis et
mœroris a puero innexum teneret. Inerat enim mihi
cositatio (incertum sane undeinitium sumpserit),
crebro ad memoriam meam conditionem mortalita-
tis adducens, simulque discutiens : utrumne sit
mihi aliqua vita post mortem, an nihil omnino
ppostea sim futurus, si non fuerim antequam nasce-
ser, vel si nulla prorsus vitæ hujus erit post obltum
recordatio, et ita immensitas temporis cuncta obli-
vioni ac silentio dabit, ut non solum non simus,
sed neque quod fuerimus, habeatur in memoria,
Sad et illud versabatur in pectore, quando factus
sit maundus, vel antequam fieret, quid erat, aut ve-
ro semper fuerit. Nam certum videbatur, quod si
esset factus, esset et profecto solvendus, et si sol-
vatur, quid iterum erit? Nisi forte oblivio cuncta et
silentium teget, aut forte aliquid erit, quod nunc
sentire maortalium non potest mens.
I. Hæc et his similia, nescio unde, indesinenter
animo revolvens, nimietate mœroris incredibiliter
tabescebam, et quod est gravius, si quando respue-
re a me hujuscemodi curas velut minus utiles cogi-
tabam, validiores in me luctus sollicitudinum con-
surgebant. inerat enim mihi comes optima, quæ me
quiescere non sineret, immortalitatis cupido. Ut
enim post rerum exitus docuit, et gratia Dci omni-
potentis ostendit, hæc me animi intentio ad inquisi-
inter Rufini Præfationem ac ipsas Recognitiones. Scotum, ac epistolam Joanni IIt tributam.
(5) Einus et Cletus, seu potius Anacletus, ut ha-
mnnant cum Rufino Beda, Rabanus, Haymo, qui de Aldhelmus cclebravit.
I. Εgo Clemens in urbe Roma natus, ex prima
aætate pudicitiæ studium gessi (6), dum me animi
intentio velut vinculis quibusdam sollicitudinis et
mœroris a puero innexum teneret. Inerat enim mihi
cositatio (incertum sane undeinitium sumpserit),
crebro ad memoriam meam conditionem mortalita-
tis adducens, simulque discutiens : utrumne sit
mihi aliqua vita post mortem, an nihil omnino
ppostea sim futurus, si non fuerim antequam nasce-
ser, vel si nulla prorsus vitæ hujus erit post obltum
recordatio, et ita immensitas temporis cuncta obli-
vioni ac silentio dabit, ut non solum non simus,
sed neque quod fuerimus, habeatur in memoria,
Sad et illud versabatur in pectore, quando factus
sit maundus, vel antequam fieret, quid erat, aut ve-
ro semper fuerit. Nam certum videbatur, quod si
esset factus, esset et profecto solvendus, et si sol-
vatur, quid iterum erit? Nisi forte oblivio cuncta et
silentium teget, aut forte aliquid erit, quod nunc
sentire maortalium non potest mens.
I. Hæc et his similia, nescio unde, indesinenter
animo revolvens, nimietate mœroris incredibiliter
tabescebam, et quod est gravius, si quando respue-
re a me hujuscemodi curas velut minus utiles cogi-
tabam, validiores in me luctus sollicitudinum con-
surgebant. inerat enim mihi comes optima, quæ me
quiescere non sineret, immortalitatis cupido. Ut
enim post rerum exitus docuit, et gratia Dci omni-
potentis ostendit, hæc me animi intentio ad inquisi-
inter Rufini Præfationem ac ipsas Recognitiones. Scotum, ac epistolam Joanni IIt tributam.
(5) Einus et Cletus, seu potius Anacletus, ut ha-
mnnant cum Rufino Beda, Rabanus, Haymo, qui de Aldhelmus cclebravit.