PG 1, col. 1220
in quo me plurimum, juvat ordo disputationis tua.
Etenim quia consequenter directa sunt et librate
ordinata, qum dicis, idcirco et facile ad memoriam
ordinis sui lineis revocantur. Multum namque ad
recordandum prodest ordo dictorum; cum enim
recolere singula per consequentiam cmperis, ubi
aliquid deest, statim sensus inquirit, etcum inve-
nerit, servat, aut certe, si investigare nequierit,a
magistro requirere non pigebit. Sed ne moram ia-
ciam in reddendo ea qum poscis a me, retexam δῖε·
XXIV. Erat semper, et est, et erit illud aquo
prima voluntas genita sempiternitate constat, et ex
prima voluntate iterum voluntas (i7). Posthac
mundus, ex mundo tempus, ex hoc hominum mul-
titudo, ex multitudine electio amicorum, ex quorum
unanimitate pacificum construitur Dei regnum. Re-
liqua vero, quae haec consequi deberent, alias lc
mihi dicturum esse promiseras. Post lucc, cum de
creatura mundi exposuisses, definitionem Dei, quam
in conspectu omnium primorum angelorum de sua
voluntate promisit, quamque aeternam legem cun-
ctis statuit, intimasti, etquod duo regna(18) posuit.
praesentis dico temporis et futuri, et tempora utri-
que constituit, statuitque exspectari judiciitliem.
quam ipse definivit, in qua habenda sit rerum, ani-
marumque discretio, ut impii quidem pro peccatis
suis igni tradantur aeterno, hi vero qui secundum
voluntatem conditoris Dei vixerint , pro bonis oper
COTELERII ΝοΤίΕ.
Deo esse quod velle; hoc velle, quod sapere, et teli-
qua. Quod ad Spiritum sanctuin'spectat', commodum
in Bibliotheca ltegia cod. ms. 1026, istud fragmen-
rn niuuomeca uegta cou. ms. ‘IUZD, mtuum-gmw-
tum nostro ascriptum inveni. Illud rejeciinus intra
in subjectum Recognitionibus Appendicem Housma-
torum, num. l.
(18) Duo regna. Quod haec. similiaque complura
(lanius Epiplia'uium hwrcseos illius capite 16': Δύθ
δέ τινας, ’ὥς ἔφην, συνιστῶνσιν ἐκ Θεοζ) ςεταῖμέγσδς
ἕνα uti}, «cui Χρίσέὸν , l{vel τὸν Graeciam lini
μὲν Χριστὸν λέλίρυᾳι μέλλοςιτος αἰῶνος εἰλῃφέξε
τὸπίδὲ βιᾴξοᾼλδν, τῴτοῦ mentemst-1503i:
αἰῶνα· ἔκ προπαγῆς ᾷῆθενέτοῦ πανῖοκράῖρῆθῖν
αἴτησιν ἐκαὲἐρωνάἶτῴἶρ.- Duos , ut‘jani‘ diri, α
constitutos asserunt ; Christum et diabolum. Quom!
illi futuri, huic praesentis διεσαιί potestas (fitfit
a'i'a'afiatiaadss omnipotentis alia; mansura:
utriusquepostulationem εἶδε factum. Quo exuloco
oritur. alteri capitis 3, «litem interpres inldiligeatff
in Latinum con'vertit':'fldvsmv Ῑτὲ κυριεῇοντξι.Ακὲἶ
ἐκεῖσε δὲ ιπιίῷνίιἶ multum}???
Hoc esti: {itqueomnium rerum dominatufihlfxzv
et appellari Christum : in sortem vero accepisse δι·
culum qqu illic erit.
Etenim quia consequenter directa sunt et librate
ordinata, qum dicis, idcirco et facile ad memoriam
ordinis sui lineis revocantur. Multum namque ad
recordandum prodest ordo dictorum; cum enim
recolere singula per consequentiam cmperis, ubi
aliquid deest, statim sensus inquirit, etcum inve-
nerit, servat, aut certe, si investigare nequierit,a
magistro requirere non pigebit. Sed ne moram ia-
ciam in reddendo ea qum poscis a me, retexam δῖε·
XXIV. Erat semper, et est, et erit illud aquo
prima voluntas genita sempiternitate constat, et ex
prima voluntate iterum voluntas (i7). Posthac
mundus, ex mundo tempus, ex hoc hominum mul-
titudo, ex multitudine electio amicorum, ex quorum
unanimitate pacificum construitur Dei regnum. Re-
liqua vero, quae haec consequi deberent, alias lc
mihi dicturum esse promiseras. Post lucc, cum de
creatura mundi exposuisses, definitionem Dei, quam
in conspectu omnium primorum angelorum de sua
voluntate promisit, quamque aeternam legem cun-
ctis statuit, intimasti, etquod duo regna(18) posuit.
praesentis dico temporis et futuri, et tempora utri-
que constituit, statuitque exspectari judiciitliem.
quam ipse definivit, in qua habenda sit rerum, ani-
marumque discretio, ut impii quidem pro peccatis
suis igni tradantur aeterno, hi vero qui secundum
voluntatem conditoris Dei vixerint , pro bonis oper
COTELERII ΝοΤίΕ.
Deo esse quod velle; hoc velle, quod sapere, et teli-
qua. Quod ad Spiritum sanctuin'spectat', commodum
in Bibliotheca ltegia cod. ms. 1026, istud fragmen-
rn niuuomeca uegta cou. ms. ‘IUZD, mtuum-gmw-
tum nostro ascriptum inveni. Illud rejeciinus intra
in subjectum Recognitionibus Appendicem Housma-
torum, num. l.
(18) Duo regna. Quod haec. similiaque complura
(lanius Epiplia'uium hwrcseos illius capite 16': Δύθ
δέ τινας, ’ὥς ἔφην, συνιστῶνσιν ἐκ Θεοζ) ςεταῖμέγσδς
ἕνα uti}, «cui Χρίσέὸν , l{vel τὸν Graeciam lini
μὲν Χριστὸν λέλίρυᾳι μέλλοςιτος αἰῶνος εἰλῃφέξε
τὸπίδὲ βιᾴξοᾼλδν, τῴτοῦ mentemst-1503i:
αἰῶνα· ἔκ προπαγῆς ᾷῆθενέτοῦ πανῖοκράῖρῆθῖν
αἴτησιν ἐκαὲἐρωνάἶτῴἶρ.- Duos , ut‘jani‘ diri, α
constitutos asserunt ; Christum et diabolum. Quom!
illi futuri, huic praesentis διεσαιί potestas (fitfit
a'i'a'afiatiaadss omnipotentis alia; mansura:
utriusquepostulationem εἶδε factum. Quo exuloco
oritur. alteri capitis 3, «litem interpres inldiligeatff
in Latinum con'vertit':'fldvsmv Ῑτὲ κυριεῇοντξι.Ακὲἶ
ἐκεῖσε δὲ ιπιίῷνίιἶ multum}???
Hoc esti: {itqueomnium rerum dominatufihlfxzv
et appellari Christum : in sortem vero accepisse δι·
culum qqu illic erit.