PG 1, col. 1230
XXXVII. Igitur Moyses, hls administrstis, Au-
sen quemdam nomine præponens populo, qui nos
revocaret ad patriam terram ipse ad montem
quemdam præcepto Dei viventis ascendens, illic
delunctns est; cujus tamen tslis fuit mors, ut
usque in hodiernum diem sepulturam ejus nullus
invenerit. Ut ergo populus patrium contigit solum,
per providentiam Dei primo statim ingressu ini
quarum gentium habitatores fugantur, et ipsi hæ-
reditatem paternam judice sorte suscipiunt. Τum
deinde per aliquantum temporis judicibus, non
regibus gubernati, statu tranquilliore durarunt 7,
Uhi vero tyrannos sibi magis quæsivere quam re-
ges, tunc etiaum in loco, qui eis orationis causa
fuerat prædestinatus, templum pro ambitione re-
gia construxere, et sic per ordinem regibus impiis
sibi invicem succedentibus, ad majores impietates
etiam populus declinavit.
XXIX, Ut autem tempus adesse cæpit, quo id
quod deesse Moysis institutis diximus impleretur,
et propheta quem præcinnerat appareret, qui eos
primno per misericordiam Dei moneret cessare
sacrificiis, et ne forte putarent cesssntibus hostiis
remissionem sibi non fieri peccatorum, baptisma
eis per aquam statuit, in quo ab omanibus peccatis
invocato ejus nomine solverentur, et de reliquo
perfectam vitam sequentes in immortslitate dura-
rent, non pecudum sanguine sed sapientiæ Dαi
putificatione purgati. Denique etiam hoc ponitur
evidens magui mysterii hujus indicium (59), ut
omnis qui credens prophetæ huic qui a Moyse
prædictus est, baptiaatur in nomine ipsius, ab
excidio belli quod incredulæ genti immainet ac loco
ipsi, servetur illæsus, non credentes vero extorres
Ioco et regno fiant, ut vl invii intelligant et obe-
diant voluntati Dei.
Vt... His igitur ita præordinatis, adest qui exspe-
ctabatur, indicia sui quibus fieret manifestus, si-
gna et prodigia deferens. Sed ne sic quidem po-
pulus credidit qui ad hæc credenda tot sæculis
eruditus est; et non solum non credidit, sed ad-
didit inidelitati blasphemiam, voracem hominem
et ventri-servientem S, ac dæmons agi eum, qudi
ob salutem suam venerat dicens. In tantum ne-
quitia malorum ministeriis valet, quod nisi Sa-
pientia Dei afuisset his qui diligunt veritatem.
ss Deut. Xvm, 15; Act. m, 22, 255. out. X, ἐέ; Paral. vu, ἐ2. S Matth. α, 13; X, 7.
εἴπῃπρὸς ὑμᾶς. Ἐσται δὲ, πᾶσα ψυχὴ, ἤτιςοὐκ ἀκούει
τοῦ προφήτου ἐκείνου, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοὺ
αὐτῆς. Versiones etiam Syriaca et Arabica agnos-
cunt, de popuίo εuo.
(39) Hoc positur eeidens magni mysterii hujus in-
dicium, etc. Si cui ista sunt obscura, legat Euse-
bium, Bis. lib. m, cap. 5; Epiphanium, hæresi 29,
num. ; ὴær. 30, num. 2; Lib. de mtens. et pond.,
cap. 15; Τheodoritum ad Jachariæ xν, 2 Niccpho-
rum, Cedrenum, Sreculfum, etc. Ab iis lucema
petat.
sen quemdam nomine præponens populo, qui nos
revocaret ad patriam terram ipse ad montem
quemdam præcepto Dei viventis ascendens, illic
delunctns est; cujus tamen tslis fuit mors, ut
usque in hodiernum diem sepulturam ejus nullus
invenerit. Ut ergo populus patrium contigit solum,
per providentiam Dei primo statim ingressu ini
quarum gentium habitatores fugantur, et ipsi hæ-
reditatem paternam judice sorte suscipiunt. Τum
deinde per aliquantum temporis judicibus, non
regibus gubernati, statu tranquilliore durarunt 7,
Uhi vero tyrannos sibi magis quæsivere quam re-
ges, tunc etiaum in loco, qui eis orationis causa
fuerat prædestinatus, templum pro ambitione re-
gia construxere, et sic per ordinem regibus impiis
sibi invicem succedentibus, ad majores impietates
etiam populus declinavit.
XXIX, Ut autem tempus adesse cæpit, quo id
quod deesse Moysis institutis diximus impleretur,
et propheta quem præcinnerat appareret, qui eos
primno per misericordiam Dei moneret cessare
sacrificiis, et ne forte putarent cesssntibus hostiis
remissionem sibi non fieri peccatorum, baptisma
eis per aquam statuit, in quo ab omanibus peccatis
invocato ejus nomine solverentur, et de reliquo
perfectam vitam sequentes in immortslitate dura-
rent, non pecudum sanguine sed sapientiæ Dαi
putificatione purgati. Denique etiam hoc ponitur
evidens magui mysterii hujus indicium (59), ut
omnis qui credens prophetæ huic qui a Moyse
prædictus est, baptiaatur in nomine ipsius, ab
excidio belli quod incredulæ genti immainet ac loco
ipsi, servetur illæsus, non credentes vero extorres
Ioco et regno fiant, ut vl invii intelligant et obe-
diant voluntati Dei.
Vt... His igitur ita præordinatis, adest qui exspe-
ctabatur, indicia sui quibus fieret manifestus, si-
gna et prodigia deferens. Sed ne sic quidem po-
pulus credidit qui ad hæc credenda tot sæculis
eruditus est; et non solum non credidit, sed ad-
didit inidelitati blasphemiam, voracem hominem
et ventri-servientem S, ac dæmons agi eum, qudi
ob salutem suam venerat dicens. In tantum ne-
quitia malorum ministeriis valet, quod nisi Sa-
pientia Dei afuisset his qui diligunt veritatem.
ss Deut. Xvm, 15; Act. m, 22, 255. out. X, ἐέ; Paral. vu, ἐ2. S Matth. α, 13; X, 7.
εἴπῃπρὸς ὑμᾶς. Ἐσται δὲ, πᾶσα ψυχὴ, ἤτιςοὐκ ἀκούει
τοῦ προφήτου ἐκείνου, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοὺ
αὐτῆς. Versiones etiam Syriaca et Arabica agnos-
cunt, de popuίo εuo.
(39) Hoc positur eeidens magni mysterii hujus in-
dicium, etc. Si cui ista sunt obscura, legat Euse-
bium, Bis. lib. m, cap. 5; Epiphanium, hæresi 29,
num. ; ὴær. 30, num. 2; Lib. de mtens. et pond.,
cap. 15; Τheodoritum ad Jachariæ xν, 2 Niccpho-
rum, Cedrenum, Sreculfum, etc. Ab iis lucema
petat.