PG 1, col. 324
In English: First Epistle to the Corinthians 56 · First Epistle to the Corinthians 57
emais herbs campt : et venies i sepulerum, tam- εlρηνsόσουσίν σοι. έτε γτώογ δεα epursdou
quam frumsentams matarsm, quod inn tempore messae- σου ὁ οlκος· ξ δέ δέσετα τῆς σκησῆῆς σοv οὐ ρὴ
rantς ssd sfcut acervas areæ in temmpore comportd- αμάρτg. ἔνώφs δὲ ὅτι πολὸ [τὸ σεέρμa σοu,]
rs S, Videtis, dilecti, protegi eos qul Domino τὰ δέτέανασου ῶσπερ[τὸ παμβότeνοντοῦbγροῦ⁴
castigantur : cum enim bonus sit castigat nos ἐλεύοῳ [δὲ ἐν τάῆφῳ ὥσπερ σᾶεος ἄρμος, [κæεὰ
Deus, ut sancta ejus disciplina commonefiamus. πε βρόν θεριόμενος, ἢ ὥσήπτρ δημωμνία ἄνος
καδʼ ὥραν σuήγκομι]σθεῖσα. λέπετε, ἀγαπηπήοὶ, δτι] ὑπερασπισμός ἐστιν π[οῖς παιδευῆομένοις ὁMὲ
τοῦ ἀεσπόγήου· (88) καὶ γὰρ] ἀγαθὸς ὦν παιδε[ύει ἐ Θεὲς] εἰς τ[ὸ νουθετῆηθῆναι ἡμᾶς, διὰ τῆς ἐσίας
sΚEoAAAoN N2.
μεῖς οὗν οἱ τὴν καταβολὴν [τῆς] στάσεως πκὴ-
σαντες, ὑεοτ[αγῆ]τε τοῖς πρεσβυτέροις, καὶ πα[ν-
δευθ[ῆτε εἰς μετάνσιαν. Κάμψατήτες] τὰ γόνατα τῆς
καρδίας ὑμῶν (89), μάθετε ὑποτάσσεσθαι, ἀποθέμεν-
νοι τὴν ἀλαζόνα καὶ ὑπερήφανον τῆς γλώσσης ὑμοnν
αὐθάδειαν·] ἄμεινον γάρ ἐστιν ὑμῖν [ἐν] τῷ ποκιμνίῳ
τοῦ Χριστοῦ μιικροὺς καὶ ἐλλογίμυς εὐρεθῆναι, ἢ
καθʼ ὑπεροχὴν δοκοῦντας ἐκριφῆναε ἐκ τῆς ἐλπίδος
αὐτοῦ (90). Οὕτως γὰρ λέγειι ἡ πανάρετος Σοφία (9Iy
vAnoou NoTæ.
dis, seu Ecclesiasticum vocsά πανάρετον Σοφίαν,
et πανάρετον invenies in Eusebi fih. vm Dees-
strationss erangelieæ, p. 393, cujus verba refem
Hieronymus ad Danielis α, 24. et in ejusdem Εn-
sebii et aliorum Chroniris, in Hieronvmo, Præ-
fatione ad libros Salomsonis; item apud Isidoruma
Peiusiotam, li. t, epist. 6; Cassiodornm, Disi-
sssams lestioaum cap. s; et Georgiuma Cedrenam
edit. Basil. p.159, I. xv. fam quod σοφία sim-
pliciter ac Sapientia de Proverbiis dicatur, osten-
dunt loca Coastitutionnm apostolicarum lib. I, capp.
7 et 1ῦς lib. n. cap. ὅ; lib. v, cap. 11 et aliκ;
Justini matyris in Dialogo p. 359 Melioais Sar-
densis apud Eusebium Hisι. Iib. Iv, cap. 26; Irenαi
lib. Is, cap. 57ς Clementis Alexandrini in rotre-
ptico ρ. β2; Paædagog. . cap. 2, et Strom. I. put-
3έ7; Origenis Bomil. 14 in Genssim. ins Εαodamæ,
ae sæpe; Gregorii Nysseni Libro de ia Mosis paulo
ante finem, oratione 3 Ds oratione Dominica, et in
ὑποτυπώσει de pietatis scopo; Chrysostomi sive sl-
terius sermone de tribus puctis, tom. VI. Quibus
adjunge veterem interpretem Epistolæ ignatioo at-
tributæ ad Τarsenses cap. 6. In quem locum homο
litteratus Jacobus Usserius, prava deceptus ver-
sione, falso citat Athanasii librum æ decretis N4-
cænæ sgynodi. Verba Alexandrini archiepiscopi sunt
(tom. I. p. 27ι Ὁ εἰπὼν ὡς Σοφία· Πρὸ δὲπάντν
βουνῶν γεννᾷ με. Quæ interpretantur : Qui diαi,
ut in Sapientiæ libro habetur, cum significent: Qi
dixrit. quatenus 3apientia. Proverb. vιι, 25. Simi-
ter Ecclesiastico σοφίας, sapientiæ, nomen absolute
datur per multos, Origenem homil. 2 in psaimum
xavII; homl. 6 Græca in Jeremiam, et ad Ro-
man. α, 20, 21; Gregorium Nyssenum de Viεa
Mosis, non multo ante medium; Hieronymum dia
logo adversus Pelagianos, cap. 10; pseudoffiero-
nymum ad II Corinth. ιs, 7. Ratio ausem earum
appellationum ex eo peti debet, quod sapienses viri
prædictis iibris præcepta sapienfiiæ omniumsque
virtutum comprehenderint. IRa enim Epiphanins
hæresi 69, cap. 11, Paschatis diem, ἀγίαν Θεοῦ παν-
ἀρετον ἡμέραν indigitat. enique Παροεμίαι sast
Σοφία παιδαγωγική, Gregorio Naxianxeno oratimnæ
11, Ecclesiasticus est, A Deo sirats Sapætia, Me-
gna Sapienia, in Εαcerptis chronologicis es Euse-
bio, Africano, et aliis. Atque de Cantico eamicc-
rum, scriptor homiliæ de Susanna tom. VI Chrv-
sostomi ait : Κατὰ τὴν Σοφίαν τὴν λέγουσαν, ΚΚsasς
quam frumsentams matarsm, quod inn tempore messae- σου ὁ οlκος· ξ δέ δέσετα τῆς σκησῆῆς σοv οὐ ρὴ
rantς ssd sfcut acervas areæ in temmpore comportd- αμάρτg. ἔνώφs δὲ ὅτι πολὸ [τὸ σεέρμa σοu,]
rs S, Videtis, dilecti, protegi eos qul Domino τὰ δέτέανασου ῶσπερ[τὸ παμβότeνοντοῦbγροῦ⁴
castigantur : cum enim bonus sit castigat nos ἐλεύοῳ [δὲ ἐν τάῆφῳ ὥσπερ σᾶεος ἄρμος, [κæεὰ
Deus, ut sancta ejus disciplina commonefiamus. πε βρόν θεριόμενος, ἢ ὥσήπτρ δημωμνία ἄνος
καδʼ ὥραν σuήγκομι]σθεῖσα. λέπετε, ἀγαπηπήοὶ, δτι] ὑπερασπισμός ἐστιν π[οῖς παιδευῆομένοις ὁMὲ
τοῦ ἀεσπόγήου· (88) καὶ γὰρ] ἀγαθὸς ὦν παιδε[ύει ἐ Θεὲς] εἰς τ[ὸ νουθετῆηθῆναι ἡμᾶς, διὰ τῆς ἐσίας
sΚEoAAAoN N2.
μεῖς οὗν οἱ τὴν καταβολὴν [τῆς] στάσεως πκὴ-
σαντες, ὑεοτ[αγῆ]τε τοῖς πρεσβυτέροις, καὶ πα[ν-
δευθ[ῆτε εἰς μετάνσιαν. Κάμψατήτες] τὰ γόνατα τῆς
καρδίας ὑμῶν (89), μάθετε ὑποτάσσεσθαι, ἀποθέμεν-
νοι τὴν ἀλαζόνα καὶ ὑπερήφανον τῆς γλώσσης ὑμοnν
αὐθάδειαν·] ἄμεινον γάρ ἐστιν ὑμῖν [ἐν] τῷ ποκιμνίῳ
τοῦ Χριστοῦ μιικροὺς καὶ ἐλλογίμυς εὐρεθῆναι, ἢ
καθʼ ὑπεροχὴν δοκοῦντας ἐκριφῆναε ἐκ τῆς ἐλπίδος
αὐτοῦ (90). Οὕτως γὰρ λέγειι ἡ πανάρετος Σοφία (9Iy
vAnoou NoTæ.
dis, seu Ecclesiasticum vocsά πανάρετον Σοφίαν,
et πανάρετον invenies in Eusebi fih. vm Dees-
strationss erangelieæ, p. 393, cujus verba refem
Hieronymus ad Danielis α, 24. et in ejusdem Εn-
sebii et aliorum Chroniris, in Hieronvmo, Præ-
fatione ad libros Salomsonis; item apud Isidoruma
Peiusiotam, li. t, epist. 6; Cassiodornm, Disi-
sssams lestioaum cap. s; et Georgiuma Cedrenam
edit. Basil. p.159, I. xv. fam quod σοφία sim-
pliciter ac Sapientia de Proverbiis dicatur, osten-
dunt loca Coastitutionnm apostolicarum lib. I, capp.
7 et 1ῦς lib. n. cap. ὅ; lib. v, cap. 11 et aliκ;
Justini matyris in Dialogo p. 359 Melioais Sar-
densis apud Eusebium Hisι. Iib. Iv, cap. 26; Irenαi
lib. Is, cap. 57ς Clementis Alexandrini in rotre-
ptico ρ. β2; Paædagog. . cap. 2, et Strom. I. put-
3έ7; Origenis Bomil. 14 in Genssim. ins Εαodamæ,
ae sæpe; Gregorii Nysseni Libro de ia Mosis paulo
ante finem, oratione 3 Ds oratione Dominica, et in
ὑποτυπώσει de pietatis scopo; Chrysostomi sive sl-
terius sermone de tribus puctis, tom. VI. Quibus
adjunge veterem interpretem Epistolæ ignatioo at-
tributæ ad Τarsenses cap. 6. In quem locum homο
litteratus Jacobus Usserius, prava deceptus ver-
sione, falso citat Athanasii librum æ decretis N4-
cænæ sgynodi. Verba Alexandrini archiepiscopi sunt
(tom. I. p. 27ι Ὁ εἰπὼν ὡς Σοφία· Πρὸ δὲπάντν
βουνῶν γεννᾷ με. Quæ interpretantur : Qui diαi,
ut in Sapientiæ libro habetur, cum significent: Qi
dixrit. quatenus 3apientia. Proverb. vιι, 25. Simi-
ter Ecclesiastico σοφίας, sapientiæ, nomen absolute
datur per multos, Origenem homil. 2 in psaimum
xavII; homl. 6 Græca in Jeremiam, et ad Ro-
man. α, 20, 21; Gregorium Nyssenum de Viεa
Mosis, non multo ante medium; Hieronymum dia
logo adversus Pelagianos, cap. 10; pseudoffiero-
nymum ad II Corinth. ιs, 7. Ratio ausem earum
appellationum ex eo peti debet, quod sapienses viri
prædictis iibris præcepta sapienfiiæ omniumsque
virtutum comprehenderint. IRa enim Epiphanins
hæresi 69, cap. 11, Paschatis diem, ἀγίαν Θεοῦ παν-
ἀρετον ἡμέραν indigitat. enique Παροεμίαι sast
Σοφία παιδαγωγική, Gregorio Naxianxeno oratimnæ
11, Ecclesiasticus est, A Deo sirats Sapætia, Me-
gna Sapienia, in Εαcerptis chronologicis es Euse-
bio, Africano, et aliis. Atque de Cantico eamicc-
rum, scriptor homiliæ de Susanna tom. VI Chrv-
sostomi ait : Κατὰ τὴν Σοφίαν τὴν λέγουσαν, ΚΚsasς