PG 10, col. 210
rito arguendum videstur, reliqua pariter quæ præ-
cedunt et quæ suhsequuntur, ab eadem Rufini ma-
u e Græco in Latinum fuisse translata. Quod qui-
dem mirari subit, Bucherium, Caveum, omtani-
nium in primis, aliosque viros eruditos præteriisse.
Atque hinc etiam illud emolumenti accedit, quod
ex Eusebiano excerpto Rufinianæ versionis com-
probetur integritas : et ex ea rursum Canonis Ana-
toliani αὐθεντία conirmetur; quam tamen nulla
codicum mss. auctoritate, nullis veterum testimo-
niis adductis, nullaque ratione reddita, quin et in-
sito Eusebio atque obnitente Rufino, elevare ausus
est Dupinius. Ut illud hic omittamus, eumdem Ana-
tolii Canonem passim laudati a Beda iis in locis,
quæ inferius a Bucherio excitata videas (13).
Hunc itaque sancti Patris nostri genuinum fetum
exhibemus ex accurata unica Bucherii editione, ad-
jectis Græcis Eusebianis cum Latina interprctatione
notisque Valcsii. Ad hæc accedit Commentarius
ejusdem Bucherii, quo Canon Anatolianus maxims
illustratur.
. AN ATOLII ALEX A NpRINI
C ANoN ASCII ALIS
X veteri ms. prmum m lucem editus et brevi commentario illustratus ab Ægidio
norum circulum computantes, nunquam ad veram
Paschæ computandi rationem pervenerunt. Verum
majores nostri, Hebræorum et Græcorum librorum
peritissimi (lsidorum, et Hieronymum, etlementem
dico), licet dissimilia mensium principia pro diver-
sitate linguæ senserint; tamen ad unam camdemque
Paschæ certissimam rationem, die et luna et temnn-
pore convenientibus, sumuma veneratione Domini-
oæ resurrectionis, consenserunt. Sed et Origenes
omnium eruditissimus, et calculi componendi per-
spicacissimus (quippe qui et χαλκευτής vocatus), li-
bellum De Pascha Iuculentissime edidit. In quo
annuntians de die Paschæ, non solum lunæ cursum
et æquinoctii transitum intuendum, sed et solis
transcensum, omnium tenebrarum tetras insidias
et offendicula auferentis, et lucis adventuæ ac to-
tius mundi elementorum virtutem et inspirationem
afferentis, esse servandum, ita dicit : fn die, in-
quit, Paschæ non dico obserrandum ut dies Domi-
nicainveniatur, et lunæ vm (I4) dies transcundi, scd
(11 lser., Sgn. de LXX Interp., c. v, p. t.
l42 Ruin., Hist. eccl. Euseb. lib. vu, c. 28.
(13 Vid. infr. ctl. e2I.
(14) Lunæ vn. Eorte lunæ xvv. Bucuæu.
cedunt et quæ suhsequuntur, ab eadem Rufini ma-
u e Græco in Latinum fuisse translata. Quod qui-
dem mirari subit, Bucherium, Caveum, omtani-
nium in primis, aliosque viros eruditos præteriisse.
Atque hinc etiam illud emolumenti accedit, quod
ex Eusebiano excerpto Rufinianæ versionis com-
probetur integritas : et ex ea rursum Canonis Ana-
toliani αὐθεντία conirmetur; quam tamen nulla
codicum mss. auctoritate, nullis veterum testimo-
niis adductis, nullaque ratione reddita, quin et in-
sito Eusebio atque obnitente Rufino, elevare ausus
est Dupinius. Ut illud hic omittamus, eumdem Ana-
tolii Canonem passim laudati a Beda iis in locis,
quæ inferius a Bucherio excitata videas (13).
Hunc itaque sancti Patris nostri genuinum fetum
exhibemus ex accurata unica Bucherii editione, ad-
jectis Græcis Eusebianis cum Latina interprctatione
notisque Valcsii. Ad hæc accedit Commentarius
ejusdem Bucherii, quo Canon Anatolianus maxims
illustratur.
. AN ATOLII ALEX A NpRINI
C ANoN ASCII ALIS
X veteri ms. prmum m lucem editus et brevi commentario illustratus ab Ægidio
norum circulum computantes, nunquam ad veram
Paschæ computandi rationem pervenerunt. Verum
majores nostri, Hebræorum et Græcorum librorum
peritissimi (lsidorum, et Hieronymum, etlementem
dico), licet dissimilia mensium principia pro diver-
sitate linguæ senserint; tamen ad unam camdemque
Paschæ certissimam rationem, die et luna et temnn-
pore convenientibus, sumuma veneratione Domini-
oæ resurrectionis, consenserunt. Sed et Origenes
omnium eruditissimus, et calculi componendi per-
spicacissimus (quippe qui et χαλκευτής vocatus), li-
bellum De Pascha Iuculentissime edidit. In quo
annuntians de die Paschæ, non solum lunæ cursum
et æquinoctii transitum intuendum, sed et solis
transcensum, omnium tenebrarum tetras insidias
et offendicula auferentis, et lucis adventuæ ac to-
tius mundi elementorum virtutem et inspirationem
afferentis, esse servandum, ita dicit : fn die, in-
quit, Paschæ non dico obserrandum ut dies Domi-
nicainveniatur, et lunæ vm (I4) dies transcundi, scd
(11 lser., Sgn. de LXX Interp., c. v, p. t.
l42 Ruin., Hist. eccl. Euseb. lib. vu, c. 28.
(13 Vid. infr. ctl. e2I.
(14) Lunæ vn. Eorte lunæ xvv. Bucuæu.