PG 10, col. 241
οὐρανίου (22) δωρεᾶς καὶ τελειωθεῖσιν (25), οὐδεμία
περιλείπεται συγγνώμης ἀπολογία καὶ παραίτησις.
Hebr. νι, 4ο
(23) ina‘rlq‘t‘: Regretoeguer” ἐπουρανίου. in.
ἥδ) Τελεῳθεῖσινξ Ileb. ἦ. lt, quo proculdubio
hic respexit Theognostus, legimus ξιτωτισθέντας καὶ
γευσαμένους, eas’qut‘ [uerunt illuminali et gustave-
nmi, etc. Hinc putaverim equidem eodem sensu
dixisse Theognostum τελειωθεῖσιν, quo Apostolum
m
CIRCA ANNUM DOMINI εοιι.
PIERIUS
CATECHISTA ALEXANDRINUS.‘
.-
ΝΟΤΙΤΙΑ.
(Apud S. Hieronymum. lib. Da scriptoribus acciet, can. 76.—- Bon-rm, Rcliquia sacra, t. II.)
Pierius, Alexandrinae Ecclesiae presbyter sub Caro et Diocletiano principibus (t), eo tempore quo eam
Ecclesiani Theonas episcopus regebat, florentissime docuit populum'(2), et in tantam sermonis 'diverso-
rumque tractatuum (5), qui usque hodie exstant, venit elegantiam, ut Origenes junior vocaretur. Constat
hunc’mirat ἀσκήσεως et appetitorem voluntaria: paupertatis (4), scientissimumque dialectica: et rhetorica
(Ι) Carus praefuitirnperig ann. 282, 283._I_)_i_ocl_e- Β ρΓΟΑΟΙΙΓῘΕΑῐΟ passum esse; utrum vero _lIujus_ Pierii
tianus ab an: 284 ad ⁵505. Theonas qui an. 265 Dio-
nysio in episcopatu Alexandrino successit. defun-
ctus est ani. 300; FABRICIUS.
leljiuscbius dé Pierio, vll, δεῖ ςΕν δὲ. τοῖς μέι-
λισταίκαίΐ ἡμᾶς σπανιωτὰτους γενομένους ἴσμεν1 Αεῷν
μὲν ἰή ξὶλῖέξανδτξξίας πρὲσὸυτέρευν 1III'épLOV'
τιον δὲ τῶν κατὰ Πόντον Ἕκκλησὶῷν ἐπίσκοπον. Ἀλλ’
ἄκρως ἀκτή μονι βίῳ ruat μαθήμασι φιλοσόφοις
εεῶκὶμαστο· ταῐξήπε-ρὶντᾶ θεῖα Οεωρἰαις καὶ egw?-
σεςι, καὶ cur: ἐπὶ τοι) κοινοῦ τῆς Ἐκκλπσίαε δια). -
gentili. ταῖς ἐττὶ τοῦ κοινοῦ τῆς Ἐκκλησίας διαλέ-
ξεσιν ᾖπερφυῶς ἐξησκημένος. δὲ Μελέτιος2 etc.
Post Dionysium εριιομὼ cateclicticze”Alexandrina:
pmtectum' fuisse Picrium tradit Philippus Sidetes
in fragmento quod ad calcem diss. in lrcnacmn plr-
lulieav‘it ll. Dodwellus. EtPhotius cod. H9: Παμφί-
λου cf. τοῦ μάρτυρος ὑφῃγητήν φασινέτ-ῷν subnatat-
γενεσθαι μαθημάτωῇᾰαὶ κατ’ Ἀλεξάνᾷρειαν
ἡγήσασθαι παιδεῖδτηρίου. γΓΛΒΠΙΩΙῦΞ. -— De isthac
fero Pierii praefectura dubitare sc profitetur Aci.
Lardnerus, Ue Fide hist. evang., p. ιιζ Ιίιμι, ο.24,
propterea quod sileant de ea Eusébius et Hieron)":
mus. Eidem viro cl. incerta quoque videtur rPltOlll
narratio, mox a me afl'erenda, qua dicitur Pierius,
(luem quidem Hieronymus Romae siccam _mortem
abiisse-significat, martyrium una cum__l_sidoro fra-
tre subiisse suo. V'id. ἐι de hac re Tillemont. ‘in
Ηέιη. rccl. ad ipsum finem vol. ιν. lu litteris qui-
dem DionysiiAlcfxaudrjniad;FabiuIn,scriptun1exstat,
ludorum 'quemdam [Egyptium in vexatibne Deciana
περιλείπεται συγγνώμης ἀπολογία καὶ παραίτησις.
Hebr. νι, 4ο
(23) ina‘rlq‘t‘: Regretoeguer” ἐπουρανίου. in.
ἥδ) Τελεῳθεῖσινξ Ileb. ἦ. lt, quo proculdubio
hic respexit Theognostus, legimus ξιτωτισθέντας καὶ
γευσαμένους, eas’qut‘ [uerunt illuminali et gustave-
nmi, etc. Hinc putaverim equidem eodem sensu
dixisse Theognostum τελειωθεῖσιν, quo Apostolum
m
CIRCA ANNUM DOMINI εοιι.
PIERIUS
CATECHISTA ALEXANDRINUS.‘
.-
ΝΟΤΙΤΙΑ.
(Apud S. Hieronymum. lib. Da scriptoribus acciet, can. 76.—- Bon-rm, Rcliquia sacra, t. II.)
Pierius, Alexandrinae Ecclesiae presbyter sub Caro et Diocletiano principibus (t), eo tempore quo eam
Ecclesiani Theonas episcopus regebat, florentissime docuit populum'(2), et in tantam sermonis 'diverso-
rumque tractatuum (5), qui usque hodie exstant, venit elegantiam, ut Origenes junior vocaretur. Constat
hunc’mirat ἀσκήσεως et appetitorem voluntaria: paupertatis (4), scientissimumque dialectica: et rhetorica
(Ι) Carus praefuitirnperig ann. 282, 283._I_)_i_ocl_e- Β ρΓΟΑΟΙΙΓῘΕΑῐΟ passum esse; utrum vero _lIujus_ Pierii
tianus ab an: 284 ad ⁵505. Theonas qui an. 265 Dio-
nysio in episcopatu Alexandrino successit. defun-
ctus est ani. 300; FABRICIUS.
leljiuscbius dé Pierio, vll, δεῖ ςΕν δὲ. τοῖς μέι-
λισταίκαίΐ ἡμᾶς σπανιωτὰτους γενομένους ἴσμεν1 Αεῷν
μὲν ἰή ξὶλῖέξανδτξξίας πρὲσὸυτέρευν 1III'épLOV'
τιον δὲ τῶν κατὰ Πόντον Ἕκκλησὶῷν ἐπίσκοπον. Ἀλλ’
ἄκρως ἀκτή μονι βίῳ ruat μαθήμασι φιλοσόφοις
εεῶκὶμαστο· ταῐξήπε-ρὶντᾶ θεῖα Οεωρἰαις καὶ egw?-
σεςι, καὶ cur: ἐπὶ τοι) κοινοῦ τῆς Ἐκκλπσίαε δια). -
gentili. ταῖς ἐττὶ τοῦ κοινοῦ τῆς Ἐκκλησίας διαλέ-
ξεσιν ᾖπερφυῶς ἐξησκημένος. δὲ Μελέτιος2 etc.
Post Dionysium εριιομὼ cateclicticze”Alexandrina:
pmtectum' fuisse Picrium tradit Philippus Sidetes
in fragmento quod ad calcem diss. in lrcnacmn plr-
lulieav‘it ll. Dodwellus. EtPhotius cod. H9: Παμφί-
λου cf. τοῦ μάρτυρος ὑφῃγητήν φασινέτ-ῷν subnatat-
γενεσθαι μαθημάτωῇᾰαὶ κατ’ Ἀλεξάνᾷρειαν
ἡγήσασθαι παιδεῖδτηρίου. γΓΛΒΠΙΩΙῦΞ. -— De isthac
fero Pierii praefectura dubitare sc profitetur Aci.
Lardnerus, Ue Fide hist. evang., p. ιιζ Ιίιμι, ο.24,
propterea quod sileant de ea Eusébius et Hieron)":
mus. Eidem viro cl. incerta quoque videtur rPltOlll
narratio, mox a me afl'erenda, qua dicitur Pierius,
(luem quidem Hieronymus Romae siccam _mortem
abiisse-significat, martyrium una cum__l_sidoro fra-
tre subiisse suo. V'id. ἐι de hac re Tillemont. ‘in
Ηέιη. rccl. ad ipsum finem vol. ιν. lu litteris qui-
dem DionysiiAlcfxaudrjniad;FabiuIn,scriptun1exstat,
ludorum 'quemdam [Egyptium in vexatibne Deciana