PG 10, col. 811
significant, Filium ι propositum ⁸³ missum esse a
Patre ⁸ο et ad Patrem ire δι. 1
Vlll. Multa alia, imo vero omnia huic veritati
astipulantur. Necesse ergo est, ut quamvis nolit,
eouliteatur Patrem Deum omnipotentem , et Chri-
stum Jesum Filium Dei, Deum factum hominem ,
cui omnia Pater subjecit praeter se, et Spiritum san-
ctum; et hos esse vere tres. Quod si vult scire
quomodo unus Deus demonstratur, sciat unam esse
. virtutem sive potentiam hujus. Et quantum quidem
ad virtutem pertinet, unus est Deus; quantum vero
ad oeconomiam sive dispositionem, trina est osten-
sio; ut paulo post docebimus, cum reddemus ratio-
nem de veritate. Haec igitur, fratres, dicta nobis
sunt, de quibus inter omnes convenit. Unus enim
est Deus, cui credere oportet; sed ingenitus, impa-
tibilis, immortalis, qui omnia facit quae vult, sicut
vult et quando vult. Quid igitur ad haec audebit dicere
Noctus, non intelligens veritatem? Quandoquidem
igitur hactenus Noetus confutatus est, veniamus ad
demonstrationem veritatis, ut contirmemus verita-
tem; contra quam tot et tanta} haareses orta sunt,
qum nihil dicere potuerunt.
Di. Unus Deus est, quem non aliunde, fratres,
agnoscimus , quam ex sanctis Scripturis. Quemad-
modum cnim si quis vellet sapientiam hujus saeculi
exercere , non aliter hoc consequi poterit, nisi do—
gmata philosophorum legat; sic quicumque volu-
mus pietatem in Deum exercere, non aliunde disce-
mus qualu ex Scripturis divinis. Quaecunque ergo
“Joan. v, 30; vr,29, "11,16, 18, etc.
δν Hom. Ill, 25.
(85) Κατὰ τὴν οἰκονομίαν. lnterpres Turrianus
hunc locum ita reddidit: ι Quantum vero ad incar-
nationem pertinet, tertia est ostensio. ι Sequi ma-
luimus versionem cl. Marani De dwinit. J. C., lib.
iv,._ca_p._t5, ᾗ ‘2, pag. 456.
(86)” Τοσαῦται ἑιιρἐσεις. Non Nocti tantum , sed
et aliae χχχι, quas hactenus Hippolytus oppugnave-
rat. Ex his. verbis clarissime. lapparet 'c'laiisulam ι) illum. l. c. —— Hinc item 'eliditur alterum ejusdem
hanc esse libri adversus hzereses. Apparet etiam
Epiphanium Hippolyti exemplo opus su_um adversus
haereses expositione fidei obsignasse. FABRIC.
(87) Οῡκί ᾷλλοθεν ἀσκῄσυμενῆ ἐκ τῶν λογίων
τοῦ Θεοῦ. Visus est sibi Fabricius iu hoc loco ‹ in-
signe de Scriptura: sufficientia testimonium ι anim-
advertere. Sed traditionem a Scriptura non disso-
ciat Hippolytustdum pietatem ‹ nonaliunde ι repe-
ν tit, ι quani ex scripturis divinis. › Non enim aliam
’del‘eudit contra haereticos interpretationem Seri-
ptum, quam qua Ecclesim traditione nitebatur.
Quapropter verbis modo citatis paulo post haec ad-
diteri'j κατ’ ἰδίαν προαίρεσιν, μηδὲ κατ’ ἴδιον νριῖν,
μηδὲ βιαζόμενοι τὰ ὖπὸ’τοῦ Θεόῦ δεδομένα. ι Non
eeCUndum propriam voluntatem , neque secundum
imprium sensum, neque vim inferentes iis, quze a
eo data sunt. ι Praeterea Noetum merito ejectum
a presbyteris narrat cap. 1, quod Ecclesiae traditio-
Patre ⁸ο et ad Patrem ire δι. 1
Vlll. Multa alia, imo vero omnia huic veritati
astipulantur. Necesse ergo est, ut quamvis nolit,
eouliteatur Patrem Deum omnipotentem , et Chri-
stum Jesum Filium Dei, Deum factum hominem ,
cui omnia Pater subjecit praeter se, et Spiritum san-
ctum; et hos esse vere tres. Quod si vult scire
quomodo unus Deus demonstratur, sciat unam esse
. virtutem sive potentiam hujus. Et quantum quidem
ad virtutem pertinet, unus est Deus; quantum vero
ad oeconomiam sive dispositionem, trina est osten-
sio; ut paulo post docebimus, cum reddemus ratio-
nem de veritate. Haec igitur, fratres, dicta nobis
sunt, de quibus inter omnes convenit. Unus enim
est Deus, cui credere oportet; sed ingenitus, impa-
tibilis, immortalis, qui omnia facit quae vult, sicut
vult et quando vult. Quid igitur ad haec audebit dicere
Noctus, non intelligens veritatem? Quandoquidem
igitur hactenus Noetus confutatus est, veniamus ad
demonstrationem veritatis, ut contirmemus verita-
tem; contra quam tot et tanta} haareses orta sunt,
qum nihil dicere potuerunt.
Di. Unus Deus est, quem non aliunde, fratres,
agnoscimus , quam ex sanctis Scripturis. Quemad-
modum cnim si quis vellet sapientiam hujus saeculi
exercere , non aliter hoc consequi poterit, nisi do—
gmata philosophorum legat; sic quicumque volu-
mus pietatem in Deum exercere, non aliunde disce-
mus qualu ex Scripturis divinis. Quaecunque ergo
“Joan. v, 30; vr,29, "11,16, 18, etc.
δν Hom. Ill, 25.
(85) Κατὰ τὴν οἰκονομίαν. lnterpres Turrianus
hunc locum ita reddidit: ι Quantum vero ad incar-
nationem pertinet, tertia est ostensio. ι Sequi ma-
luimus versionem cl. Marani De dwinit. J. C., lib.
iv,._ca_p._t5, ᾗ ‘2, pag. 456.
(86)” Τοσαῦται ἑιιρἐσεις. Non Nocti tantum , sed
et aliae χχχι, quas hactenus Hippolytus oppugnave-
rat. Ex his. verbis clarissime. lapparet 'c'laiisulam ι) illum. l. c. —— Hinc item 'eliditur alterum ejusdem
hanc esse libri adversus hzereses. Apparet etiam
Epiphanium Hippolyti exemplo opus su_um adversus
haereses expositione fidei obsignasse. FABRIC.
(87) Οῡκί ᾷλλοθεν ἀσκῄσυμενῆ ἐκ τῶν λογίων
τοῦ Θεοῦ. Visus est sibi Fabricius iu hoc loco ‹ in-
signe de Scriptura: sufficientia testimonium ι anim-
advertere. Sed traditionem a Scriptura non disso-
ciat Hippolytustdum pietatem ‹ nonaliunde ι repe-
ν tit, ι quani ex scripturis divinis. › Non enim aliam
’del‘eudit contra haereticos interpretationem Seri-
ptum, quam qua Ecclesim traditione nitebatur.
Quapropter verbis modo citatis paulo post haec ad-
diteri'j κατ’ ἰδίαν προαίρεσιν, μηδὲ κατ’ ἴδιον νριῖν,
μηδὲ βιαζόμενοι τὰ ὖπὸ’τοῦ Θεόῦ δεδομένα. ι Non
eeCUndum propriam voluntatem , neque secundum
imprium sensum, neque vim inferentes iis, quze a
eo data sunt. ι Praeterea Noetum merito ejectum
a presbyteris narrat cap. 1, quod Ecclesiae traditio-