PG 100, col. 1071

qui huiusmodi artem callent : oratio vero. qua:
auditu percipitur, auctores eos habet, qui in Spiritu
'divino et disciplina cognitionis divinis rebus sunt
initiati. llinc ego, qui rei utriusque expers sum,
pra: metu animo dcjicior, neque ad susceptum opus
persequemlnm os aperire vel manum admovere an-
deo; ne forte iu dicendo intolerarnlum temeritatis
vitium incurram. Nam laqueus Validus viro sunt
propria labia, ait Proverbium, ut et scriptum est, et
verbis pt‘0pr.i 398 uris unusquisque capitur, tuer-
ces autem labiurum e;us dabitur illi. Siquidem
magnus ct amabilis est hujusce spiritalis cretus
princeps Sanctus martyr Stephanus : multa vero
parvi inci et tenuis ingenii penuria est; ut Valde
il'J‘SilClll, dilecti, unde illi sua: vita: laudum coronam
ofl‘eram, vel quomodo splendidum ejusdem et labo-
riosum vivendi genus exponam, aut generosam in
subeundo martyrio audaciam enarrem. Quae enim
superna: gratiae auxilio confecit prodigia, adeo ad-
mirabilem continent narrationem, ut mentem meam
conturbent et e sua sede et statu dimoveant, pro-
priosque terminus transilire cogant. Verumtamen,
quantum ingenio valeo, dicere non refugiant. Nec
enim, non pro dignitate laudare, sed non pro viri--
’ bus, damnatione dignum est.
Quocirca congruentem orationi mentem habens,
tamet-i tale aliquid nunquam aggressus smn, ab
aliis excitatus, tota utea facultate memet illltC operi
dedi. Scilicet mecum animo volutabam avitam Eva:
damnatam innbedientiam, illumque tnalum servum,
qui talentum in terra absconderat. Verebar quoque
ne diuturna praetermissione iu'oblivionetn veniret lucc
venerandi Patris nostri 399 Vita; ιιι cui", solem
nubes solet abscondere : sic tempus ca, qua: Vctbis
non celebrantur, tegere ennsuevit; quanquam a quo
beatissimus I’ater noster Stephanus sacrant mortem
martyrio obiit, ad hodiernum diem, munis quailra-
gesimus secundus pra:teriit; quo incitatus, illius a
teneris unguiculis ad senectutem gista, ejusdemque
ortus et obitus gratissimas et admirabiles ttat'ra- ι)
tiones a \iris veridicis ejusque discipulis, huc et
illuc discurrens, excerpsi, atque e longo tempore et
oblivione, velut e profundo aliquo erui; studiosam
apem ιιιιιιιιιίιιιιε, qua: plurimis e floribus ea, quae
ad mellis coniectionem necessaria sunt, colligit.
Verum nubis praesit Christus, verus Dens noster,
qui lllmninut onmem hominem-venientem in Imm:
⁸ Cant. ll. Η.
ο al. πολλὴ τῆς ἐμῆς πτωχονοίσις εὺϐἑκεια xui. μικρά.
δ ai, οὖν.

OCR text from a scan; reading errors may remain.

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.