PG 100, col. 1357
τῆς ὑποθέσεως δι’ ἀναπτύξεως αὐτῶν τοίς συνειλε-
γμένοις προσθεῖναι. Ὥσπερ γὰρ τὸν μεγαλόψυχόν τε
ὁμοῦ, καὶ πρὸς φιλοθεῖαν διάπυρον Ίωακεὶμ πρὸ·
βραχέος ἐν ὑπερέχοντι ἤγομεν θαύματι, ὅπως μὲν
πρὸς τὰ εἰκαῖα τῶν Ἰουδαίων οὑκ ἀντιδιετέθη σκώμ-
ματα, καὶ τὴν αὐθάδη τῶν ὀνειδιζόντων οὑκ ἐπεστό-
μισεν ἀλαζονείαν. μηδένα μὲν δεικνὺς παρακεκι-
νῆσθαι νόμον ἐν τοῖς ἀνατιθεμένοις, φθόνῳ δὲ, τὴν
ἀπροφάσιστον’ κατ’ αὑτοῦ ἐπινοηθῆναι σκῆψιν · πῶς
δὲ καθάπερ τούτων, οὑτω καὶ τῶν κατ’ οἷκον ἀπάν-
των καταφρονήσας, Θεῷ μὲν μόνῳ τὰ περὶ τοῦ πρά-
γματος ἀνατίθεται, τὴν ὑπερφυᾶ δὲ καρτερίαν ἐν τῇ
ἐρήμῳ ἐνδείκνυται. ’Ὥσπερ οὖν τὰ τοῦ δικαίου τότε
διαναπτὺσσοντες πλεονεκτήματα, τὸ ὑπερανέχον αὑ-
τῶν ἐθαυμάζομεν, οὕτω καὶ τά τῆς ὁμοζύγου Ἀννης,
εἴπερ ἂν εἰς μέσον τῷ λόγῳ παραγάγοιμεν, κατορθώ-
ματα, τῷ καταλλήλῳ τούτοις συνανυςιὼσωμεν θαύ-
ρατι. Ἐπίσης γὰρ καὶ αὑτῇ τὸτῆς ὑπομονῆς καὶ
καρτερίας, μᾶλλον δὲ ὑπερέχοντι δοξάζεται πλεον-
εκτή ματι. Πολλά δέ τά παριστῶντα τοῦτο, καὶ είς ὅφιν
ἄγοντα τοῖς βουλομένοις πράγματα’ οἵτε γὰρ δι’
ἀτεκνίαν παρά τοῦ γένους ὀνειδισμοὶ, καὶ ή ἄδηλος
τοῦ ἀνδρὸς ἀποδημία ·. πρὸς τούτοις καὶ τὰ τολμώο
μενα τῆς οἰκέτιδος σκώμματα, καὶ αἱ δι’ ἀπαιδίαν
ἐπιφημιζόμεναι παρά τῶν συμφυλετῶν ἀραὶ, καὶ
παρ’ αὑτῆς ἐκείνης είς δψιν ἀγόμεναι, καὶ οἳ δι’
ὑπομνήσεως τῆς ’ἐκείνων ὀξύτερα τὰ κατὰ τῆς δι-
καίας ἐπαφιείσης βέλη, τὸ τοιοῦτον ἐπιϐεϐαιώσαιεν.
’Λλλά τὴν καρτερίαν ἀντιτιθεῖσα τοῖς συμπίπτουσιν
ἡ Ἀννα λυπηροῖς, ἔπασχε μὲν, τῷ μὴ’ ἀναισθήτως
ἔχειν πρὸς ταῦτα, οὑ κατεϐάλλετο δὲ τοῦ τῆς ὑπο-
μονῆς ὕψους, ἢ πρὸς ἀθυμίας ταπεινότητα. ἢ πρὸς
ἀγανάκτησ.ν τῶν ἐπιτιθεμένων. Ὅθεν οὑδὲ πρὸς
τοὺς ὀνειδίζοντας ἀντιφθέγγεται, οὑδέ πρὸς τὴν ἄδι-
κον αὑτῶν ἐπίπληξιν ἀντικαθίσταται. Οὑ φί.ονερᾶς
εἶναι λέγει προαιρέσεως τὴν προφασιζομένην αὑτοῖς
παρανομίαν· γνώμης οἰκείας εὕρημα, καὶ οὑκ ἐν
γράμμασι κείμενον τὸ κακούργημα τοῦτο προσ-
ονειδίζει. υὺ τῇ τοῦ γένους ὑπεροχῇ σεμνυνομένη,
καὶ τῷ τοῦ βίου ἀνεπιπλάστῳ συνεργουμένη, παῤ-
ρησίᾳ μὲν αὐτοῖς ἀντικατέστη, τὸ θρασὺ δὲ καὶ πα-
ράλογον τῆς αὑτῶν ἐγχειρήσεως ἐξελέγχει.
Οὖτω καὶ τοῦ κοινωνοῦ τῆς ἀρετῆς, καὶ τῆς ὅλης
ζωῆς ἀφανοῦς γεγονότος, οὑ περιῄει άναζητοῦσα,
καὶ πάντας εἰς αὑτὸ τοῦτο τοὺς γιωττοὺς συγκαλου-
μένη· οὑκ ὅρη διερευνᾷ κοιλ⁹ τόπους ἀνυπονοήτους,
καὶ πολὺν μὲν τὸν θόρυϐον ἐν τῷ γένει, πολλὴν δὲ
τὴν κατάγνωσιν κατά τοῦ ἀποδεδημηκότος ἐπιϐοᾷ,
ὡς ἀλλότριόν τι τῆς κοινωνίας, καὶ συμϐιώσεως βε-
ϐουλευμένου · ὡς ξένην τῆς προτέρας εὑνοίας ἐπιδε-
δειγμένου προαίρεσιν· ὡς διελόντος συνάφειαι) φύ-
σεως· ὡς νόμου τοῦ συνδήσαντος θεσπίσματα παρ-
ιδόντος, καὶ πάντων τῶν κατ’ οἷκον ὑπεριδόντος
πραγμάτων. οὐδενὶ τούτων ή Ἀννα τὸ ἄτρωτον
ἐπλήγη τῆς γνώμης ἀλλά τῶν μὲν ὀνειδισμῶν, ὡς
γμένοις προσθεῖναι. Ὥσπερ γὰρ τὸν μεγαλόψυχόν τε
ὁμοῦ, καὶ πρὸς φιλοθεῖαν διάπυρον Ίωακεὶμ πρὸ·
βραχέος ἐν ὑπερέχοντι ἤγομεν θαύματι, ὅπως μὲν
πρὸς τὰ εἰκαῖα τῶν Ἰουδαίων οὑκ ἀντιδιετέθη σκώμ-
ματα, καὶ τὴν αὐθάδη τῶν ὀνειδιζόντων οὑκ ἐπεστό-
μισεν ἀλαζονείαν. μηδένα μὲν δεικνὺς παρακεκι-
νῆσθαι νόμον ἐν τοῖς ἀνατιθεμένοις, φθόνῳ δὲ, τὴν
ἀπροφάσιστον’ κατ’ αὑτοῦ ἐπινοηθῆναι σκῆψιν · πῶς
δὲ καθάπερ τούτων, οὑτω καὶ τῶν κατ’ οἷκον ἀπάν-
των καταφρονήσας, Θεῷ μὲν μόνῳ τὰ περὶ τοῦ πρά-
γματος ἀνατίθεται, τὴν ὑπερφυᾶ δὲ καρτερίαν ἐν τῇ
ἐρήμῳ ἐνδείκνυται. ’Ὥσπερ οὖν τὰ τοῦ δικαίου τότε
διαναπτὺσσοντες πλεονεκτήματα, τὸ ὑπερανέχον αὑ-
τῶν ἐθαυμάζομεν, οὕτω καὶ τά τῆς ὁμοζύγου Ἀννης,
εἴπερ ἂν εἰς μέσον τῷ λόγῳ παραγάγοιμεν, κατορθώ-
ματα, τῷ καταλλήλῳ τούτοις συνανυςιὼσωμεν θαύ-
ρατι. Ἐπίσης γὰρ καὶ αὑτῇ τὸτῆς ὑπομονῆς καὶ
καρτερίας, μᾶλλον δὲ ὑπερέχοντι δοξάζεται πλεον-
εκτή ματι. Πολλά δέ τά παριστῶντα τοῦτο, καὶ είς ὅφιν
ἄγοντα τοῖς βουλομένοις πράγματα’ οἵτε γὰρ δι’
ἀτεκνίαν παρά τοῦ γένους ὀνειδισμοὶ, καὶ ή ἄδηλος
τοῦ ἀνδρὸς ἀποδημία ·. πρὸς τούτοις καὶ τὰ τολμώο
μενα τῆς οἰκέτιδος σκώμματα, καὶ αἱ δι’ ἀπαιδίαν
ἐπιφημιζόμεναι παρά τῶν συμφυλετῶν ἀραὶ, καὶ
παρ’ αὑτῆς ἐκείνης είς δψιν ἀγόμεναι, καὶ οἳ δι’
ὑπομνήσεως τῆς ’ἐκείνων ὀξύτερα τὰ κατὰ τῆς δι-
καίας ἐπαφιείσης βέλη, τὸ τοιοῦτον ἐπιϐεϐαιώσαιεν.
’Λλλά τὴν καρτερίαν ἀντιτιθεῖσα τοῖς συμπίπτουσιν
ἡ Ἀννα λυπηροῖς, ἔπασχε μὲν, τῷ μὴ’ ἀναισθήτως
ἔχειν πρὸς ταῦτα, οὑ κατεϐάλλετο δὲ τοῦ τῆς ὑπο-
μονῆς ὕψους, ἢ πρὸς ἀθυμίας ταπεινότητα. ἢ πρὸς
ἀγανάκτησ.ν τῶν ἐπιτιθεμένων. Ὅθεν οὑδὲ πρὸς
τοὺς ὀνειδίζοντας ἀντιφθέγγεται, οὑδέ πρὸς τὴν ἄδι-
κον αὑτῶν ἐπίπληξιν ἀντικαθίσταται. Οὑ φί.ονερᾶς
εἶναι λέγει προαιρέσεως τὴν προφασιζομένην αὑτοῖς
παρανομίαν· γνώμης οἰκείας εὕρημα, καὶ οὑκ ἐν
γράμμασι κείμενον τὸ κακούργημα τοῦτο προσ-
ονειδίζει. υὺ τῇ τοῦ γένους ὑπεροχῇ σεμνυνομένη,
καὶ τῷ τοῦ βίου ἀνεπιπλάστῳ συνεργουμένη, παῤ-
ρησίᾳ μὲν αὐτοῖς ἀντικατέστη, τὸ θρασὺ δὲ καὶ πα-
ράλογον τῆς αὑτῶν ἐγχειρήσεως ἐξελέγχει.
Οὖτω καὶ τοῦ κοινωνοῦ τῆς ἀρετῆς, καὶ τῆς ὅλης
ζωῆς ἀφανοῦς γεγονότος, οὑ περιῄει άναζητοῦσα,
καὶ πάντας εἰς αὑτὸ τοῦτο τοὺς γιωττοὺς συγκαλου-
μένη· οὑκ ὅρη διερευνᾷ κοιλ⁹ τόπους ἀνυπονοήτους,
καὶ πολὺν μὲν τὸν θόρυϐον ἐν τῷ γένει, πολλὴν δὲ
τὴν κατάγνωσιν κατά τοῦ ἀποδεδημηκότος ἐπιϐοᾷ,
ὡς ἀλλότριόν τι τῆς κοινωνίας, καὶ συμϐιώσεως βε-
ϐουλευμένου · ὡς ξένην τῆς προτέρας εὑνοίας ἐπιδε-
δειγμένου προαίρεσιν· ὡς διελόντος συνάφειαι) φύ-
σεως· ὡς νόμου τοῦ συνδήσαντος θεσπίσματα παρ-
ιδόντος, καὶ πάντων τῶν κατ’ οἷκον ὑπεριδόντος
πραγμάτων. οὐδενὶ τούτων ή Ἀννα τὸ ἄτρωτον
ἐπλήγη τῆς γνώμης ἀλλά τῶν μὲν ὀνειδισμῶν, ὡς