PG 100, col. 1359
· obrem, etiam luctum votis precibusque agens,
‘ cum viri nianil'estationem quaerit, tum Deum 'bono-
rum largitorem pro editione prolis elllagilat. Quid
vero opus magnum ejus in istis demirarl animum?
Ut nimirum nihil passa angusti aniini ad ancillae
convicia, iustam in eam iram continuerit; ac ue-
que dominii aliqua 'majori auctoritate usa sit ad-
versus furiosam adeo increpationem, nec eorum
qui ita veluti coniunctis consiliis uterentur, teme-
rarium ausum indigne tulerit.
Quo enim rationabili praetextu conviciis lacessens
puella, talia in eam irrationabilis procacitatis dicte-
ria alludit? Nimirum, quod precationis tempore
ac cordis contriti, elatornm hominum ae arrogan-
tium stadia non fuerit imitata? Quod demisso ac
humili, uti sensu, ita et habitu, orationem ad Do-
minum intenderit? quod stolam voluptuariis femi-
nis studio quaesitam non admiserit? quod eum
ornatum, quem toto vita: caste ac sobrie exactae
tempore nunquam admisisset, importuno oblatum
tempore. repudiaverit? Quisnam ergo, inquis, ille
ornatus, ac quodnam illud Frontale in historia
positum, quod ea traditum reiecerit? Quidam aiunt
fuisse illud magnificum diadema ae sponsale. quo
dissolutae mulieres laetis rebus uterentur. Hoc
autem maligno aliquo consilio baud absone videa-
tur Anna: oblatum, quo putarent maligni insidiato-
res inteututn illum pret-andi fervorem remissum
iri, importuna quidem voluptate, ejus animi disso-
luto tenore, ac eum illa alienum quid ιιι castis suis
moribus, ac priori sobrietate prmsumeret, ratione
cuius despicienda a Deo foret. Idcirco enim tradens
puella, suspicionem conatur amoliri, negans acce-
pisse ab aliis, quam ab ea, quae suis ipsa manibus
confecisset : nec nisi obsequii causa, nulloque pe-
jori consilio tradere, quod oneraretur. lloc enim ex
operis ipsa domina indicatur. At Anna, nedum ob
suspectum dolum, sed quod etiam nunquam orna-
mentorum ejusmodi usus placuisset, quod tradeba-
' tur, ul. sceleris occasionem, reiicit. Nunquam, in- '
quit, ipso iuventutis flore impensiorem eum orna-
tum indui. Nunquam cum aequauimis essem, ac
lseta quasque praesentis vitze viderentur alllnere, ita
plexis redimiculis delectata sum. Nunquam me re-
galis sanguinis existimatio, in ejusmodi cogitatum,
sublimem egit. Nunquam aliluentes divitiae ab-
duxerunt ut superfluam curam corporis agerem.
Vide autem modestiam Anna: : ut nedum facinore
elata sit, sed et ream se agnoverit. Cumque hoc,
inquit, non fecerim (7), video me occultorum quo-
-('l) Quinqueth non [ecerim._ Καὶ-τοῦτο ’μὴ ποιή-
σασα. Quod nimirum in creatis aliis, nedum ani-
mantibus, sed vel elementis ipsis deprehendit, ut
uiuurum accepta a Deo benedicdouc, fecunda sint,
‘ cum viri nianil'estationem quaerit, tum Deum 'bono-
rum largitorem pro editione prolis elllagilat. Quid
vero opus magnum ejus in istis demirarl animum?
Ut nimirum nihil passa angusti aniini ad ancillae
convicia, iustam in eam iram continuerit; ac ue-
que dominii aliqua 'majori auctoritate usa sit ad-
versus furiosam adeo increpationem, nec eorum
qui ita veluti coniunctis consiliis uterentur, teme-
rarium ausum indigne tulerit.
Quo enim rationabili praetextu conviciis lacessens
puella, talia in eam irrationabilis procacitatis dicte-
ria alludit? Nimirum, quod precationis tempore
ac cordis contriti, elatornm hominum ae arrogan-
tium stadia non fuerit imitata? Quod demisso ac
humili, uti sensu, ita et habitu, orationem ad Do-
minum intenderit? quod stolam voluptuariis femi-
nis studio quaesitam non admiserit? quod eum
ornatum, quem toto vita: caste ac sobrie exactae
tempore nunquam admisisset, importuno oblatum
tempore. repudiaverit? Quisnam ergo, inquis, ille
ornatus, ac quodnam illud Frontale in historia
positum, quod ea traditum reiecerit? Quidam aiunt
fuisse illud magnificum diadema ae sponsale. quo
dissolutae mulieres laetis rebus uterentur. Hoc
autem maligno aliquo consilio baud absone videa-
tur Anna: oblatum, quo putarent maligni insidiato-
res inteututn illum pret-andi fervorem remissum
iri, importuna quidem voluptate, ejus animi disso-
luto tenore, ac eum illa alienum quid ιιι castis suis
moribus, ac priori sobrietate prmsumeret, ratione
cuius despicienda a Deo foret. Idcirco enim tradens
puella, suspicionem conatur amoliri, negans acce-
pisse ab aliis, quam ab ea, quae suis ipsa manibus
confecisset : nec nisi obsequii causa, nulloque pe-
jori consilio tradere, quod oneraretur. lloc enim ex
operis ipsa domina indicatur. At Anna, nedum ob
suspectum dolum, sed quod etiam nunquam orna-
mentorum ejusmodi usus placuisset, quod tradeba-
' tur, ul. sceleris occasionem, reiicit. Nunquam, in- '
quit, ipso iuventutis flore impensiorem eum orna-
tum indui. Nunquam cum aequauimis essem, ac
lseta quasque praesentis vitze viderentur alllnere, ita
plexis redimiculis delectata sum. Nunquam me re-
galis sanguinis existimatio, in ejusmodi cogitatum,
sublimem egit. Nunquam aliluentes divitiae ab-
duxerunt ut superfluam curam corporis agerem.
Vide autem modestiam Anna: : ut nedum facinore
elata sit, sed et ream se agnoverit. Cumque hoc,
inquit, non fecerim (7), video me occultorum quo-
-('l) Quinqueth non [ecerim._ Καὶ-τοῦτο ’μὴ ποιή-
σασα. Quod nimirum in creatis aliis, nedum ani-
mantibus, sed vel elementis ipsis deprehendit, ut
uiuurum accepta a Deo benedicdouc, fecunda sint,