PG 100, col. 197
ἷθος παρῶπται καί διαπέπτωκεν , οὐδὲ ἐκ ῥᾳθυμίας
τινὸς, τῶν δεόντων καί ἓκκλησιαστικοῐς ἀνδράσιν ἀνη-
πάντων ὑπερόπται γεγόναμεν. Καὶ συγγινωσνέτω ἠ ἱερά
vitai-ra ψυχή. εἴ τί μοι μέλλοι τῆς βραδυτῆτος μίμ-
νεσθαι, ίν πείρᾳ καθεστῶσα καί αὐτῆ, ὡς οὐκ ιῦοδὸς
ἐστι πρὸς δυναστείας ἀντιφέρεσθαι, ἰδίοις ὐπινηνιγμὲνους
Oditur: καί πάντα πληροῦν σπουδάζοντας τὰ κατα-
θύμια. Ἐδόκει γὰρ τῷ εἴργοντι καί ἀφορμήν εὐπρόσωπον
προϐάλλεσθαι ip‘ritu'v τῶν ίπιτελεσθὲντων τοῦ χρίσμα·
τος ἕνεκεν, καί ὦε ὑμεῖς ti: Ἐκκλησίας ἑαυτοὺς ἁπερο
ῥήξατε, διεθρὺλλει καί ὶχαλέπαινε. Διό καί ὑμεῖς ἀφ’ὦι
ἓν τούτοις τὸ ἠναγκασμένον πεπόνθατε, δύνασθε συγ-
τνῶιιονες ἔσεσθαι τοῖς ὁμοίοις περιπίπτουσιν ἄϐου-
λήτως. καί διά ταῦτα. οξααι. οὖδί δεήσει πλειόνων τῶν
περὶ τῆς ἀλογίας [ἀπολογίας] λόγων, ἀλλ’ ἐνταῦθὰ σοι
εὐκαίρως παραγραφήσονται, καί μαρτυρεῖ γε τὰ νῦν
πραττόμενα καί τελούμενα. Ἐπιιδή ἡ κλεῖς περιεθραύ-
«ea, καί ἡ πύλη ἀναπίπται [ἆναπίπταται]. καί οί λίθοι
τοῦ προσκόμματος τῆς ὁδοῦ δοίρθησαν, καὶ πᾶσα λεία
καί ἆκοστιϐής ίξωμάλισται, καί οτχεται λοιπὸν τὰ λυ·-
napi, ίκποδών γέγονε τά σκάνδαλα, φροῦδα τᾶ τῆς
ἐπηρείας νῦν καθίσταται, τὰ ἐκεῖθεν σκῶλα λέλυνται,
καὶ φῶς ἕλευθίριον τῇ Ἐκκλησία ιπίλαμψε. Atti: τοῦτο
χῶραν ε’σχε τὰ τῆς ἀγάπης, καὶτῆς κρίθη-οὖας ἶφι·
ταιῆς συνηθείας ἀνύεσθαι καί περαίνεσθαι.
τω. εἰσιν οἷς τά θεῖα οὐκ ιμελησαν, οἰκείας δί δὸξης
χάριν, ίσπούὂασαν κατόψεσθαι οἷα αὐτοῖς ,τά ἐκ τοῦ
θείου ἀπαντήσεται δικαστήρια. Ὠς γὰρ φίλον αὐτοῖς
πρὸς τὴν παροῦσαν κεχηνόσι δόξαν καί περιφάνειαν, τὰ
πρὸς ἀλλήλους ἔθεντο, ἡμεῖς δὲ τῆς περί Θεὸν δόξης,
καὶ τῆς ίκκλησιαστικῆς τιμῆς, καί ὁμονοίας, καί τῶν
ἱερῶν θεσμῶν τηρήσει τιθέντες τὸ σπούδασμα, τῶν
ὑμετέρων ἕχὸμεθα. καί ὑπίρ τοῦ νῦν ἀναδειχθέντος εὗ-
σεσοῦς καί κραταιοτάτου ἡμῶν βασιλέως, καί τίκνου
γνησίου τῆς ἐκκλησίας καί ἧθισι θεαρέστοις καί τρόποις
ἆγαθουργίας προλάμποντος, εὐχὰς καί διήσεις συντόνους
πρὸς τόν στέψαντα καὶ συμϐασιλεύοντα [συμϐουλεύοντα]
αὖτῷ Θεὸν ἀναπίμπομεν, ὅπως αὐτῷ εἰρηνικὴν τήν
cui”. καὶ τὸ βασίλειον χαρίσηται ἐπὶ μήκιστον διαφυη
una» χρόνον, τοῖς κατά βαρϐάρων τροπαίοις κοσμῶν
αὐτὸν, καὶ τὸ Χριστιανικόν διακυβερνῶντα αἰσίως πολί-
τευμα. πρὸς ζῆλον ὀρθοδοξίας καταρτιζὸμενος, καί τῶν
θείων brahia τήρησιν, καὶ τεκνοις τὸ εὐδόκιμον ἓν τῇ τῆς
ξονσίας διαμαδῇ κτώμενον.
τινὸς, τῶν δεόντων καί ἓκκλησιαστικοῐς ἀνδράσιν ἀνη-
πάντων ὑπερόπται γεγόναμεν. Καὶ συγγινωσνέτω ἠ ἱερά
vitai-ra ψυχή. εἴ τί μοι μέλλοι τῆς βραδυτῆτος μίμ-
νεσθαι, ίν πείρᾳ καθεστῶσα καί αὐτῆ, ὡς οὐκ ιῦοδὸς
ἐστι πρὸς δυναστείας ἀντιφέρεσθαι, ἰδίοις ὐπινηνιγμὲνους
Oditur: καί πάντα πληροῦν σπουδάζοντας τὰ κατα-
θύμια. Ἐδόκει γὰρ τῷ εἴργοντι καί ἀφορμήν εὐπρόσωπον
προϐάλλεσθαι ip‘ritu'v τῶν ίπιτελεσθὲντων τοῦ χρίσμα·
τος ἕνεκεν, καί ὦε ὑμεῖς ti: Ἐκκλησίας ἑαυτοὺς ἁπερο
ῥήξατε, διεθρὺλλει καί ὶχαλέπαινε. Διό καί ὑμεῖς ἀφ’ὦι
ἓν τούτοις τὸ ἠναγκασμένον πεπόνθατε, δύνασθε συγ-
τνῶιιονες ἔσεσθαι τοῖς ὁμοίοις περιπίπτουσιν ἄϐου-
λήτως. καί διά ταῦτα. οξααι. οὖδί δεήσει πλειόνων τῶν
περὶ τῆς ἀλογίας [ἀπολογίας] λόγων, ἀλλ’ ἐνταῦθὰ σοι
εὐκαίρως παραγραφήσονται, καί μαρτυρεῖ γε τὰ νῦν
πραττόμενα καί τελούμενα. Ἐπιιδή ἡ κλεῖς περιεθραύ-
«ea, καί ἡ πύλη ἀναπίπται [ἆναπίπταται]. καί οί λίθοι
τοῦ προσκόμματος τῆς ὁδοῦ δοίρθησαν, καὶ πᾶσα λεία
καί ἆκοστιϐής ίξωμάλισται, καί οτχεται λοιπὸν τὰ λυ·-
napi, ίκποδών γέγονε τά σκάνδαλα, φροῦδα τᾶ τῆς
ἐπηρείας νῦν καθίσταται, τὰ ἐκεῖθεν σκῶλα λέλυνται,
καὶ φῶς ἕλευθίριον τῇ Ἐκκλησία ιπίλαμψε. Atti: τοῦτο
χῶραν ε’σχε τὰ τῆς ἀγάπης, καὶτῆς κρίθη-οὖας ἶφι·
ταιῆς συνηθείας ἀνύεσθαι καί περαίνεσθαι.
τω. εἰσιν οἷς τά θεῖα οὐκ ιμελησαν, οἰκείας δί δὸξης
χάριν, ίσπούὂασαν κατόψεσθαι οἷα αὐτοῖς ,τά ἐκ τοῦ
θείου ἀπαντήσεται δικαστήρια. Ὠς γὰρ φίλον αὐτοῖς
πρὸς τὴν παροῦσαν κεχηνόσι δόξαν καί περιφάνειαν, τὰ
πρὸς ἀλλήλους ἔθεντο, ἡμεῖς δὲ τῆς περί Θεὸν δόξης,
καὶ τῆς ίκκλησιαστικῆς τιμῆς, καί ὁμονοίας, καί τῶν
ἱερῶν θεσμῶν τηρήσει τιθέντες τὸ σπούδασμα, τῶν
ὑμετέρων ἕχὸμεθα. καί ὑπίρ τοῦ νῦν ἀναδειχθέντος εὗ-
σεσοῦς καί κραταιοτάτου ἡμῶν βασιλέως, καί τίκνου
γνησίου τῆς ἐκκλησίας καί ἧθισι θεαρέστοις καί τρόποις
ἆγαθουργίας προλάμποντος, εὐχὰς καί διήσεις συντόνους
πρὸς τόν στέψαντα καὶ συμϐασιλεύοντα [συμϐουλεύοντα]
αὖτῷ Θεὸν ἀναπίμπομεν, ὅπως αὐτῷ εἰρηνικὴν τήν
cui”. καὶ τὸ βασίλειον χαρίσηται ἐπὶ μήκιστον διαφυη
una» χρόνον, τοῖς κατά βαρϐάρων τροπαίοις κοσμῶν
αὐτὸν, καὶ τὸ Χριστιανικόν διακυβερνῶντα αἰσίως πολί-
τευμα. πρὸς ζῆλον ὀρθοδοξίας καταρτιζὸμενος, καί τῶν
θείων brahia τήρησιν, καὶ τεκνοις τὸ εὐδόκιμον ἓν τῇ τῆς
ξονσίας διαμαδῇ κτώμενον.