PG 100, col. 220
χοῦ τὴν βλασφημίαν ἀπολιπών. Πῶς οὖν αύτὴν,
ὁπότε μὲν ταῖς οἰκείαις συναγορεύειν βούλοιο
δόξαις, καθολικὴν καὶ ἁγίαν ὀνομάζων κατακομο
ψεύῃς Ἦνίκα δὲ τῶν θείων ἡμῶν κατεξανίστασθαι
δογμάτων, εἰς ταύτὴν ἄγων Θεδι καὶ δαίμονας.
ἰδωλικὴν καταγγέλλειςς ῐΙῶς δὲ ούχί σὺ μᾶλλον
ἰδοὴολάτρηςς Καὶ ἵνα τῶν ἀπορρητοτέρων ἀφ-
ξωμαι, δ τῷ κόσμῳ προστετηκὼς καὶ δόξῃ τῇ κο-
’μικῇ ὑπεραιρόμενος, ὁ τῇ σαρκὶ καὶ ταῖς φιλ-
ιδονίαις κατηνδραποδισμένος, χρόνοις τε καὶ ταῖς
παρούσαις εὐημερίαις τὴν εὐδαιμονίαν πᾶσαν
ιετρῶν, καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὰ γήϊνα φανταζόμενρς,
ὶλλ⁹⁷ οὐχί τῇ εἰς Θεὸν ἐλπίδι καὶ τηρήσειντῶν θείων
enotabamque“ προαιρούμενος, ἐφ’ οἷς ὡς πρός-
υλος καὶ περιπαθὴς ἀποϐουκολούμενος, κληρονο-
μίας τῆς οὐρανῶν βασιλείας ὲκπέπτωκας, τῷ δὲ
αποτεταγμένῳ σοι τῆς γεέννης τόπῳ τοῖς θείοις
δικαιῶ-θηρίοις ἀποπεμφθήσῃ. Διὰ δὴ τοῦτο τῆς
θρησκείας τῶν Χριστιανῶν καταγορεύεις, καὶ
ἀσθένειαν τῆς πανσθενοῦς τοῦ Θεοῦ καταψηφίζῃ
δυνάμεως, ὼς ἂν οὐκ ἰσχύσαητος εἰδώλων πλάνης
τὸ γένος ἐξελέσθαι τὸ ἀνθρώπειον, ῐνα τὸ δύστηνον
καὶ ἁπηχθημένον τοῦ σοῦ φρονήματος ὑποφθὰς
προεκφεύξη, καὶ τὴν οἰκείαν κακούργως ὲπικρύψῃ
αἰσχύνην. Διὰ τοῦτο τὴν ἄμπελον τοῦ Χριστοῦ, ἢν
τῆς νοητῆς Αἰγύπτου μετήγαγε, καὶ τοῦ πηλοῦ τῆς
πλινθείας τῶν ἁμαρτημάτων, καὶ τῶν ἀοράτων
ἐργοδιωκτῶν ἠλευθέρωσεν , ὡς ῦς ὲκ δρυμοῦ ἐλυ-
μήνωί καὶ ὡς μονιὸς ἄγριος ειιατενεμήσω⁸ οὐδὲν
ἦττον μανεὶς κατ’ αύτῆς,ἢ πάλαι κατὰ τῶν ὲκ
φυλῆς Ἰακὼ6,ὀ βαρυκάρδιος καὶ, πικρὸς ἑργεπείι
κτης Αἰγύπτιος, καὶ ὁ τύραννος καὶ σοϐαρὸς δυνά-
στης ὁ Βαϐυλώνιος. Καὶ γὰρ οὓτω τῇ Χριστοῦ κλη-
ρονομίᾳ ἐπιθέμενος, τῇ μερίδι τῇ ἐκλεκτῇ, καὶ
ια¹. Εἶτα · ι Παρέλαϐεν οὕτως ὁμολογεῖν. ι Ἐν
τούτοιςῆ ού συνῆκεν ὅτι καὶ λέγει ὁ πάντων
σοφώτατος εἶναι οἰόμενος, ἢ ἑκὼν πάλιν τινὰς πα-
ρακρούεται· καὶ οὐκ οἶδα πότερον παρανοίαςῆ παν-
ουργίας αὐτόν τις γράψαιτο. Ἀκούσεται γάρ ’ Πάλιν
αὐτὸς παράδοσιν εἰσάγειςς Τί δή ποτε; μὴ πρότε-
ρον τὴν ἀνέκαθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς παρὰ τῶν ιερῶν
ἀποστόλων καὶ τῶν ἀοιδίμων ἡμῶν Πατέρων παρα-
δεδομένην καί κεκρατηκυῖαν ἐπὶ τῇ ὅντως καθολικῇ
καὶ ἀποστολικῇ Ἐκκλησία, συνήθειαν παραδέχῃ,
ὅση τε ὲν γράμμασι καὶ ὅση ἐν λόγοις παραδέδοται ;
Στήκετε γὰρ, φησιν ὀ θεῖος Ἀπόστολὸς τισιν ὲπι-
στέλλων, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἅς ἐδι-
δάχθητε. εἴτε διὰ λόγου, sits δι’ ἐπιστολῆς fuscina;
Ἐπίσης γὰρ ἐν ἐκατέρῳ τούτων μέρει ἦ τε ἰσχὺς
ὁπότε μὲν ταῖς οἰκείαις συναγορεύειν βούλοιο
δόξαις, καθολικὴν καὶ ἁγίαν ὀνομάζων κατακομο
ψεύῃς Ἦνίκα δὲ τῶν θείων ἡμῶν κατεξανίστασθαι
δογμάτων, εἰς ταύτὴν ἄγων Θεδι καὶ δαίμονας.
ἰδωλικὴν καταγγέλλειςς ῐΙῶς δὲ ούχί σὺ μᾶλλον
ἰδοὴολάτρηςς Καὶ ἵνα τῶν ἀπορρητοτέρων ἀφ-
ξωμαι, δ τῷ κόσμῳ προστετηκὼς καὶ δόξῃ τῇ κο-
’μικῇ ὑπεραιρόμενος, ὁ τῇ σαρκὶ καὶ ταῖς φιλ-
ιδονίαις κατηνδραποδισμένος, χρόνοις τε καὶ ταῖς
παρούσαις εὐημερίαις τὴν εὐδαιμονίαν πᾶσαν
ιετρῶν, καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὰ γήϊνα φανταζόμενρς,
ὶλλ⁹⁷ οὐχί τῇ εἰς Θεὸν ἐλπίδι καὶ τηρήσειντῶν θείων
enotabamque“ προαιρούμενος, ἐφ’ οἷς ὡς πρός-
υλος καὶ περιπαθὴς ἀποϐουκολούμενος, κληρονο-
μίας τῆς οὐρανῶν βασιλείας ὲκπέπτωκας, τῷ δὲ
αποτεταγμένῳ σοι τῆς γεέννης τόπῳ τοῖς θείοις
δικαιῶ-θηρίοις ἀποπεμφθήσῃ. Διὰ δὴ τοῦτο τῆς
θρησκείας τῶν Χριστιανῶν καταγορεύεις, καὶ
ἀσθένειαν τῆς πανσθενοῦς τοῦ Θεοῦ καταψηφίζῃ
δυνάμεως, ὼς ἂν οὐκ ἰσχύσαητος εἰδώλων πλάνης
τὸ γένος ἐξελέσθαι τὸ ἀνθρώπειον, ῐνα τὸ δύστηνον
καὶ ἁπηχθημένον τοῦ σοῦ φρονήματος ὑποφθὰς
προεκφεύξη, καὶ τὴν οἰκείαν κακούργως ὲπικρύψῃ
αἰσχύνην. Διὰ τοῦτο τὴν ἄμπελον τοῦ Χριστοῦ, ἢν
τῆς νοητῆς Αἰγύπτου μετήγαγε, καὶ τοῦ πηλοῦ τῆς
πλινθείας τῶν ἁμαρτημάτων, καὶ τῶν ἀοράτων
ἐργοδιωκτῶν ἠλευθέρωσεν , ὡς ῦς ὲκ δρυμοῦ ἐλυ-
μήνωί καὶ ὡς μονιὸς ἄγριος ειιατενεμήσω⁸ οὐδὲν
ἦττον μανεὶς κατ’ αύτῆς,ἢ πάλαι κατὰ τῶν ὲκ
φυλῆς Ἰακὼ6,ὀ βαρυκάρδιος καὶ, πικρὸς ἑργεπείι
κτης Αἰγύπτιος, καὶ ὁ τύραννος καὶ σοϐαρὸς δυνά-
στης ὁ Βαϐυλώνιος. Καὶ γὰρ οὓτω τῇ Χριστοῦ κλη-
ρονομίᾳ ἐπιθέμενος, τῇ μερίδι τῇ ἐκλεκτῇ, καὶ
ια¹. Εἶτα · ι Παρέλαϐεν οὕτως ὁμολογεῖν. ι Ἐν
τούτοιςῆ ού συνῆκεν ὅτι καὶ λέγει ὁ πάντων
σοφώτατος εἶναι οἰόμενος, ἢ ἑκὼν πάλιν τινὰς πα-
ρακρούεται· καὶ οὐκ οἶδα πότερον παρανοίαςῆ παν-
ουργίας αὐτόν τις γράψαιτο. Ἀκούσεται γάρ ’ Πάλιν
αὐτὸς παράδοσιν εἰσάγειςς Τί δή ποτε; μὴ πρότε-
ρον τὴν ἀνέκαθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς παρὰ τῶν ιερῶν
ἀποστόλων καὶ τῶν ἀοιδίμων ἡμῶν Πατέρων παρα-
δεδομένην καί κεκρατηκυῖαν ἐπὶ τῇ ὅντως καθολικῇ
καὶ ἀποστολικῇ Ἐκκλησία, συνήθειαν παραδέχῃ,
ὅση τε ὲν γράμμασι καὶ ὅση ἐν λόγοις παραδέδοται ;
Στήκετε γὰρ, φησιν ὀ θεῖος Ἀπόστολὸς τισιν ὲπι-
στέλλων, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἅς ἐδι-
δάχθητε. εἴτε διὰ λόγου, sits δι’ ἐπιστολῆς fuscina;
Ἐπίσης γὰρ ἐν ἐκατέρῳ τούτων μέρει ἦ τε ἰσχὺς