PG 100, col. 223
prietates de medio tolluntet abolent. Exin mentis
suae flammam . latensque in animi penetralibus
odium adversus figurantcs nobisque exhibentes
Servatoris nostri Christi humanam formam, extra
nrdinemabrupteque ostentans demonstrat.
l
l
θ
l5. Ait enim : ι Etiamsi omnis imago de proto-
typo aliquo derivata cognoscitur. ι Cuiuatn haec
comparanda rei sunt? nisi illud dicendum est, quod
velut {eatea fistula, incluso ac violento Spiritu vi-
scera distentus fuerit. atque ac ille loquax Buzitea‘l
cum ad magnum Ausitem inerepatoria verba inten-
debat. Non enim potuit Mamonas malitiam diutius
intra se celare. Nunc quem diu parturiebatacer-
num impietatis abortum efludit, et quam antea
sub simulationis peripetasmate velare videbatur
itrprobitatem, demum excrevit. Atque his, quant-
vis orationis sequela minime postularet, incongrue
nonnisi vi intra se couti-'
dictis 1satis ostendit
nuisse ea etiam quae antea simulabat. Et quidem
venter eius dirumpendus erat, nisi hanc vocem
etiam extra grdinem exprontpsisset extraque bar-
tnoniam et dispositi sermOnis seriem. Brevi enim in
scena jocatus, et ejus quod agebat dramatis conc
sumpto risu, ad suum rurstis ingenium se recepit.
ll. Famigeratn‘m illum vetus mythographia cor-
vum narrat alienis pennis ornatum aliquando atque
gloriantem, in quem aereus spirans _ventus com-
mcntitiam dispersit formositatem, remque alienam
fecit evanidam ; ex quo illius deformitas deinde ap-
paruit. Simile quid Matnouas etiam passus mihi
videtur. Postquam enim alienis paulisper se ve-
uuStavit velut rectae fidei dictionibus, flante mox
adversaria vi, non diu post sententiae sua: turpitu-
dinem patefactam exbibnit. Nonne ettim munibus
patet, abeo Christi gloriam oppugnari, dum mi-
natur ac fremit adversus Verbi incarnationem?
quandoquidem nondum incepto de imaginibus ser-
mone, per ea qua: in medium verba jecit, ante
etiam praeclaram illam orationis structuram, sen-
tentiam suam innuit. Quippe hic animadvertite
quamna'm sensus cohaerentiam cum praecedentibus
hate τοι-ιω retineant : nam de naturis antea
hypostasique locutus, mox propria audacia animi‘
oue impetu instinctus,ad imaginesinordinate tran-
silit et prototypa : ita ut aperte demonstret, tounn
⁸ Job. xxxii, 2. ⁹ rp. περιπ.
ςιὸγᾼρερίιειιοε MunophysltasSyros a Conrouymo
llyaatttinmtranslatos quinto sui regni anno narrat
tu Chronico Theophanes.
suae flammam . latensque in animi penetralibus
odium adversus figurantcs nobisque exhibentes
Servatoris nostri Christi humanam formam, extra
nrdinemabrupteque ostentans demonstrat.
l
l
θ
l5. Ait enim : ι Etiamsi omnis imago de proto-
typo aliquo derivata cognoscitur. ι Cuiuatn haec
comparanda rei sunt? nisi illud dicendum est, quod
velut {eatea fistula, incluso ac violento Spiritu vi-
scera distentus fuerit. atque ac ille loquax Buzitea‘l
cum ad magnum Ausitem inerepatoria verba inten-
debat. Non enim potuit Mamonas malitiam diutius
intra se celare. Nunc quem diu parturiebatacer-
num impietatis abortum efludit, et quam antea
sub simulationis peripetasmate velare videbatur
itrprobitatem, demum excrevit. Atque his, quant-
vis orationis sequela minime postularet, incongrue
nonnisi vi intra se couti-'
dictis 1satis ostendit
nuisse ea etiam quae antea simulabat. Et quidem
venter eius dirumpendus erat, nisi hanc vocem
etiam extra grdinem exprontpsisset extraque bar-
tnoniam et dispositi sermOnis seriem. Brevi enim in
scena jocatus, et ejus quod agebat dramatis conc
sumpto risu, ad suum rurstis ingenium se recepit.
ll. Famigeratn‘m illum vetus mythographia cor-
vum narrat alienis pennis ornatum aliquando atque
gloriantem, in quem aereus spirans _ventus com-
mcntitiam dispersit formositatem, remque alienam
fecit evanidam ; ex quo illius deformitas deinde ap-
paruit. Simile quid Matnouas etiam passus mihi
videtur. Postquam enim alienis paulisper se ve-
uuStavit velut rectae fidei dictionibus, flante mox
adversaria vi, non diu post sententiae sua: turpitu-
dinem patefactam exbibnit. Nonne ettim munibus
patet, abeo Christi gloriam oppugnari, dum mi-
natur ac fremit adversus Verbi incarnationem?
quandoquidem nondum incepto de imaginibus ser-
mone, per ea qua: in medium verba jecit, ante
etiam praeclaram illam orationis structuram, sen-
tentiam suam innuit. Quippe hic animadvertite
quamna'm sensus cohaerentiam cum praecedentibus
hate τοι-ιω retineant : nam de naturis antea
hypostasique locutus, mox propria audacia animi‘
oue impetu instinctus,ad imaginesinordinate tran-
silit et prototypa : ita ut aperte demonstret, tounn
⁸ Job. xxxii, 2. ⁹ rp. περιπ.
ςιὸγᾼρερίιειιοε MunophysltasSyros a Conrouymo
llyaatttinmtranslatos quinto sui regni anno narrat
tu Chronico Theophanes.