PG 104, col. 1248
σάμενος, ὡς οὐκέτ’ ἀνακληθησόμενον ᾤετο ὲν ἑαυτῷ
κατέχειν ὀ εὐχείρωτος. Ἀλλ’ οὐκ ὲπιτεύξεται δόλιος
θήραςσ ἔψευσται γὰρ τῶν ἑαυτοῦ ἐλπίδων ὁ dsit/su-
στος. ’0 γὰρ μονογενὴς Υἱὸς καὶ ιι Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ
συνάναρχος τῷ Πατρὶ καὶ συναῖδιος τῷ ὁμοουσίῳ καὶ
ζωοποιῷ καὶ παναγίῳ Πνεύματι, ἀφὰτῳ φιλανθρω-
πίᾳ βουληθεὶς πάλιν ἀνακτήσασθαι ὃν διέπλασεν ὲκ
γῆς ἄνθρωπον καὶ τῷ οἰκείῳ ὲμφυσήματι α θεοπρε-
πῶς ἐδόξασεν, εὐδοκία τοῦ [ἰατρὸς καὶ συνεργίᾳ τοῦ
ἁγίου Πνεύματος καθεὶς ἑαυτὸν, ὲκ Παρθένου τε
ἁγίας σάρκα ἀνειληφὼς ὲῲυχωμὲνην ψυχῇ λογικῇ τε
καλ¹ νοερᾷ, ἄνθρωπος 9 γίνεται, οὺχ ὃ ἦν μεταϐαλὼν,
ἄτρεπτος γάρ · ἀλλ’ ὅπερ οὐκ ἦν προσλαϐὼν, φιλάν-
opma“ γάρ · ἣν διελθὼν τ κεκλεισμένην ³ πάλιν
κατέλιπεν τῷ τῆς παρθενίας φωτὶ κατηγλαῖσμένην
καὶ δεδοξααμένην, προφητικῶς εἰπεῖν, ἔσωθεν (9)·
ἧς ὁ νόμος ί καὶ οἱ προφῆται πάντες τὰ σήμαντρκ
πάλαι ξενοπρεπῶς προκατήγγειλαν· καὶ τὴν δόξαν
αὐτῆς προϐλεπτικῷ ὄμματι, προῡπέφηναν · [ροιί. f.
84.] καὶ ὀ μὲν πύλην· κεκλεισμένην, μόνῳ τῷ
Θεῷ τηρουμένην προένρησεν · ὀ δὲ, πηγὴν ἐσφρα-
γισμένην· Era ρος δέ φησιν,“Έσται ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαὶ
ἡ παρθένος* καὶ ἀνθος ἐκ τῆς ῥίζης ἀναϐή-
σεται ὀ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, ἐξ αὐτῆς σωμα-
τούμενος · ὁ δὲ αὐτὸς, Καὶ ἰδοὺ ἠ παρθένος, ἔφη,
ἑν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται Υὶὸν, δῆλον ὅτι ἑξ
αὐτῆς τὸν Κύριον σαρκολογούμενον δημιουργι-
κῶς (10) ἐν αὖτῇ ἐνοικοῦντα’ καὶ. σαρκοφόρον ἐξ
αὖτῆςιι (debv προερχόμενον· καὶ τί δὴ ν πάσας τὰς
τοιαύτας μαρτυρίας ἀπαριθμεῖν, αἳ τοῖς (pilo-novet;
τετήρηνται ;
ς’. Μή τις δὴ ἡμᾶς οἰέσθω τὰς περὶτῆς ἀει-
παρθένου κοιλ¹ Θεοτόκου Μαρίας μαρτυρίας, μάτην
ἀρτίως εἰς μέσον παραγαγεῖν· οἱ ι γὰρ τῆς ἀληθείας
ἐχθροὶ τὸν θεῖον αὐτῆς τόκον ὲν δοκήσει καὶ οὐκ
ὲν ἀληθείᾳ γεγενῆσθαι δογματίζουσιν · καὶ μετὰ τὸν
Θεῖον τόκον acati? ἄλλους υἱοὺς αὐτὴν ἐσχηκέναι ὲκ
τοῦ Ἰωσὴφ φλιηναφοῦσιν· τὰς δὲ περὶ αὐτῆς τῶν
προφητῶν μαρτυρίας οὐ προσδέχονται, καθὼς ὓστε-
ρον ἅκριὸἐστερον δηλωθήσεται ⁸ φάο-κουπι δὲ τοῖς
τοῦ ἁγίου Εὑαγγελίου καὶ τοῦ Ἀποστόλου λόγοις ἑξ-
ακολουθεῐν, δολερῶς καὶ ὑπούλως τῷ κωδίῳ τον λύ-
κον περικαλύπτοντες ot ἀνοητότατον καίτοι τῆς
εὐαγγελικῆς καὶ οείας πτυκτῆςι, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ
τῆς ἁποστολικῆς , ὲπισυχνῶς ιι προσφερόντων [ετοιι.
f. 84 b] τὰς τῶν προφητῶν μαρτυρίας, καὶ istm-Iw-
lsa. vn, Η.
νΔΙὶΙᾹΞ LECTlONES.) ” “
R. ἐμφισ. Ρ [ἶ. αὖτος. σι li. φίλαντος. _ τ ῥι-
ξ... Τίῖξοά. incliti—(mevitévocpro Ἵίι [ζ.
sine καί. ι R. πυκτῆς. fl Cod. ἐπισυγνῶ
sine καί. ι R. πυκτῆς. Ἷλ Coll. ὲπισυχνῶ
NOTAE.
lcge. lta hic intelligo δημιουργικῶς.
κατέχειν ὀ εὐχείρωτος. Ἀλλ’ οὐκ ὲπιτεύξεται δόλιος
θήραςσ ἔψευσται γὰρ τῶν ἑαυτοῦ ἐλπίδων ὁ dsit/su-
στος. ’0 γὰρ μονογενὴς Υἱὸς καὶ ιι Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ
συνάναρχος τῷ Πατρὶ καὶ συναῖδιος τῷ ὁμοουσίῳ καὶ
ζωοποιῷ καὶ παναγίῳ Πνεύματι, ἀφὰτῳ φιλανθρω-
πίᾳ βουληθεὶς πάλιν ἀνακτήσασθαι ὃν διέπλασεν ὲκ
γῆς ἄνθρωπον καὶ τῷ οἰκείῳ ὲμφυσήματι α θεοπρε-
πῶς ἐδόξασεν, εὐδοκία τοῦ [ἰατρὸς καὶ συνεργίᾳ τοῦ
ἁγίου Πνεύματος καθεὶς ἑαυτὸν, ὲκ Παρθένου τε
ἁγίας σάρκα ἀνειληφὼς ὲῲυχωμὲνην ψυχῇ λογικῇ τε
καλ¹ νοερᾷ, ἄνθρωπος 9 γίνεται, οὺχ ὃ ἦν μεταϐαλὼν,
ἄτρεπτος γάρ · ἀλλ’ ὅπερ οὐκ ἦν προσλαϐὼν, φιλάν-
opma“ γάρ · ἣν διελθὼν τ κεκλεισμένην ³ πάλιν
κατέλιπεν τῷ τῆς παρθενίας φωτὶ κατηγλαῖσμένην
καὶ δεδοξααμένην, προφητικῶς εἰπεῖν, ἔσωθεν (9)·
ἧς ὁ νόμος ί καὶ οἱ προφῆται πάντες τὰ σήμαντρκ
πάλαι ξενοπρεπῶς προκατήγγειλαν· καὶ τὴν δόξαν
αὐτῆς προϐλεπτικῷ ὄμματι, προῡπέφηναν · [ροιί. f.
84.] καὶ ὀ μὲν πύλην· κεκλεισμένην, μόνῳ τῷ
Θεῷ τηρουμένην προένρησεν · ὀ δὲ, πηγὴν ἐσφρα-
γισμένην· Era ρος δέ φησιν,“Έσται ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαὶ
ἡ παρθένος* καὶ ἀνθος ἐκ τῆς ῥίζης ἀναϐή-
σεται ὀ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, ἐξ αὐτῆς σωμα-
τούμενος · ὁ δὲ αὐτὸς, Καὶ ἰδοὺ ἠ παρθένος, ἔφη,
ἑν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται Υὶὸν, δῆλον ὅτι ἑξ
αὐτῆς τὸν Κύριον σαρκολογούμενον δημιουργι-
κῶς (10) ἐν αὖτῇ ἐνοικοῦντα’ καὶ. σαρκοφόρον ἐξ
αὖτῆςιι (debv προερχόμενον· καὶ τί δὴ ν πάσας τὰς
τοιαύτας μαρτυρίας ἀπαριθμεῖν, αἳ τοῖς (pilo-novet;
τετήρηνται ;
ς’. Μή τις δὴ ἡμᾶς οἰέσθω τὰς περὶτῆς ἀει-
παρθένου κοιλ¹ Θεοτόκου Μαρίας μαρτυρίας, μάτην
ἀρτίως εἰς μέσον παραγαγεῖν· οἱ ι γὰρ τῆς ἀληθείας
ἐχθροὶ τὸν θεῖον αὐτῆς τόκον ὲν δοκήσει καὶ οὐκ
ὲν ἀληθείᾳ γεγενῆσθαι δογματίζουσιν · καὶ μετὰ τὸν
Θεῖον τόκον acati? ἄλλους υἱοὺς αὐτὴν ἐσχηκέναι ὲκ
τοῦ Ἰωσὴφ φλιηναφοῦσιν· τὰς δὲ περὶ αὐτῆς τῶν
προφητῶν μαρτυρίας οὐ προσδέχονται, καθὼς ὓστε-
ρον ἅκριὸἐστερον δηλωθήσεται ⁸ φάο-κουπι δὲ τοῖς
τοῦ ἁγίου Εὑαγγελίου καὶ τοῦ Ἀποστόλου λόγοις ἑξ-
ακολουθεῐν, δολερῶς καὶ ὑπούλως τῷ κωδίῳ τον λύ-
κον περικαλύπτοντες ot ἀνοητότατον καίτοι τῆς
εὐαγγελικῆς καὶ οείας πτυκτῆςι, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ
τῆς ἁποστολικῆς , ὲπισυχνῶς ιι προσφερόντων [ετοιι.
f. 84 b] τὰς τῶν προφητῶν μαρτυρίας, καὶ istm-Iw-
lsa. vn, Η.
νΔΙὶΙᾹΞ LECTlONES.) ” “
R. ἐμφισ. Ρ [ἶ. αὖτος. σι li. φίλαντος. _ τ ῥι-
ξ... Τίῖξοά. incliti—(mevitévocpro Ἵίι [ζ.
sine καί. ι R. πυκτῆς. fl Cod. ἐπισυγνῶ
sine καί. ι R. πυκτῆς. Ἷλ Coll. ὲπισυχνῶ
NOTAE.
lcge. lta hic intelligo δημιουργικῶς.