PG 104, col. 1256
νηθῆναι τδν Κύριον , ἀλλ’ οὐρανόθεν τὸ σῶμα κατ-
ενεγκεῖν· καὶ ὅτι μετά τὸν τοῦ Κυρίου τόκον, καὶ ἄλ-
¹λους, φησιν, υἱοὺς ἐγέννησεν ὲκ τοῦ Ἰωσήφ.
Τρίτον , τὸ τὴν θείαν καὶ φρικτὴν τῶν ἁγίων μυ-
στηρίων τοῦ σώματος καὶ. αἵματος τοῦ Κυρίου καὶΙ
Θεοῦ ἡμῶν μετάληψιν (12) ἀποτρέπεσθαι ι. Ub μόνον
δὲ, ἀλλὰ καὶ ἄλλους περὶ τούτου πείθειν οἴεσθαι· λέ-
γοντες ὅτι οὒκ ἦν ἄρτος καὶ οἶνος, ὃν ὁ Κύριος ἐδί-
δου τοῖς μαθηταῖς αὑτοῦ ἐπὶ τοῦ δείπνου, ἀλλὰ συμ-
ϐολικῶς τά ῥήματα αὑτοῦ αὐτοῖς ἐδίδου, ὡς ἄρτον
καὶ οἷιον.
Τέταρτον , τὸ τδν τύπον καὶ τὴν ἐνέργειαν καὶ δύ-
ναμιν τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ σταυρῦῦ μὴ ἀποδέ-
χεσθαι, ἀλλὰ μυρίαις ὕϐρεσι περιϐάλλειν, ἢν καὶ
οἱ δαίμονες ἐν ἀέρι καὶ μόνον χαραττομένην βλὲσ
ποντες τρόμῳ δραπετεύουσι, σὺν τῷ ἀρχηγῷ αὐτῶν
τῷ διαϐόλῳ. .
Πέμπτον , τὸ μὴ ἀποδέχεσθαι αὐτοὺς τὴν οἱανοῦν
Βίϐλιον Παλαιὰν, πλάνους καὶ λῃστὰς τοὺς προφήτας
ἀποκαλοῦντες, καθὼς ὕστερον ὲν ἰδίῳ χωρίῳ δη-
λωθήσεται τελεώτερον· ἢ μόνον [cod. ί. 88] τὴν
θείαν τοῦ ἁγίου Εὑαγγελίου τετρακτήν · καὶ τὰς τοῦ
ἁγίου Παύλου τοῦ ἀποστόλου δεκατέσσαρας Ἐπι-
στολάς· καὶ τὴν Ἰακώϐου καθολικὴν (15)’ καὶ τὰς
Ἰωάννου τρεῖ;· καὶ τὴν τοῦ ἁγίου Ἰούδα καθολικήν·
καὶ τὰς Πράξεις τῶν ἀποστόλων ὡς εἰσὶ παρ’ ἡμῖν,
ἀπαραλλάκτως ὲν λέξεσιν. Ἔχουσι δὲ καὶ τοῦ δι-
δασκὰλου αὐτῶν Σεργίου ἐπιστολὰς θεοστυγεῖς, πά-
σης ὑπερηφανίας καὶ ὰσεὸείας ἀναμέστους. Τὰς γάρ
δύο καθολικάς τοῦ μεγάλου καὶ ἀκραιφνοῦς θεμελίου
τῆς Ἑκκλησὶας τοῦ κλειδούχου τῆς τῶν οὐρανῶν ι
βασιλείας Πέτρου τοῦ πρωταποστόλου οὺ δέχονται,
ἀπεχθ Τις τρὸς αὑτὸν διακείμενοι, καὶ ’ὕϐρεσι καὶ ὀνει-
δισμοῖς μυρίοις περιϐάλλοντεςι οὐκ οἶδ’ ὃ τι συν-
ιδόντες ο τάχα δὲ, ὡς ἐγὼ ὑπολαμϐάνω, ὅπερ αὐτοῖς
και)⁴ πολλάκις κατὰ πρόσωπον εἷπον, δ;ἀ τὸ προφητεῦο
σαι αὑτὸν τὸ μέλλον εἰς αὐτοὺς ἔσεσθαι ὲκ τῆς ἀν-
οσιουργοῦ αὐτῶν κακίας ἰδίωμα, ὲν οἷς φησιν ὁ μα-
κάριος ἀπόστολος ὲν τῇ δευτέρᾳ Ἐπιστολῇ αὑτοῦ ·
Δι’ ὃ, ἀγαπητοί μου, ταῦτα πάντα πρρσδοκῶντες,
VARLE LECTIONES.
NOTAE.
rus ὲπὶ pro ιε’, et mox idem male ἐπιστολῇ) τοῦ
ἁγίου Παύλου ἐπιστολαῖς· ἔχουσι γὰρ xui. πρὸς Λαο-
δικεῖς ἑτέραν ἐπιστολήν· haud scio an illius temporis
Munichwi’usi sint Jacobi Epistula an alia, et aposto-
lorum Actibus. Namque Itodierni duobus tantummodo
utuntur Evangeliis, et quidem ιιιεαι potissimum, nec-
non XV sancti Pauli Epistolis; habent enim etiam
aliam epistolam ad Laodicenses. Epistulam ad Laof
dicenses citari nos vidimus in δ. Augustini quod
edidimus Speculo; item in Cavcnsis monasterii
prisco bibliorutn codice, necnon in aliquot _Vatica-
iris; praeter alia testimonia vetera a Fabricio lau-
data.
ενεγκεῖν· καὶ ὅτι μετά τὸν τοῦ Κυρίου τόκον, καὶ ἄλ-
¹λους, φησιν, υἱοὺς ἐγέννησεν ὲκ τοῦ Ἰωσήφ.
Τρίτον , τὸ τὴν θείαν καὶ φρικτὴν τῶν ἁγίων μυ-
στηρίων τοῦ σώματος καὶ. αἵματος τοῦ Κυρίου καὶΙ
Θεοῦ ἡμῶν μετάληψιν (12) ἀποτρέπεσθαι ι. Ub μόνον
δὲ, ἀλλὰ καὶ ἄλλους περὶ τούτου πείθειν οἴεσθαι· λέ-
γοντες ὅτι οὒκ ἦν ἄρτος καὶ οἶνος, ὃν ὁ Κύριος ἐδί-
δου τοῖς μαθηταῖς αὑτοῦ ἐπὶ τοῦ δείπνου, ἀλλὰ συμ-
ϐολικῶς τά ῥήματα αὑτοῦ αὐτοῖς ἐδίδου, ὡς ἄρτον
καὶ οἷιον.
Τέταρτον , τὸ τδν τύπον καὶ τὴν ἐνέργειαν καὶ δύ-
ναμιν τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ σταυρῦῦ μὴ ἀποδέ-
χεσθαι, ἀλλὰ μυρίαις ὕϐρεσι περιϐάλλειν, ἢν καὶ
οἱ δαίμονες ἐν ἀέρι καὶ μόνον χαραττομένην βλὲσ
ποντες τρόμῳ δραπετεύουσι, σὺν τῷ ἀρχηγῷ αὐτῶν
τῷ διαϐόλῳ. .
Πέμπτον , τὸ μὴ ἀποδέχεσθαι αὐτοὺς τὴν οἱανοῦν
Βίϐλιον Παλαιὰν, πλάνους καὶ λῃστὰς τοὺς προφήτας
ἀποκαλοῦντες, καθὼς ὕστερον ὲν ἰδίῳ χωρίῳ δη-
λωθήσεται τελεώτερον· ἢ μόνον [cod. ί. 88] τὴν
θείαν τοῦ ἁγίου Εὑαγγελίου τετρακτήν · καὶ τὰς τοῦ
ἁγίου Παύλου τοῦ ἀποστόλου δεκατέσσαρας Ἐπι-
στολάς· καὶ τὴν Ἰακώϐου καθολικὴν (15)’ καὶ τὰς
Ἰωάννου τρεῖ;· καὶ τὴν τοῦ ἁγίου Ἰούδα καθολικήν·
καὶ τὰς Πράξεις τῶν ἀποστόλων ὡς εἰσὶ παρ’ ἡμῖν,
ἀπαραλλάκτως ὲν λέξεσιν. Ἔχουσι δὲ καὶ τοῦ δι-
δασκὰλου αὐτῶν Σεργίου ἐπιστολὰς θεοστυγεῖς, πά-
σης ὑπερηφανίας καὶ ὰσεὸείας ἀναμέστους. Τὰς γάρ
δύο καθολικάς τοῦ μεγάλου καὶ ἀκραιφνοῦς θεμελίου
τῆς Ἑκκλησὶας τοῦ κλειδούχου τῆς τῶν οὐρανῶν ι
βασιλείας Πέτρου τοῦ πρωταποστόλου οὺ δέχονται,
ἀπεχθ Τις τρὸς αὑτὸν διακείμενοι, καὶ ’ὕϐρεσι καὶ ὀνει-
δισμοῖς μυρίοις περιϐάλλοντεςι οὐκ οἶδ’ ὃ τι συν-
ιδόντες ο τάχα δὲ, ὡς ἐγὼ ὑπολαμϐάνω, ὅπερ αὐτοῖς
και)⁴ πολλάκις κατὰ πρόσωπον εἷπον, δ;ἀ τὸ προφητεῦο
σαι αὑτὸν τὸ μέλλον εἰς αὐτοὺς ἔσεσθαι ὲκ τῆς ἀν-
οσιουργοῦ αὐτῶν κακίας ἰδίωμα, ὲν οἷς φησιν ὁ μα-
κάριος ἀπόστολος ὲν τῇ δευτέρᾳ Ἐπιστολῇ αὑτοῦ ·
Δι’ ὃ, ἀγαπητοί μου, ταῦτα πάντα πρρσδοκῶντες,
VARLE LECTIONES.
NOTAE.
rus ὲπὶ pro ιε’, et mox idem male ἐπιστολῇ) τοῦ
ἁγίου Παύλου ἐπιστολαῖς· ἔχουσι γὰρ xui. πρὸς Λαο-
δικεῖς ἑτέραν ἐπιστολήν· haud scio an illius temporis
Munichwi’usi sint Jacobi Epistula an alia, et aposto-
lorum Actibus. Namque Itodierni duobus tantummodo
utuntur Evangeliis, et quidem ιιιεαι potissimum, nec-
non XV sancti Pauli Epistolis; habent enim etiam
aliam epistolam ad Laodicenses. Epistulam ad Laof
dicenses citari nos vidimus in δ. Augustini quod
edidimus Speculo; item in Cavcnsis monasterii
prisco bibliorutn codice, necnon in aliquot _Vatica-
iris; praeter alia testimonia vetera a Fabricio lau-
data.