PG 105, col. 608
in specie significamus : tres vero homines dicentes,
si fuerint, Petrum, el Paulum, et Joannem, eorum
potius divisionem. et tot eos esse, non tales osten—
dimus. Sic et in meonomia duas ponentes naturas
diversam eorumdem formam, non separationem
exprimimus, ex ipsis ejicientes. licet absque hypo-
stasi non essent, hypostaseon numerum, pulchre
callentes in ltypostasi et essentia divisis, hujus
scilicet equi, et hujus bovis naturam non divisum,
sed diversum, quemadmodum et hypostasis divi-
sum,et multo magis in iis, qua: ex sese non appa-
rent, sed sunt simul, unutnquc alii inest‘, et tium,
naturam non separationem, sed diversitatem indi-
caturam, tum in divinis, tum in oeconomia. tum in
quacunque alia re. Item, licet nos numeremus duas
Christi naturas, duas illas dicentes, non ideo actu
inducimus divisionem naturarum et proprietatum.
Omnis enim numerus eorum est, qua: dim-runt.
nequitque Iieri. ut numero comprehendantur ea,
quae per omnia sibi similia sunt, verum secundum
id, quo dili‘erunt, numero subjiciuntur, veluti Petrus
vel Paulus secundum id, quo coniunguntur , non
cadunt sub numero : ratione enim essentia: uniti
non possunt dum natura: dici : sed hyposlasi difl'eren-
tes, dua: hyposlases dicuntur, adeo ut numerus
dili‘crentium sit, ct modo, quo difl'eruntdifl'ercntia,
eodem et numerentur. Junctaa sunt Domini natura:
inconiuse secundum hypostasim, divisae τρι-ο sunt
indivise ratione modoque diflerentim ; quo uniuntnr
modo non numerantur : non enim duas secundum
lnypostasim dicimus esse Christi naturas ε quo vero
modo indivise separantur. numerantur: dum etenim
sttttl Christi naturze ratione modoque difl‘ercntim,
juncta: quidem secundum hypostasim, et sese invi-
cem penetrantes inconl'nse unittttlttr, ct propriam
singulae naturalem difl'rrenliam conservant. Modo
itaque difl'crentize tantummodo ιι nobis numerantur.
non ditiduntur actu et exsisteutia, ut ipse tibi
fingis. Aliter etiatn de hoc eodem philosophamur.
Non omnis numerus res per se. subsistentes indicat ι
idque manifestum erit ex sequentibus. Quidquid
enim per se subsistit, id omnino et sub numero
est, non autem omne qttod sub numero est, item
per se subsistere dicetur. Quae ergo in compositis
sunt, ne pluribus rem agam, cum unum com-
pleant, et una continuitate constent. ex semet-
ipsis nihilominus propriam exsistcntiam nullam
habent, sed unum dum constituunt in coitione
propriam exsistentiam commonstrant. quemadmo-
dum animal rationis compos, mortale : non prte-
terca vero et per sese exsistentia conspiciuntur.
sed in toto homine apertam potentemque pro-
priam sui cxsislentinm-ostendunt:et ratione mo-
doque dili‘crentian numerata, divisionem hominis
non impellant ; partes enim dicentur hominis, sed
si fuerint, Petrum, el Paulum, et Joannem, eorum
potius divisionem. et tot eos esse, non tales osten—
dimus. Sic et in meonomia duas ponentes naturas
diversam eorumdem formam, non separationem
exprimimus, ex ipsis ejicientes. licet absque hypo-
stasi non essent, hypostaseon numerum, pulchre
callentes in ltypostasi et essentia divisis, hujus
scilicet equi, et hujus bovis naturam non divisum,
sed diversum, quemadmodum et hypostasis divi-
sum,et multo magis in iis, qua: ex sese non appa-
rent, sed sunt simul, unutnquc alii inest‘, et tium,
naturam non separationem, sed diversitatem indi-
caturam, tum in divinis, tum in oeconomia. tum in
quacunque alia re. Item, licet nos numeremus duas
Christi naturas, duas illas dicentes, non ideo actu
inducimus divisionem naturarum et proprietatum.
Omnis enim numerus eorum est, qua: dim-runt.
nequitque Iieri. ut numero comprehendantur ea,
quae per omnia sibi similia sunt, verum secundum
id, quo dili‘erunt, numero subjiciuntur, veluti Petrus
vel Paulus secundum id, quo coniunguntur , non
cadunt sub numero : ratione enim essentia: uniti
non possunt dum natura: dici : sed hyposlasi difl'eren-
tes, dua: hyposlases dicuntur, adeo ut numerus
dili‘crentium sit, ct modo, quo difl'eruntdifl'ercntia,
eodem et numerentur. Junctaa sunt Domini natura:
inconiuse secundum hypostasim, divisae τρι-ο sunt
indivise ratione modoque diflerentim ; quo uniuntnr
modo non numerantur : non enim duas secundum
lnypostasim dicimus esse Christi naturas ε quo vero
modo indivise separantur. numerantur: dum etenim
sttttl Christi naturze ratione modoque difl‘ercntim,
juncta: quidem secundum hypostasim, et sese invi-
cem penetrantes inconl'nse unittttlttr, ct propriam
singulae naturalem difl'rrenliam conservant. Modo
itaque difl'crentize tantummodo ιι nobis numerantur.
non ditiduntur actu et exsisteutia, ut ipse tibi
fingis. Aliter etiatn de hoc eodem philosophamur.
Non omnis numerus res per se. subsistentes indicat ι
idque manifestum erit ex sequentibus. Quidquid
enim per se subsistit, id omnino et sub numero
est, non autem omne qttod sub numero est, item
per se subsistere dicetur. Quae ergo in compositis
sunt, ne pluribus rem agam, cum unum com-
pleant, et una continuitate constent. ex semet-
ipsis nihilominus propriam exsistcntiam nullam
habent, sed unum dum constituunt in coitione
propriam exsistentiam commonstrant. quemadmo-
dum animal rationis compos, mortale : non prte-
terca vero et per sese exsistentia conspiciuntur.
sed in toto homine apertam potentemque pro-
priam sui cxsislentinm-ostendunt:et ratione mo-
doque dili‘crentian numerata, divisionem hominis
non impellant ; partes enim dicentur hominis, sed