PG 108, col. 111
οδοι αὐτῶν ταῖς ἐκκλησίαις τοῦ Θεοῦ ἀπεδίδοντο ⁷³.
Α. Μ. 5823. — Ῥώμης ἐπισκόπου Ἰουλίου
ἔτος u'.
Τούτῳτῷ ἔτει ὴὲν Νικομηδείᾳ βασιλικὴ πυρὶ
θείῳ κατεφλέχθη.
Ἀ. Μ. 5824. - Τούτῳ τῷ ἔτει μελλούσης ἑϐδόμης
ίνδικτιῶνος’(54) ὲπιλαμὸάνεσθαι λιμὸς ἐγένετο ὲν τῇ
Ἀνατολῇ ἐπικρατήσας σφοδρότερον, ὥστε κώμας
κατὰ ⁷⁸ τὸ αὐτὸ ὲν ὄχλῳ πολλῷ συναγομένας ἐπὶ τῆς
χώρας Ἀντιοχέων (55') καὶ τῆς Κύπρου ἐπέρχεσθαι
κατ’ ἀλλήλων, καὶ ἁρπάζειν μὲν ὡς ὲν νυκτὶ ταῖς
ἐφόδοις, ἔσχατον δὲ ὲν ἡμέρα ἐπεισιέναι ⁷³ είς τοὺς
σιτοὸολῶνας καὶ ὲν ταῖς ἀποθήκαις, καὶ πάντα ⁷⁸
πραιδεύοντας ἁρπάζειν, καὶ ἀναχωρεῖν, γενέσθαι δὲ
τὸν μόδιον τοῦ σίτου τετρακοσίων ἀργυρίων. '0 δὲ
μέγας Κωνσταντῖνος σιτομέτριον ταῖς ἐκκλησίαις
κατᾶ πόλιν ἐχαρίσατο εἰς διατροφὴν διηνεκῶς χήραις
καί ὀρφανοῖς καὶ ξενοδοχείοις ⁷⁵ πένησι τε καὶ τοῖς
κληρικοῖς. Ἡ δὲ ⁷⁸ ὲν Ἀντιοχείᾳ ἐκκλησία ἐλάμϐα-
νεν σίτου μοδίους λς’.
Τῷ δ’ αὐτῷ ἔτει σεισμοῦ λαϐροτάτου γενομένου ὲν
Κύπρῳ Σαλαμίνη πόλις κατέπεσεν, καὶ ἱκανὴν πλη-
θὺν διέφθειρεν.
Α. .\l. 5825. — Ἀντιοχείας ἐπισκόπου Εὐλα-
.ιιόυ ἔτος a'.
Τούτῳ τῷ ἔτει Δαλμάτιος Καῖσαρ (56) ἀνηγορεύθη.
Καλὸκερος ⁷⁷ δὲ ὲν Κύπρῳ (57) τῇ νήσῳ τυραννή- C ce
VARIJE LECTIONES.
" ἀπεδίδοντο Α a, ἐδίδοντο vulg.
τ’ κατὰ Α b f, ἐπὶ vulg.
ᾗ angam; vulg..iidem codd. paulo ante om. καὶ ὀρφανοίςῖ
Καλὸκαιρος vulg.
(33) Consentit auctor Hieronymo scribenti ad
artuum Constantini ‘28, Edicto Constantini gentilium
templa subversa siml.
(54) Ubi primum superius indietionem observat
Theophanes, anno Christi 516 duodecimam statuit :
ac ubi rursus ejusdem aget mentionem anno Christi
ιιι quintam esse decernet, post octo nimirum ab
hoc prtrsente Christi anno Eli-indictionum inte-
gras periodos: quinta itaque (si modo praecedenti , et
scrotum consl-nliat) huic anno 3‘24 debet adiungi.
Qmpropter τὸ, ἑϐδόμης, quod codices omnes pro-
lerunt, vitiosum est, aut certe post annos duos hanc
narrationem transponi decet. Caeterum si Septem-
hris nondum fuerat iudictio delibata , et cum ipso
mense paribus dic-bus emensa, sed adhuc erat μέλ-
λουσα ἐπιλαμόἀνεσοαι, jam jam attingenda (octavo
nimirum Kal. Oelolnu), auctor verbis hujusmodi
Constantini tempore ejus primordia Septembris
initio, ut atquo passu procederent, nondum fuisse
ronjnucm signilieat : tle quo doctissimus Petavius,
ιιι». ιι. De doct. temp. cap. 40.
(55) Famem illam anno Constantini vicesimo
septimo consignant Hieronymus : eo namque terris
incubuit : rusticorum vero irruptio mensis Septem-
bris initio visa CottSIantini vicesimum octavum pe-
netrat apud Theophanem, qua: apud Hieronymum
annum a Januario auspicantem, intra vicesimi se-
timi limites perseverat. Sic autem de ea scribit :
estilentia et fame innumerabilis multitudo in Sg-
ria Ciliciaque periit : qualectioue praesens textus
emendandus, ἐπὶ τῆς χώρας Ἀντιοχέων, καὶ Κιλι-
Α. Μ. 5823. — Ῥώμης ἐπισκόπου Ἰουλίου
ἔτος u'.
Τούτῳτῷ ἔτει ὴὲν Νικομηδείᾳ βασιλικὴ πυρὶ
θείῳ κατεφλέχθη.
Ἀ. Μ. 5824. - Τούτῳ τῷ ἔτει μελλούσης ἑϐδόμης
ίνδικτιῶνος’(54) ὲπιλαμὸάνεσθαι λιμὸς ἐγένετο ὲν τῇ
Ἀνατολῇ ἐπικρατήσας σφοδρότερον, ὥστε κώμας
κατὰ ⁷⁸ τὸ αὐτὸ ὲν ὄχλῳ πολλῷ συναγομένας ἐπὶ τῆς
χώρας Ἀντιοχέων (55') καὶ τῆς Κύπρου ἐπέρχεσθαι
κατ’ ἀλλήλων, καὶ ἁρπάζειν μὲν ὡς ὲν νυκτὶ ταῖς
ἐφόδοις, ἔσχατον δὲ ὲν ἡμέρα ἐπεισιέναι ⁷³ είς τοὺς
σιτοὸολῶνας καὶ ὲν ταῖς ἀποθήκαις, καὶ πάντα ⁷⁸
πραιδεύοντας ἁρπάζειν, καὶ ἀναχωρεῖν, γενέσθαι δὲ
τὸν μόδιον τοῦ σίτου τετρακοσίων ἀργυρίων. '0 δὲ
μέγας Κωνσταντῖνος σιτομέτριον ταῖς ἐκκλησίαις
κατᾶ πόλιν ἐχαρίσατο εἰς διατροφὴν διηνεκῶς χήραις
καί ὀρφανοῖς καὶ ξενοδοχείοις ⁷⁵ πένησι τε καὶ τοῖς
κληρικοῖς. Ἡ δὲ ⁷⁸ ὲν Ἀντιοχείᾳ ἐκκλησία ἐλάμϐα-
νεν σίτου μοδίους λς’.
Τῷ δ’ αὐτῷ ἔτει σεισμοῦ λαϐροτάτου γενομένου ὲν
Κύπρῳ Σαλαμίνη πόλις κατέπεσεν, καὶ ἱκανὴν πλη-
θὺν διέφθειρεν.
Α. .\l. 5825. — Ἀντιοχείας ἐπισκόπου Εὐλα-
.ιιόυ ἔτος a'.
Τούτῳ τῷ ἔτει Δαλμάτιος Καῖσαρ (56) ἀνηγορεύθη.
Καλὸκερος ⁷⁷ δὲ ὲν Κύπρῳ (57) τῇ νήσῳ τυραννή- C ce
VARIJE LECTIONES.
" ἀπεδίδοντο Α a, ἐδίδοντο vulg.
τ’ κατὰ Α b f, ἐπὶ vulg.
ᾗ angam; vulg..iidem codd. paulo ante om. καὶ ὀρφανοίςῖ
Καλὸκαιρος vulg.
(33) Consentit auctor Hieronymo scribenti ad
artuum Constantini ‘28, Edicto Constantini gentilium
templa subversa siml.
(54) Ubi primum superius indietionem observat
Theophanes, anno Christi 516 duodecimam statuit :
ac ubi rursus ejusdem aget mentionem anno Christi
ιιι quintam esse decernet, post octo nimirum ab
hoc prtrsente Christi anno Eli-indictionum inte-
gras periodos: quinta itaque (si modo praecedenti , et
scrotum consl-nliat) huic anno 3‘24 debet adiungi.
Qmpropter τὸ, ἑϐδόμης, quod codices omnes pro-
lerunt, vitiosum est, aut certe post annos duos hanc
narrationem transponi decet. Caeterum si Septem-
hris nondum fuerat iudictio delibata , et cum ipso
mense paribus dic-bus emensa, sed adhuc erat μέλ-
λουσα ἐπιλαμόἀνεσοαι, jam jam attingenda (octavo
nimirum Kal. Oelolnu), auctor verbis hujusmodi
Constantini tempore ejus primordia Septembris
initio, ut atquo passu procederent, nondum fuisse
ronjnucm signilieat : tle quo doctissimus Petavius,
ιιι». ιι. De doct. temp. cap. 40.
(55) Famem illam anno Constantini vicesimo
septimo consignant Hieronymus : eo namque terris
incubuit : rusticorum vero irruptio mensis Septem-
bris initio visa CottSIantini vicesimum octavum pe-
netrat apud Theophanem, qua: apud Hieronymum
annum a Januario auspicantem, intra vicesimi se-
timi limites perseverat. Sic autem de ea scribit :
estilentia et fame innumerabilis multitudo in Sg-
ria Ciliciaque periit : qualectioue praesens textus
emendandus, ἐπὶ τῆς χώρας Ἀντιοχέων, καὶ Κιλι-