PG 11, col. 1552
In English: Origen Against Celsus 8.22 · Origen Against Celsus 8.23
τάζειν ἐσθίοντα τῆς σαρκὸς τοῦ Λόγοψ ούκ ἔστιν
ὅτε οὺ ποιεῖ τὸ Πάσχα, ὅπερ ἑρμηνεύεται διαϐατήρια,
διαϐαίνων ἀεὶ τῷ λογισμῷ καὶ⁵ παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ
πράξει ἀπὸ τῶν τοῦ βίου πραγμάτων ἐπὶ τὸν Θεὸν,
καὶ ἑπὶ τὴν πόλιν αὑτοῦ σπεύδων. Πρὸς τούτοις δὲ ὁ
δυνάμενος μετά ἀληθείας λέγειν, Συνανέστημεν τῷ
Χριστῷ, ἀλλὰ καὶ τό ο Συνήγειρε καὶ συνεκάθισεν
ἡμᾶς ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ, ἀεί ἑστιν ὲν
ταῖς τῆς Πεντηκοστῆς ἡμέραις καὶ μάλιστα ὅτε καὶ
είς τὸ ὑπερῷον, ὡς οὶ ἀπόστολοι τοῦ Ἰησοῦ, ἀναϐὰς,
σχολάζει τῇ δεήσει καὶ τῇ προσευχῇ ὡς ἄξιος γενέ-
σθαι τῆς φερομένης πνοῆς βιαίας ἑξ·οὑρανοῦ, βιαζο-
μένης ἐξαφανίσαι τὴν ἑν ἀνθρώποις κακίαν καὶ τὰ
ἀπ’ αὐτῆς ἄξιος δὲ καί τινος μερισμοῦ γλώσσης ἀπὸ
Θεοῦ πυ ρίνης.
Ὀ δὲ πολὺς τῶν πιστεύειν δοκούντων , καὶ μὴ
τηλικοῦτος, δεῖται, ὑπομνήσεως χάριν, μὴ βουλόμε-
νοςῆ μὴ δυνάμενος πάσας τοιαύτας ἄγειν ἡμέρας,
αἰσθητῶν παραδειγμάτων, ἵνα μὴ τέλεον παραρρυῇ.
Τοιαῦτα δ’ οἶμαι τὸν Παῦλον νενοηκότα , μέρος μὲν
ἑορτῆς ὠνομακέναι τὴν ἑν ἡμέραις τεταγμέναις παρ’
ἑτέρας (85) ἑορτήνο ᾐνίχθαι δὲ ἐκ τοῦ οὕτως λελε-
γμένου, ὃτι οὐκ ἑν μέρει ἑορτῆς, ἀλλ’ ὲν ὁλοκλήρῳ καὶ
ἀδιαλείτπῳ ἐστὶν ἑορτῇ ὁ ἀεὶ βίος κατὰ τὸν θεῖον λό-
γον. Ὅρα οὖν πάλιν καὶ τῶν εἰρημένων (84) περὶ
ἑορτῶν τῶν παρ’ ἡμῖν, συνεξεταζομένων ταῖς δημο-
τελέσι τοῦ Κέλσούκαί τῶν ἐθνῶν. ἑορταῖς, εί ⁷μὴ ’μα-
κρῷ σεμνότεραι εἰσιν αὗται αἱ ἑορταὶ τῶν δημοτελῶν,
ἑν αἷς τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἑορτάζον ἐξυϐρίζει,
ἐπὶ μέθας καὶ ἀκολασίας ἐκτρεπόμενον. Πολὺ δ’ ἂν
εἴη νῦν λέγειν, διὰ τί αἱ κατά τὸν τοῦ Θεοῦ νόμον
ἑορταὶ ἄρτον κακώσεως διδάσκουσιν ἐσθίειν, fidib-
μα μετὰ πικρίδων (85)’ ἢ ὅτι φασί· Ταπεινώσίιτε
τὰς ψυχὰς ὑμῶν, ἦ τι τούτοις παραπλήσιον. Οὐδὲ
γὰρ δυνατόν ἑστι τὸν σύνθετον ἄνθρωπον, ἐπεὶ ἠ
σὰρξ (86) ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ
πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκὸς, ἑξ ὅλων ἑορτάζειν· ἦ γὰρ
ἑορτάζων τις τῷ πνεύματι κακοί τὸ σῶμα, μὴ πεφυ·
κὸς, διὰ φρόνημα τῆς σαρκὸς, ἑορτάζειν μετά τοῦ
πνεύματος ἢ ἑορτάζων κατά σάρκα οὺ χωρεί καὶ
τὴν κατὰ πνεῦμα ἑορτήν. Ἀλλά γὰρ ἀρκεῖ ταῦτα εἰς
τὸν περὶ ἑορτῶν λόγον ἑπὶ τοῦ παρόντος.
Ἵδωμεν δὲ οἷς χρῆται ὁ Κέλσος λόγοις, προ-
τρέπων ήμᾶς ἐπὶ τὴν χρῆσιν τῶν εἰδωλοθύτων καὶ
τὰς δημοτελεῖς ὲν δημοτελέσιν ἑορταῖς θυσίας. Ἀ δὲ
λέγει, τοιαῦτά ἑστιν· El μὲν οὐδὲν ταῦτά ἐστι τὰ
³* Ephes. ιι, θ. ³⁸ Act. ι, l3, l4. ⁸³ Act. ιι, 2, 5.
σύνεξεταζόμενα ταῖς δημοτελέσι τοῦ Κέλσου καὶ τῶν
ἑθνῶν ἑορταῖς, εἰμὴ ’μακρνῴ σεμνότερά ἑστιν, ἢ αἱ
ἑορταὶ τῶν δημοτελῶν, ’ὲν αἷς, είς).
ΥιιΙειιιιι, snt ζιτικρίδωνἷ
86) llchhel et Spencer. in margine, ᾆσον ἔτι ἠ
σάρξζϐού. Reg. et Basil., ὅσον ὁτιή σάρξ.
ὅτε οὺ ποιεῖ τὸ Πάσχα, ὅπερ ἑρμηνεύεται διαϐατήρια,
διαϐαίνων ἀεὶ τῷ λογισμῷ καὶ⁵ παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ
πράξει ἀπὸ τῶν τοῦ βίου πραγμάτων ἐπὶ τὸν Θεὸν,
καὶ ἑπὶ τὴν πόλιν αὑτοῦ σπεύδων. Πρὸς τούτοις δὲ ὁ
δυνάμενος μετά ἀληθείας λέγειν, Συνανέστημεν τῷ
Χριστῷ, ἀλλὰ καὶ τό ο Συνήγειρε καὶ συνεκάθισεν
ἡμᾶς ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ, ἀεί ἑστιν ὲν
ταῖς τῆς Πεντηκοστῆς ἡμέραις καὶ μάλιστα ὅτε καὶ
είς τὸ ὑπερῷον, ὡς οὶ ἀπόστολοι τοῦ Ἰησοῦ, ἀναϐὰς,
σχολάζει τῇ δεήσει καὶ τῇ προσευχῇ ὡς ἄξιος γενέ-
σθαι τῆς φερομένης πνοῆς βιαίας ἑξ·οὑρανοῦ, βιαζο-
μένης ἐξαφανίσαι τὴν ἑν ἀνθρώποις κακίαν καὶ τὰ
ἀπ’ αὐτῆς ἄξιος δὲ καί τινος μερισμοῦ γλώσσης ἀπὸ
Θεοῦ πυ ρίνης.
Ὀ δὲ πολὺς τῶν πιστεύειν δοκούντων , καὶ μὴ
τηλικοῦτος, δεῖται, ὑπομνήσεως χάριν, μὴ βουλόμε-
νοςῆ μὴ δυνάμενος πάσας τοιαύτας ἄγειν ἡμέρας,
αἰσθητῶν παραδειγμάτων, ἵνα μὴ τέλεον παραρρυῇ.
Τοιαῦτα δ’ οἶμαι τὸν Παῦλον νενοηκότα , μέρος μὲν
ἑορτῆς ὠνομακέναι τὴν ἑν ἡμέραις τεταγμέναις παρ’
ἑτέρας (85) ἑορτήνο ᾐνίχθαι δὲ ἐκ τοῦ οὕτως λελε-
γμένου, ὃτι οὐκ ἑν μέρει ἑορτῆς, ἀλλ’ ὲν ὁλοκλήρῳ καὶ
ἀδιαλείτπῳ ἐστὶν ἑορτῇ ὁ ἀεὶ βίος κατὰ τὸν θεῖον λό-
γον. Ὅρα οὖν πάλιν καὶ τῶν εἰρημένων (84) περὶ
ἑορτῶν τῶν παρ’ ἡμῖν, συνεξεταζομένων ταῖς δημο-
τελέσι τοῦ Κέλσούκαί τῶν ἐθνῶν. ἑορταῖς, εί ⁷μὴ ’μα-
κρῷ σεμνότεραι εἰσιν αὗται αἱ ἑορταὶ τῶν δημοτελῶν,
ἑν αἷς τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἑορτάζον ἐξυϐρίζει,
ἐπὶ μέθας καὶ ἀκολασίας ἐκτρεπόμενον. Πολὺ δ’ ἂν
εἴη νῦν λέγειν, διὰ τί αἱ κατά τὸν τοῦ Θεοῦ νόμον
ἑορταὶ ἄρτον κακώσεως διδάσκουσιν ἐσθίειν, fidib-
μα μετὰ πικρίδων (85)’ ἢ ὅτι φασί· Ταπεινώσίιτε
τὰς ψυχὰς ὑμῶν, ἦ τι τούτοις παραπλήσιον. Οὐδὲ
γὰρ δυνατόν ἑστι τὸν σύνθετον ἄνθρωπον, ἐπεὶ ἠ
σὰρξ (86) ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ
πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκὸς, ἑξ ὅλων ἑορτάζειν· ἦ γὰρ
ἑορτάζων τις τῷ πνεύματι κακοί τὸ σῶμα, μὴ πεφυ·
κὸς, διὰ φρόνημα τῆς σαρκὸς, ἑορτάζειν μετά τοῦ
πνεύματος ἢ ἑορτάζων κατά σάρκα οὺ χωρεί καὶ
τὴν κατὰ πνεῦμα ἑορτήν. Ἀλλά γὰρ ἀρκεῖ ταῦτα εἰς
τὸν περὶ ἑορτῶν λόγον ἑπὶ τοῦ παρόντος.
Ἵδωμεν δὲ οἷς χρῆται ὁ Κέλσος λόγοις, προ-
τρέπων ήμᾶς ἐπὶ τὴν χρῆσιν τῶν εἰδωλοθύτων καὶ
τὰς δημοτελεῖς ὲν δημοτελέσιν ἑορταῖς θυσίας. Ἀ δὲ
λέγει, τοιαῦτά ἑστιν· El μὲν οὐδὲν ταῦτά ἐστι τὰ
³* Ephes. ιι, θ. ³⁸ Act. ι, l3, l4. ⁸³ Act. ιι, 2, 5.
σύνεξεταζόμενα ταῖς δημοτελέσι τοῦ Κέλσου καὶ τῶν
ἑθνῶν ἑορταῖς, εἰμὴ ’μακρνῴ σεμνότερά ἑστιν, ἢ αἱ
ἑορταὶ τῶν δημοτελῶν, ’ὲν αἷς, είς).
ΥιιΙειιιιι, snt ζιτικρίδωνἷ
86) llchhel et Spencer. in margine, ᾆσον ἔτι ἠ
σάρξζϐού. Reg. et Basil., ὅσον ὁτιή σάρξ.