PG 11, col. 338
utpote Domino et creatori suo, quo diversas caele-
stium terrenorumque ex ea duceret formas. Cum
vero res ad illud cmperint festinare ut sint omnes
unum, sicut est Pater cum Filio unum, consequen-
ter intelligi datur, quod ubi omnes unum sunt, jam
diversitas non erit.
5. PrOpterea namque (52) etiam novissimus ini-
micus (55), qui mors appellatur, destrui dicitur, ἰιι
neque ultra triste sit aliquid ubi mors non est. ne-
que adversum sit, ubi non est inimicus. Destrui
sane noviSsimus inimicus ita intelligendus est, non
Β ιιι substantia ejus quae a Deo facta est pereat, scd
ut pr0positum et voluntas inimica, quae non a Deo,
sed ab ipso processit, intereat. Destruetur ergo non
ut non sit, sed ut inimicus non sit et mors. Nihil
enim Omnipotenti impossibile est, nec insanabile
εει aliquid iactori suo; propterea enim fecit omnia
ut essent, ct quae facta sunt ut essent, non esse non
possunt. Propter quod immutationem quidem varic-
tatemque recipient, ita ut pro meritis vel in meliori
vel in deteriori habeantur statu; substantialem vero
interitum ea qua: a Deo ad hoc facta sunt ιιι essent
et permanerent, recipere non possunt. Non enim
quae opinione vulgi interire creduntur, continuo
etiam vel fidei vel veritatis ratio ea interire con-
senserit. Denique caro nostra ab imperitis et inli-
nihil prorsus reliquum substantia: suae habere cre-
datur. Nos vero (54) qui resurrectionem ejus credi-
mus, immutationem ejns tantummodo per mortem
factam intelligimus, substantiam vero ejus certum
est permanere, ct voluntate Creatoris sui certoque
tempore rursus reparari ad vitam, atque iterum
permutationem ejus lieri, ut qua: primo fuit caro
ex terra terrena, tum deinde dissoluta per mortem,
et iterum facta cinis ac terra, ι Quoniam terra es,
inquit, etin terram ibis εδ, ι rursum resuscitetur
eterra, et post hoc jam, prout meritum inbabitantis
animae poposcerit, in gloriam corporis proficiat spi-
ritalis.
6. lu lunic ergo statum omnem hanc nostram
subStantiam corporalem putandum est perducendam,
tunc cum omnia restituentur, ut unum sint, et cum
Deus fuerit omnia in omnibus. Quod tamen (55) non
ad subitum eri, sed paulatim et per partes intelli-
gendum est, intiuitis et immensis labentibus saacuv
ι ad hoc. ι Post paululum mss., ι interire credito.
tur. ι Editi, ι interire dicuntur. ι Infra mss., ι prout
nieritnm..... poposcerit, in gloriam corporis proli-
ciat spiritalis. i’Etliti, ι velut meritum... poposce-
rit. ingloria corporis proliciet spiritalis: ι
(53) Vide Ι. ιι Origeuiau., q. ιι, ιι. 18. et qua-st.
5, itum. Ην.
(ira) \fide l._ ιι Οιξθᾳηίαςι.. quaest. _9, ptum. 6.
Vide l. ιι Oi‘igeniau., quaest. ιι, num. ιι).
stium terrenorumque ex ea duceret formas. Cum
vero res ad illud cmperint festinare ut sint omnes
unum, sicut est Pater cum Filio unum, consequen-
ter intelligi datur, quod ubi omnes unum sunt, jam
diversitas non erit.
5. PrOpterea namque (52) etiam novissimus ini-
micus (55), qui mors appellatur, destrui dicitur, ἰιι
neque ultra triste sit aliquid ubi mors non est. ne-
que adversum sit, ubi non est inimicus. Destrui
sane noviSsimus inimicus ita intelligendus est, non
Β ιιι substantia ejus quae a Deo facta est pereat, scd
ut pr0positum et voluntas inimica, quae non a Deo,
sed ab ipso processit, intereat. Destruetur ergo non
ut non sit, sed ut inimicus non sit et mors. Nihil
enim Omnipotenti impossibile est, nec insanabile
εει aliquid iactori suo; propterea enim fecit omnia
ut essent, ct quae facta sunt ut essent, non esse non
possunt. Propter quod immutationem quidem varic-
tatemque recipient, ita ut pro meritis vel in meliori
vel in deteriori habeantur statu; substantialem vero
interitum ea qua: a Deo ad hoc facta sunt ιιι essent
et permanerent, recipere non possunt. Non enim
quae opinione vulgi interire creduntur, continuo
etiam vel fidei vel veritatis ratio ea interire con-
senserit. Denique caro nostra ab imperitis et inli-
nihil prorsus reliquum substantia: suae habere cre-
datur. Nos vero (54) qui resurrectionem ejus credi-
mus, immutationem ejns tantummodo per mortem
factam intelligimus, substantiam vero ejus certum
est permanere, ct voluntate Creatoris sui certoque
tempore rursus reparari ad vitam, atque iterum
permutationem ejus lieri, ut qua: primo fuit caro
ex terra terrena, tum deinde dissoluta per mortem,
et iterum facta cinis ac terra, ι Quoniam terra es,
inquit, etin terram ibis εδ, ι rursum resuscitetur
eterra, et post hoc jam, prout meritum inbabitantis
animae poposcerit, in gloriam corporis proficiat spi-
ritalis.
6. lu lunic ergo statum omnem hanc nostram
subStantiam corporalem putandum est perducendam,
tunc cum omnia restituentur, ut unum sint, et cum
Deus fuerit omnia in omnibus. Quod tamen (55) non
ad subitum eri, sed paulatim et per partes intelli-
gendum est, intiuitis et immensis labentibus saacuv
ι ad hoc. ι Post paululum mss., ι interire credito.
tur. ι Editi, ι interire dicuntur. ι Infra mss., ι prout
nieritnm..... poposcerit, in gloriam corporis proli-
ciat spiritalis. i’Etliti, ι velut meritum... poposce-
rit. ingloria corporis proliciet spiritalis: ι
(53) Vide Ι. ιι Origeuiau., q. ιι, ιι. 18. et qua-st.
5, itum. Ην.
(ira) \fide l._ ιι Οιξθᾳηίαςι.. quaest. _9, ptum. 6.
Vide l. ιι Oi‘igeniau., quaest. ιι, num. ιι).