PG 11, col. 592
ὅτι δυνάμενος ἀπολυθῆναι τοῦ Θανάτου, σκληρὰς
ὑποφέρω κατά σῶμα ἀλγηδόνας μαστιγούμενος· κατά
ψυχὴν δέ ἡδέως διὰ τὸν αὑτοῦ φόϐον ταῦτα πάσχω.»
Τοιοῦτος δὴ ὁ θάνατος Ἐλιεζέρου (96) ἦν, ὡς ι ού
μόνον τοῖς νέοις, ἀλλά καὶ τοῖς πλείστοις (97) τοῦ
ἔθνους τὸν ἐαυτοῦ θάνατον γενναιότητος ὑπόδειγμα καὶ
μνημόσυνον ἀρετῆς καταλέλοιπε. ι
Καὶ οἱ ἐπτά δὲ ἐν τοῖς Μακκαϐαῖκοίς ἀναγραφέν⁶
τες ἀδελφοὶ (98), οὓς μάστιξι καὶ νεύροις ᾐκίσατο
Ἀντίοχος ἐμμένοντας τῇ θεοσεϐείᾳ, δυνήσονται πα-
ράδειγμα κάλλιστον εἶναι ῥωμαλέου μαρτυρίου παντὶ
λογισαμένῳ ἂν, ὅτι εἰ μέλλει παιδαρίων εἷναι ἐλάτ-
των ού καθ’ ἕνα μόνον βασάνους ὑπομεινάντων, ἀλλά
καὶ τῷ τὴν αἰκίαν τῶν ἀδελφῶν τεθεωρηκέναι, παρά-
στημα εὔτονον εὐσεϐείας ἐπιδειξαμένων* ἀφ’ ὧν εἷς
γενόμενος, ὡς ἡ Γραφὴ ὠνόμασε, πρῶτος, εἶπε πρὸς
τὸν τύραννον · ι Τί μέλλεις ἐρωτᾷν καὶ μανθάνεινς
ἕτοιμοι γὰρ ἀποθνήσκειν ἐσμὲν, ἢ παραϐαίνειν τοὺς
πατρίους νόμους. ι Τί δέ δεῖ λέγειν ὁποῖα ὑπέμειναν,
τηγάνων καὶ λεϐήτων ἐκπυρουμένων, ἵνα ἐν αὐτοῖς
βασανισθῶσι, προπαθόντες ἕκαστος διάφορα; ’0 γὰρ
ὁνομασθεὶς αύτῷ πρῶτος, ἐγλωσσοτομήθη πρῶτον,
εἶτα περιεσκυτίσθη (99) τὴν κεφαλήν· καὶ οὕτως
ἤνεγκε τὸν περισκυτισμὸν, ὡς ἄλλοι τὴν διὰ τὸν θεῖον
νόμον περιτομήν· νομίζων καὶ ἐν τούτῳ πληροῦν
λόγον διαθήκης ’Θεοῦ. ίίσίιούκ-άρκεσ-θενίςδγεῃτόύτων
ό Ἀντίοχος, ἡκρωτηρίασεν αὑτὸν, τῶν λοιπῶν ἀδελ-
φῶν καὶ τῆς μητρὸς συνορώντων, τῇ θέᾳ (l) κολάζων
τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὴν μητέρα, καὶ οἰόμενος τὴν
πρόθεσιν αὐτῶν διὰ τῶν οὕτως νομιζομένων φοϐερῶν
κινήσειν. Οὕτως δὴ ὁ Ἀντίοχος, τούτοις μὴ ἀρκεσθεὶς,
ἄχρηστον (2) ὡς πρὸς τὴν τοῦ σώματος κατασκευὴν
γενόμενον δι’ ὧν πρῶτον ἐκόλασεν, ἐκέλευσε τῇ ἐν
τοῖς τηγάνοις καὶ τοῖς λέϐησι πυρᾷ προσάγειν
ἔμπνουν, καὶ τηγανίζειν αὐτόν. Ὠς δὲ ἡ ἀτμὶς ἀνε-
δίδοτο, ὑπὸ τῆς ὠμότητος τοῦ τυράννου ὀπτωμένων
τῶν τοῦ γενναιοτάτου ἀθλητοῦ τῆς εὐσεϐείας σαρκῶν,
ι οἱ λοιποὶ παρεκάλουν ἀλλήλους σὺν τῇ μητρὶ γεν-
ναίως τελευτᾷν, ι παραμυθούμενοι ἑαυτοὺς τῷ λο-
(ισμῷ τοῦ ἐφορᾷν ταῦτα τὸν Θεόν· ἤρκει γὰρ αύτοῖς
εἰς ὑπομονὴν ἡ πειθὼ τοῦ παρεῖναι τοῖς ὑπομένουσι
τὸν τοῦ Θεοῦ ὀφθαλμόν. Καὶ παρακαλεῖ αὐτοὺς ὁ
tt, ι)ἶ ὅᾴθ, (δέ epist. 2, aglAurel. diam, p. 503; Δηι-
brosio Ι. ι Οθίξίοῃ, 4_l,et passim a 'Gregor. Na-
zianz. orat. 22, in Machabaaorum laudem ’ἕσπερτί-
p'ta: Die etiam solemni ipsorumrpassio celebrata est.
Yitlue Bedam jn-Martgrol. ad Kal. Aug. et Bernar-
vu-c ucuatm IlI-martyrot. au nat. All . ει uernar-
dutn_epist.__3l_.'_5. Christianis addatur ξι. Iosephus
peculiari libello de Maenalia-is.
(99) Εἶτα περιεσκυτίσθη. Ms. codex mendose
habet, εί περιεσυνθίσθη.
βέῃ. In ms. corrupte legitur, θέ.
(2) Ἀχρηστοιπ Codci lll5.'p0l'jtcr:llfl, ἄχριστονο
ὑποφέρω κατά σῶμα ἀλγηδόνας μαστιγούμενος· κατά
ψυχὴν δέ ἡδέως διὰ τὸν αὑτοῦ φόϐον ταῦτα πάσχω.»
Τοιοῦτος δὴ ὁ θάνατος Ἐλιεζέρου (96) ἦν, ὡς ι ού
μόνον τοῖς νέοις, ἀλλά καὶ τοῖς πλείστοις (97) τοῦ
ἔθνους τὸν ἐαυτοῦ θάνατον γενναιότητος ὑπόδειγμα καὶ
μνημόσυνον ἀρετῆς καταλέλοιπε. ι
Καὶ οἱ ἐπτά δὲ ἐν τοῖς Μακκαϐαῖκοίς ἀναγραφέν⁶
τες ἀδελφοὶ (98), οὓς μάστιξι καὶ νεύροις ᾐκίσατο
Ἀντίοχος ἐμμένοντας τῇ θεοσεϐείᾳ, δυνήσονται πα-
ράδειγμα κάλλιστον εἶναι ῥωμαλέου μαρτυρίου παντὶ
λογισαμένῳ ἂν, ὅτι εἰ μέλλει παιδαρίων εἷναι ἐλάτ-
των ού καθ’ ἕνα μόνον βασάνους ὑπομεινάντων, ἀλλά
καὶ τῷ τὴν αἰκίαν τῶν ἀδελφῶν τεθεωρηκέναι, παρά-
στημα εὔτονον εὐσεϐείας ἐπιδειξαμένων* ἀφ’ ὧν εἷς
γενόμενος, ὡς ἡ Γραφὴ ὠνόμασε, πρῶτος, εἶπε πρὸς
τὸν τύραννον · ι Τί μέλλεις ἐρωτᾷν καὶ μανθάνεινς
ἕτοιμοι γὰρ ἀποθνήσκειν ἐσμὲν, ἢ παραϐαίνειν τοὺς
πατρίους νόμους. ι Τί δέ δεῖ λέγειν ὁποῖα ὑπέμειναν,
τηγάνων καὶ λεϐήτων ἐκπυρουμένων, ἵνα ἐν αὐτοῖς
βασανισθῶσι, προπαθόντες ἕκαστος διάφορα; ’0 γὰρ
ὁνομασθεὶς αύτῷ πρῶτος, ἐγλωσσοτομήθη πρῶτον,
εἶτα περιεσκυτίσθη (99) τὴν κεφαλήν· καὶ οὕτως
ἤνεγκε τὸν περισκυτισμὸν, ὡς ἄλλοι τὴν διὰ τὸν θεῖον
νόμον περιτομήν· νομίζων καὶ ἐν τούτῳ πληροῦν
λόγον διαθήκης ’Θεοῦ. ίίσίιούκ-άρκεσ-θενίςδγεῃτόύτων
ό Ἀντίοχος, ἡκρωτηρίασεν αὑτὸν, τῶν λοιπῶν ἀδελ-
φῶν καὶ τῆς μητρὸς συνορώντων, τῇ θέᾳ (l) κολάζων
τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὴν μητέρα, καὶ οἰόμενος τὴν
πρόθεσιν αὐτῶν διὰ τῶν οὕτως νομιζομένων φοϐερῶν
κινήσειν. Οὕτως δὴ ὁ Ἀντίοχος, τούτοις μὴ ἀρκεσθεὶς,
ἄχρηστον (2) ὡς πρὸς τὴν τοῦ σώματος κατασκευὴν
γενόμενον δι’ ὧν πρῶτον ἐκόλασεν, ἐκέλευσε τῇ ἐν
τοῖς τηγάνοις καὶ τοῖς λέϐησι πυρᾷ προσάγειν
ἔμπνουν, καὶ τηγανίζειν αὐτόν. Ὠς δὲ ἡ ἀτμὶς ἀνε-
δίδοτο, ὑπὸ τῆς ὠμότητος τοῦ τυράννου ὀπτωμένων
τῶν τοῦ γενναιοτάτου ἀθλητοῦ τῆς εὐσεϐείας σαρκῶν,
ι οἱ λοιποὶ παρεκάλουν ἀλλήλους σὺν τῇ μητρὶ γεν-
ναίως τελευτᾷν, ι παραμυθούμενοι ἑαυτοὺς τῷ λο-
(ισμῷ τοῦ ἐφορᾷν ταῦτα τὸν Θεόν· ἤρκει γὰρ αύτοῖς
εἰς ὑπομονὴν ἡ πειθὼ τοῦ παρεῖναι τοῖς ὑπομένουσι
τὸν τοῦ Θεοῦ ὀφθαλμόν. Καὶ παρακαλεῖ αὐτοὺς ὁ
tt, ι)ἶ ὅᾴθ, (δέ epist. 2, aglAurel. diam, p. 503; Δηι-
brosio Ι. ι Οθίξίοῃ, 4_l,et passim a 'Gregor. Na-
zianz. orat. 22, in Machabaaorum laudem ’ἕσπερτί-
p'ta: Die etiam solemni ipsorumrpassio celebrata est.
Yitlue Bedam jn-Martgrol. ad Kal. Aug. et Bernar-
vu-c ucuatm IlI-martyrot. au nat. All . ει uernar-
dutn_epist.__3l_.'_5. Christianis addatur ξι. Iosephus
peculiari libello de Maenalia-is.
(99) Εἶτα περιεσκυτίσθη. Ms. codex mendose
habet, εί περιεσυνθίσθη.
βέῃ. In ms. corrupte legitur, θέ.
(2) Ἀχρηστοιπ Codci lll5.'p0l'jtcr:llfl, ἄχριστονο