PG 111, col. 448
ἀνοίγων πλουσίαν, καὶ πᾶν ζῶον πληρῶν εὐδοκίαςς
Κάθηνται μὲν οὗτοι πρδς τῷ αἰγιαλῷ. τοῦ ἡλίου
ἤδη τὴν ἀκτῖνα καθαρὰν διατείναντος, καὶ ταις
πραείαις τῶν κυμάτων αὔραις ὴτένιζονσ ἰχθὺς δὲ
μέγας ἰπὶ πολῦ τοῦ ἀέρος ἀρθεῖς. πρὸ τῶν ποδῶν
αὐτῶν [atat-ro, σπαίρων ἥδιστα καὶ ἀλλόμενος, καὶ
ὡσπερεὶ τοὺς παρόντας είς τὴν ἑαυτοῦ παρασκευὴν
ἱκκαλούμενος. οι μιν οὖν ηὐχαρίστουν τῷ κηδε-
μόνι, καὶ τῆς τροφῆς χορηγῷ, καὶ τῆς προνοίας
αὑτὸν ἐθαύμαζον.
El; ὶπήκοον πάντων ὀ [sifac- «Ἔρχεται, φησιν,
ἄνθρωπος ὡς ἡμᾶς, μίγα καὶ βαρὺ φορτίον ἠρμένος.
καὶ πολὺν τὸν κάματον ὑπομένων.. Ἐφηο καὶ μετ’
ὀλίγον ἀπ’ αὐτῶν διαναστὰς, εἴσεισιν είς τὸ ὃρος. καὶ
σκότος ἀποκρυφὴν αὑτοῦ τίθεται. Ἔκείνοιν δι θαυ-
μαζόντων, καὶ διασκοπουμένων τίς ἡ τοῦ λογου
δύναμις. καὶ ποῖος οὗτος ὁ ἀχθοφορῶν ἄνθρωπος,
καὶ τί τδ φορτίον ⁶ ἔδοξε γὰρ ἐκείνοις περὶ τοῦ auo
ματικοῦ βάρους εἰπεῖν· ίδοϋ καὶ αὐτὸς ὑπ’ ὄψιν
ερχεται πάντων μόνος. λιτὸς, εὔζωνος ἄχθος μιν
οὐδ’ ὁτιοῦν ἑπαγόμενος, πρὸς ὄνομα ὁὶ τὸν ἆτιον
ἐκκαλούμενος, καὶ τῆς αὐτοῦ λέγων ἀναγκαίας χρή-
ζειν ἐπικουρίας. Ol δὲ περὶ τὴν ἀδελφὴν τοῦ ἁγίου,
προσμένειν ίκέλευονι t ᾤχετο γὰρ, φησὶν, ὡς ὁρᾷς,
καὶ οὐκ [στι νῦν μεθ’ ἡμῶν καὶ εἷ σοι μέλλοι τοῦ
ἐκεῖνον ἰδεῖν, περιμένειν δεῖ.» Καὶ ὡς διεῦεόαίου μὴ
πρότερον ἀποστῆναι, ἢ αὑτῷ ὶντυχεῖνο ἑϐδόμη παρ’
ἦλθεν ἡμέρα, καὶ μόλις ποτὲ πρόεισιν ὡς εκ τινος
γνόφου τῶν ἀδύτων τῆς ἡσυχίας, Μωσῆς ἔτερος.
’Ἅμα δι καὶ ίδοι τδν ἄνθρωπον, τδ ὄμμα τε βλοσυο
ρδν ἐποίει, καὶ τὴν φωνὴν ἀπηχῆ, καὶ τῆς savii-
θους ἀπᾴδουσιν. καὶ ε Τί σοι, καὶ τῇ ὰῦἀτῳ ταύτῃ
ἑρῆμῳς φησί. Τί τὶς πόλεις ἀφεὶς, τοῖς ὅρασιν
tutamen; ; Τί, ποιμένας καὶ ἀρχιποιμένας τοὺς
ιν Ἐκκλησίαις ἀπολιπὼν, ἀγροίκους ἄνδρας καί
ἀμαθεῖς ἐπιζητῶν ιλήλυθαςς Πῶς δὲ καὶ είς ὄψιν
ἐλθεῖν ἐθάρσησας, καὶ τὴν θείαν οὐκ εφριξας δίκην,
ἀτοπήμασι τοιούτοις ενοχος div; ι Πρὸς ταῦτα
ἐκείνου φρίκῃ ληφθέντος, καὶ δάκρυα τῶν παρειῶν
καταχέοντος, φόϐου τε δεσμοῖς τὴν γλῶτταν ὑπο-
ϐληθέντος ; προσθεὶς ὁ ἅγιοςο t Ἄχρι τίνος σιωπᾷς.
ἔφη, καὶ οὐ θριαμϐεύεις ἐπὶ πάντων τὴν ἁμαρτίαν,
ioster Lucas vi'roiltomieida:imposuit. thue eretnita
Κάθηνται μὲν οὗτοι πρδς τῷ αἰγιαλῷ. τοῦ ἡλίου
ἤδη τὴν ἀκτῖνα καθαρὰν διατείναντος, καὶ ταις
πραείαις τῶν κυμάτων αὔραις ὴτένιζονσ ἰχθὺς δὲ
μέγας ἰπὶ πολῦ τοῦ ἀέρος ἀρθεῖς. πρὸ τῶν ποδῶν
αὐτῶν [atat-ro, σπαίρων ἥδιστα καὶ ἀλλόμενος, καὶ
ὡσπερεὶ τοὺς παρόντας είς τὴν ἑαυτοῦ παρασκευὴν
ἱκκαλούμενος. οι μιν οὖν ηὐχαρίστουν τῷ κηδε-
μόνι, καὶ τῆς τροφῆς χορηγῷ, καὶ τῆς προνοίας
αὑτὸν ἐθαύμαζον.
El; ὶπήκοον πάντων ὀ [sifac- «Ἔρχεται, φησιν,
ἄνθρωπος ὡς ἡμᾶς, μίγα καὶ βαρὺ φορτίον ἠρμένος.
καὶ πολὺν τὸν κάματον ὑπομένων.. Ἐφηο καὶ μετ’
ὀλίγον ἀπ’ αὐτῶν διαναστὰς, εἴσεισιν είς τὸ ὃρος. καὶ
σκότος ἀποκρυφὴν αὑτοῦ τίθεται. Ἔκείνοιν δι θαυ-
μαζόντων, καὶ διασκοπουμένων τίς ἡ τοῦ λογου
δύναμις. καὶ ποῖος οὗτος ὁ ἀχθοφορῶν ἄνθρωπος,
καὶ τί τδ φορτίον ⁶ ἔδοξε γὰρ ἐκείνοις περὶ τοῦ auo
ματικοῦ βάρους εἰπεῖν· ίδοϋ καὶ αὐτὸς ὑπ’ ὄψιν
ερχεται πάντων μόνος. λιτὸς, εὔζωνος ἄχθος μιν
οὐδ’ ὁτιοῦν ἑπαγόμενος, πρὸς ὄνομα ὁὶ τὸν ἆτιον
ἐκκαλούμενος, καὶ τῆς αὐτοῦ λέγων ἀναγκαίας χρή-
ζειν ἐπικουρίας. Ol δὲ περὶ τὴν ἀδελφὴν τοῦ ἁγίου,
προσμένειν ίκέλευονι t ᾤχετο γὰρ, φησὶν, ὡς ὁρᾷς,
καὶ οὐκ [στι νῦν μεθ’ ἡμῶν καὶ εἷ σοι μέλλοι τοῦ
ἐκεῖνον ἰδεῖν, περιμένειν δεῖ.» Καὶ ὡς διεῦεόαίου μὴ
πρότερον ἀποστῆναι, ἢ αὑτῷ ὶντυχεῖνο ἑϐδόμη παρ’
ἦλθεν ἡμέρα, καὶ μόλις ποτὲ πρόεισιν ὡς εκ τινος
γνόφου τῶν ἀδύτων τῆς ἡσυχίας, Μωσῆς ἔτερος.
’Ἅμα δι καὶ ίδοι τδν ἄνθρωπον, τδ ὄμμα τε βλοσυο
ρδν ἐποίει, καὶ τὴν φωνὴν ἀπηχῆ, καὶ τῆς savii-
θους ἀπᾴδουσιν. καὶ ε Τί σοι, καὶ τῇ ὰῦἀτῳ ταύτῃ
ἑρῆμῳς φησί. Τί τὶς πόλεις ἀφεὶς, τοῖς ὅρασιν
tutamen; ; Τί, ποιμένας καὶ ἀρχιποιμένας τοὺς
ιν Ἐκκλησίαις ἀπολιπὼν, ἀγροίκους ἄνδρας καί
ἀμαθεῖς ἐπιζητῶν ιλήλυθαςς Πῶς δὲ καὶ είς ὄψιν
ἐλθεῖν ἐθάρσησας, καὶ τὴν θείαν οὐκ εφριξας δίκην,
ἀτοπήμασι τοιούτοις ενοχος div; ι Πρὸς ταῦτα
ἐκείνου φρίκῃ ληφθέντος, καὶ δάκρυα τῶν παρειῶν
καταχέοντος, φόϐου τε δεσμοῖς τὴν γλῶτταν ὑπο-
ϐληθέντος ; προσθεὶς ὁ ἅγιοςο t Ἄχρι τίνος σιωπᾷς.
ἔφη, καὶ οὐ θριαμϐεύεις ἐπὶ πάντων τὴν ἁμαρτίαν,
ioster Lucas vi'roiltomieida:imposuit. thue eretnita