PG 111, col. 449
Eii-iiiis;iisiiss...“ τοῦ Θεοῖἆνθρωπὲ, μα.
ξεῖν ἀπαιτεῖς, αἴκαὶνπρο ὴΙμῶν αὐτὸς (art-5 τῆςὲνοι-
ζεοάστῖς-σοι ίᾶρῖτξξ Οὐκ ἐκρύϐη γάρ ἀπὸ
cro-3 δ πεποίηκα εν κρυφῇ. Πλὴν ἀλλά τῷ σῷ κει
λεύσματι εῖκω καὶ λέγω, καὶ θριαμϐεύω τὸ κακῶς
ἔργασθέν. ι Οὕτως εἰπὼν, φανερῶς τὴν ἁμαρτίαν
ἐξαγορεύει, διελθὼν ἕκαστα, πῶς τε καὶ ποῦ, καὶ
δι’ ἢν αἰτίαν τὸν ἑαυτοῦ συνέκδημον ἀποκτείνειε.
Εἶτα προσπίπτει τοῖς τοῦ ἀγίου ποσὶ, μὴ παροφθῆο
ναι δεόμενος. ὐ δὲ καὶ οἶκτον αὐτοῦ λαμϐάνει,
καὶ τὸ τάχος ἀνίστησι, νουθετεῖ τε καὶ παρακαλεῖ,
u‘i ηνόσΐὰσφαλίῖζεται soi; αὐτῷ φορητοίς, τοῦτο
ιεατ⁸ εξαίρετον ιπισκήψας· είς τὸν τάφον οἴχεσθαι-,τοῦ
πεφονευμίνον· δάκρυά τε αὐτοῦ πολλά κατασπεῖσαι,
καὶ τρίτα καὶ εννατα καὶ τεσσαρακοστά τούτου
πολυτελῶς ἰκτελισαι· γονάτων κλίσεις εκεῖ ποιη-
σάμενον. εῖ δυνατὸν οὐκ ἰλάττους τῶν τρισχιλίωνο
μᾶλλον ει διὰ βίου τὴν ἁμαρτίαν θρηνεῖι, καὶ ἐνώ-
πιον αὐτὴν ἔχειν, τοῖς πίναξι τῆς ψυχῆς ἐγγραψά-
μενον. οὕτω παραγγείλας, ἀφίησιν οἴκαδε, καθαρὰν
ιπίγνωσιν αὐτῷ τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἁμαρτίας κα·-
τάγνωσιν εμσαλὼν, καὶ πολλὴν εἰσενεγκεῖν ἑπαγ-
γειλάμενον τὴν μετάνοιαν.
acut. ac peccati damnationem animo iniecisset, isque multam re prenitcntiam illaturum promit-
teret.
Ἕῦδομον ῖτος ὲν τῇ κατὰ τὸν ἰωαννίτζην ἱρή-
μῳ πληρώσας, ἄκων καὶ αὐτὸς μετανάστης γίνεται
μετὰ πάντων. Συμεὼν γὰρ ὁ τοῦ Σκυθικοῦ ἔθνους
ἄρχων (ὼυλγάρους αὐτοὺς οἴδαμεν συνήθως κα-
λεῖν), τάς πρὸς Ῥωμαίους σπονδὰς ἀθετήσας, ἐχώ-
ρει, κατά πάσης ἠπείρου, τὰς ἡμῶν ἁμαρτίας
ἀξιόμαχον ῶσπερ χεῖρα περιζωσάμενος· tinam.-
ποδιζόμενᾶς τε καὶ ληϊζόμενος, κα)⁸ τοὺς μὶν ζωῆς,
τοὺς δ’ ἐλευθερίας ἀποστερῶν, καὶ ὑποφόρους ποι-
ούμενος. Ἐντεῦθεν οῖ μὲν ὼς εν εἱρκταῖς ἢ φρονο
σαῖς ταῖς πόλεσι κατεκλείοντοο oi δὲ πρὸς τὴν Εὖ-
cata» τε καὶ τὴν τοῦ Πέλοπος ἀπεσώζοντο.
Τότε γοῦν καὶ οῖ περὶ τὸν τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπον
χωρητικοὶ πρὸς τάς ὲκ γειτόνων διεπορθμεύοντο
νήσους εί καὶ φθάσας ὀ φθόνος, ἀνέλπιστον αὐτοῖς
ιπάγει τὸν κίνδυνον. Αὐτῶν γὰρ σὺν τῷ δικαίῳ
ἀσφαλῶς διάγειν οἱομίνων, oi Βούλγαροι πρὸς αὐ-
τοὺς διὰ πλοίου ὃ ἔτυχον ὐποκλέψαντες, αίφνὶδιον
ἐπελθόντες, ὀλίγον δεῖν, πάντας ἀπώλεσαν, ὀλίγων
τινῶν ἐκκολυμσησάντων, μεθ’ ὢν καὶ ό μέγας ἦν,
καὶ οὸτω τὰς χεῖρας αὐτῶν διαφυγεῖν δυνηθέντων.
Εἶθ’ οὕτως ἐπανελθόντων, πλοίου επιτυχὼν ικεῖνος,
σὺν ὅλῳ γένει καὶ τοῖς γνωστοῖς περαιοῦται είς Κό
(ὅ) Pro tertia, noua, quadragesima. Etiampa-
ntascenus. seu quisquis auc-tur est sermonis illius
inscripti De iis qui ιιι [ide dormierunt, τρίτα illa,
ιννατα, et τεσσαρακοστα commendat. ceu Ecclesiae
utttvcrsalis constanti usu probata. Sanctus item
Nicon libello De erroribus Armeniorum, tom. ιιι
ξεῖν ἀπαιτεῖς, αἴκαὶνπρο ὴΙμῶν αὐτὸς (art-5 τῆςὲνοι-
ζεοάστῖς-σοι ίᾶρῖτξξ Οὐκ ἐκρύϐη γάρ ἀπὸ
cro-3 δ πεποίηκα εν κρυφῇ. Πλὴν ἀλλά τῷ σῷ κει
λεύσματι εῖκω καὶ λέγω, καὶ θριαμϐεύω τὸ κακῶς
ἔργασθέν. ι Οὕτως εἰπὼν, φανερῶς τὴν ἁμαρτίαν
ἐξαγορεύει, διελθὼν ἕκαστα, πῶς τε καὶ ποῦ, καὶ
δι’ ἢν αἰτίαν τὸν ἑαυτοῦ συνέκδημον ἀποκτείνειε.
Εἶτα προσπίπτει τοῖς τοῦ ἀγίου ποσὶ, μὴ παροφθῆο
ναι δεόμενος. ὐ δὲ καὶ οἶκτον αὐτοῦ λαμϐάνει,
καὶ τὸ τάχος ἀνίστησι, νουθετεῖ τε καὶ παρακαλεῖ,
u‘i ηνόσΐὰσφαλίῖζεται soi; αὐτῷ φορητοίς, τοῦτο
ιεατ⁸ εξαίρετον ιπισκήψας· είς τὸν τάφον οἴχεσθαι-,τοῦ
πεφονευμίνον· δάκρυά τε αὐτοῦ πολλά κατασπεῖσαι,
καὶ τρίτα καὶ εννατα καὶ τεσσαρακοστά τούτου
πολυτελῶς ἰκτελισαι· γονάτων κλίσεις εκεῖ ποιη-
σάμενον. εῖ δυνατὸν οὐκ ἰλάττους τῶν τρισχιλίωνο
μᾶλλον ει διὰ βίου τὴν ἁμαρτίαν θρηνεῖι, καὶ ἐνώ-
πιον αὐτὴν ἔχειν, τοῖς πίναξι τῆς ψυχῆς ἐγγραψά-
μενον. οὕτω παραγγείλας, ἀφίησιν οἴκαδε, καθαρὰν
ιπίγνωσιν αὐτῷ τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἁμαρτίας κα·-
τάγνωσιν εμσαλὼν, καὶ πολλὴν εἰσενεγκεῖν ἑπαγ-
γειλάμενον τὴν μετάνοιαν.
acut. ac peccati damnationem animo iniecisset, isque multam re prenitcntiam illaturum promit-
teret.
Ἕῦδομον ῖτος ὲν τῇ κατὰ τὸν ἰωαννίτζην ἱρή-
μῳ πληρώσας, ἄκων καὶ αὐτὸς μετανάστης γίνεται
μετὰ πάντων. Συμεὼν γὰρ ὁ τοῦ Σκυθικοῦ ἔθνους
ἄρχων (ὼυλγάρους αὐτοὺς οἴδαμεν συνήθως κα-
λεῖν), τάς πρὸς Ῥωμαίους σπονδὰς ἀθετήσας, ἐχώ-
ρει, κατά πάσης ἠπείρου, τὰς ἡμῶν ἁμαρτίας
ἀξιόμαχον ῶσπερ χεῖρα περιζωσάμενος· tinam.-
ποδιζόμενᾶς τε καὶ ληϊζόμενος, κα)⁸ τοὺς μὶν ζωῆς,
τοὺς δ’ ἐλευθερίας ἀποστερῶν, καὶ ὑποφόρους ποι-
ούμενος. Ἐντεῦθεν οῖ μὲν ὼς εν εἱρκταῖς ἢ φρονο
σαῖς ταῖς πόλεσι κατεκλείοντοο oi δὲ πρὸς τὴν Εὖ-
cata» τε καὶ τὴν τοῦ Πέλοπος ἀπεσώζοντο.
Τότε γοῦν καὶ οῖ περὶ τὸν τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπον
χωρητικοὶ πρὸς τάς ὲκ γειτόνων διεπορθμεύοντο
νήσους εί καὶ φθάσας ὀ φθόνος, ἀνέλπιστον αὐτοῖς
ιπάγει τὸν κίνδυνον. Αὐτῶν γὰρ σὺν τῷ δικαίῳ
ἀσφαλῶς διάγειν οἱομίνων, oi Βούλγαροι πρὸς αὐ-
τοὺς διὰ πλοίου ὃ ἔτυχον ὐποκλέψαντες, αίφνὶδιον
ἐπελθόντες, ὀλίγον δεῖν, πάντας ἀπώλεσαν, ὀλίγων
τινῶν ἐκκολυμσησάντων, μεθ’ ὢν καὶ ό μέγας ἦν,
καὶ οὸτω τὰς χεῖρας αὐτῶν διαφυγεῖν δυνηθέντων.
Εἶθ’ οὕτως ἐπανελθόντων, πλοίου επιτυχὼν ικεῖνος,
σὺν ὅλῳ γένει καὶ τοῖς γνωστοῖς περαιοῦται είς Κό
(ὅ) Pro tertia, noua, quadragesima. Etiampa-
ntascenus. seu quisquis auc-tur est sermonis illius
inscripti De iis qui ιιι [ide dormierunt, τρίτα illa,
ιννατα, et τεσσαρακοστα commendat. ceu Ecclesiae
utttvcrsalis constanti usu probata. Sanctus item
Nicon libello De erroribus Armeniorum, tom. ιιι