PG 111, col. 469
τὴν μαρτυροῦσαν ἀλήθειαν. Σχεδὸν γὰρ είκοσι πρό-
τερον χρόνοις προλέγει περὶ αὐτῆς, ὅτι τε ἀλώ-
σεται, καὶ επὶ τίνος ὴ ἅλωσις ἔσται, οὕτω καθα-
ρῶς εξπὼνο ε Ῥωεεανδς Κρήτην χειροῦται. ε Ἐπεὶ
δὲ Ῥωμανὸς ἦν ό πρεσϐύτερος τότε τὴν βασιλείαν
διέπων. ὅτε ταντα παρ’ αὐτοῦ προηγόρευτο, πυ-
θομένου τινὸς τῶν παρόντοιν ι Et οὗτός ἐστιν
ό νῦν paulatim; Οὐχ οὗτος, εἷπεν, ἀλλ’ ἕτερος.»
εἰρηκι μοι Παγκράτιος μοναχθς ὅτι συνήθως τῷ
nath φωνῆς ἀνωθεν γενομένης ἐφόδου χάριν εθνῶν,
ὥστε πρῶτον αὑτὸν πάντων ὑποχωροῦντα κρύπτει
σθαι φειδοῖ τῆς τῶν πλησιοχώρων ἁλώσεως, καθὼς
αὐτὸς ξκεῐνος εἷπεν ἐρωτηθείς. Καὶ γὰρ ὡς προ-
φήτῃ προσεῖχον ἅπαντες · καὶ εί μὴ πρῶτον αὐτὸν
εἶξον είς φυγὴν κλίναντα, οὐδεὶς ὅλως τῶν ἔρ.
των, ἢ τῆς οίκίας ἀφίστατο· ἀλλά περιεφρό-
νουν ὡς ψευδῆ τὴν ἀγγελίαν, καὶ ὑγιις οὐδὲν
ἔχουσαν.
Τῆς φωνῆς οῦτω γενομένης, καὶ φυγῇ ποτε χρη-
σαμένων ἡμῶν, ἐμοῦ τε τῷ Ιιατρὶ συνόντος, καὶ
σπήλαιόν τι ἀμφοτέρων ὑπελθόντων ὁμοῦ, γυναῖκες
ἁλώμεναι δύο, πρὸς ἡμᾶς ἔρχονται. ἡλίου ἤδη
κλίναντος πρὸς δυσμᾶς ' ἃς ό Πατὴρ οἰκτείρας, ἐπεὶ
πρὸς τῇ φυγῇ καὶ χειμὼν ἦν, οὐκ ἔγνω δεῖν ἀπω-
θείσθαιο ἀλλά μεθ’ ἡμῶν είσεδὲχθησαν, καὶ προ-
νοίας κατά τὸ ἐγχωροῦν ἠξιώθησαν. Ἐπεὶ δὲ καὶ
ὕπνου καιρὸς ἦν, ἡμᾶς τῷ ἐνὶ μέρει δοὺς, ἑαυτὸν
δὲ πρὸς θάτερον ἀνακλίνας, μέσον ἀπολειφθῆναι
ταύτας διὰ τὸ ψῦχος ἐπέτρεψε · καὶ διῆλθεν οὕτως
ὡς μητρὶ παῖς εγγεζων, ἢ ὡς λίθων τινῶν ἢ ξύλων
παρακειμένων, μηδὲ λογισμοῦ τινὸς αὐτὸν σαρκιλοῦ
μηδόλως ὑποδραμόντοςο παρά τοσοῦτον ἁπλότης
τε καὶ ἀπάθεια, τὸν ἐπὶ γῆς ἄγγελον οἷα μήτηρ
δνεκολπώσατο.
Φίλιππος ἦν aet-staec; τῷ μοναχῷ Θεοδοσίω.
ὃς καὶ τῶν τῷ ἁγίῳ συνόντων μοναχῶν ἦν. υῦτος
τοιγαροῦν ό Φίλιππος, κοσμικδς ὢν, καὶ κοσμικῷ
ἀξιώματι τιμώμενον Σπιθαρίονς αὐτοὺς συνήθως
καλοῦμεν είὼθει τῷ μεγάλῳ πυκνότερον παρα·-
6άλλειν διὰ τὴν περὶ τὸν ἀδελφὸν γνησιότητα.
[fors γοῦν αὑτοῦ κατὰ τὸ σύνηθες ἀρχομένου,
βλέψας αὐτὸν ὁ μέγας. οἷς ἐκεῖνον ἔϐλεψεν ὀφθαλ-
μοῖς· ε Ἑτοίμασον πρὸς τὸν Θεοδόσιον, φησὶν
χαριέντως. ὅσα δὴ προς ὑποδοχήν· ό γὰρ ἀδελφὸς
ό σος μεθ’ ἡμῶν ἔρχεται δειπνήσων. ι Οῦτω τοῦ
Πατρδς ἀπόντος. τὸν Θεοδόσιον εὐφροσύνη τε ὁμοῦ
καὶ ἔκπληξις εἷχε· οιαὶ παραχρῆμα λεωφόροι καὶ
ἀγυιαὶ καὶ ἇμφοδοι αὐτῷ ἐσκοποῦντο τῇ προσδοκίᾳ
τοῦ ἀδελφοῦ. Ἤδη δὲ οὔσης ὲτπίρας, ἐφίσταται
Fr. Combeiisii nota.
(Ii) Non ltir. sed alius. Cretan recuperationem
sub liomauo Juniure at: i‘hucu Cu'sat'e uerin'le
τερον χρόνοις προλέγει περὶ αὐτῆς, ὅτι τε ἀλώ-
σεται, καὶ επὶ τίνος ὴ ἅλωσις ἔσται, οὕτω καθα-
ρῶς εξπὼνο ε Ῥωεεανδς Κρήτην χειροῦται. ε Ἐπεὶ
δὲ Ῥωμανὸς ἦν ό πρεσϐύτερος τότε τὴν βασιλείαν
διέπων. ὅτε ταντα παρ’ αὐτοῦ προηγόρευτο, πυ-
θομένου τινὸς τῶν παρόντοιν ι Et οὗτός ἐστιν
ό νῦν paulatim; Οὐχ οὗτος, εἷπεν, ἀλλ’ ἕτερος.»
εἰρηκι μοι Παγκράτιος μοναχθς ὅτι συνήθως τῷ
nath φωνῆς ἀνωθεν γενομένης ἐφόδου χάριν εθνῶν,
ὥστε πρῶτον αὑτὸν πάντων ὑποχωροῦντα κρύπτει
σθαι φειδοῖ τῆς τῶν πλησιοχώρων ἁλώσεως, καθὼς
αὐτὸς ξκεῐνος εἷπεν ἐρωτηθείς. Καὶ γὰρ ὡς προ-
φήτῃ προσεῖχον ἅπαντες · καὶ εί μὴ πρῶτον αὐτὸν
εἶξον είς φυγὴν κλίναντα, οὐδεὶς ὅλως τῶν ἔρ.
των, ἢ τῆς οίκίας ἀφίστατο· ἀλλά περιεφρό-
νουν ὡς ψευδῆ τὴν ἀγγελίαν, καὶ ὑγιις οὐδὲν
ἔχουσαν.
Τῆς φωνῆς οῦτω γενομένης, καὶ φυγῇ ποτε χρη-
σαμένων ἡμῶν, ἐμοῦ τε τῷ Ιιατρὶ συνόντος, καὶ
σπήλαιόν τι ἀμφοτέρων ὑπελθόντων ὁμοῦ, γυναῖκες
ἁλώμεναι δύο, πρὸς ἡμᾶς ἔρχονται. ἡλίου ἤδη
κλίναντος πρὸς δυσμᾶς ' ἃς ό Πατὴρ οἰκτείρας, ἐπεὶ
πρὸς τῇ φυγῇ καὶ χειμὼν ἦν, οὐκ ἔγνω δεῖν ἀπω-
θείσθαιο ἀλλά μεθ’ ἡμῶν είσεδὲχθησαν, καὶ προ-
νοίας κατά τὸ ἐγχωροῦν ἠξιώθησαν. Ἐπεὶ δὲ καὶ
ὕπνου καιρὸς ἦν, ἡμᾶς τῷ ἐνὶ μέρει δοὺς, ἑαυτὸν
δὲ πρὸς θάτερον ἀνακλίνας, μέσον ἀπολειφθῆναι
ταύτας διὰ τὸ ψῦχος ἐπέτρεψε · καὶ διῆλθεν οὕτως
ὡς μητρὶ παῖς εγγεζων, ἢ ὡς λίθων τινῶν ἢ ξύλων
παρακειμένων, μηδὲ λογισμοῦ τινὸς αὐτὸν σαρκιλοῦ
μηδόλως ὑποδραμόντοςο παρά τοσοῦτον ἁπλότης
τε καὶ ἀπάθεια, τὸν ἐπὶ γῆς ἄγγελον οἷα μήτηρ
δνεκολπώσατο.
Φίλιππος ἦν aet-staec; τῷ μοναχῷ Θεοδοσίω.
ὃς καὶ τῶν τῷ ἁγίῳ συνόντων μοναχῶν ἦν. υῦτος
τοιγαροῦν ό Φίλιππος, κοσμικδς ὢν, καὶ κοσμικῷ
ἀξιώματι τιμώμενον Σπιθαρίονς αὐτοὺς συνήθως
καλοῦμεν είὼθει τῷ μεγάλῳ πυκνότερον παρα·-
6άλλειν διὰ τὴν περὶ τὸν ἀδελφὸν γνησιότητα.
[fors γοῦν αὑτοῦ κατὰ τὸ σύνηθες ἀρχομένου,
βλέψας αὐτὸν ὁ μέγας. οἷς ἐκεῖνον ἔϐλεψεν ὀφθαλ-
μοῖς· ε Ἑτοίμασον πρὸς τὸν Θεοδόσιον, φησὶν
χαριέντως. ὅσα δὴ προς ὑποδοχήν· ό γὰρ ἀδελφὸς
ό σος μεθ’ ἡμῶν ἔρχεται δειπνήσων. ι Οῦτω τοῦ
Πατρδς ἀπόντος. τὸν Θεοδόσιον εὐφροσύνη τε ὁμοῦ
καὶ ἔκπληξις εἷχε· οιαὶ παραχρῆμα λεωφόροι καὶ
ἀγυιαὶ καὶ ἇμφοδοι αὐτῷ ἐσκοποῦντο τῇ προσδοκίᾳ
τοῦ ἀδελφοῦ. Ἤδη δὲ οὔσης ὲτπίρας, ἐφίσταται
Fr. Combeiisii nota.
(Ii) Non ltir. sed alius. Cretan recuperationem
sub liomauo Juniure at: i‘hucu Cu'sat'e uerin'le