PG 111, col. 649
οὐκ ἔγνωσαν, ἀλλ’ ἐάσαντες αὐτὸν. ἀνεχώρησαν ·
ᾔδει γὰρ 6 Δίκαιος ὃ ἤμελλεν αὐτοῖς συμϐαίνειν.
quid faciam, quia circuitores (‘29) mihi occursuri sunt, ac male multaturi ? Atque htrc diota de suis
ipsius illusoribus volebat Sanctus intelligi; gnarus quid ipsis eventurum esset : illi vero non intelli-
gentes, relicto eo, abiverunt.
ιζ’. Καὶ δή βουλευσάμενοι, ἀπέρχονται εἰς τὰ μιμα-
ρισ τῶν ἁσέμνων (32) γυναίων, τὸ κάλλος τῆς ψυχῆς
καταχρόιναντες μέχρι δευτέρας φυλακῆς τῆς νυκτός’
ὁ δὲ Μακάριος ἐκεῖθεν ἐξελθὼν, ἔρριψεν ἑαυτὸν ἐν
μιᾷ γωνίᾳ. ὡς εἷς τῶν πενήτων. Μετὰ δὲ ταῦτα
ἐξιόντες. ἐϐάδιζον πρὸς τὰς ἑαυτῶν οἰκίας, καὶ συν-
αντᾷ αὐτοῖς τὸ Κέρκετον, καὶ συλλαϐόμενοι αὐτοὺς
ἔδησαν ’ καὶ ζλοόντες ὅπου ἦν 6 Μακάριος κείμενος.
καὶ ἀποδύσαντες αὐτοὺς, ἐμαστίγωσαν σφόδρα. ⁸0
δὲ Μακάριος Θεασάμενος αὑτοὺςοῦτως πάσχοντας
ἐλυπήθη μεγάλως καὶ συνεσχέοή τοις δάκρυσιν, καὶ
τὸν Θεὸν ἱκέτευεν ὑπὲρ αὐτῶν, τοῦ μὴ ὲγκλεισθῆναι
αὐτοὺς εἰς φυλακήν ο παρακλήσει δὲ συγγενῶν καὶ⁵
δι’ εὐχῆς τοῦ Μακαρίου ἀπολυθέντες, ἀπίεσαν εἰς
τοὺς οἴκους αὐτῶν. Εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν λέγει ’ Καταρ-
γηοῇ 6 σατανᾶς ('53), ἀδελφοὶ, πῶς ταῦτα 6 δαιμο-
νῶν ἡμῖν ἐκεῖνος προσεφθέγξατο συμϐαίνειν εἰς αὺ-
τὸν, ἂπερλείς ἡμᾶς ἐτελέσθησανε Λέγει ὁ ἕτερος·
οὐκ οἶδας, ὅτι δ βούλεται 6 δαίμων ποιῆσαί τινί τι
πονηρὸν, γινώσκει αὐτό ; τάχα γὰρ ὑπὲρ ἃ ἐπράξα-
μεν μετ’ αὑτοῦ, 6 δαίμων αὑτοῦ ἐποίησεν ήμῖνταῦτα.
ἐφ’] 6 ἓτεροςο Οὐχὶ, ἀλλ’ ὡς εἰκάζω, ὑπὲρ ὃ
ὲτύπτομεν αὐτδνιζὰνελεήμόνως, διὰ τοῦτο 6 Θεὸς
ἀνταπὲδωκεν ἡμῖν. Λέγει 6 ἕτερον Ναὶ,ἐξηχε,
μέλει τῷ Θεῷ περὶ σαλοῦ· ἐκεῖνος γὰρ δαίμονα αὐτῷ
δέδωκεν, καὶ ἡμεῖς αὐτὸν παιγνίως ὲτὺψαμεν· οὐδὲν
θαυμαστόν. ΕΙ γὰρ ἅγιος, επειθες ἄν με, ὅτι ή
ἁμαρτία, ήν ἐποιήσαμεν εις αὐτὸν, ἀπαπέδωκεν
ἡμῖν 6 Θεός· ιπειδὴ δὲ ἔξηχός ἐστιν, τοῦτο οὗ μέλει
τῷ θεῷ.
peccatum, quod in ipsum commisimus, tale nobis a Deo accersisse supplicium : nunc autem , quo
num mente captus est. nullam ipsius curam gerit Deus.
ιη’. Ταῦτα αὐτῶν ὁμιλούντων καὶ ἄλλα τινὰ, ἃ σύ-
νηθές ἐστιν τοῦ ὁμιλεῖν τὴν νεότητα· 6 δί Μακάριος
ἀναστὰς πρωῒ πάλιν τὸν δρόμον ἤνυε, μέσον τοῦ
θορύϐου ἀσχολούμενος, καὶ ὃλην τὴν ἡμέραν μηδα-
μοῦ καθεζόμενος, νήστης αὐτὴν ὑπεξήρχετο. Ἐσπέο
ρας δὲ γενομέν ες, ἦν πεζεύιην τοὺς ἐμϐόλους τῆς
πόλεως, ἐπετήρει δὲ τόπον ποῦ ἄρα 0i κύνες τὰς
κοίτας ἔχουσιν, κάκεῖ πορευόμενος ἱνα ἐκδιώκων ἐξ
αὐτῶν ἀνέκειτο, ὡς ἐπὶ στιϐάδος ἀναπαυόμενος,
(3|) Gr. βξγλα, quod excubias, εἰποῦσι-ει seu
circuoru, qui noctu obite civitatem consueverunt,
significare ὀε num. sequ confirmatur; ulti dicitur
iisdem juvenibus occurrisse. τὸ κέρκετον, quod
Griecovbarbare idetn sonat.
(ὅτι) Μιμαρια prostibula,“lupanariasignificare
tum rhoc loco, tum num. ‘20, 2| et2‘2 palam lit.
Ac nunt. 20 quidem simul innotescit, καταγώγιον et
ιιιμὰριον pro eodem sumi : et _i|lius qutdemderi-
vatio-ti καταγωγὴ diversorium obscura cst, est vero
ΡΑτιιοι.. Gn. CXI.
ᾔδει γὰρ 6 Δίκαιος ὃ ἤμελλεν αὐτοῖς συμϐαίνειν.
quid faciam, quia circuitores (‘29) mihi occursuri sunt, ac male multaturi ? Atque htrc diota de suis
ipsius illusoribus volebat Sanctus intelligi; gnarus quid ipsis eventurum esset : illi vero non intelli-
gentes, relicto eo, abiverunt.
ιζ’. Καὶ δή βουλευσάμενοι, ἀπέρχονται εἰς τὰ μιμα-
ρισ τῶν ἁσέμνων (32) γυναίων, τὸ κάλλος τῆς ψυχῆς
καταχρόιναντες μέχρι δευτέρας φυλακῆς τῆς νυκτός’
ὁ δὲ Μακάριος ἐκεῖθεν ἐξελθὼν, ἔρριψεν ἑαυτὸν ἐν
μιᾷ γωνίᾳ. ὡς εἷς τῶν πενήτων. Μετὰ δὲ ταῦτα
ἐξιόντες. ἐϐάδιζον πρὸς τὰς ἑαυτῶν οἰκίας, καὶ συν-
αντᾷ αὐτοῖς τὸ Κέρκετον, καὶ συλλαϐόμενοι αὐτοὺς
ἔδησαν ’ καὶ ζλοόντες ὅπου ἦν 6 Μακάριος κείμενος.
καὶ ἀποδύσαντες αὐτοὺς, ἐμαστίγωσαν σφόδρα. ⁸0
δὲ Μακάριος Θεασάμενος αὑτοὺςοῦτως πάσχοντας
ἐλυπήθη μεγάλως καὶ συνεσχέοή τοις δάκρυσιν, καὶ
τὸν Θεὸν ἱκέτευεν ὑπὲρ αὐτῶν, τοῦ μὴ ὲγκλεισθῆναι
αὐτοὺς εἰς φυλακήν ο παρακλήσει δὲ συγγενῶν καὶ⁵
δι’ εὐχῆς τοῦ Μακαρίου ἀπολυθέντες, ἀπίεσαν εἰς
τοὺς οἴκους αὐτῶν. Εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν λέγει ’ Καταρ-
γηοῇ 6 σατανᾶς ('53), ἀδελφοὶ, πῶς ταῦτα 6 δαιμο-
νῶν ἡμῖν ἐκεῖνος προσεφθέγξατο συμϐαίνειν εἰς αὺ-
τὸν, ἂπερλείς ἡμᾶς ἐτελέσθησανε Λέγει ὁ ἕτερος·
οὐκ οἶδας, ὅτι δ βούλεται 6 δαίμων ποιῆσαί τινί τι
πονηρὸν, γινώσκει αὐτό ; τάχα γὰρ ὑπὲρ ἃ ἐπράξα-
μεν μετ’ αὑτοῦ, 6 δαίμων αὑτοῦ ἐποίησεν ήμῖνταῦτα.
ἐφ’] 6 ἓτεροςο Οὐχὶ, ἀλλ’ ὡς εἰκάζω, ὑπὲρ ὃ
ὲτύπτομεν αὐτδνιζὰνελεήμόνως, διὰ τοῦτο 6 Θεὸς
ἀνταπὲδωκεν ἡμῖν. Λέγει 6 ἕτερον Ναὶ,ἐξηχε,
μέλει τῷ Θεῷ περὶ σαλοῦ· ἐκεῖνος γὰρ δαίμονα αὐτῷ
δέδωκεν, καὶ ἡμεῖς αὐτὸν παιγνίως ὲτὺψαμεν· οὐδὲν
θαυμαστόν. ΕΙ γὰρ ἅγιος, επειθες ἄν με, ὅτι ή
ἁμαρτία, ήν ἐποιήσαμεν εις αὐτὸν, ἀπαπέδωκεν
ἡμῖν 6 Θεός· ιπειδὴ δὲ ἔξηχός ἐστιν, τοῦτο οὗ μέλει
τῷ θεῷ.
peccatum, quod in ipsum commisimus, tale nobis a Deo accersisse supplicium : nunc autem , quo
num mente captus est. nullam ipsius curam gerit Deus.
ιη’. Ταῦτα αὐτῶν ὁμιλούντων καὶ ἄλλα τινὰ, ἃ σύ-
νηθές ἐστιν τοῦ ὁμιλεῖν τὴν νεότητα· 6 δί Μακάριος
ἀναστὰς πρωῒ πάλιν τὸν δρόμον ἤνυε, μέσον τοῦ
θορύϐου ἀσχολούμενος, καὶ ὃλην τὴν ἡμέραν μηδα-
μοῦ καθεζόμενος, νήστης αὐτὴν ὑπεξήρχετο. Ἐσπέο
ρας δὲ γενομέν ες, ἦν πεζεύιην τοὺς ἐμϐόλους τῆς
πόλεως, ἐπετήρει δὲ τόπον ποῦ ἄρα 0i κύνες τὰς
κοίτας ἔχουσιν, κάκεῖ πορευόμενος ἱνα ἐκδιώκων ἐξ
αὐτῶν ἀνέκειτο, ὡς ἐπὶ στιϐάδος ἀναπαυόμενος,
(3|) Gr. βξγλα, quod excubias, εἰποῦσι-ει seu
circuoru, qui noctu obite civitatem consueverunt,
significare ὀε num. sequ confirmatur; ulti dicitur
iisdem juvenibus occurrisse. τὸ κέρκετον, quod
Griecovbarbare idetn sonat.
(ὅτι) Μιμαρια prostibula,“lupanariasignificare
tum rhoc loco, tum num. ‘20, 2| et2‘2 palam lit.
Ac nunt. 20 quidem simul innotescit, καταγώγιον et
ιιιμὰριον pro eodem sumi : et _i|lius qutdemderi-
vatio-ti καταγωγὴ diversorium obscura cst, est vero
ΡΑτιιοι.. Gn. CXI.