PG 111, col. 650
vespera, voiuerunt se subducere ο caupona. relicto
illo. Qui vocnierans ι S.mniotn-s. Saunioues, ait,
l7. Etenim consilio inito concesserunt ad turpium
muliercularum prostibula, et animarum suarum pul-
chritudincm adusque vigiliam noctis secundampol-
luetunt : beatus vero Andreas inde similiter digres-
sus, abjecit se, instar mendici, in angulum platea:
quempiam. Post lucc prodeuntes illi tendunt quisque
domos suas, atque incidunt in urbis circuitores ; a
quibus comprehensi ligatique venerunt tandem ad
locum, ubi Andreas jaccbat; et exutis vestibus.
virgis flagrisque insigniter excepti sunt. Spectatur
huiusce actionis \ir sanctus, indoluit vehementer ,
et a lacrymis se non temperavit; oravitque Deum,
ut ne in carcerein compingerentur : tandemque et
intercessione propinquorum, et pret-ibus sancti
Audi-cie missione impetrata, ad sedes suas reversi
sunt. Dicit autem unus eorum: Male pereat da:-
monium, sodales, quomodo qua: pradixit nobis
dit-moniacus ille cientura sibi, in nobis completa
sunt ! Excipit alter: An putas, si quod malum iti-
ferre cuipiam parat daemon, id innotescere daemo-
niaco? Fortassis quod tam inique tractavimus lio-
tninem, ita vicissim a danuone tractati nos sumus.
thjicit tertius: Nequaquam; verum, ut ego su-
spicor, quia tam duriter atque itnmisericorditer
verberibus in ipsum satviitnus, ista nobis retribuit
:eqnus Dominus. Cui denique alter: L't insanis!
Deo nempe curaest de stulto. Abipso traditus
est malo da’moni torquendus, a nobis animi ae
lusus causa pugnis pulsatus est :quid tum?At
vero .si sanctus esset, persuaderes mihi forte,
l8. ll.i:c illis et alia, quae insolens juventus οπο·
tire consuevit, inter se loquentibus; surrexit bene
mane Andreas, instituthue ut solebat cursu, tne-
diis in turbis versatus, solidum istum diem nusquam
sedendo, nihil manducando exegit. Ingruente au-
tem vespera percursabat porticus civitatis. nutabat-
que locum tibi sua canes latibula habebant; eoque
concedens, expulso illorum uno aliquo, procumb ·ο
hat, ac veluti in frondibus \irgultisque sonum se
huius... lunotescit porro μιμὰς. de quo num. ξι.
meretricem notare. sicut hunc vocem etiam nsm-
pat Theophanes. Nec ditlicile erit ex his colligere.
nam notionem habent μιμαρίσιον, quod est tium.
again nouonem naneat μιμαρισιον, quod est num.
-; cum ab eodem derivetur print-ipio , et quidem
uer diminutionem.
per utmmuttonem.
bis. Mal. _xatapyq0:iq, qundthue ac καταρ.
ιιιιιιιυιιοηεηι.
γηθῇ at κατεργέομαι est. et hoc inter alia etiam
tollor, aboleor, signiticet apud Scapulam.
2|
illo. Qui vocnierans ι S.mniotn-s. Saunioues, ait,
l7. Etenim consilio inito concesserunt ad turpium
muliercularum prostibula, et animarum suarum pul-
chritudincm adusque vigiliam noctis secundampol-
luetunt : beatus vero Andreas inde similiter digres-
sus, abjecit se, instar mendici, in angulum platea:
quempiam. Post lucc prodeuntes illi tendunt quisque
domos suas, atque incidunt in urbis circuitores ; a
quibus comprehensi ligatique venerunt tandem ad
locum, ubi Andreas jaccbat; et exutis vestibus.
virgis flagrisque insigniter excepti sunt. Spectatur
huiusce actionis \ir sanctus, indoluit vehementer ,
et a lacrymis se non temperavit; oravitque Deum,
ut ne in carcerein compingerentur : tandemque et
intercessione propinquorum, et pret-ibus sancti
Audi-cie missione impetrata, ad sedes suas reversi
sunt. Dicit autem unus eorum: Male pereat da:-
monium, sodales, quomodo qua: pradixit nobis
dit-moniacus ille cientura sibi, in nobis completa
sunt ! Excipit alter: An putas, si quod malum iti-
ferre cuipiam parat daemon, id innotescere daemo-
niaco? Fortassis quod tam inique tractavimus lio-
tninem, ita vicissim a danuone tractati nos sumus.
thjicit tertius: Nequaquam; verum, ut ego su-
spicor, quia tam duriter atque itnmisericorditer
verberibus in ipsum satviitnus, ista nobis retribuit
:eqnus Dominus. Cui denique alter: L't insanis!
Deo nempe curaest de stulto. Abipso traditus
est malo da’moni torquendus, a nobis animi ae
lusus causa pugnis pulsatus est :quid tum?At
vero .si sanctus esset, persuaderes mihi forte,
l8. ll.i:c illis et alia, quae insolens juventus οπο·
tire consuevit, inter se loquentibus; surrexit bene
mane Andreas, instituthue ut solebat cursu, tne-
diis in turbis versatus, solidum istum diem nusquam
sedendo, nihil manducando exegit. Ingruente au-
tem vespera percursabat porticus civitatis. nutabat-
que locum tibi sua canes latibula habebant; eoque
concedens, expulso illorum uno aliquo, procumb ·ο
hat, ac veluti in frondibus \irgultisque sonum se
huius... lunotescit porro μιμὰς. de quo num. ξι.
meretricem notare. sicut hunc vocem etiam nsm-
pat Theophanes. Nec ditlicile erit ex his colligere.
nam notionem habent μιμαρίσιον, quod est tium.
again nouonem naneat μιμαρισιον, quod est num.
-; cum ab eodem derivetur print-ipio , et quidem
uer diminutionem.
per utmmuttonem.
bis. Mal. _xatapyq0:iq, qundthue ac καταρ.
ιιιιιιιυιιοηεηι.
γηθῇ at κατεργέομαι est. et hoc inter alia etiam
tollor, aboleor, signiticet apud Scapulam.
2|