PG 114, col. 473
ε’. ’Ἠδη δὲ κατὰ τὴν Ἀντιόχου γινόμενος ὁ παν-
ταχόθεν χρηστὸς Θεοδόσιος, οὒκ ἔγνω δεῖν παρελ-
θεῖν, εἰ μὴ καὶ πρὸς Συμεώνην τὸν πάνυ, Συμεώ-
νην, φημὶ, τὸν τοῦ στύλου, πρῶτον ἀφίκηται, ὄψιν τε
τὴν ἐκείνου θεάσηται, καὶ λόγων ἀκούσῃ, καὶ ταῦτα
παραψυχὴν ὥσπερ ποιήσηται κόπων ἓνοδίων, εῦχῆς
τε καὶ εόλογίας τῆς αὐτοῦ μετάσχοι, ἅμα τήν τε
νοουμένην αῦτῷ τῆς ἀρετῆς ὁδὸν, καὶ τὴν ὁρωμέ-
νην εὐμαριζούσης. Πρὸς τοῦτον οὖν ἀπιὼν σύμϐου-
λον εῦθῦς οὗ φαῦλον οῦδὲ τὸ τυχὸν πρὸς τὸν Θεὸν
ἐιιείνου δέχεται παρρησίας καὶ οἷκειώσεως, πρῖν τῷ
ἱερῷ στύλῳ προσελθεῖν καὶ δοῦναι φωνὰν, αὒτὸς
ἀκούσας ἄδωθεν ἐκείνου βοῶντος καὶ καλοῦντος αῦ-
τὸν ἐξ ὀνόματος, Εἶχε δὲ ἡ φωνὴ οὕτως· Καλῶς ἦλθες,
ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, Θεοδόσιε, Ἐκπλαγεὶς οῦν ἐκεῖνος
γόνυ τε αὖτοκλίνει, καὶ τῇ γῇ τὸ πρόσωπον δίδωσι,
φιλοτιμωτὲραν κλῆσιν ταπεινωτέρῳ σχήματι ἀμει-
ϐόμενος. Εἶτα καὶ πρὸς αὐτὸν ἄνεισι χαίρων, ἐκείνου
κελεύσαντος, καὶ ἀσπαζόμενον κατησπάσατο ⁸ μέγα
καὶ τοῦτο ποιούμενος τὸ σεπτοϊς τοιούτοις προσϐα-
λεῖν μέλεσιν , καὶ ἀσπασμὸν ἐκείνου ὥσπερ τινὰ
θείαν σφραγῖδα δεχόμενος βεϐαιοῦσαν αὒτῷ τὰ πρὸς
ἆρετῆν διαδήματα. Πάντα οῦν ἐκεῖνος θεοπτικώτατα
προσηγόρευσεν, οἷόν τε τῆς ὁδοῦ ταύτης τὸ πέρας
εῦρήσει, καὶ ὅσης μετὰ ταῦτα τῆς ποίμνης ἄρξει,
καὶ ὡς πολλὰ τῶν λογικῶν θρεμμάτων τοῦ νοητοῦ
διαρπάσει λύκου, καὶ τὰ ἄλλα ὅσα μετ’ ὀλίγον καθὲν
ἃ καὶ κατὰ καιρὸν ἕκαστον
τὸ τέλος ἐλάμϐανεν,
προῖὼν ὁ λόγος ἔρεϊ.
CAPUT ΙΙ.
Hierosolymis habitatio. Secessus.
ς’. τούτοις οῦν ἔτι καὶ μᾶλλον ἐπιρρωσθεὶς τὴ)
διάνοιαν, εὒχάς τε τοῦ θαυμαστοῦ Συμεὼν ὥς τινας
διάνοιαν, καὶ φρουροὺς δεξάμενος, εὐθυμότερον ἢ τὸ
προσθεν ὁδοῦ εἴχετο, καὶ τὴν ἁγίαν κατελάμϐανε
πόλιν, ’1ουϐεναλίου τότε τὴν ἀρχιερωσύνην Ἰεροσο-
λύμων πεπιστευμένου. Πάντα δὲ τὸν θεῖον ἐκεῖνον
χῶρον περιελθὼν, καὶ αγίως τὰ ἅγια προσκυνήσας,
λογισμὸν ἑαυτῷ στρέφων ἧν, πῶς ἄρα τοῦ φιλοσο-
φεῖν ἄρξαιτο, καὶ ποτέραν τῶν ἀγωγῶν ἕλοιτο · τὴν
ἰσχάτως μοναδικήν καῖ ἄμικτον, ἢ τὴν μεθ’ ἑτέρων
εῦλαόὼν καὶ τοῦ ἴσου σκοποῦ μεταποιουμένων.
Ἀλλὰ το μὲν κατὰ μόνας ἦσυχύσαι τό γε νῦν ἔχοι
οὒκ ἐδοκίμαζε, καὶ ἀσφαλὲς κρίνων ἀπείρῳ γε ὄντι
τοῖς τῆς πονηρίας καθ’ ἑαυτὸν ὅλως διαπαλαίων
πνεύμασιν. Εἰ γὰρ τῶν ἐν κόσμῳ στρατευομένων
οὐδεὶς οὕτω, φησι, τὸ θράσος ἄμαχος καὶ τὴν ἄνοιαν
(3) coepta est 8 Ocrtob., absoluta post i3 sessio-
nes,'i Novemb. anni Christi 451. ’
(4) Ita etiam Grzecum ms Νεστόριον, improprie. Δ (5)De_e_o fuse actutn_5.lanuarii (supra col. 3%)),
Dam'nati in ea sunt Eutyches Constantinopolitanus ubi in Vita ex Metaphraste n. 39, haec eadem
archimandrita,qui naturarum in Christo discrimen narrantur.
tollebat, ejusque fautor Dioscorus patriarcha Ale- _ αἱ) Juvenalis episcopus ordinatur mortuo Pra-
xandrinuslliestorius vero sub Theodosio juniore hyl'io',“ a_n. .Chr. 'in‘terfuit. synodis mounta-
an. Chr. 431, in synodo Ephesina oecumenica tu, nicis Ephesinae et Chalcedonensi ; moritur an. 457 .
ταχόθεν χρηστὸς Θεοδόσιος, οὒκ ἔγνω δεῖν παρελ-
θεῖν, εἰ μὴ καὶ πρὸς Συμεώνην τὸν πάνυ, Συμεώ-
νην, φημὶ, τὸν τοῦ στύλου, πρῶτον ἀφίκηται, ὄψιν τε
τὴν ἐκείνου θεάσηται, καὶ λόγων ἀκούσῃ, καὶ ταῦτα
παραψυχὴν ὥσπερ ποιήσηται κόπων ἓνοδίων, εῦχῆς
τε καὶ εόλογίας τῆς αὐτοῦ μετάσχοι, ἅμα τήν τε
νοουμένην αῦτῷ τῆς ἀρετῆς ὁδὸν, καὶ τὴν ὁρωμέ-
νην εὐμαριζούσης. Πρὸς τοῦτον οὖν ἀπιὼν σύμϐου-
λον εῦθῦς οὗ φαῦλον οῦδὲ τὸ τυχὸν πρὸς τὸν Θεὸν
ἐιιείνου δέχεται παρρησίας καὶ οἷκειώσεως, πρῖν τῷ
ἱερῷ στύλῳ προσελθεῖν καὶ δοῦναι φωνὰν, αὒτὸς
ἀκούσας ἄδωθεν ἐκείνου βοῶντος καὶ καλοῦντος αῦ-
τὸν ἐξ ὀνόματος, Εἶχε δὲ ἡ φωνὴ οὕτως· Καλῶς ἦλθες,
ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, Θεοδόσιε, Ἐκπλαγεὶς οῦν ἐκεῖνος
γόνυ τε αὖτοκλίνει, καὶ τῇ γῇ τὸ πρόσωπον δίδωσι,
φιλοτιμωτὲραν κλῆσιν ταπεινωτέρῳ σχήματι ἀμει-
ϐόμενος. Εἶτα καὶ πρὸς αὐτὸν ἄνεισι χαίρων, ἐκείνου
κελεύσαντος, καὶ ἀσπαζόμενον κατησπάσατο ⁸ μέγα
καὶ τοῦτο ποιούμενος τὸ σεπτοϊς τοιούτοις προσϐα-
λεῖν μέλεσιν , καὶ ἀσπασμὸν ἐκείνου ὥσπερ τινὰ
θείαν σφραγῖδα δεχόμενος βεϐαιοῦσαν αὒτῷ τὰ πρὸς
ἆρετῆν διαδήματα. Πάντα οῦν ἐκεῖνος θεοπτικώτατα
προσηγόρευσεν, οἷόν τε τῆς ὁδοῦ ταύτης τὸ πέρας
εῦρήσει, καὶ ὅσης μετὰ ταῦτα τῆς ποίμνης ἄρξει,
καὶ ὡς πολλὰ τῶν λογικῶν θρεμμάτων τοῦ νοητοῦ
διαρπάσει λύκου, καὶ τὰ ἄλλα ὅσα μετ’ ὀλίγον καθὲν
ἃ καὶ κατὰ καιρὸν ἕκαστον
τὸ τέλος ἐλάμϐανεν,
προῖὼν ὁ λόγος ἔρεϊ.
CAPUT ΙΙ.
Hierosolymis habitatio. Secessus.
ς’. τούτοις οῦν ἔτι καὶ μᾶλλον ἐπιρρωσθεὶς τὴ)
διάνοιαν, εὒχάς τε τοῦ θαυμαστοῦ Συμεὼν ὥς τινας
διάνοιαν, καὶ φρουροὺς δεξάμενος, εὐθυμότερον ἢ τὸ
προσθεν ὁδοῦ εἴχετο, καὶ τὴν ἁγίαν κατελάμϐανε
πόλιν, ’1ουϐεναλίου τότε τὴν ἀρχιερωσύνην Ἰεροσο-
λύμων πεπιστευμένου. Πάντα δὲ τὸν θεῖον ἐκεῖνον
χῶρον περιελθὼν, καὶ αγίως τὰ ἅγια προσκυνήσας,
λογισμὸν ἑαυτῷ στρέφων ἧν, πῶς ἄρα τοῦ φιλοσο-
φεῖν ἄρξαιτο, καὶ ποτέραν τῶν ἀγωγῶν ἕλοιτο · τὴν
ἰσχάτως μοναδικήν καῖ ἄμικτον, ἢ τὴν μεθ’ ἑτέρων
εῦλαόὼν καὶ τοῦ ἴσου σκοποῦ μεταποιουμένων.
Ἀλλὰ το μὲν κατὰ μόνας ἦσυχύσαι τό γε νῦν ἔχοι
οὒκ ἐδοκίμαζε, καὶ ἀσφαλὲς κρίνων ἀπείρῳ γε ὄντι
τοῖς τῆς πονηρίας καθ’ ἑαυτὸν ὅλως διαπαλαίων
πνεύμασιν. Εἰ γὰρ τῶν ἐν κόσμῳ στρατευομένων
οὐδεὶς οὕτω, φησι, τὸ θράσος ἄμαχος καὶ τὴν ἄνοιαν
(3) coepta est 8 Ocrtob., absoluta post i3 sessio-
nes,'i Novemb. anni Christi 451. ’
(4) Ita etiam Grzecum ms Νεστόριον, improprie. Δ (5)De_e_o fuse actutn_5.lanuarii (supra col. 3%)),
Dam'nati in ea sunt Eutyches Constantinopolitanus ubi in Vita ex Metaphraste n. 39, haec eadem
archimandrita,qui naturarum in Christo discrimen narrantur.
tollebat, ejusque fautor Dioscorus patriarcha Ale- _ αἱ) Juvenalis episcopus ordinatur mortuo Pra-
xandrinuslliestorius vero sub Theodosio juniore hyl'io',“ a_n. .Chr. 'in‘terfuit. synodis mounta-
an. Chr. 431, in synodo Ephesina oecumenica tu, nicis Ephesinae et Chalcedonensi ; moritur an. 457 .