PG 114, col. 478
9. Cum itaque persuasus ei translatus esset, et
divinum illud templum habitasset,ejus deinde fama
ad omnes pervadente(solet enim virtus non minus
eum,qui eam possidet,conspicuum reddere,quam
eum,qui eam fert,lucernal non ferens illic versari
diutius, transit in hunc sacrum montem et hanc
Speluncam t9) : ex qua facit ille unum solam eam,
qua! est ad Deum, transitionem, illic relicto cor-
pore. Tribus autem de causis pie fit ejus in mon-
tem translatio'. Primum quidem, ut praefecturam
tanquam magnum aliquod onus fugeret,quam illi
erant imposituri patres, vel potius ejus virtus exi-
mia. Secundo ut loci quoque translationem, ad
excelsioris vita; institutum translationem effice-
ret, solitudinem ab hominum convictu secretam
multiplices virtutis fructus producere arbitrans.
Tertio autem, quod non a se, sed a Deo motus
fuerit, ut isthic ei Christi phalanx ducenda com-
mitteretur, ubi tot militum, vel potius spiritua-
lium Procerum millia, erat communi Domino
oblaturus. Sic ergo pia mente commotus, accedit.
adverlicem montis, et in hac spelunca perpetuo
habitat, qute etiam hucusque ejus sacris dives est
reliquiis.
10.Quaedam antem fama ab alto a patribus tra-
dita, ad nos usque, pervenit, quas dicit, fideles
illos Magos, qui Bethleem venerunt ab Oriente,
pum Deo, qui ex superna specula in Occidentem
hujus mundi venerat, aurum, thus et myrrham pie
admodum obtulissent,deindeabAngelo responsum
accepissent, ne eamdem viam rursus inirent, sed
per aliam potius redirent in suam regionem : Hos,
inquam,dicit Magos (l0) in hac spelunca in reditu
iuisse diversatos: cumque hic noctu dormiissent,
tuane ingressos esse viam,qua3 ducebat in patriam;
et tale quidem est id,quod dicitur, et fortasse eam
nulla labefactat improbalitas. Nam primum qui-
dem,cum statuissent ingredi iter per Hierosolyma,
non est admodum facile, ut ii alia ex Bethleem do-
mum reverterentur.Sicut etiam nunc videmus eos,
qui a Bethleem, vel ab ea quas est circumcirca re-
gione, transeunt, per hanc proficisci.
“Praeterea autem multa ex iis,qttae olim qui—
dem facta sunt, sita autem non sunt i'n divina Sueri-
ptura. sola scriptis non mandata traditio, efficit ut
in hodiernum usque diem pro certis habeantur.
Qualia sunt ea, quae dicuntur de loco cranii, qua;
sunt, inquam, tractata a magno Basilio (1 t). ille
quaedam in Ecclesia memoriam conservans, non
quidem scripto_p_roditam, quas et talis est :quod
prima utique Judaea hominem habebat incolam,
nimirum A'dam, simul atque estidit deliciis para-
disi, in hac terra collocatum.ad mitigandam jactu-
ram bonorum quibus iuerat exutus: Prima'igitur
etiam‘mortuum’hominem excepit, qui et illic eam,
cui addictus erat,sententiam condemnationis plene
est exsecutus. Itaque insolens esse ac novum 'vide-v
divinum illud templum habitasset,ejus deinde fama
ad omnes pervadente(solet enim virtus non minus
eum,qui eam possidet,conspicuum reddere,quam
eum,qui eam fert,lucernal non ferens illic versari
diutius, transit in hunc sacrum montem et hanc
Speluncam t9) : ex qua facit ille unum solam eam,
qua! est ad Deum, transitionem, illic relicto cor-
pore. Tribus autem de causis pie fit ejus in mon-
tem translatio'. Primum quidem, ut praefecturam
tanquam magnum aliquod onus fugeret,quam illi
erant imposituri patres, vel potius ejus virtus exi-
mia. Secundo ut loci quoque translationem, ad
excelsioris vita; institutum translationem effice-
ret, solitudinem ab hominum convictu secretam
multiplices virtutis fructus producere arbitrans.
Tertio autem, quod non a se, sed a Deo motus
fuerit, ut isthic ei Christi phalanx ducenda com-
mitteretur, ubi tot militum, vel potius spiritua-
lium Procerum millia, erat communi Domino
oblaturus. Sic ergo pia mente commotus, accedit.
adverlicem montis, et in hac spelunca perpetuo
habitat, qute etiam hucusque ejus sacris dives est
reliquiis.
10.Quaedam antem fama ab alto a patribus tra-
dita, ad nos usque, pervenit, quas dicit, fideles
illos Magos, qui Bethleem venerunt ab Oriente,
pum Deo, qui ex superna specula in Occidentem
hujus mundi venerat, aurum, thus et myrrham pie
admodum obtulissent,deindeabAngelo responsum
accepissent, ne eamdem viam rursus inirent, sed
per aliam potius redirent in suam regionem : Hos,
inquam,dicit Magos (l0) in hac spelunca in reditu
iuisse diversatos: cumque hic noctu dormiissent,
tuane ingressos esse viam,qua3 ducebat in patriam;
et tale quidem est id,quod dicitur, et fortasse eam
nulla labefactat improbalitas. Nam primum qui-
dem,cum statuissent ingredi iter per Hierosolyma,
non est admodum facile, ut ii alia ex Bethleem do-
mum reverterentur.Sicut etiam nunc videmus eos,
qui a Bethleem, vel ab ea quas est circumcirca re-
gione, transeunt, per hanc proficisci.
“Praeterea autem multa ex iis,qttae olim qui—
dem facta sunt, sita autem non sunt i'n divina Sueri-
ptura. sola scriptis non mandata traditio, efficit ut
in hodiernum usque diem pro certis habeantur.
Qualia sunt ea, quae dicuntur de loco cranii, qua;
sunt, inquam, tractata a magno Basilio (1 t). ille
quaedam in Ecclesia memoriam conservans, non
quidem scripto_p_roditam, quas et talis est :quod
prima utique Judaea hominem habebat incolam,
nimirum A'dam, simul atque estidit deliciis para-
disi, in hac terra collocatum.ad mitigandam jactu-
ram bonorum quibus iuerat exutus: Prima'igitur
etiam‘mortuum’hominem excepit, qui et illic eam,
cui addictus erat,sententiam condemnationis plene
est exsecutus. Itaque insolens esse ac novum 'vide-v