PG 114, col. 477
θ’. Πεισθεὶς γὰρ καὶ μετατεθεὶς, καὶ τὸν θεῖον
ναὸν ἐκεῖνον οἰκήσας, εἶτα τῆς φήμης παραπολὺ
μᾶλλον αὐτὸν εἰς ἅπαντας διαϐιϐαζούσης (φανερὸν
γὰρ ἡ ἀρετή. Τὸν κεκτημένον οἶδε ποεῖν οὔχ ἧττον
ἢ ἡ λαμπὰς τὸν φέροντα), οὒκ ἐνεγκὼν τὰς ἐκεῖσε
διατριϐὰς, εἷς τόδε τὸ ὅρος καί τὸ ἱερὸν σπήλαιον
μεταϐαίνει, ἐξ οὗ μίαν ἐκεῖνος μόνην τὴν πρὸς
Θεὸν ποιεῖται μετάϐασιν, ἐκεῖ τὸ σῶμα καταλιπών.
Ἦ μέντοι πρὸς τὸ ὅρος τούτῳ μετάθεσις διὰ τρεῖς
ταύτας αἰτίας θεοφιλῶς γίνεται. Πρῶτον μὲν ἵνα
τὴν ἀρχὴν ὡς μέγα τι ἅψθος ἐκφύγῃ, ἣν ἐπιθήσειν
αὸτῷ οἱ ἐκεῖσε πατέρες, ἣ τὸ περιὸν μᾶλλον τῆς
ἆρετῆς ἔμελλε. Δεύτερον δὲ, ’ίνα καὶ τὴν τοῦ τό-
που μετάστασιν δείξῃ καὶ πολιτείας ὑψηλοτέρας
τὴν τῶν ἀνθρώπων ἔρημίαν πελυγονίαν εἶναι καρπῶν
τῆς ἀρετῆς ἡγούμενος. Τὸ δὲ τρίτον, ὡς μὴ οἴκου
θεν, ἀλλ’ ὑπὸ Θεοῦ κινηθεὶς, ἵν’ ἐνταῦθα τῆς Χρι-
arcu φάλαγγος τὴν στρατηγίαν ἐγχειρισθῇ, ἔνθα δὴ
καὶ τοσαύτας στρατιωτῶν μυριάδας μᾶλλον δὲ
πνευματικῶν ἀριστέων τῷ κοινῷ Δεσπότῃ προσενεγ-
κεῖν ἔμελλεν. Οὕτως οὐκ ἔξω γνώμης θεοφιλοῦς
κινηθεὶς, τῇ τε τοῦ ὅρους κορυφῇ πρόσεισι, καὶ ἐν
τῷ σπηλαίῳ τούτῳ μέχρι τέλους αὐλίζεται, ’ὁ καὶ εἷς
δεῦρο τὸ ἱερὸν αὒτοῦ πλουτεῖ λείψανον,
ι’, Λόγος δέ τις εἰς ἡμᾶς ἐκ πατέρων ἄνωθεν
ἀφιγμένος τοὺς πιστοὺς ἐκείνους Μάγους φησὶν, οἳ
ἐξ Ἀνατολῶν εἰς βηθλεὲμ ἐληλύθασι, τῷ ἐκ τῆς ἅνω
περιωπῆς εἰς τὰς τοῦ κόσμου τοῦδε Δυσμὰς ἐλθόντι
_ _ . . ..ρ . . κ, .
Χριστῷ, χρυσὸν καὶ λίϐανον καὶ σμύρναν λίαν εὗσε-
ϐὡς προσενέγκαντας, εἶτα καὶ ὑπ’ ἀγγέλου χρημα-
τισθέντας μὴ αὐτὴν ἢν ἦλθον αὖθις τεμεῖν, ἀλλὰ δι’
ἑτέρας μᾶλλον εἰς τὴν οἰκείαν ἐπανελθεῖν* τούτους
δὴ τώς Μάγους ἐν τῷδε, φησὶ, τῷ σπηλαίῳ περὶ τὴν
ἐπάνοδον καταλῦσαι, καί ἐνταῦθα νυκτὸς καθευδή-
σαντας, οὕτως ἕωθεν τῆς οἴκαδε φερούσης αὖτοὺς
ἅψασθαι. Καὶ τοιόνδε δὲ ἴσως ἀπίθανον αὐτὸ διασείει ⁶
πρῶτον μὲν γὰρ τοὺς διὰ τῶν Ἰεροσολύμων ὁδεύειν
προῃρημένους, ού πάνυ τι εὐχερὲς ἑτέρωθεν ἀπὸ βη-
θλεὲμ οἴκαδε τούτους ἐπανιέναι, ἔνθεν δὲ μὴ πα-
ριόντας, ’Ὠσπερ καὶ νῦν ὁρῶμεν τοὺς ἀπὸ Βεθλεὲμ,
ἤτοι τῆς περιχώρου αὒτῆς παροδεύοντος, διά τῆς δε
πορευομένους .
ια’. ’Ἔπειτα δὲ καὶ πολλὰ τῶν πάλαι μὲν γεγενη-
μένων, τῇ θείᾳ δὲ μὴ ἐγκειμένων Γραφῇ, ἡ ἀγραφος
παράδοσις μόνῃ καὶ εἰς ἔτι παρασκευάζει κρατεῖν ⁸
οἶα δὴ καὶ τὰ περὶ τοῦ κρανίου λεγόμενα τόπου, τῷ
μεγάλῳ, φημὶ, διείληπται βασιλείῳ. Καὶ γὰρ ἐκεῖνος
ἐν τινὶ τῶν αύτοῦ λόγων (δεῖ γὰρ καὶ ταῦτα ὼς
(9) De hac. spelunca et loco fuse actum in Prole-
gomenis, θ 4.
(10) Eadem referuntur in Elogio Joannis Moschi
supra relato in Prolegomenis. ι Didicerant, inquit
Barradius noster tomo Ι in comment. in Concor-
Ba’rradius noster tomo Ι in comment. in Concor-
diam Evangelicam , speluncam palatiis ante-
ponere, cum’ Christum in spelunca natum conspe-
Χιείῗῗῗιῧέεὶιὶυε in cal)» ν Εεδίθ ³ ⁸ 0mm“ [ama
ναὸν ἐκεῖνον οἰκήσας, εἶτα τῆς φήμης παραπολὺ
μᾶλλον αὐτὸν εἰς ἅπαντας διαϐιϐαζούσης (φανερὸν
γὰρ ἡ ἀρετή. Τὸν κεκτημένον οἶδε ποεῖν οὔχ ἧττον
ἢ ἡ λαμπὰς τὸν φέροντα), οὒκ ἐνεγκὼν τὰς ἐκεῖσε
διατριϐὰς, εἷς τόδε τὸ ὅρος καί τὸ ἱερὸν σπήλαιον
μεταϐαίνει, ἐξ οὗ μίαν ἐκεῖνος μόνην τὴν πρὸς
Θεὸν ποιεῖται μετάϐασιν, ἐκεῖ τὸ σῶμα καταλιπών.
Ἦ μέντοι πρὸς τὸ ὅρος τούτῳ μετάθεσις διὰ τρεῖς
ταύτας αἰτίας θεοφιλῶς γίνεται. Πρῶτον μὲν ἵνα
τὴν ἀρχὴν ὡς μέγα τι ἅψθος ἐκφύγῃ, ἣν ἐπιθήσειν
αὸτῷ οἱ ἐκεῖσε πατέρες, ἣ τὸ περιὸν μᾶλλον τῆς
ἆρετῆς ἔμελλε. Δεύτερον δὲ, ’ίνα καὶ τὴν τοῦ τό-
που μετάστασιν δείξῃ καὶ πολιτείας ὑψηλοτέρας
τὴν τῶν ἀνθρώπων ἔρημίαν πελυγονίαν εἶναι καρπῶν
τῆς ἀρετῆς ἡγούμενος. Τὸ δὲ τρίτον, ὡς μὴ οἴκου
θεν, ἀλλ’ ὑπὸ Θεοῦ κινηθεὶς, ἵν’ ἐνταῦθα τῆς Χρι-
arcu φάλαγγος τὴν στρατηγίαν ἐγχειρισθῇ, ἔνθα δὴ
καὶ τοσαύτας στρατιωτῶν μυριάδας μᾶλλον δὲ
πνευματικῶν ἀριστέων τῷ κοινῷ Δεσπότῃ προσενεγ-
κεῖν ἔμελλεν. Οὕτως οὐκ ἔξω γνώμης θεοφιλοῦς
κινηθεὶς, τῇ τε τοῦ ὅρους κορυφῇ πρόσεισι, καὶ ἐν
τῷ σπηλαίῳ τούτῳ μέχρι τέλους αὐλίζεται, ’ὁ καὶ εἷς
δεῦρο τὸ ἱερὸν αὒτοῦ πλουτεῖ λείψανον,
ι’, Λόγος δέ τις εἰς ἡμᾶς ἐκ πατέρων ἄνωθεν
ἀφιγμένος τοὺς πιστοὺς ἐκείνους Μάγους φησὶν, οἳ
ἐξ Ἀνατολῶν εἰς βηθλεὲμ ἐληλύθασι, τῷ ἐκ τῆς ἅνω
περιωπῆς εἰς τὰς τοῦ κόσμου τοῦδε Δυσμὰς ἐλθόντι
_ _ . . ..ρ . . κ, .
Χριστῷ, χρυσὸν καὶ λίϐανον καὶ σμύρναν λίαν εὗσε-
ϐὡς προσενέγκαντας, εἶτα καὶ ὑπ’ ἀγγέλου χρημα-
τισθέντας μὴ αὐτὴν ἢν ἦλθον αὖθις τεμεῖν, ἀλλὰ δι’
ἑτέρας μᾶλλον εἰς τὴν οἰκείαν ἐπανελθεῖν* τούτους
δὴ τώς Μάγους ἐν τῷδε, φησὶ, τῷ σπηλαίῳ περὶ τὴν
ἐπάνοδον καταλῦσαι, καί ἐνταῦθα νυκτὸς καθευδή-
σαντας, οὕτως ἕωθεν τῆς οἴκαδε φερούσης αὖτοὺς
ἅψασθαι. Καὶ τοιόνδε δὲ ἴσως ἀπίθανον αὐτὸ διασείει ⁶
πρῶτον μὲν γὰρ τοὺς διὰ τῶν Ἰεροσολύμων ὁδεύειν
προῃρημένους, ού πάνυ τι εὐχερὲς ἑτέρωθεν ἀπὸ βη-
θλεὲμ οἴκαδε τούτους ἐπανιέναι, ἔνθεν δὲ μὴ πα-
ριόντας, ’Ὠσπερ καὶ νῦν ὁρῶμεν τοὺς ἀπὸ Βεθλεὲμ,
ἤτοι τῆς περιχώρου αὒτῆς παροδεύοντος, διά τῆς δε
πορευομένους .
ια’. ’Ἔπειτα δὲ καὶ πολλὰ τῶν πάλαι μὲν γεγενη-
μένων, τῇ θείᾳ δὲ μὴ ἐγκειμένων Γραφῇ, ἡ ἀγραφος
παράδοσις μόνῃ καὶ εἰς ἔτι παρασκευάζει κρατεῖν ⁸
οἶα δὴ καὶ τὰ περὶ τοῦ κρανίου λεγόμενα τόπου, τῷ
μεγάλῳ, φημὶ, διείληπται βασιλείῳ. Καὶ γὰρ ἐκεῖνος
ἐν τινὶ τῶν αύτοῦ λόγων (δεῖ γὰρ καὶ ταῦτα ὼς
(9) De hac. spelunca et loco fuse actum in Prole-
gomenis, θ 4.
(10) Eadem referuntur in Elogio Joannis Moschi
supra relato in Prolegomenis. ι Didicerant, inquit
Barradius noster tomo Ι in comment. in Concor-
Ba’rradius noster tomo Ι in comment. in Concor-
diam Evangelicam , speluncam palatiis ante-
ponere, cum’ Christum in spelunca natum conspe-
Χιείῗῗῗιῧέεὶιὶυε in cal)» ν Εεδίθ ³ ⁸ 0mm“ [ama