PG 114, col. 488
λοιπῶν, ἔφη, μηδενὶ περι μηδενὸς ἔστω λόγος.
Ὀ γὰρ πάλαι τοῦ ἰσρανὶιλ τὰς τοσαύταις ἐν ἐρήμῳ
χιλιάδας, εἶτα καί ὕστερον οὒκ ὀλίγον πλῆθος δια-
θρέψας είς κόρον, αὒτὸς οὗτος καὶ ἡμῶν ἐστι προνοῶν,
οὕτε περὶ τὴν δύναμιν ἀσθενέστερος νῠν, οὔτε περὶ
τὸ προνοεῖν νωθέστερος γεγονώς. Ἀλλ’ ὅπως αὖ·
τῷ τὰ ῥήματα καὶ εἷς πραγμάτων δύναμιν τδ τά·
χος ἐξέϐη, καὶ τῆς ἐλπίδος τοὺς φοιτητὰς οὗ διέψευο
σεν, ὂ λόγος ἤδη κατὰ πόδας ἐρεῖ.
κ’, ’Ὠσπερ γὰρ πάλαι τὸ πρόϐατον ἐν φυτῷ Σαϐὲκ
τῷ Ἀϐραὰμ παρέστη πρὸς ὀλοκάρπωσιν ἕτοιμον,
οὕτω δὴ καὶ τῷδε τῷ μακαρίῳ, τοὺ ἡλίου λοιπον
ἤδη τὴν γῆν ἀπολείποντος, ζεῦγος ἡμιόνων ἂίγων τις
παραγίνεται δι’ ὦν φόρτος ποικίλης τροφῆς, ἀνδρά-
σιν οἰκείας ἀσκηταῖς ὶκομίζετο ⁶ καὶ οὒδὲ αὐτὸς ἀπῆν
ὁ τῆς ίερᾶς τραπέζης ὁρώμενος τε καὶ νοούμενος
ἄρτος, ἀλλά τοῖς ἄλλοις συνῆν ⁶ ἐφ’ ᾧ καὶ μᾶλλον
οἱ Θεοδοσίου μαθηταὶ Χριστοῦ δὲ θεραπευταὶ ἤσθη-
σαν. Καὶ τοῦτο δὴ τὸ δῶρον οὒκ ἀπ’ οὖρανών ὀμϐρη-
θὲν ὡς τὸ μάννα πρὶν, ἀλλ’ ἐκ γῆς πηγάσαν νεύμασιν
οὐρανίοις, καὶ θρέψαν οὒκ αἰσθητῶς μόνον, ἀλλ’ ἤδη
καὶ πνευματικῶς, ὅσον ἀπὸ τοῦ προσενεχθέντος ἃρ-
τον τοῖς ἁγιάσμασιν. Οἷτω τοῖς χθονίοις ἃμα καὶ
οὐρανίοις ἀγαθοῖς οἱ περί αὒτὸν μέχρι τῆς ἁγίας
Πεντηκοστῆς ἐντρυφήσαντες, τὸν διδάσκαλον οἶος ἢν
ἐκεῖνος κατὰ μικρὸν ἐδιδάσκοντο. Καὶ τοῦτο οὕτως
Καὶ ὅδε μετ’ αὖτὸ πρόεισιν ἀδελφὸν ἐκεί·
αὶ ὅδε μετ’ αὖτὸ πρόεισιν ἀδελφὸν ἐκείνου,
καὶ τῆς ὁμοίας πίστεως, φημὶ, καί ἒλπξδος γέννημα
γνησιώτατον. Ἀνήρ τις τῶν πλούτῳ κομώντων καὶ
ιγαθοϊς ἔργοις κομᾷν ἐγνωκὼς, τὸν οἰκεῖον ἐπ’ εὖ·
λογίαις διέσπειρε βίον, καὶ ὕλην σωτηρίας ψυχῆς
τὴν τῶν χρημάτων ὕλην ἐποίει ⁸ πᾶσαν οὖν τοῖς
ἃλλοις καὶ προηγουμένως τοῖς κατὰ Θεὸν ζῶσι, καὶ
τὸ μακρόνεσθαι κόσμου ἐγγίζειν Θεῴ καλῶς λίαν
λογιζομένοις δεξιᾷ φανεὶς τερπνοτάτῃ, τὸ τῆς θείας
ράναι Γραφῆς, ἢ ἔμπαλιν ἐνταῦθα τῆς Γραφῆς μᾶλ-
λον εἰπεῖν, Κῆπος αὒτοῦ οὗ κεκλεισμένος ⁷καὶ πηγὴ
ἔφθεὶς μὴ’ ἐσφραγισμένη ο τοῖς τοῦ Θεοδοσίου μόνοις
νιατὰ λήθην ἢ ἃγνοιαν τῆς εὔποιίας οὐκ ἐκοινώνησεν,
ἣ τάχα καὶ to; Θεοῦ τὸν ’Ἃγιον ἐν τούτῳ δοκιμάζον-
τος, Οἱ μὲν οὖν μαθηταὶ προσιόντες ἠνώχλουν τῷ
Βιανομεῖ φανερὸν ἑαυτόν τε κᾶκείνους ποιεῖν, καί
ιετΞι πολλῆς ἐνέκειντο τῆς σπουδῆς · μηδὲ γὰρ ᾦ
τὸ λοιπὸν τραφήσονται ἔχειν, οἵ γε κερατίων μὲν
ηὐπόρουν ὀλίγων, ἔτι δ’ ὅτε καί τούτων ἐπιλειπόν-
ιών τὰ λαταλειφθέντα τῶν ὀστῶν ἕψοντες, ὥσπερ
lit arietem inter vepres Mirantem carnibus.
Ὀ γὰρ πάλαι τοῦ ἰσρανὶιλ τὰς τοσαύταις ἐν ἐρήμῳ
χιλιάδας, εἶτα καί ὕστερον οὒκ ὀλίγον πλῆθος δια-
θρέψας είς κόρον, αὒτὸς οὗτος καὶ ἡμῶν ἐστι προνοῶν,
οὕτε περὶ τὴν δύναμιν ἀσθενέστερος νῠν, οὔτε περὶ
τὸ προνοεῖν νωθέστερος γεγονώς. Ἀλλ’ ὅπως αὖ·
τῷ τὰ ῥήματα καὶ εἷς πραγμάτων δύναμιν τδ τά·
χος ἐξέϐη, καὶ τῆς ἐλπίδος τοὺς φοιτητὰς οὗ διέψευο
σεν, ὂ λόγος ἤδη κατὰ πόδας ἐρεῖ.
κ’, ’Ὠσπερ γὰρ πάλαι τὸ πρόϐατον ἐν φυτῷ Σαϐὲκ
τῷ Ἀϐραὰμ παρέστη πρὸς ὀλοκάρπωσιν ἕτοιμον,
οὕτω δὴ καὶ τῷδε τῷ μακαρίῳ, τοὺ ἡλίου λοιπον
ἤδη τὴν γῆν ἀπολείποντος, ζεῦγος ἡμιόνων ἂίγων τις
παραγίνεται δι’ ὦν φόρτος ποικίλης τροφῆς, ἀνδρά-
σιν οἰκείας ἀσκηταῖς ὶκομίζετο ⁶ καὶ οὒδὲ αὐτὸς ἀπῆν
ὁ τῆς ίερᾶς τραπέζης ὁρώμενος τε καὶ νοούμενος
ἄρτος, ἀλλά τοῖς ἄλλοις συνῆν ⁶ ἐφ’ ᾧ καὶ μᾶλλον
οἱ Θεοδοσίου μαθηταὶ Χριστοῦ δὲ θεραπευταὶ ἤσθη-
σαν. Καὶ τοῦτο δὴ τὸ δῶρον οὒκ ἀπ’ οὖρανών ὀμϐρη-
θὲν ὡς τὸ μάννα πρὶν, ἀλλ’ ἐκ γῆς πηγάσαν νεύμασιν
οὐρανίοις, καὶ θρέψαν οὒκ αἰσθητῶς μόνον, ἀλλ’ ἤδη
καὶ πνευματικῶς, ὅσον ἀπὸ τοῦ προσενεχθέντος ἃρ-
τον τοῖς ἁγιάσμασιν. Οἷτω τοῖς χθονίοις ἃμα καὶ
οὐρανίοις ἀγαθοῖς οἱ περί αὒτὸν μέχρι τῆς ἁγίας
Πεντηκοστῆς ἐντρυφήσαντες, τὸν διδάσκαλον οἶος ἢν
ἐκεῖνος κατὰ μικρὸν ἐδιδάσκοντο. Καὶ τοῦτο οὕτως
Καὶ ὅδε μετ’ αὖτὸ πρόεισιν ἀδελφὸν ἐκεί·
αὶ ὅδε μετ’ αὖτὸ πρόεισιν ἀδελφὸν ἐκείνου,
καὶ τῆς ὁμοίας πίστεως, φημὶ, καί ἒλπξδος γέννημα
γνησιώτατον. Ἀνήρ τις τῶν πλούτῳ κομώντων καὶ
ιγαθοϊς ἔργοις κομᾷν ἐγνωκὼς, τὸν οἰκεῖον ἐπ’ εὖ·
λογίαις διέσπειρε βίον, καὶ ὕλην σωτηρίας ψυχῆς
τὴν τῶν χρημάτων ὕλην ἐποίει ⁸ πᾶσαν οὖν τοῖς
ἃλλοις καὶ προηγουμένως τοῖς κατὰ Θεὸν ζῶσι, καὶ
τὸ μακρόνεσθαι κόσμου ἐγγίζειν Θεῴ καλῶς λίαν
λογιζομένοις δεξιᾷ φανεὶς τερπνοτάτῃ, τὸ τῆς θείας
ράναι Γραφῆς, ἢ ἔμπαλιν ἐνταῦθα τῆς Γραφῆς μᾶλ-
λον εἰπεῖν, Κῆπος αὒτοῦ οὗ κεκλεισμένος ⁷καὶ πηγὴ
ἔφθεὶς μὴ’ ἐσφραγισμένη ο τοῖς τοῦ Θεοδοσίου μόνοις
νιατὰ λήθην ἢ ἃγνοιαν τῆς εὔποιίας οὐκ ἐκοινώνησεν,
ἣ τάχα καὶ to; Θεοῦ τὸν ’Ἃγιον ἐν τούτῳ δοκιμάζον-
τος, Οἱ μὲν οὖν μαθηταὶ προσιόντες ἠνώχλουν τῷ
Βιανομεῖ φανερὸν ἑαυτόν τε κᾶκείνους ποιεῖν, καί
ιετΞι πολλῆς ἐνέκειντο τῆς σπουδῆς · μηδὲ γὰρ ᾦ
τὸ λοιπὸν τραφήσονται ἔχειν, οἵ γε κερατίων μὲν
ηὐπόρουν ὀλίγων, ἔτι δ’ ὅτε καί τούτων ἐπιλειπόν-
ιών τὰ λαταλειφθέντα τῶν ὀστῶν ἕψοντες, ὥσπερ
lit arietem inter vepres Mirantem carnibus.