PG 114, col. 572
σκοπόν μου τοῖς δάκρυσιν αὒτή ἑγκόπτει μου τῆν
πρόθεσιν. Ἀλλὰ μεθ’ ἡσυχίας ἀπέλθωμεν, ὥστε μη-
δένα γνῶναι. Λέγει τότε αὗτῶ 6 μοναχός· Ὠς βούλει,
τέκνον, ποιήσωμεν ⁹ οῖδα γὰρ ὅτι τὴν ἐπιθυμίαν σου
πληροῖ 6 Κύριος. Καὶ παραλαϐὼν αὒτὸν 6 Ἰωάννης
ἔρχεται ἐπῖ τὸν αἰγιαλὸν, καί εὑρίσκει πλοῖον, καὶ
λέγει, τῷ ναυκλήρῳ ' Παρακαλοῦμέν σε, ἀδελφέ, ὅπως
καὶ μισθώσεις ἡμῖν τὸ πλοῖόν σου, καὶ διασώσεις
ἡμᾶς ἕως τῶν ἅνω μερὼν τῆς μονῆς τῶν Ἀκοιμτζ-
των, Ὀ δὲ ναύκληρος λέγει αὐτοῖς ' Ἐγὼ εἷς τοῦτο
κάθημαι ὧδε, τοὺ φορτῶσαι τὸ πλοῖόν μου, μισοὶς
δὲ ἔσται ἑκατὸν νομίσματα, Λέγει αὗτῷ 6 Ἰωάννης ⁸
Ἀνάμεινον, ἀδελφὲ, τρετς ἡμέρας⁷ καὶ ἐγὼ μισθοῦ-
μαι αὑτό. Καὶ συνθέμενοι αὒτῷ ἀπῆλθον, Εῖπε δὲ
6 Ἰωάννης τῷ μοναχῷ κατ’ ἰδίαν · “Ο μὲν μισθὶς
τοῦ πλοίου πολὺς, τὸ δὲ ἀναχωρῆσαι με ὑπ’ αὐτῶν πολὺ
νέων μοι.)³ καὶ μὴ κατασχεθῆναί με ὑπ’ abtth πολὺ
κρεῖττόν ἐστιν. Ἀπελθὼν οὖν λαλήσω τοῖς γονεῦσέ
μου σχηματικῶς, ὅπως δώσουσί μοι χρήματα ἐπὶ τῷ
ναυκλήρῳ. Ὀ δὲ, Πορεύου, τέκνον³ 6 Κύριος utmo-
δώσει σε,
ς’. Καὶ ἐλθὼν 6 '[mivvnc λέγει τῇ μητρὶ αὖτοῦ·
Κυρία μῆτερ, ἡ καλῶς με ἀναθρεψαμένη ἑξαρχῆς,
ὡς ὀλίγαι μητέρες ἀνέθρεψαν τὰ ἑαυτῶν τέκνα, διὰ
τὸ εἷς ἐμὲ ἄμετρον φίλτρον, καὶ πᾶσαν μου ἐπιου-
μίαν πληρώσασα² ἔτι μίαν αἴτησιν αἰτοῦμαι παρὰ
η ι ι ι ι ι ο ι ι-.
σοῦ καὶ παρὰ πατρὸς, εἰς ὑμέτερον καύχημα. Ἢ
δὲ λέγει ⁸ Αἴτησαι, τέκνον, ὃ βούλει. Ὀ δὲ εἶπεν
αὐτῇ ⁶ Κυρία μῆτερ, πᾴντες οἱ παῖδες οἱ ἐν τῇ δια-
τριϐῇ οὔ μόνον ἅπαξ ἢ δὶς ἐκάλεσᾶν με εἷς ἑστία-
σιν, ἀλλὰ καὶ πολλάκις, καὶ μὴ δυνάμενος ἂμείψα·
9 ‘ 1“ 9 ‘ \ κν Q
σθαι αυτους, oues εις την διατριϐην ουναμαι απελ-
οεῐν ὑπὲρ τῆς ἐντροπῆς ἁλισκόμενος. Ἠ δὲ λέγει
’,ι- , 9 ι ιι ς ε ο
αυεῳ Αναμειιον, τνκνον, σήμερον, και ἐγω trsan
τὸν πατέρα δοῦναί σοι χρήματα³ καί προτρέπου οὓς
βούλει. Ταῦτα εἶποῦσα ἦ μήτηρ, ἀπόντος τοῦ υἱοῦ,
τῷ ἀνδρὶ ἀπήγγειλεν πάντα τὰ τοῦ τέκνου ῥήματα.
Καὶ εὒθξις 6 ἀνὴρ πρὸς αὖτὴν, Δώσω αὑτῷ, ἔφη,
νομίσματα ἕκατον, καὶ παῖδα παραφύλακα, ὄπως
μὴ ἐκκλίνῶ ὡς παιδίον, καὶ εἰς αἰσχρὰς χρείας καὶ
ὶκαίρους ἀναλώσὴ αὗταί, Καὶ ἤρεσκεν ἡβοολὴ αὕτη
. .- -,.. . εει..
ἆμιροτέρῶ. Εἶτα ἐκάλεσαν τὸν Ἰωάννην, καί δεδώυ
κασιν αὖτῷ τὰ χρήματα καὶ τὸν παῖδα εἷς φύλαξιν,
’0 δὲ λαϐὼν τὰ ἑκατὸν νομίσματα ἦλθε μετᾶ χαρᾶς
μεγὰλης πρὸς τὸν ἆϐϐἆν σὺν τῷ παραφύλακι αὖτοῦ,
καὶ λέγει* Κύριε, ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐμός ἔστι, καὶ
μετὰ σοῦ ἀναμενεϊ, ἐγὼ δὲ παρευθεὶς πρὸς τοὺς
ἑταίρους μου, συντάξω αὐτοῖς τήν ἡμέραν τῆς ὓπο-
δοχῆς. Καὶ ἔρχεται χρήματα βαστάζων πρὸς τὸν
ναξκληρον, καὶηλέγει enim? Ἀδελσρὲ, ἐμοὶ *καὶ τῷ
μοναχῷ ὶκείνῶ μόνον ἑκμισθώσεις τὸ πλο·όν σου.
Λέγει αὔτῷ ὁ ἄνθρωπος’ Εἷπόι σοι δτι πολύς ἔστι ὁ
μισθὸς tri-'3 πλοίου⁹ ἐὰν δὲ ἰκδέχησθε¹ λαμϐάνω
ὑμᾶς μετα τοῦ φόρτου μου. Λέγει αὒτῶ ὁ Ἰωάννης.
πρόθεσιν. Ἀλλὰ μεθ’ ἡσυχίας ἀπέλθωμεν, ὥστε μη-
δένα γνῶναι. Λέγει τότε αὗτῶ 6 μοναχός· Ὠς βούλει,
τέκνον, ποιήσωμεν ⁹ οῖδα γὰρ ὅτι τὴν ἐπιθυμίαν σου
πληροῖ 6 Κύριος. Καὶ παραλαϐὼν αὒτὸν 6 Ἰωάννης
ἔρχεται ἐπῖ τὸν αἰγιαλὸν, καί εὑρίσκει πλοῖον, καὶ
λέγει, τῷ ναυκλήρῳ ' Παρακαλοῦμέν σε, ἀδελφέ, ὅπως
καὶ μισθώσεις ἡμῖν τὸ πλοῖόν σου, καὶ διασώσεις
ἡμᾶς ἕως τῶν ἅνω μερὼν τῆς μονῆς τῶν Ἀκοιμτζ-
των, Ὀ δὲ ναύκληρος λέγει αὐτοῖς ' Ἐγὼ εἷς τοῦτο
κάθημαι ὧδε, τοὺ φορτῶσαι τὸ πλοῖόν μου, μισοὶς
δὲ ἔσται ἑκατὸν νομίσματα, Λέγει αὗτῷ 6 Ἰωάννης ⁸
Ἀνάμεινον, ἀδελφὲ, τρετς ἡμέρας⁷ καὶ ἐγὼ μισθοῦ-
μαι αὑτό. Καὶ συνθέμενοι αὒτῷ ἀπῆλθον, Εῖπε δὲ
6 Ἰωάννης τῷ μοναχῷ κατ’ ἰδίαν · “Ο μὲν μισθὶς
τοῦ πλοίου πολὺς, τὸ δὲ ἀναχωρῆσαι με ὑπ’ αὐτῶν πολὺ
νέων μοι.)³ καὶ μὴ κατασχεθῆναί με ὑπ’ abtth πολὺ
κρεῖττόν ἐστιν. Ἀπελθὼν οὖν λαλήσω τοῖς γονεῦσέ
μου σχηματικῶς, ὅπως δώσουσί μοι χρήματα ἐπὶ τῷ
ναυκλήρῳ. Ὀ δὲ, Πορεύου, τέκνον³ 6 Κύριος utmo-
δώσει σε,
ς’. Καὶ ἐλθὼν 6 '[mivvnc λέγει τῇ μητρὶ αὖτοῦ·
Κυρία μῆτερ, ἡ καλῶς με ἀναθρεψαμένη ἑξαρχῆς,
ὡς ὀλίγαι μητέρες ἀνέθρεψαν τὰ ἑαυτῶν τέκνα, διὰ
τὸ εἷς ἐμὲ ἄμετρον φίλτρον, καὶ πᾶσαν μου ἐπιου-
μίαν πληρώσασα² ἔτι μίαν αἴτησιν αἰτοῦμαι παρὰ
η ι ι ι ι ι ο ι ι-.
σοῦ καὶ παρὰ πατρὸς, εἰς ὑμέτερον καύχημα. Ἢ
δὲ λέγει ⁸ Αἴτησαι, τέκνον, ὃ βούλει. Ὀ δὲ εἶπεν
αὐτῇ ⁶ Κυρία μῆτερ, πᾴντες οἱ παῖδες οἱ ἐν τῇ δια-
τριϐῇ οὔ μόνον ἅπαξ ἢ δὶς ἐκάλεσᾶν με εἷς ἑστία-
σιν, ἀλλὰ καὶ πολλάκις, καὶ μὴ δυνάμενος ἂμείψα·
9 ‘ 1“ 9 ‘ \ κν Q
σθαι αυτους, oues εις την διατριϐην ουναμαι απελ-
οεῐν ὑπὲρ τῆς ἐντροπῆς ἁλισκόμενος. Ἠ δὲ λέγει
’,ι- , 9 ι ιι ς ε ο
αυεῳ Αναμειιον, τνκνον, σήμερον, και ἐγω trsan
τὸν πατέρα δοῦναί σοι χρήματα³ καί προτρέπου οὓς
βούλει. Ταῦτα εἶποῦσα ἦ μήτηρ, ἀπόντος τοῦ υἱοῦ,
τῷ ἀνδρὶ ἀπήγγειλεν πάντα τὰ τοῦ τέκνου ῥήματα.
Καὶ εὒθξις 6 ἀνὴρ πρὸς αὖτὴν, Δώσω αὑτῷ, ἔφη,
νομίσματα ἕκατον, καὶ παῖδα παραφύλακα, ὄπως
μὴ ἐκκλίνῶ ὡς παιδίον, καὶ εἰς αἰσχρὰς χρείας καὶ
ὶκαίρους ἀναλώσὴ αὗταί, Καὶ ἤρεσκεν ἡβοολὴ αὕτη
. .- -,.. . εει..
ἆμιροτέρῶ. Εἶτα ἐκάλεσαν τὸν Ἰωάννην, καί δεδώυ
κασιν αὖτῷ τὰ χρήματα καὶ τὸν παῖδα εἷς φύλαξιν,
’0 δὲ λαϐὼν τὰ ἑκατὸν νομίσματα ἦλθε μετᾶ χαρᾶς
μεγὰλης πρὸς τὸν ἆϐϐἆν σὺν τῷ παραφύλακι αὖτοῦ,
καὶ λέγει* Κύριε, ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐμός ἔστι, καὶ
μετὰ σοῦ ἀναμενεϊ, ἐγὼ δὲ παρευθεὶς πρὸς τοὺς
ἑταίρους μου, συντάξω αὐτοῖς τήν ἡμέραν τῆς ὓπο-
δοχῆς. Καὶ ἔρχεται χρήματα βαστάζων πρὸς τὸν
ναξκληρον, καὶηλέγει enim? Ἀδελσρὲ, ἐμοὶ *καὶ τῷ
μοναχῷ ὶκείνῶ μόνον ἑκμισθώσεις τὸ πλο·όν σου.
Λέγει αὔτῷ ὁ ἄνθρωπος’ Εἷπόι σοι δτι πολύς ἔστι ὁ
μισθὸς tri-'3 πλοίου⁹ ἐὰν δὲ ἰκδέχησθε¹ λαμϐάνω
ὑμᾶς μετα τοῦ φόρτου μου. Λέγει αὒτῶ ὁ Ἰωάννης.