PG 114, col. 573
πορίαν ἡμῶν, ἐκ τοῦ πλοίου νεύματι κάλεσον ἡμᾶς’
ὑφορώμεθα γάρ τινας καὶ θέλωμεν φυγῇ χρήσασθαι.
ᾼαϐὼν οὖν 6 ναύκληρος τὰ νομίσματα λέγει αὐτῷ·
"Andes ὲν εἰρήνῃ, κθριέ μόυ ’ νέγὼ γὰρ ὑμᾶς δια-
σώζω, Ἐλθὼν οὖν 6 Ἰωάννης διηγήσατο πάντα
τῷ ἀϐϐᾆ, κρύψας ἀπὸ τοῦ παιδὸς, τοῦ εἰς φύλα-
ξιν. tus dixit: Vade, domine tui, et securus esto, quod
vos incolumes perveham. Abiit igitur Joannes, et monacho rem narravit clam puero illo, quem
pater custodem apposuerat.
Z'. Ἠμερῶν δὲ διαγενομένων λεγέι τῷ μοναχῷ
καὶ τῷ παιδὶ ὁ Ἰωάννης ’ Ἀπέλθωμεν πρὸς τὸν αἰ-
γιαλὸν, ὅτι ἕως δύο ἡμερῶν δεξίωσίς μοί ἐστι, καὶ
χρείαν ’έχω καλοῦ τινος ἰχθύος. Καί ἀπελθόντων εἷς
τὸν αἰγιαλὸν, κελεύει Θεοῦ γέγονεν ἄνεμος ἐπιτή-
δειος, καὶ ἤρξατο νεύμασι προσκαλεῖσθαι αὐτοὺς 6
ναύκληρος, Μὴ δυνάμενοι δὲ λαθεῖν τὸν παῖδα, λέ-
γουσιν αὒτῷ ⁸ ’Λπελθὼν ἴδε τί πράττουσιν οἱ παῖδες
ἐν τῇ διατριϐἧ, καὶ ἐλθὼν εὸρήσεις ἡμᾶς ὦδε.
Ἀπελθόντος οὖν αὐτοῦ, ἐμϐάντες εἰς τὸ πλοῖον
ἔπλευσαν, καὶ διασωθέντες ἧλθον είς τὸ ἅγιον μο-
ναστήριον ἐκεῖνο. Διηγῆσατο δὲ 6 ἆϐϐἆς τοῖς ἁδελ-
φοῖς ἅπαντα τὰ ἀληθῆ, καὶ πᾶσαν τὴν πίστιν τοῦ
παιδός. Ἰδὼν δὲ αὐτὸν 6 ἀρχιμανδρίτης, Πολὺ νεώ-
τερος εἴ, ἔφη · ἔθος δέ ἐστι παρ’ ἡμῖν τὸν θέλοντα
ἀποτάξασθαι ἀναμεῖναι τεσσαράκοντα ἡμέρας, καὶ
θεωρῆσαί τὸν κανόνα τῆς ἀσκήσεως, καὶ οὕτως
ἆποκουρεύεσθαι. Λέγει αὖτῷ 6 Ἰωάννης ⁸ Διὰ τὴν
ὑπεραγίαν Τριάδα, σήμερον με ἆποκούριὺσον, ὅτι
πολύς μοι πόθος ἐστὶ καὶ σπου.»δή φορέσαι τὸ ἀγγε-
λικδν σχῆμα, Τότε εὖλογήσας αὐτὸν 6 ἀρχιμανδρίτης
ἆπέθριξε τὴν κεφαλὴν αὺτοῦ, δεδωκὼς αὖτῷ τὸν
στολισμὸν τῆς ἀσκήσεως. Αὐτὸς δὲ μετὰ προθυμίας
ἤσκει, δεόμενος τοῦ Θεοζ νυκτὸς καί ἡμέρας ἀκας
ταπαύστως. Ἐνῴκησε δὲ ἐν τῇ μονῇ ἔτη ἓξ, καὶ
πάντας ἐδίδασκε τοὺς ἐκεῖσε ὄντας, ὅπως ταπεινο-
φρονεῖν καὶ εὔχεσθαι τὸν Θεὸν μέλλουσι, "Esaia:
δὲ ἑαυτῷ ἐγκράτειαν πᾶσαν, ὡς μηδενὸς ἄλλον γεύ-
εσθαι, εἰ μὴ μόνον τοῦ τιμίου σώματος καὶ αἰματος
τοῦ Χριστοὸ · ὥστε θαυμάζοντα τὸν ἀρχιμανδρίτην
λέγειν, ὅτι παιδίον ὑπάρχων πολὺν κόπον ἑαυτῷ
περιέθηκας, διόπερ καὶ τὸ σῶμά σου ἀσθενὲς γίγνε-
ται ὣστέ μὴ τελεῖν τὴν εἰς Θεὸν δοξολογίαν ο πολλὴ
γὰρ ἐγκράτεια, νηστεῖαι, ἀγρυπνίαι ἀτονεῖ τὸ σῶμα
καὶ διαφθείρει,
tuum imbecillius efficitur, quam ut divina: gloriae ministerio sufficrre possit. Nimia enim abstinen-
tia, jejunium et vigiliae ipsum debilitant et corrumpunt.
H'. Ἰδὼν δὲ ὀ μισόκαλος δαίμων τὴν πολλὴν τοῦ
νεανίου σπουδὴν, καὶ τὸν δρόμον τῆς ἀσκήσεως καὶ
προθέσεως, ἐμάνη σφόδρα κατ’ αὐτοῦ, Καὶ ἀγριω-
θεὶς μεγάλως, καὶ μὴ δυνάμενος νικῆσαι τὸν γεν-
ναῖον αὐτοῦ λογισμὸν, καὶ ἀποστῆσαι τῆς ἐλπίδος
τοῦ Χριστοῦ, ἀνάμνησιν ὑποϐάλλει αὐτῷ, καὶ πόθον
μέγαν τῶν γονέων, ὥστε νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐννοεῖν
περὶ αὐτῶν, πῶς ἆξερχόμενοι ἐκ τοῦ παλατίου, καὶ
τῶν δούλων ὑπηρεσίαν, τήν τε τοῦ βίου ἀπάτην, καὶ
ὑφορώμεθα γάρ τινας καὶ θέλωμεν φυγῇ χρήσασθαι.
ᾼαϐὼν οὖν 6 ναύκληρος τὰ νομίσματα λέγει αὐτῷ·
"Andes ὲν εἰρήνῃ, κθριέ μόυ ’ νέγὼ γὰρ ὑμᾶς δια-
σώζω, Ἐλθὼν οὖν 6 Ἰωάννης διηγήσατο πάντα
τῷ ἀϐϐᾆ, κρύψας ἀπὸ τοῦ παιδὸς, τοῦ εἰς φύλα-
ξιν. tus dixit: Vade, domine tui, et securus esto, quod
vos incolumes perveham. Abiit igitur Joannes, et monacho rem narravit clam puero illo, quem
pater custodem apposuerat.
Z'. Ἠμερῶν δὲ διαγενομένων λεγέι τῷ μοναχῷ
καὶ τῷ παιδὶ ὁ Ἰωάννης ’ Ἀπέλθωμεν πρὸς τὸν αἰ-
γιαλὸν, ὅτι ἕως δύο ἡμερῶν δεξίωσίς μοί ἐστι, καὶ
χρείαν ’έχω καλοῦ τινος ἰχθύος. Καί ἀπελθόντων εἷς
τὸν αἰγιαλὸν, κελεύει Θεοῦ γέγονεν ἄνεμος ἐπιτή-
δειος, καὶ ἤρξατο νεύμασι προσκαλεῖσθαι αὐτοὺς 6
ναύκληρος, Μὴ δυνάμενοι δὲ λαθεῖν τὸν παῖδα, λέ-
γουσιν αὒτῷ ⁸ ’Λπελθὼν ἴδε τί πράττουσιν οἱ παῖδες
ἐν τῇ διατριϐἧ, καὶ ἐλθὼν εὸρήσεις ἡμᾶς ὦδε.
Ἀπελθόντος οὖν αὐτοῦ, ἐμϐάντες εἰς τὸ πλοῖον
ἔπλευσαν, καὶ διασωθέντες ἧλθον είς τὸ ἅγιον μο-
ναστήριον ἐκεῖνο. Διηγῆσατο δὲ 6 ἆϐϐἆς τοῖς ἁδελ-
φοῖς ἅπαντα τὰ ἀληθῆ, καὶ πᾶσαν τὴν πίστιν τοῦ
παιδός. Ἰδὼν δὲ αὐτὸν 6 ἀρχιμανδρίτης, Πολὺ νεώ-
τερος εἴ, ἔφη · ἔθος δέ ἐστι παρ’ ἡμῖν τὸν θέλοντα
ἀποτάξασθαι ἀναμεῖναι τεσσαράκοντα ἡμέρας, καὶ
θεωρῆσαί τὸν κανόνα τῆς ἀσκήσεως, καὶ οὕτως
ἆποκουρεύεσθαι. Λέγει αὖτῷ 6 Ἰωάννης ⁸ Διὰ τὴν
ὑπεραγίαν Τριάδα, σήμερον με ἆποκούριὺσον, ὅτι
πολύς μοι πόθος ἐστὶ καὶ σπου.»δή φορέσαι τὸ ἀγγε-
λικδν σχῆμα, Τότε εὖλογήσας αὐτὸν 6 ἀρχιμανδρίτης
ἆπέθριξε τὴν κεφαλὴν αὺτοῦ, δεδωκὼς αὖτῷ τὸν
στολισμὸν τῆς ἀσκήσεως. Αὐτὸς δὲ μετὰ προθυμίας
ἤσκει, δεόμενος τοῦ Θεοζ νυκτὸς καί ἡμέρας ἀκας
ταπαύστως. Ἐνῴκησε δὲ ἐν τῇ μονῇ ἔτη ἓξ, καὶ
πάντας ἐδίδασκε τοὺς ἐκεῖσε ὄντας, ὅπως ταπεινο-
φρονεῖν καὶ εὔχεσθαι τὸν Θεὸν μέλλουσι, "Esaia:
δὲ ἑαυτῷ ἐγκράτειαν πᾶσαν, ὡς μηδενὸς ἄλλον γεύ-
εσθαι, εἰ μὴ μόνον τοῦ τιμίου σώματος καὶ αἰματος
τοῦ Χριστοὸ · ὥστε θαυμάζοντα τὸν ἀρχιμανδρίτην
λέγειν, ὅτι παιδίον ὑπάρχων πολὺν κόπον ἑαυτῷ
περιέθηκας, διόπερ καὶ τὸ σῶμά σου ἀσθενὲς γίγνε-
ται ὣστέ μὴ τελεῖν τὴν εἰς Θεὸν δοξολογίαν ο πολλὴ
γὰρ ἐγκράτεια, νηστεῖαι, ἀγρυπνίαι ἀτονεῖ τὸ σῶμα
καὶ διαφθείρει,
tuum imbecillius efficitur, quam ut divina: gloriae ministerio sufficrre possit. Nimia enim abstinen-
tia, jejunium et vigiliae ipsum debilitant et corrumpunt.
H'. Ἰδὼν δὲ ὀ μισόκαλος δαίμων τὴν πολλὴν τοῦ
νεανίου σπουδὴν, καὶ τὸν δρόμον τῆς ἀσκήσεως καὶ
προθέσεως, ἐμάνη σφόδρα κατ’ αὐτοῦ, Καὶ ἀγριω-
θεὶς μεγάλως, καὶ μὴ δυνάμενος νικῆσαι τὸν γεν-
ναῖον αὐτοῦ λογισμὸν, καὶ ἀποστῆσαι τῆς ἐλπίδος
τοῦ Χριστοῦ, ἀνάμνησιν ὑποϐάλλει αὐτῷ, καὶ πόθον
μέγαν τῶν γονέων, ὥστε νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐννοεῖν
περὶ αὐτῶν, πῶς ἆξερχόμενοι ἐκ τοῦ παλατίου, καὶ
τῶν δούλων ὑπηρεσίαν, τήν τε τοῦ βίου ἀπάτην, καὶ