PG 114, col. 574
ret : Rogo,inquit, te, fratcr,ut cmlum ipsum bene
inspicias, cumque is ventus flare incipiat, qui ad
nos vehendos idoneus esse possit,tunc in navigio
tuo stans, nos ipsos nutu voces {suspectos enim
habemus quosdam homines, ct fuga uti volumus.
Τυω ilie,centum aureis nummis acceptis,valde laeta-
VII Post aliquod temporis intervallum. Joannes
monacho et puero dixitzEamus ad fluminis ripam,
eo quod intra duos dies futurum est,ut ego sodales
meos in convivium accipiam, unde boni alicujus
piscis obsonio indigemus.Cum igitur eo venissent,
Dei voluntate factum est, ut ventus navigationi ac-
commodatus flare ceperitJIaque nauclerus e na-
vigio ipso crebris nutibus illos vocabat.Cum vero
puerum secum capere non possent, ei dixerunt :
Abi, puer, in gymnasium,et vide quid adolescen-
tes illi faciant, et redi huc,ubi nos invenies Abiit
puer. Joannes vero et monachus navigium cons-
cenderunt, et illinc navigantes, ad sanctum illud
monasterium incolumes vecti sunt.Narravit autem
abbas ille fratribus totum id, quod verum erat, et
quanta esset pueri lides.Quen; cum architnandrita
inspexisset: Nimium, inquit,adolescens es,o fili :
ε uobis autem mos es_t,ut qui monasticam vitam pro~
literi velit,quadraginta diesapud monasterium ma-
neat,et cum exercitationis nostrae regulam consi-
deraverit,ita tondeatur.Ad haec Joannes: Ohtestor
te per purissimam Trinitatem, ut hodie me ton—
deas,quoniain isto angelico habitu induivehemen-
ter cupio ac studeo Tunc archimandrita puero illi
benedixit,cumque eum totondisset, habitu induit.
Ipse vero multo studio et animi alacritate, exerci-
tationi monasticae vacabat, Deum ipsum nocte et
dio precans. Mansit autem annis sex in monaste-
rio illo, et omnibus qui illic erant, exemplo fuit,
quo pacto humilitatem exercere, ac Deum ipsum
orare deberent. Talem autem abstinentiam sibi
praescripsit, ut nihil aliud gustaret, nisi pretiosum
Christi corpus et sanguinem,ita ut archimandrita
ille mirareiur,ac diceret : Tu quidem adhuc puer
multum laboris tibi ipse imposuisti: itaque corpus
VIII. Jam vero bonarum rerum hostis diabolus,
cum adolescentis illius studium multum,el sancti
propositi cursum intentum videret, vehementer
contra illum fttl‘t' re coepitJn quem cum acerbissi-
me affectus esset, et generosam ejus mentem et
cogitationes superare,et aChristi speremovere non
posset,talem maerorem,et tantum parentum desi-
larium in ejus adolescentis mentem iojecit,utnocte
at die de illis cogitaret, et ante oculos haberet,
inspicias, cumque is ventus flare incipiat, qui ad
nos vehendos idoneus esse possit,tunc in navigio
tuo stans, nos ipsos nutu voces {suspectos enim
habemus quosdam homines, ct fuga uti volumus.
Τυω ilie,centum aureis nummis acceptis,valde laeta-
VII Post aliquod temporis intervallum. Joannes
monacho et puero dixitzEamus ad fluminis ripam,
eo quod intra duos dies futurum est,ut ego sodales
meos in convivium accipiam, unde boni alicujus
piscis obsonio indigemus.Cum igitur eo venissent,
Dei voluntate factum est, ut ventus navigationi ac-
commodatus flare ceperitJIaque nauclerus e na-
vigio ipso crebris nutibus illos vocabat.Cum vero
puerum secum capere non possent, ei dixerunt :
Abi, puer, in gymnasium,et vide quid adolescen-
tes illi faciant, et redi huc,ubi nos invenies Abiit
puer. Joannes vero et monachus navigium cons-
cenderunt, et illinc navigantes, ad sanctum illud
monasterium incolumes vecti sunt.Narravit autem
abbas ille fratribus totum id, quod verum erat, et
quanta esset pueri lides.Quen; cum architnandrita
inspexisset: Nimium, inquit,adolescens es,o fili :
ε uobis autem mos es_t,ut qui monasticam vitam pro~
literi velit,quadraginta diesapud monasterium ma-
neat,et cum exercitationis nostrae regulam consi-
deraverit,ita tondeatur.Ad haec Joannes: Ohtestor
te per purissimam Trinitatem, ut hodie me ton—
deas,quoniain isto angelico habitu induivehemen-
ter cupio ac studeo Tunc archimandrita puero illi
benedixit,cumque eum totondisset, habitu induit.
Ipse vero multo studio et animi alacritate, exerci-
tationi monasticae vacabat, Deum ipsum nocte et
dio precans. Mansit autem annis sex in monaste-
rio illo, et omnibus qui illic erant, exemplo fuit,
quo pacto humilitatem exercere, ac Deum ipsum
orare deberent. Talem autem abstinentiam sibi
praescripsit, ut nihil aliud gustaret, nisi pretiosum
Christi corpus et sanguinem,ita ut archimandrita
ille mirareiur,ac diceret : Tu quidem adhuc puer
multum laboris tibi ipse imposuisti: itaque corpus
VIII. Jam vero bonarum rerum hostis diabolus,
cum adolescentis illius studium multum,el sancti
propositi cursum intentum videret, vehementer
contra illum fttl‘t' re coepitJn quem cum acerbissi-
me affectus esset, et generosam ejus mentem et
cogitationes superare,et aChristi speremovere non
posset,talem maerorem,et tantum parentum desi-
larium in ejus adolescentis mentem iojecit,utnocte
at die de illis cogitaret, et ante oculos haberet,