PG 114, col. 903
que ullo intercessore, et de quibus volumus eum
rogare; quomodo non ipsi quoque nostrisconservis
portas aperuimus absque ullo impedimento.et non
cuilibet,cui est onus,benignarn aurem praebueri-
nius? Scimus enim, qua mensi fuerimus mensura,
eadem non esse mensum vicissim accepturos ί.
IX. Cum autem,ut consueverat.aliquando prae-
sedisset,et nullus accessisset,surgens vespere,re-
cessit tristis et lacrymans Nullo vero audente ro-
gare causam cur esset tristis, divinus qui aderat
Sophronius, Quid est, inquit, ο vir divine,quod te
affecit molestia, et animi aegritudine bonam tuam
implevit animam? Ille autem miti et leni voce: Ho-
die,inquit,miserandus Joannes non ab aliquo ul-
lam accepit mercedem,neque ullum vel minimum
piaculum potuit offerre Christo pro multis et ma-
gnis suis delictis, quomodo neque alias unquam.
Quid hoc illo minus, nisi etiam majus dixeris,
quod dicunt esse cujusdam (7) imperatoris Roma-
norum,qui dixit: Hodie non regnavimus,quoniam
neminem aii'ecimus beneficio? Cum itaque sacro.
sanctus intellexisset St-plll‘oniUS, quid sibi vellet,
quod ab eo dictum fuerat: Te potius,inquit, lzetari
uportet,ct non tristitia affici,o beatissime domine,
quod tibi commissum gregem ieceris vivere in tanta
pace, ut nullus de re aliqua cum vicino habeat
controversiam: sed tanquam angeli aliqui, absque
ulla lite et contentione homines vivant in terra.
Cum autem verum esse quod dixerat. invenisset
vir mitissimus,statim fuit traductus ad animi laeti-
tiam, et pro eo Deo egit gratiasJioc dicunt etiam
esse imitatum, qui Heraclio in imperio successit,
Constantinum, qui etiam hujus divini viri fuit ii-
lius secundum spiritum.
X.Sed quae suntproposita,persequatur oratio,et
tradat auribus ea qua: sunt auditu digna et utilis-
sima.Tunc autem,cum ad B.Joannem accessissen
ii,quibus fuerat commissa distributio eleemosyuae,
et tale quid annuntiassent,quod scilicet puella: quaa-
dam bene ornataa,et quae collo gestabant monilia
ipsae quoque conveniunt ut sint participes eorum
quae dantur pauperibus,et petiissent an eis quoqu
prrebere oporteat,mitissimus Joannes torve in eo
intuens: Si humilis quidem et abjecti Joannis, ve
potius ipsius Christi ministri esse vultis et distri
butores,parete divinojussui, qui jubet dare cuivi
petenti. Sin autem dicitis vos esse alicuius alterius
qui imperat ut examinetis vitam et statum mendi
cautium, sciatis quod neque Cliristusipse, nequ
humilisJoannes opushabet curiosis ministrisNarl
¹ Luc. vr, 38.
(7) Τὶιιιε is ῐιιὶῐιάθ (ιιξο Suetonius εει). 8³ σ Atque vereque laudatam vocem edidit : Amici, diem De"
etiam recordatus quondam super caenam quod nihil didifs
cuiquam toto die praestitisset, memorabilem illam
rogare; quomodo non ipsi quoque nostrisconservis
portas aperuimus absque ullo impedimento.et non
cuilibet,cui est onus,benignarn aurem praebueri-
nius? Scimus enim, qua mensi fuerimus mensura,
eadem non esse mensum vicissim accepturos ί.
IX. Cum autem,ut consueverat.aliquando prae-
sedisset,et nullus accessisset,surgens vespere,re-
cessit tristis et lacrymans Nullo vero audente ro-
gare causam cur esset tristis, divinus qui aderat
Sophronius, Quid est, inquit, ο vir divine,quod te
affecit molestia, et animi aegritudine bonam tuam
implevit animam? Ille autem miti et leni voce: Ho-
die,inquit,miserandus Joannes non ab aliquo ul-
lam accepit mercedem,neque ullum vel minimum
piaculum potuit offerre Christo pro multis et ma-
gnis suis delictis, quomodo neque alias unquam.
Quid hoc illo minus, nisi etiam majus dixeris,
quod dicunt esse cujusdam (7) imperatoris Roma-
norum,qui dixit: Hodie non regnavimus,quoniam
neminem aii'ecimus beneficio? Cum itaque sacro.
sanctus intellexisset St-plll‘oniUS, quid sibi vellet,
quod ab eo dictum fuerat: Te potius,inquit, lzetari
uportet,ct non tristitia affici,o beatissime domine,
quod tibi commissum gregem ieceris vivere in tanta
pace, ut nullus de re aliqua cum vicino habeat
controversiam: sed tanquam angeli aliqui, absque
ulla lite et contentione homines vivant in terra.
Cum autem verum esse quod dixerat. invenisset
vir mitissimus,statim fuit traductus ad animi laeti-
tiam, et pro eo Deo egit gratiasJioc dicunt etiam
esse imitatum, qui Heraclio in imperio successit,
Constantinum, qui etiam hujus divini viri fuit ii-
lius secundum spiritum.
X.Sed quae suntproposita,persequatur oratio,et
tradat auribus ea qua: sunt auditu digna et utilis-
sima.Tunc autem,cum ad B.Joannem accessissen
ii,quibus fuerat commissa distributio eleemosyuae,
et tale quid annuntiassent,quod scilicet puella: quaa-
dam bene ornataa,et quae collo gestabant monilia
ipsae quoque conveniunt ut sint participes eorum
quae dantur pauperibus,et petiissent an eis quoqu
prrebere oporteat,mitissimus Joannes torve in eo
intuens: Si humilis quidem et abjecti Joannis, ve
potius ipsius Christi ministri esse vultis et distri
butores,parete divinojussui, qui jubet dare cuivi
petenti. Sin autem dicitis vos esse alicuius alterius
qui imperat ut examinetis vitam et statum mendi
cautium, sciatis quod neque Cliristusipse, nequ
humilisJoannes opushabet curiosis ministrisNarl
¹ Luc. vr, 38.
(7) Τὶιιιε is ῐιιὶῐιάθ (ιιξο Suetonius εει). 8³ σ Atque vereque laudatam vocem edidit : Amici, diem De"
etiam recordatus quondam super caenam quod nihil didifs
cuiquam toto die praestitisset, memorabilem illam