PG 115, col. 1161
ματι Χριστοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν καὶ μαρτῦ-
ρων, ο’ίκους παριφανεῖς, καὶ ἃς πρώην ἐκκλησίας
οἱ δυσσεϐεῖς κατέστρεψαν, τὴν προτέραν αὖθις ἀπο-
λαμϐάνειν εὐπρέπειαν.
Β’. Τί οῦν 6 τοῖς ἀγαθοῖς βασκαίνων διάϐολοςς
οὐκ ἐνεγκὼν τήν τοσαύτην μεταϐολὴν, ἄλλως τε δὲ
καὶ τὸν τότε κρατοῦντα εἰδὼς, οὐχ οἶόν τε εἶναι
πρὸς τὴν ματαίαν πάλιν τῶν εἰδώλων θρησκείαν
ἐπανελθεῖν, ἄλλοθεν ἡμῖν ἐγείρει τὸν πόλεμον, καὶ
τῇ κατ’ Ἀλεξάνδρειαν Ἐκκλησία τὸν δυσσεϐῆ Ἀρειον
ὥσπερ ὀργάνῳ τινὶ τῇ αὐτοῦ
παρενείρας, καὶ
γλώττῃ χρησάμενος, κτίσμα τὸν τοῦ Θεοῦ ἆνακη- Β
ρύττειν Υἱὸν τολμᾷ, καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς
οὐσίας δογματίζειν ἀλλότριον. Τῆς πονηρᾶς δὲ ταύ-
της ’Ἀρείου δόξης διαδονηοείσης τὸ τάχος καὶ ἀπο-
σϐεσθείσης, ἅτε τοῦ εὐσεϐοῦς βασιλέως τὴν έν Νι-
καίᾳ τῶν θείων Πατέρων συγκροτήσαντος σῦνοδον,
καὶ αὐτὸν μὲν Ἀρειον Ῐτοῦ τῶν ἱερέων ἀπεληλακὸτος
συστήματος, τὸν δὲ ΞιληΟῆ Θεὸν καὶ Κῦριον ἡμῶν
Ἰησοῦν Χριστὸν ὁμοοῦσιον τῷ Πατρὶ καὶ συναὶδιον
ἀνακηρύξαντος ὡς τὸ πρότερον, αὖθις 6 ἐχθρὸς
ἐλύσσα, καὶ τὴν προτέραν αὐτοῦ θρησκείαν ἐπει-
ρᾶτο πάλιν ἀνακινῆσαι, καὶ τὸν ἀξίως αὖτῷ πρὸς
τοῦτο ὑπηρετήσοντα λίαν ἐπιμελῶς ἀνηρεύνα. Τοῦ
τοίνυν μεγάλου καὶ πρώτου Χυιστιανῶν βασιλέως,
εὐσεϐῶς τε ἅμα καὶ καλῶς κατὰ τὸ τριακοστὸν καὶ
δεύτερον τῆς ἀρχῆς ἔτος ὑπὸ τὴν τῶν Β.ουνῶν
ἐπαρχίαν, ἡνίκα τῆς πρὸς Πέρσας ἐκστρατείας
ἀπή-ρὶετο,τὴν βασιλείαν ἂποθεμένου, Κωνσταντίνου
τε iis? αὐτὸν τοῦ παιδὸς, τήν τοῦ πατέρος ἀρχὴν
διαδεξαμένου, ἐπεὶ δέ οῦτος ἀπέτισε τὸ χρεὼν, 6 τοῦ
μεγάλου Κωνσταντίνου ἀδελφιδοῦς Ἰουλιανὸς, ὃς
iui. παραϐάτης, διὰ τήν τῆς ἀληθοῦς ἀθέτησιν πί.
στεως γκαὶ πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν σέϐας μετάθεσιν,
δικαίως ἐκλήθη, τυραννικῶς τῶν σκήπτρων ἐπι-
λαμϐάνεται. ’Λδελσιιδοῦν δὲ αὐτὸν Κωνσταντίνου
εἶπενὸ λόγος, καθ’ ὃ ἒξ έτερογενοῦς ἀδελφοῦ τοῦ
Κωνσταντίου ἐτύγχανε γεννηθεὶς⁶ καὶ γὰρ ἐξ Ἐλένης
μὲν τῆς ἀληθῶ, μακαρίας αὐτὸς μόνος 6 Κωνσταν-
τίνος γεγέννητο τῷ πατρὶ, ἐκ Θεοδώρας δέ τῆς θυ-
γατρὸς ᾟΙαξιμιανοῦ τοῦ καὶ Ἑρκυυλίου. τρεῖς
οὗτοι, Δαλματιος, ’Λναϐαλλιανὸς καὶ Κωνστάντιος.
Ἐκ Ιίωνσταντίου δὲ Γάλλος, καὶ 6 παρὼν οὗτος
αῗσγιστος Ἰουλιανός. Οὔ τινος τήν βασίλειον, ὡς ἔφημεν, ἐκ τυραννίδος εἰληφότος ἀργὴν. αὖθις ὃ
κατα Χριστιανῶν ἀναρριπίζεται πόλεμος, καὶ
διωγμός.
Γ’. Καθ’ ’ὸν ἤδη καιρὸν καὶ 6 μέγας καὶ περιφα-
νῆς τήν εὐσέϐειαν, 6 θεῖος, φημὶ. Ἀρτέμιος τὸν τοῦ
μαρτυρίου στέφανον ἄνεδῆσατο. Διδᾶξει δέ προϊὼν
δλόγος σαφέστερον. ’Λρτι τοῦ μεγάλου Κωνσταστί.
νου Ἰέὸν βίον ἀπολιπόντος, ὡς ὁ λόγος φθάσας ἐδη-
λωσεν, εἷς τρεῖς ἀρχὰς ἡ τῶν Ῥωμαίων ἐξουσία
διεμερίσθη, τῶν υἱῶν αὐτοῦ, Κωνσταντίνου, Κων-
σταντίου τε καὶ Κώνσταντος, ταύτας διελομένων,
ΡΑτιιοι.. Gn. CXV,
ρων, ο’ίκους παριφανεῖς, καὶ ἃς πρώην ἐκκλησίας
οἱ δυσσεϐεῖς κατέστρεψαν, τὴν προτέραν αὖθις ἀπο-
λαμϐάνειν εὐπρέπειαν.
Β’. Τί οῦν 6 τοῖς ἀγαθοῖς βασκαίνων διάϐολοςς
οὐκ ἐνεγκὼν τήν τοσαύτην μεταϐολὴν, ἄλλως τε δὲ
καὶ τὸν τότε κρατοῦντα εἰδὼς, οὐχ οἶόν τε εἶναι
πρὸς τὴν ματαίαν πάλιν τῶν εἰδώλων θρησκείαν
ἐπανελθεῖν, ἄλλοθεν ἡμῖν ἐγείρει τὸν πόλεμον, καὶ
τῇ κατ’ Ἀλεξάνδρειαν Ἐκκλησία τὸν δυσσεϐῆ Ἀρειον
ὥσπερ ὀργάνῳ τινὶ τῇ αὐτοῦ
παρενείρας, καὶ
γλώττῃ χρησάμενος, κτίσμα τὸν τοῦ Θεοῦ ἆνακη- Β
ρύττειν Υἱὸν τολμᾷ, καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς
οὐσίας δογματίζειν ἀλλότριον. Τῆς πονηρᾶς δὲ ταύ-
της ’Ἀρείου δόξης διαδονηοείσης τὸ τάχος καὶ ἀπο-
σϐεσθείσης, ἅτε τοῦ εὐσεϐοῦς βασιλέως τὴν έν Νι-
καίᾳ τῶν θείων Πατέρων συγκροτήσαντος σῦνοδον,
καὶ αὐτὸν μὲν Ἀρειον Ῐτοῦ τῶν ἱερέων ἀπεληλακὸτος
συστήματος, τὸν δὲ ΞιληΟῆ Θεὸν καὶ Κῦριον ἡμῶν
Ἰησοῦν Χριστὸν ὁμοοῦσιον τῷ Πατρὶ καὶ συναὶδιον
ἀνακηρύξαντος ὡς τὸ πρότερον, αὖθις 6 ἐχθρὸς
ἐλύσσα, καὶ τὴν προτέραν αὐτοῦ θρησκείαν ἐπει-
ρᾶτο πάλιν ἀνακινῆσαι, καὶ τὸν ἀξίως αὖτῷ πρὸς
τοῦτο ὑπηρετήσοντα λίαν ἐπιμελῶς ἀνηρεύνα. Τοῦ
τοίνυν μεγάλου καὶ πρώτου Χυιστιανῶν βασιλέως,
εὐσεϐῶς τε ἅμα καὶ καλῶς κατὰ τὸ τριακοστὸν καὶ
δεύτερον τῆς ἀρχῆς ἔτος ὑπὸ τὴν τῶν Β.ουνῶν
ἐπαρχίαν, ἡνίκα τῆς πρὸς Πέρσας ἐκστρατείας
ἀπή-ρὶετο,τὴν βασιλείαν ἂποθεμένου, Κωνσταντίνου
τε iis? αὐτὸν τοῦ παιδὸς, τήν τοῦ πατέρος ἀρχὴν
διαδεξαμένου, ἐπεὶ δέ οῦτος ἀπέτισε τὸ χρεὼν, 6 τοῦ
μεγάλου Κωνσταντίνου ἀδελφιδοῦς Ἰουλιανὸς, ὃς
iui. παραϐάτης, διὰ τήν τῆς ἀληθοῦς ἀθέτησιν πί.
στεως γκαὶ πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν σέϐας μετάθεσιν,
δικαίως ἐκλήθη, τυραννικῶς τῶν σκήπτρων ἐπι-
λαμϐάνεται. ’Λδελσιιδοῦν δὲ αὐτὸν Κωνσταντίνου
εἶπενὸ λόγος, καθ’ ὃ ἒξ έτερογενοῦς ἀδελφοῦ τοῦ
Κωνσταντίου ἐτύγχανε γεννηθεὶς⁶ καὶ γὰρ ἐξ Ἐλένης
μὲν τῆς ἀληθῶ, μακαρίας αὐτὸς μόνος 6 Κωνσταν-
τίνος γεγέννητο τῷ πατρὶ, ἐκ Θεοδώρας δέ τῆς θυ-
γατρὸς ᾟΙαξιμιανοῦ τοῦ καὶ Ἑρκυυλίου. τρεῖς
οὗτοι, Δαλματιος, ’Λναϐαλλιανὸς καὶ Κωνστάντιος.
Ἐκ Ιίωνσταντίου δὲ Γάλλος, καὶ 6 παρὼν οὗτος
αῗσγιστος Ἰουλιανός. Οὔ τινος τήν βασίλειον, ὡς ἔφημεν, ἐκ τυραννίδος εἰληφότος ἀργὴν. αὖθις ὃ
κατα Χριστιανῶν ἀναρριπίζεται πόλεμος, καὶ
διωγμός.
Γ’. Καθ’ ’ὸν ἤδη καιρὸν καὶ 6 μέγας καὶ περιφα-
νῆς τήν εὐσέϐειαν, 6 θεῖος, φημὶ. Ἀρτέμιος τὸν τοῦ
μαρτυρίου στέφανον ἄνεδῆσατο. Διδᾶξει δέ προϊὼν
δλόγος σαφέστερον. ’Λρτι τοῦ μεγάλου Κωνσταστί.
νου Ἰέὸν βίον ἀπολιπόντος, ὡς ὁ λόγος φθάσας ἐδη-
λωσεν, εἷς τρεῖς ἀρχὰς ἡ τῶν Ῥωμαίων ἐξουσία
διεμερίσθη, τῶν υἱῶν αὐτοῦ, Κωνσταντίνου, Κων-
σταντίου τε καὶ Κώνσταντος, ταύτας διελομένων,
ΡΑτιιοι.. Gn. CXV,