PG 115, col. 1264
βασιλεὺς ὡς ἤκουσε θυμῷ τήν καρδίαν ἀνακαυθεὶς,
ἀπέϐλεψε πρὸς τοὺς παρόντας, xui, Οἴα καθ’ ἡμῶν
ἀναιδεύεται τὸ κατάρατον τουτὶ γύναιον, εἰρηκὼς,
κελεύει τήν τῆς κεφαλῆς ἀφαιρεῖσθαι καλύπτραν
αὐτῆς τε xui τῶν θυγατέρων, xui οὕτως ἀσκεπεῖς
καὶ βαθὺ καμώσας ἐπ’ αἰσχύνῃ παρὰ τὸ στρατόπε-
δον ἄγεσθαι.
ΙΔ’. Ἐκιοῦσα τοίνυν ἡ γενναία καὶ πλῆθος ὅτι
πολὺ γυναικῶν ί’δοῦσα περὶ αὐτὴν ἀνοιμῶζον xui
παθαινόμενον. ὡς τοιαύτης δῆθεν εὐγενείας ὑϐριζο-
μένης, σεμνὸν ἒκείνη πρὸς αὐτὰς ἴδοῦσα καὶ μεγα-
λόφρον, Οἶδ’ ὅτι, φησὶν⁹ φίλαι γυναῖκες, περιπαθεῖς
ἐφ’ ἡμῖν γεγένησθε · τοῦτο μὲν ἴσως καὶ διὰ τὸ
συγγενὲς τῆς φύσεως, τοῦτο δὲ καὶ τδ δοκεῖν αἷσχῦ-
νης ἄξια μετᾶ τῶν θυγατέρων ἡμᾶς ὑπομένειν.
Ἀλλ’ οὐ παρὰ τοῦτο ἂν ἡμεῖς ἀρνησαίμεθα τὸν
ποιητὴν οὐρανοῦ xui γῆς, οὐδέ τῶν ἀϊδίων τὰ πρόσ-
καιρα προτιμήσαιμεν. Ἐμοέ γὰρ ἐκ προγόνων κλῆ-
ρος ἆδιάδοχος ἡ εὐσέϐεια, καὶ τὸ ἀπὸ Χριστοῦ
καλεῖσθσι, xui τοῦτον εἰδέναι Θεόν. Οὐκ ἐμοὶ δὲ
μόνῃ, ἀλλὰ xui πάσῃ τῇ συγγενείᾳ δὴ τῇ ἐμῇ. Δι’
’ὸν ἐγὼ σωφροσύνην ἀσπασαμένη, χηρείαν προ-
έθηκα γάμου, xui τήν οὐσίαν πολλήν οὖσαν διενει-
μάμην τοῖς πένησιν. Ἔστι δέ μοι καὶ συχνὸς ἔτι
πλοῦτος ἐν ἀργύρῳ τε καὶ χρυσῷ, πολύ τε οἰκείων
πλῆθος, πολλὰ δὲ κτήματα xui βοσκήματα, xui το-
σούτοις κομῶσα τοῖς ἀγαθοῖς, ὅμως οὐχ εἱλόμην,
ν , . , -, . - ν, - . . ,
κατᾶ τὰς πολλὰς τῶν γυναικῶν, πρὸς ἕτερον ἄνδρα
βλέψαι, καίτοιγε μυρίαις περιστάσεσί τε xui συμφο-
ραις οἷα τὰ τῆς χηρείας, πολλάκις διαπαλαίσασα,
ὅπερ ἱκανὸν καὶ μόνον ἁπαλὴν ἔτι καὶ νέαν ψυχὴν
πρὸς δευτέρους γάμους διερεθίσαι. Καὶ ἴσως οὐδεὶς
ἄν μου τῆς νεότητος κατεγίνωσκεν αὐτὸν πρὸς
τοῦτο τὸν θεῖον Ἀπόστολον συνήγορον ἐχούσης.
Ἀλλὰ tui-cu περὶ ἐλάττονος πάντα θεμένη, ένὸς
εἷθμι μόνου, τοῦ συνεῖναι Χρςστῷ ταῖς προλαὸού-
σαις ἁμα γυναιξὶν ἁγίαις xui μάρτυσιν. Ἐγὼ δὲ
ὑμῖν ἤδη δεύτερον ἐμφανίζομαι ἓν τε τῷ τοῦ προσ-
καίρου νυμφίου γάμῳ, xui νῦν ἐν τῷ τοῦ ἀφθάρ-
του xui ἀθανάτου, πρὸς ὃε ἐπείγομαι, καὶ ᾧ τὴν
σωφροσύνην ἄσπιλον διετήρησα, μαρτυρήσει μοι
xui αὐτὸς, ᾧ xui τὰς θυγατέρας νυμφευθῆναι σπουο
Ξάζω, ὑγιῆ καὶ αὐτῶν εἰς δεῦρο τὴν παρθενίαν φυ-
λάξασα. Ἐντεῦθεν ἡδονῆς ἐγὼ καὶ χρηστῶν ἐλπίδων
τήν ψυχὴν ἔμπλεως εἶμι, καί μοι συνήδεσθαι xui
ὑμᾶς ἀξιῶ, μηδέ ἀγεννῶς οὕτω θρηνεῖν, xui τὴν
έυρτήν ἐμοὶ πρὸς κατήφειαν μεταϐάλλειν. Συμϐου-
λεύσαιμι δ’ ἂν xui ὑμῖν πολλὴν πανταχόθεν ἐπιδείο
κνυσθαι τήν ἀσφάλειαν, μή που λάθῃ καί τινος ὑμῶν
τὸν τῆς πίστεως θησαυρὸν ὁ ὸεινὸς ὑποϐλέψαι, καὶ
τὴν μεγίστην ταύτην ζημίαν καὶ εἷς αὐτὴν ἤκουσαν
τὴν ψυχὴν ζημιῶσαι. Καὶ ὅσαι δὲ τῶν Ἑλληνίδων
γυναικῶν ἐνταῦθα xui Ἑϐραΐδων (πολλαὶ γὰρ, ὡς
ὁρῶ. ἐπὶ τῇ θέᾳ πάρεστε ταύεῃ) ἀποθέμεναι xui
ὑμεῖς, ui μὲν τοὺς μακροὺς μύθους καὶ λήρους xui
ἀπέϐλεψε πρὸς τοὺς παρόντας, xui, Οἴα καθ’ ἡμῶν
ἀναιδεύεται τὸ κατάρατον τουτὶ γύναιον, εἰρηκὼς,
κελεύει τήν τῆς κεφαλῆς ἀφαιρεῖσθαι καλύπτραν
αὐτῆς τε xui τῶν θυγατέρων, xui οὕτως ἀσκεπεῖς
καὶ βαθὺ καμώσας ἐπ’ αἰσχύνῃ παρὰ τὸ στρατόπε-
δον ἄγεσθαι.
ΙΔ’. Ἐκιοῦσα τοίνυν ἡ γενναία καὶ πλῆθος ὅτι
πολὺ γυναικῶν ί’δοῦσα περὶ αὐτὴν ἀνοιμῶζον xui
παθαινόμενον. ὡς τοιαύτης δῆθεν εὐγενείας ὑϐριζο-
μένης, σεμνὸν ἒκείνη πρὸς αὐτὰς ἴδοῦσα καὶ μεγα-
λόφρον, Οἶδ’ ὅτι, φησὶν⁹ φίλαι γυναῖκες, περιπαθεῖς
ἐφ’ ἡμῖν γεγένησθε · τοῦτο μὲν ἴσως καὶ διὰ τὸ
συγγενὲς τῆς φύσεως, τοῦτο δὲ καὶ τδ δοκεῖν αἷσχῦ-
νης ἄξια μετᾶ τῶν θυγατέρων ἡμᾶς ὑπομένειν.
Ἀλλ’ οὐ παρὰ τοῦτο ἂν ἡμεῖς ἀρνησαίμεθα τὸν
ποιητὴν οὐρανοῦ xui γῆς, οὐδέ τῶν ἀϊδίων τὰ πρόσ-
καιρα προτιμήσαιμεν. Ἐμοέ γὰρ ἐκ προγόνων κλῆ-
ρος ἆδιάδοχος ἡ εὐσέϐεια, καὶ τὸ ἀπὸ Χριστοῦ
καλεῖσθσι, xui τοῦτον εἰδέναι Θεόν. Οὐκ ἐμοὶ δὲ
μόνῃ, ἀλλὰ xui πάσῃ τῇ συγγενείᾳ δὴ τῇ ἐμῇ. Δι’
’ὸν ἐγὼ σωφροσύνην ἀσπασαμένη, χηρείαν προ-
έθηκα γάμου, xui τήν οὐσίαν πολλήν οὖσαν διενει-
μάμην τοῖς πένησιν. Ἔστι δέ μοι καὶ συχνὸς ἔτι
πλοῦτος ἐν ἀργύρῳ τε καὶ χρυσῷ, πολύ τε οἰκείων
πλῆθος, πολλὰ δὲ κτήματα xui βοσκήματα, xui το-
σούτοις κομῶσα τοῖς ἀγαθοῖς, ὅμως οὐχ εἱλόμην,
ν , . , -, . - ν, - . . ,
κατᾶ τὰς πολλὰς τῶν γυναικῶν, πρὸς ἕτερον ἄνδρα
βλέψαι, καίτοιγε μυρίαις περιστάσεσί τε xui συμφο-
ραις οἷα τὰ τῆς χηρείας, πολλάκις διαπαλαίσασα,
ὅπερ ἱκανὸν καὶ μόνον ἁπαλὴν ἔτι καὶ νέαν ψυχὴν
πρὸς δευτέρους γάμους διερεθίσαι. Καὶ ἴσως οὐδεὶς
ἄν μου τῆς νεότητος κατεγίνωσκεν αὐτὸν πρὸς
τοῦτο τὸν θεῖον Ἀπόστολον συνήγορον ἐχούσης.
Ἀλλὰ tui-cu περὶ ἐλάττονος πάντα θεμένη, ένὸς
εἷθμι μόνου, τοῦ συνεῖναι Χρςστῷ ταῖς προλαὸού-
σαις ἁμα γυναιξὶν ἁγίαις xui μάρτυσιν. Ἐγὼ δὲ
ὑμῖν ἤδη δεύτερον ἐμφανίζομαι ἓν τε τῷ τοῦ προσ-
καίρου νυμφίου γάμῳ, xui νῦν ἐν τῷ τοῦ ἀφθάρ-
του xui ἀθανάτου, πρὸς ὃε ἐπείγομαι, καὶ ᾧ τὴν
σωφροσύνην ἄσπιλον διετήρησα, μαρτυρήσει μοι
xui αὐτὸς, ᾧ xui τὰς θυγατέρας νυμφευθῆναι σπουο
Ξάζω, ὑγιῆ καὶ αὐτῶν εἰς δεῦρο τὴν παρθενίαν φυ-
λάξασα. Ἐντεῦθεν ἡδονῆς ἐγὼ καὶ χρηστῶν ἐλπίδων
τήν ψυχὴν ἔμπλεως εἶμι, καί μοι συνήδεσθαι xui
ὑμᾶς ἀξιῶ, μηδέ ἀγεννῶς οὕτω θρηνεῖν, xui τὴν
έυρτήν ἐμοὶ πρὸς κατήφειαν μεταϐάλλειν. Συμϐου-
λεύσαιμι δ’ ἂν xui ὑμῖν πολλὴν πανταχόθεν ἐπιδείο
κνυσθαι τήν ἀσφάλειαν, μή που λάθῃ καί τινος ὑμῶν
τὸν τῆς πίστεως θησαυρὸν ὁ ὸεινὸς ὑποϐλέψαι, καὶ
τὴν μεγίστην ταύτην ζημίαν καὶ εἷς αὐτὴν ἤκουσαν
τὴν ψυχὴν ζημιῶσαι. Καὶ ὅσαι δὲ τῶν Ἑλληνίδων
γυναικῶν ἐνταῦθα xui Ἑϐραΐδων (πολλαὶ γὰρ, ὡς
ὁρῶ. ἐπὶ τῇ θέᾳ πάρεστε ταύεῃ) ἀποθέμεναι xui
ὑμεῖς, ui μὲν τοὺς μακροὺς μύθους καὶ λήρους xui