PG 115, col. 1266
Hebraeae autem, umbra tandem et figuris et aeni-
gmatibus, discite veritatem, et accedentes ad Ver-
bum et Deum, qui est unus Trinitatis, per ejus
XV. Cum martyr haec et alia plura diceret mu-
lieribus, quidam ex iis, qui cum rege sentiebant,
illi haec renuntiarunt, et quod perverteret multitu-
dinem. Rex itaque, ea rursus accersita, simulans
mansuetudinem : Magna, inquit, usus sum in te
patientia, hoc consulto et non inconsiderate faciens
propter benignitatem, ut fracta lacrymis, quas pro-
pter te funduntur, et propter tilias, nobis pareas.
Illa autem : Quis me, inquit, ο rex, si tibi parue-
rim, liberarit ab igne, qui non potest exstingui?
Sic dixit, et coelum statim intuens :Absit, inquit,
ο Rex immortalis, ut te negem, qui est solus uni-
genitus Dei Filius, et credam viro, qui te habuit
contemptui, et nos decepit perjurio. Non ferens
itaque Hebraeus libertatem loquendi generosa: fe-
mina, sed deposita scena, et ablata fictione, torve-
que eam et furiose intuens : Audacissima, inquit,
mulier, ego tibi jam carnes discerpam ac dilace-
rabo, et intestina contrectabo : et si quid ex iis
fuerit reliquum, id apponam devorandum canibus.
__-_______1___, __ _,,-___ _---._____- --η-η-
C Videbo autem, quisnam te sit e meis manibus ere-
pturus, etiamsi maxime expectas fore ut det tibi
auxilium Nazarmnus. Tunc exsecrandi tyranni verba
non ferens prima filiarum martyris, annum jam
agens duodecimum, tyranni oculos conspulavit. Qui
autem circumsistebant, non zelum, et id, quod
jure fuerat factum, laudantes, sed tempori ser-
vientes, ipsam et sororem ense mox coniiciunt:
et cum ex defluente sanguine manibus plane feri
homines accepissent, eum matri offerunt. Rex enim
ita jusserat. Illa vero (ο fortem et generosum ani-
mum! )et libenter eum gustat, et, cum ad caelum
sustulisset oculos : Tibi, inquit, Domine Christe.
hoc meum oll‘ero sacrificium, et tibi martyres exhi-
beo castas virgines, quas egressas sunt ex utero meo :
cum quibus me quoque connumeratam introduc in
tuum thalamum, et, ut dicit divinus David, ostende
matrem propter filios laetantem.
XVI. Rex autem gravissimo aegritudinis animi
stimulo sauciatus, ut qui omnem spem plane abje-
cisset, in eam fert sententiam, cum haec dixisset iis,
qui simul erant : Ejus quidem et filiarum mirati
sumus pulchritudinem (verum enim fatebor), multo
autem magis victus sum ab earum temperantia et
moderatione. Et ideo mihi venit in mentem admi-
rari, ad quantam amentiam processerunt Christiani,
ut colant hominem, qui morte periit violenta. et
suam ei permittant salutem, qui fuit planus et prae-
stigiator, et se Deum temere appellavit.
gmatibus, discite veritatem, et accedentes ad Ver-
bum et Deum, qui est unus Trinitatis, per ejus
XV. Cum martyr haec et alia plura diceret mu-
lieribus, quidam ex iis, qui cum rege sentiebant,
illi haec renuntiarunt, et quod perverteret multitu-
dinem. Rex itaque, ea rursus accersita, simulans
mansuetudinem : Magna, inquit, usus sum in te
patientia, hoc consulto et non inconsiderate faciens
propter benignitatem, ut fracta lacrymis, quas pro-
pter te funduntur, et propter tilias, nobis pareas.
Illa autem : Quis me, inquit, ο rex, si tibi parue-
rim, liberarit ab igne, qui non potest exstingui?
Sic dixit, et coelum statim intuens :Absit, inquit,
ο Rex immortalis, ut te negem, qui est solus uni-
genitus Dei Filius, et credam viro, qui te habuit
contemptui, et nos decepit perjurio. Non ferens
itaque Hebraeus libertatem loquendi generosa: fe-
mina, sed deposita scena, et ablata fictione, torve-
que eam et furiose intuens : Audacissima, inquit,
mulier, ego tibi jam carnes discerpam ac dilace-
rabo, et intestina contrectabo : et si quid ex iis
fuerit reliquum, id apponam devorandum canibus.
__-_______1___, __ _,,-___ _---._____- --η-η-
C Videbo autem, quisnam te sit e meis manibus ere-
pturus, etiamsi maxime expectas fore ut det tibi
auxilium Nazarmnus. Tunc exsecrandi tyranni verba
non ferens prima filiarum martyris, annum jam
agens duodecimum, tyranni oculos conspulavit. Qui
autem circumsistebant, non zelum, et id, quod
jure fuerat factum, laudantes, sed tempori ser-
vientes, ipsam et sororem ense mox coniiciunt:
et cum ex defluente sanguine manibus plane feri
homines accepissent, eum matri offerunt. Rex enim
ita jusserat. Illa vero (ο fortem et generosum ani-
mum! )et libenter eum gustat, et, cum ad caelum
sustulisset oculos : Tibi, inquit, Domine Christe.
hoc meum oll‘ero sacrificium, et tibi martyres exhi-
beo castas virgines, quas egressas sunt ex utero meo :
cum quibus me quoque connumeratam introduc in
tuum thalamum, et, ut dicit divinus David, ostende
matrem propter filios laetantem.
XVI. Rex autem gravissimo aegritudinis animi
stimulo sauciatus, ut qui omnem spem plane abje-
cisset, in eam fert sententiam, cum haec dixisset iis,
qui simul erant : Ejus quidem et filiarum mirati
sumus pulchritudinem (verum enim fatebor), multo
autem magis victus sum ab earum temperantia et
moderatione. Et ideo mihi venit in mentem admi-
rari, ad quantam amentiam processerunt Christiani,
ut colant hominem, qui morte periit violenta. et
suam ei permittant salutem, qui fuit planus et prae-
stigiator, et se Deum temere appellavit.