PG 115, col. 220
τυρίωνος, καὶ ἕκαστον τῶν στρατιωτῶν προσκαλου-
μένου τοῦ Φηρμου, καὶ πειρωμένου τά τῆς γνώμης
ἑκάστου, καὶ πολλοὺς τὰ μὲν κολακείαις, τὰ δῖε καὶ
ἀπειλαῖς δελεάζοντος εἰς τὴν ἀπώλειαν, ὡς ἔφθασεν
xui εἰς αὐτόν ἡ πεῖρα τοῦ ἄρχοντος, ἀνέκραγεν 6
Μακάριος φωνῇ μεγάλη λέγων · Ἐγώ Χριστιανός
ἐγεννήθην, xui εἰμὶ, καὶ ἔσομαι, τοῦ Κυρίου μον
Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦτο παρακελευομένου καὶ θέλοντος
καὶ γὰρ καὶ γονέων xui γένους Χριστιανοῡ εἰμι·
τοῦτο οὖν τρίτον ἀπόπειραν ποιοῦμένου τοῦ Φέρ-
μου καὶ ποτε μὲν ἀπειλῇ βαρείᾳ, ποτε δὲ μείζοσει
ὑποσχέσεσιν ἐκμαλάξαι αὐτοῦ τὸ πρόθυμον βουλομ-
νου καὶ ἑξέλκοντος, ἔμεινεν ἀσάλευτος 6 Μακάριος
τῇ ὁμολογίᾳ, ὡς λοιπόν ἀναγκασθῆναι τόν Φῆρμον
xui κατά τό πρόσταγμα τό βασιλικόν δεδεμένον
ἀποστεῖλαι τόν ἅγιον Ἀκάκιον Βιϐιανῷ τινι τῶ ὄι-
'6, qui totius έποντι τὴν καθόλου τοῦ στρατοῦ ἀξίαν.
I". Τούτου οὖν καθεσθέντος πρὸ τοῦ βήματος xui
ἐπερώτησιν μέλλοντας ποιεῖσθαι τῶν εἰς τὸν Θεὸν
τὴν ὁμολογίαν ἐσχηκότων, Ἀντωνῖνος κομενταρήσιος
ἀναφέρει τῷ Βιϐιανῷ λέγων· Κύριέ μου, τῇ χθὲς
ἡμέρᾳ Φῆρμος 6 τριϐοῡνος τῶν λεγομένων Magn:-
σίων Ἀκάκιόν τινα στρατιώτην ὄντα τοῦ νουμέρον
αὐτοῦ δέσμιον παρέπεμψεν πρὸς τὴν σὴν ἐξουσίαν,
ῶς μὴ βουληθέντα εἶξαι τῷ προστάγματι τῶν δεσπο-
τῶν ἡμῶν των ἀηττήτων Αὐγούστων, τῇ δὲ τῶν
Χριστιανῶν θρησκείᾳ ἐξακολουθοῦντα, ἀκριϐῶς γρά-
φας καὶ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ τῇ σῇ ἀρετῇ. Βιειανὸς
εἶπεν Ἀναγνωσθῆτω πρότερον τὰ γραφέντα τῇ ἐμῆ
καθοσιώσει παρά τοῦ κυρίου μου καὶ ἐναρέτου Φηρ-
μου τοῦ ταξιαρχου· καὶ παρευθὺ ἀνεγνώσθη. Ἦν δε
τά γραφέντα τοιαῦτα· Φλάϐιος Φῆρμος τῷ κατά
πάντα μοι σεϐασμίῳ Βιϐιανῷ χαίρειν. Ἀκάκιον
στρατιώτην του ἀριθμοῦ τυγχάνοντα τοῦ ὑπ’ ἐμε πο-
λα παρ’ ἡμῶν τοῦτο μὲν κολακείαις καὶ ὑποσχέσεσι
προτραπέντα, τοῦτο δὲ καὶ ἀπειλαῖς ὑπομνησθέντα,
Χριστιανὸν δὲ ἑαυτὸν λέγοντα καὶ ἀκλινῶς περὶ τού-
του ἔχοντα, πληρῶν τό πρόσταγμα τῶν ἀηττήτων
τροπὰιούχων βασιλέων ἡμῶν, ἀπέστειλα δέσμιον τῇ
οὕτως στρέϐλαις ὑποϐληθῆναι xui τιμωρίαις, ὅπως εἴξῃ
τοῖς τῶν αὐτοκρατόρων νόμοις.
Δ’. Ἀναγνωσθείσης δὲ τῆς ἐπιστολῆς, Βιϐιανός
λέγει’ Εἱσαχθητω Ἀκάκιος 6 xui ἐπιζητούμενος,
Ἀντωνῖνος κομενταρήσιος λέγει’ Ἐστηκε, κύριε.
Σταθεὶς δὲ 6 μακάριος Ἀκάκιος πρό τοῦ βήματος
Βιϐιανοῦ, εἶχεν τό πρόσωπον ῶσπερ ῥόδον μειδιῶν
xui ἀνθοῦντα, ἤδη προεικονιζόμενος την χαράν τὴν
μέλλουσαν αὐτόν διαδέχεσθαι. Λέγει αὐτῷ ὁ δικαστής·
Τίς καλείσαι ; Ὀ άγιος Ἀκάκιος εἶπεν ⁸ T6 ποθεινόν
ὄνομα ἐμοί τε xui παντὶ τῷ γένει μου Χριστιανός·
-ό δε τῆς χρήσεως τῆς πρὸς ἀνθρώπους Ἀκάκιος.
'0 δικαστὴς εἶπεν· Καὶ διὰ τί, φησιν, ’Δκάκιος
μένου τοῦ Φηρμου, καὶ πειρωμένου τά τῆς γνώμης
ἑκάστου, καὶ πολλοὺς τὰ μὲν κολακείαις, τὰ δῖε καὶ
ἀπειλαῖς δελεάζοντος εἰς τὴν ἀπώλειαν, ὡς ἔφθασεν
xui εἰς αὐτόν ἡ πεῖρα τοῦ ἄρχοντος, ἀνέκραγεν 6
Μακάριος φωνῇ μεγάλη λέγων · Ἐγώ Χριστιανός
ἐγεννήθην, xui εἰμὶ, καὶ ἔσομαι, τοῦ Κυρίου μον
Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦτο παρακελευομένου καὶ θέλοντος
καὶ γὰρ καὶ γονέων xui γένους Χριστιανοῡ εἰμι·
τοῦτο οὖν τρίτον ἀπόπειραν ποιοῦμένου τοῦ Φέρ-
μου καὶ ποτε μὲν ἀπειλῇ βαρείᾳ, ποτε δὲ μείζοσει
ὑποσχέσεσιν ἐκμαλάξαι αὐτοῦ τὸ πρόθυμον βουλομ-
νου καὶ ἑξέλκοντος, ἔμεινεν ἀσάλευτος 6 Μακάριος
τῇ ὁμολογίᾳ, ὡς λοιπόν ἀναγκασθῆναι τόν Φῆρμον
xui κατά τό πρόσταγμα τό βασιλικόν δεδεμένον
ἀποστεῖλαι τόν ἅγιον Ἀκάκιον Βιϐιανῷ τινι τῶ ὄι-
'6, qui totius έποντι τὴν καθόλου τοῦ στρατοῦ ἀξίαν.
I". Τούτου οὖν καθεσθέντος πρὸ τοῦ βήματος xui
ἐπερώτησιν μέλλοντας ποιεῖσθαι τῶν εἰς τὸν Θεὸν
τὴν ὁμολογίαν ἐσχηκότων, Ἀντωνῖνος κομενταρήσιος
ἀναφέρει τῷ Βιϐιανῷ λέγων· Κύριέ μου, τῇ χθὲς
ἡμέρᾳ Φῆρμος 6 τριϐοῡνος τῶν λεγομένων Magn:-
σίων Ἀκάκιόν τινα στρατιώτην ὄντα τοῦ νουμέρον
αὐτοῦ δέσμιον παρέπεμψεν πρὸς τὴν σὴν ἐξουσίαν,
ῶς μὴ βουληθέντα εἶξαι τῷ προστάγματι τῶν δεσπο-
τῶν ἡμῶν των ἀηττήτων Αὐγούστων, τῇ δὲ τῶν
Χριστιανῶν θρησκείᾳ ἐξακολουθοῦντα, ἀκριϐῶς γρά-
φας καὶ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ τῇ σῇ ἀρετῇ. Βιειανὸς
εἶπεν Ἀναγνωσθῆτω πρότερον τὰ γραφέντα τῇ ἐμῆ
καθοσιώσει παρά τοῦ κυρίου μου καὶ ἐναρέτου Φηρ-
μου τοῦ ταξιαρχου· καὶ παρευθὺ ἀνεγνώσθη. Ἦν δε
τά γραφέντα τοιαῦτα· Φλάϐιος Φῆρμος τῷ κατά
πάντα μοι σεϐασμίῳ Βιϐιανῷ χαίρειν. Ἀκάκιον
στρατιώτην του ἀριθμοῦ τυγχάνοντα τοῦ ὑπ’ ἐμε πο-
λα παρ’ ἡμῶν τοῦτο μὲν κολακείαις καὶ ὑποσχέσεσι
προτραπέντα, τοῦτο δὲ καὶ ἀπειλαῖς ὑπομνησθέντα,
Χριστιανὸν δὲ ἑαυτὸν λέγοντα καὶ ἀκλινῶς περὶ τού-
του ἔχοντα, πληρῶν τό πρόσταγμα τῶν ἀηττήτων
τροπὰιούχων βασιλέων ἡμῶν, ἀπέστειλα δέσμιον τῇ
οὕτως στρέϐλαις ὑποϐληθῆναι xui τιμωρίαις, ὅπως εἴξῃ
τοῖς τῶν αὐτοκρατόρων νόμοις.
Δ’. Ἀναγνωσθείσης δὲ τῆς ἐπιστολῆς, Βιϐιανός
λέγει’ Εἱσαχθητω Ἀκάκιος 6 xui ἐπιζητούμενος,
Ἀντωνῖνος κομενταρήσιος λέγει’ Ἐστηκε, κύριε.
Σταθεὶς δὲ 6 μακάριος Ἀκάκιος πρό τοῦ βήματος
Βιϐιανοῦ, εἶχεν τό πρόσωπον ῶσπερ ῥόδον μειδιῶν
xui ἀνθοῦντα, ἤδη προεικονιζόμενος την χαράν τὴν
μέλλουσαν αὐτόν διαδέχεσθαι. Λέγει αὐτῷ ὁ δικαστής·
Τίς καλείσαι ; Ὀ άγιος Ἀκάκιος εἶπεν ⁸ T6 ποθεινόν
ὄνομα ἐμοί τε xui παντὶ τῷ γένει μου Χριστιανός·
-ό δε τῆς χρήσεως τῆς πρὸς ἀνθρώπους Ἀκάκιος.
'0 δικαστὴς εἶπεν· Καὶ διὰ τί, φησιν, ’Δκάκιος