PG 116, col. 658
tuendo,se ad eos componeret. Ejus in eo posita
gloriatio ac decus. ut parentibus obsequentem
ιν. Cum autem a puerili jam artale excederetv
jubetur a parentibus, ad grammatices przece-
ptorem ventitare. Ne autem solum disciplinis
vacaret, sed ad virtutem quoque informantur.-
traditur divini Saba: monasterio. ln eo presby-
terum (ecclesiastici scilicet ordinis virum) ma-
gistrum ejusmodi nactus est, qui et eruditione.
et virtute tum primas obtineret. Habebat autem
et Theophanem fratrem, a-tate quidem annis
non paucis junioretn; at qui virtutis nomine
neque secundas ferre sustineret, quique ita
comparatus esset, ut non tam ex carnali simi-
litudine, quam ex virtutis summa consensione
ac paritate, illius frater vellet enitere; Optimos-
que aemulatus pictores. in eum ut exemplar con-
tuens, exacte omnino illius ducebat characteres.
γ. Atque illic quidem ambo versabantur:
enimvero divinus Theodorus, cum subtilissimi
ingenii esset. ac brevi tempore institutionem
', C omnem artesque bonas decurrisset. sublimiorum
disciplinarum amore. captus, e monasterio egres-
sus ad virum quemdam adit, aetate quidem pro-t
visctum ; sed qui pro temporis ratione virtutem excr-
cnisset. ac eruditionem omnem comparasset, illi
Operam daturus. Cum illo ergo versans, tum vir-
tutis lit imitator, tum non multo tempore indiget
ad disciplinam omnem capiendam: sed ingenii
celeritate ejusque ignea vi, nec non et acri con-
tentaque diligentia, intra breves moras cuncta
animo hausit. Ae testes sunt, quos ille postea pro
tuenda pietate libros edidit, etsi omni superior
annulatione, pro eruditionis illa pra-stantia, fuit.
-Vl. Sed aliquandiu quidem versatus est inlit-
teris. Vincebat enim virtutis amor, id agens, ut
ᾗι) telum sibi addiceret, nec sinens ut studiorum
illa diligentia. jugis eum ea consuetudo inter-
rumperetur. Denique, divini Saba: monasterio
se rursus tradit; atque in eum modum vita Deo
dedita, qua: illius mundis oculis digna opera
essent, totus consectabatur. Hinc. quis Theo-
doro sensu modestior? Quis ad continendam iram
illo generosior? Quis ad cupiditatis explenda
‘desideria rigidior? Quis dicendi atque tacendi
orportunius momenta observabat, ac cujusvis rei
facienda: tempus pernoseebat? ut neque quietem
silentiumque contemneret, neque propter animi
mollitiem, abjectumque ac demissum spiritum,
pore, disciplinam adeptum esse; qua tamen tanta
in co esset, ut mnulationem omnem excederet,
cum soleat, qua sic brevi quis scientia imbuitur,
delunctoria ac imperteetior esse.
gloriatio ac decus. ut parentibus obsequentem
ιν. Cum autem a puerili jam artale excederetv
jubetur a parentibus, ad grammatices przece-
ptorem ventitare. Ne autem solum disciplinis
vacaret, sed ad virtutem quoque informantur.-
traditur divini Saba: monasterio. ln eo presby-
terum (ecclesiastici scilicet ordinis virum) ma-
gistrum ejusmodi nactus est, qui et eruditione.
et virtute tum primas obtineret. Habebat autem
et Theophanem fratrem, a-tate quidem annis
non paucis junioretn; at qui virtutis nomine
neque secundas ferre sustineret, quique ita
comparatus esset, ut non tam ex carnali simi-
litudine, quam ex virtutis summa consensione
ac paritate, illius frater vellet enitere; Optimos-
que aemulatus pictores. in eum ut exemplar con-
tuens, exacte omnino illius ducebat characteres.
γ. Atque illic quidem ambo versabantur:
enimvero divinus Theodorus, cum subtilissimi
ingenii esset. ac brevi tempore institutionem
', C omnem artesque bonas decurrisset. sublimiorum
disciplinarum amore. captus, e monasterio egres-
sus ad virum quemdam adit, aetate quidem pro-t
visctum ; sed qui pro temporis ratione virtutem excr-
cnisset. ac eruditionem omnem comparasset, illi
Operam daturus. Cum illo ergo versans, tum vir-
tutis lit imitator, tum non multo tempore indiget
ad disciplinam omnem capiendam: sed ingenii
celeritate ejusque ignea vi, nec non et acri con-
tentaque diligentia, intra breves moras cuncta
animo hausit. Ae testes sunt, quos ille postea pro
tuenda pietate libros edidit, etsi omni superior
annulatione, pro eruditionis illa pra-stantia, fuit.
-Vl. Sed aliquandiu quidem versatus est inlit-
teris. Vincebat enim virtutis amor, id agens, ut
ᾗι) telum sibi addiceret, nec sinens ut studiorum
illa diligentia. jugis eum ea consuetudo inter-
rumperetur. Denique, divini Saba: monasterio
se rursus tradit; atque in eum modum vita Deo
dedita, qua: illius mundis oculis digna opera
essent, totus consectabatur. Hinc. quis Theo-
doro sensu modestior? Quis ad continendam iram
illo generosior? Quis ad cupiditatis explenda
‘desideria rigidior? Quis dicendi atque tacendi
orportunius momenta observabat, ac cujusvis rei
facienda: tempus pernoseebat? ut neque quietem
silentiumque contemneret, neque propter animi
mollitiem, abjectumque ac demissum spiritum,
pore, disciplinam adeptum esse; qua tamen tanta
in co esset, ut mnulationem omnem excederet,
cum soleat, qua sic brevi quis scientia imbuitur,
delunctoria ac imperteetior esse.