PG 117, col. 669
καὶ χυμῶν ἰδὲάις ἐπιεικῶς περιϐρίθουσα ¹⁷, εὕϐοτός
τε καὶ εὔμηλος), δέον τάξ ἐπισκήψεις τοῦ στρατηγοῦ,
ὦς τὸ εἰκὸς, διατηρεῖν, οἱ δὲ παρά φαῦλον θέμενοι
καὶπολλά χαίρειν ταύταις εἰπόντες, ἐπὶ ῥᾳστώνην
ἀπέκλιναν καὶ τρυφήν. Τούτων οἱ βάρϐαροι, τοῖς
ἐπικαιροτάτοις καί ἀμφιλαφέσι τῶν ὀρῶν έλλοχῶντες,
τὸ ἀκόλαστον τεθεαμένοι καὶ ἀφύλακτον, τῶν δρυμῶν
καὶ χηραμῶν ὑπεκδύντες καὶ ές φάλαγγα παραταξά-
μενοι καὶ συνασπίσαντες, κατ’ αὐτῶν ἐχώρουν. Οἱ δὲ,
καίπερ ἀκροσφαλεῖς τῇ μέθῃ τελοῦντες καὶ ἀκροχάλι-
κες, ὅμως τοῖς βαρϐάροις ἀντεπῄεσαν καὶ ρωμαλέως
ἀντικαθίσταντο. Ἀρτι δὲ τοῦ στρατηγοῦ Παστιλᾶ
εὐρώστως διαγωνιζομένου, καὶ τήν τῶν βαρϐάρων Β
διακόπτοντος φάλαγγα, ὅ ἵππος, εἰς ’ὀν έπῶχεῖτο,
βέλεσι καὶ δορατίοις τὰ στέρνα τυπεὶς, ὀκλάσας
διαπεφωνήκει (23) . Ὀ δὲ Ιιαστιλᾶς εὐπετῶς τοῦ
ἵππου ἀναθορὼν, μέχρι μέν τινος τῷ φασγάνῳ τοὺς
ἐπιόντας ἠμύνετο, καὶ πολὺν τῶν βαρϐάρων φόνον
εἷ’ργάσατο. Ἐπεὶ δὶ ἕξαιμός τε καὶ καταϐελὴς ἐγε-
γόνει, λειποθυμήσας παρὰ τὸ μεταίχμιον ἔπεσε.
Τούτου πεσόντος εἷς φυγὴν οἱ Ῥωμαῖοι ἀπέκλιναν,
καὶπρὸς τῶν βαρϐάρων δίκην βοσκημάτων ἐναπε-
σφάττοντο, ὥς ix τῆς εἰρημένης σπείρας όλιγοστοὺς
ἀνασεσῶσθαι εἰς τὸ στρατόπεδον. Τοῦτο τὸ πάθος ὁ
Νικηφόρος Φωκᾶς αἰσθόμενος καὶπολλὰ τῆς ἀϐου-
λίας καὶ ῥᾳθυμίας τοὺς πεσόντας μεμψάμενος, ἔτι
τε τὸ παλίντροπον κατευλαϐηθεὶς τῆς τύχης καὶ
ἄστατον, ἔγνω μηκέτι διαμέλλειν καὶ τὸν καιρὸν καταστρίϐειν, κάντεῦθεν ἅῗειαν ένιέναι τοῖς βαρϐάροις, έγέδρας
καὶ λόχους τίθεσθαι, καὶ εἷς φάλαγγα συστάδην ἀντικαθίστασθαιο ἀλλά παντὶ σθένει καὶ πάσαις μηχαναῖς δια-
νύττειν τὸν πόλεμον.
ε’. Οὕτω διαλόοντι ¹⁵ τούτῳ καὶ γνωματεύοντι (24)
(ἦν γάρ ἀγχίνους τε καὶ δραστήριος, ἐννοῆσαί τε τὸ
ξυνοῖσον καὶ είς πέρας ἀγαγεῖν πάντων, ὥν ἴσμεν,
ἐπηϐολώτατος, σώφρων τε καὶ μή εἷ’κων ἡδοναῖς·
καὶ προσέτι δεινὸς τοὺς καιροὺς καὶ τὰ πράγματα
ιτ Vide infra, 36. Β, Η. Α. η Fort. δὴ ἀλύοντι.
(23) Διαφωνέω alii jam observaverunt, ex usu
Hellenistico significare ultimam vocem emitto hoc
est exanimor pereo. Suidas 1.563, C. Mangey ad
Phil. De ebriet. Ι. 375, E. Adhibetur ea significa-
tione prmcipue perfecto et plusquam perieCto : ve:
lut aphdyxig. num._ 3i, 49. Οὐ ,διαπεφώνηκεν ἀπ’
αὐτῶν οὐδὲ εἷς. Quod imitatur Philo De' temulent.
200, Β et C. ltem Scholiasta ad S. Joannis Climaci
Scalam Paradis. 19, C. aliquot simplices homines
incredibiliter jejunantesf καὶ ἀδιακρίτως βίᾳ εαυ-
lncredlmlller sejunantes, και αοιακριτως βίᾳ εαυ-
τοὺς ζικδόντεεΔ ιαπεφωνήκασιν ._ succubuerunt _. Et
Aysytus in Hippiatigcis 256,.(1. de equ0,A1.c‘iy§uvov
οῦν ἕξει διαφωνῆσαι. Non paucitamen eruditi lapsi
sunt in hoc verbo interpretando. Yelut apudPlii-
lon. De nomin. 1‘mut'at. 322,, Πόλεμος, ’ἐν ᾦτῶν
διαγωνισαυένων διεφώνησεχ οὐδεὶς ἀλλ’ ἄτρωτος καὶ
σῷος ἐπανῆλθεχγθςροι· ut Petrus Morellusprecteje-
te'rit, in quo dimicantium nemo discors fuit. E_t haec
Apsvrti in Hippiatr. 260,_B._ Διαφωνεῖ δὲ ῥᾳδίως
Ruellius in Medicina veterinar. 101. B. qua-
propter facile despondet ani-mum. Atque tantumnon
τε καὶ εὔμηλος), δέον τάξ ἐπισκήψεις τοῦ στρατηγοῦ,
ὦς τὸ εἰκὸς, διατηρεῖν, οἱ δὲ παρά φαῦλον θέμενοι
καὶπολλά χαίρειν ταύταις εἰπόντες, ἐπὶ ῥᾳστώνην
ἀπέκλιναν καὶ τρυφήν. Τούτων οἱ βάρϐαροι, τοῖς
ἐπικαιροτάτοις καί ἀμφιλαφέσι τῶν ὀρῶν έλλοχῶντες,
τὸ ἀκόλαστον τεθεαμένοι καὶ ἀφύλακτον, τῶν δρυμῶν
καὶ χηραμῶν ὑπεκδύντες καὶ ές φάλαγγα παραταξά-
μενοι καὶ συνασπίσαντες, κατ’ αὐτῶν ἐχώρουν. Οἱ δὲ,
καίπερ ἀκροσφαλεῖς τῇ μέθῃ τελοῦντες καὶ ἀκροχάλι-
κες, ὅμως τοῖς βαρϐάροις ἀντεπῄεσαν καὶ ρωμαλέως
ἀντικαθίσταντο. Ἀρτι δὲ τοῦ στρατηγοῦ Παστιλᾶ
εὐρώστως διαγωνιζομένου, καὶ τήν τῶν βαρϐάρων Β
διακόπτοντος φάλαγγα, ὅ ἵππος, εἰς ’ὀν έπῶχεῖτο,
βέλεσι καὶ δορατίοις τὰ στέρνα τυπεὶς, ὀκλάσας
διαπεφωνήκει (23) . Ὀ δὲ Ιιαστιλᾶς εὐπετῶς τοῦ
ἵππου ἀναθορὼν, μέχρι μέν τινος τῷ φασγάνῳ τοὺς
ἐπιόντας ἠμύνετο, καὶ πολὺν τῶν βαρϐάρων φόνον
εἷ’ργάσατο. Ἐπεὶ δὶ ἕξαιμός τε καὶ καταϐελὴς ἐγε-
γόνει, λειποθυμήσας παρὰ τὸ μεταίχμιον ἔπεσε.
Τούτου πεσόντος εἷς φυγὴν οἱ Ῥωμαῖοι ἀπέκλιναν,
καὶπρὸς τῶν βαρϐάρων δίκην βοσκημάτων ἐναπε-
σφάττοντο, ὥς ix τῆς εἰρημένης σπείρας όλιγοστοὺς
ἀνασεσῶσθαι εἰς τὸ στρατόπεδον. Τοῦτο τὸ πάθος ὁ
Νικηφόρος Φωκᾶς αἰσθόμενος καὶπολλὰ τῆς ἀϐου-
λίας καὶ ῥᾳθυμίας τοὺς πεσόντας μεμψάμενος, ἔτι
τε τὸ παλίντροπον κατευλαϐηθεὶς τῆς τύχης καὶ
ἄστατον, ἔγνω μηκέτι διαμέλλειν καὶ τὸν καιρὸν καταστρίϐειν, κάντεῦθεν ἅῗειαν ένιέναι τοῖς βαρϐάροις, έγέδρας
καὶ λόχους τίθεσθαι, καὶ εἷς φάλαγγα συστάδην ἀντικαθίστασθαιο ἀλλά παντὶ σθένει καὶ πάσαις μηχαναῖς δια-
νύττειν τὸν πόλεμον.
ε’. Οὕτω διαλόοντι ¹⁵ τούτῳ καὶ γνωματεύοντι (24)
(ἦν γάρ ἀγχίνους τε καὶ δραστήριος, ἐννοῆσαί τε τὸ
ξυνοῖσον καὶ είς πέρας ἀγαγεῖν πάντων, ὥν ἴσμεν,
ἐπηϐολώτατος, σώφρων τε καὶ μή εἷ’κων ἡδοναῖς·
καὶ προσέτι δεινὸς τοὺς καιροὺς καὶ τὰ πράγματα
ιτ Vide infra, 36. Β, Η. Α. η Fort. δὴ ἀλύοντι.
(23) Διαφωνέω alii jam observaverunt, ex usu
Hellenistico significare ultimam vocem emitto hoc
est exanimor pereo. Suidas 1.563, C. Mangey ad
Phil. De ebriet. Ι. 375, E. Adhibetur ea significa-
tione prmcipue perfecto et plusquam perieCto : ve:
lut aphdyxig. num._ 3i, 49. Οὐ ,διαπεφώνηκεν ἀπ’
αὐτῶν οὐδὲ εἷς. Quod imitatur Philo De' temulent.
200, Β et C. ltem Scholiasta ad S. Joannis Climaci
Scalam Paradis. 19, C. aliquot simplices homines
incredibiliter jejunantesf καὶ ἀδιακρίτως βίᾳ εαυ-
lncredlmlller sejunantes, και αοιακριτως βίᾳ εαυ-
τοὺς ζικδόντεεΔ ιαπεφωνήκασιν ._ succubuerunt _. Et
Aysytus in Hippiatigcis 256,.(1. de equ0,A1.c‘iy§uvov
οῦν ἕξει διαφωνῆσαι. Non paucitamen eruditi lapsi
sunt in hoc verbo interpretando. Yelut apudPlii-
lon. De nomin. 1‘mut'at. 322,, Πόλεμος, ’ἐν ᾦτῶν
διαγωνισαυένων διεφώνησεχ οὐδεὶς ἀλλ’ ἄτρωτος καὶ
σῷος ἐπανῆλθεχγθςροι· ut Petrus Morellusprecteje-
te'rit, in quo dimicantium nemo discors fuit. E_t haec
Apsvrti in Hippiatr. 260,_B._ Διαφωνεῖ δὲ ῥᾳδίως
Ruellius in Medicina veterinar. 101. B. qua-
propter facile despondet ani-mum. Atque tantumnon