PG 120, col. 1205
Νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι, καὶ ἀνεκάθισεν 6
νεκρὸς, καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ
μητρὶ αὐτοῦ. ι ’0 μεγαλουργὸς Θεὸς καὶ Δεσπότης
καὶ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς θαῦμα μέγα-τε-
ρατουργετ, καὶ ζωοποιεῖ ἡ ζωὴ, καὶ ἀνιστᾷ ἠ ἀνά
στασις, καὶ νεκρὸν ἐγείρει πρὸς (11) ταφὴν ἀπαγό-
μενον, καὶ ἀπὸ τοῦ θαύματος τούτου πιστοῦται καὶ
πληροφορεῖ τὴν προσδοκωμένην κοινὴν ἀνάστασιν
καὶ καθολικὴν ἔγερσιν τῶν νεκρῶν, καὶ τὴν αῦτοῦ
ζωηφόρον ,καὶ θείαν ἀνάστασιν προδεικνύει, καὶ την
δι’ αῦτῆς λύτρωσιν καὶ ἐλευθερίαν ἡμῶν ὕπεμφαί-
νει καὶ σωτηρίαν, καὶ ζωὴν τὴν αἰώνιον, Ὦς γὰρ
ἤγγισε, φησὶ, τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, ἰδοὺ ἀνὴρ ἐξ-
εκομίζετο τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αῦτοῦ.
Ηγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως Να³ιν 6 Χριστὸς καί
Θεὸς ἡμῶν, ἡ πύλη τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀθανασίας,
καὶ τὸν θρῆνον ἐκέλευσεν ὀ ζωπδότης συστέλλεσθαι.
Ἐκράτησε γὰρ τὴν κλίνην τοῦ τεθνηκότος ἀπαντή-
σας 6 Δεσπότης, καὶ τῇ μητρὶ τοῦ κειμένου εἷπε,
hii} κλαῖε, ὦ γύναι ἀλλὰ δὸς ἡσυχίαν τῷ πένθει.
Ἐγὼ γάρ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. Παῦσαι τοί-
νυν τῶν ὀδυρμῶν, παῦσαι τῶν θρήνων, καὶ στῆσον
τά δάκρυα ⁸ λυθήσεται γάρ σου τέῦν δακρύων ἡ πρό-
φασις, καὶ μεταϐληθήσεται τὸ πένθος σου εἰς χαράν.
Καὶ προσελθὼν ἥψατο τῶς σοροῦ, καὶ ἔστησαν οἱ
βαστάζλντες ἐκπλῖηττόμενοι xui ’διαποροῦντες Τίς
ἐστιν οὗτος. καὶ ἐπὶ τίνι σκοπῴ ἥψατο τῆς σοροῦς
Ὠς δὲ περιμένοντες ἦσαν μετὰ θάμϐους, πολλοῦς
καὶ ἰδεῖν προσεδόκων τὸ συμϐησόμενον, ἐφώνησε
τὸν νεκρὸν 6 Χριστὸς, καὶ sine“ Σοὶ λέγω, νεανίσκε,
ἐγέρθητι, καὶ οὕτω λόγῳ καὶ’ ἁφῇ τὸν νεκρὸν ἐξ·
ανέστησε, καὶ ἐλάλει ἐνώπιον πάντων. Δυνάμενος
δὲ λόγῳ μόνῳ ποιῆσαι τὸ θαῦμα 6 Χριστὸς, ὅμως
ἅπτεται τῆς κλίνης (12) διὰ τὸ, ἵνα μάθωμεν, ὅτι
16 σῶμα Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, σῶμά ἐστι ζωῆς
καὶ ἀθανασίας ⁶ καὶ ὅτι αῦτὸς ἐστιν 6 καταρχὰς χερ-
σὶν ἀχράντοις (13) θεουργικῶς διαπλάσας τὸν ἄνθρω-
πον, καὶ τῷ θειῳ, καὶ νοερῷ ἐμφυσήματι ψυχώσας
ταὶ ζωώσας αὐτόν · καὶ ὅτι αῦτὸς πάλιν ὕστερον διὰ
σάλπιγγος τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν μέλλει ἀναστῆσαι
καὶ ἐγεῖραι καὶ ἀποδοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα
αῦτοῦ. Κριτής γάρ ἐστι ζώντων καὶ νεκρῶν, καὶ
αῦτὸς ἐστιν ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια, εὖ δεηθήσονται
τοῦ χειραγωγοῦντος oi ἀκολουθοῦντες αὐτῷ, Ei δὲ
καὶ ἀλήθεια, οῦ ψεῦδος, τὰ λεγόμενα, καὶ μακάριοι
oi 10610 πιστεύοντες · εἶ δὲ καὶ ζωὴ, κᾶν ἀποθᾶ-
νωσι, ζήσονται οἱ πληροῦντες τὰς ἀγίας, αὐτοῦ ἐν-
τολὰς, καθὼς πάλιν ἀλλαχοῦ λέγει ⁸ α (Ο πιστεύων
εἷς ἐμὲ, κᾶν ἀποθάνῃ, ζήσεται. Καὶ, ἐάν τις τὸν
ἐμὸν λόγον τηρήσῃ, θάνατον οὗ μὴ θεωρήσῃ εἰς
(10) ‹ '0 Ἰησοῦς. › Apud Lucam ὁ Κύριος. Mox
ἐπί αῦτῇ, et ἀνεκάθισεν.
(Η) να Πρὸς τειξρήν. n Paulo ante, πρὸς τάφον.
(1 2)« Διά τὸ. ι Haec abesse poterant. Fortasse scri -
νεκρὸς, καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ
μητρὶ αὐτοῦ. ι ’0 μεγαλουργὸς Θεὸς καὶ Δεσπότης
καὶ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς θαῦμα μέγα-τε-
ρατουργετ, καὶ ζωοποιεῖ ἡ ζωὴ, καὶ ἀνιστᾷ ἠ ἀνά
στασις, καὶ νεκρὸν ἐγείρει πρὸς (11) ταφὴν ἀπαγό-
μενον, καὶ ἀπὸ τοῦ θαύματος τούτου πιστοῦται καὶ
πληροφορεῖ τὴν προσδοκωμένην κοινὴν ἀνάστασιν
καὶ καθολικὴν ἔγερσιν τῶν νεκρῶν, καὶ τὴν αῦτοῦ
ζωηφόρον ,καὶ θείαν ἀνάστασιν προδεικνύει, καὶ την
δι’ αῦτῆς λύτρωσιν καὶ ἐλευθερίαν ἡμῶν ὕπεμφαί-
νει καὶ σωτηρίαν, καὶ ζωὴν τὴν αἰώνιον, Ὦς γὰρ
ἤγγισε, φησὶ, τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, ἰδοὺ ἀνὴρ ἐξ-
εκομίζετο τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αῦτοῦ.
Ηγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως Να³ιν 6 Χριστὸς καί
Θεὸς ἡμῶν, ἡ πύλη τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀθανασίας,
καὶ τὸν θρῆνον ἐκέλευσεν ὀ ζωπδότης συστέλλεσθαι.
Ἐκράτησε γὰρ τὴν κλίνην τοῦ τεθνηκότος ἀπαντή-
σας 6 Δεσπότης, καὶ τῇ μητρὶ τοῦ κειμένου εἷπε,
hii} κλαῖε, ὦ γύναι ἀλλὰ δὸς ἡσυχίαν τῷ πένθει.
Ἐγὼ γάρ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. Παῦσαι τοί-
νυν τῶν ὀδυρμῶν, παῦσαι τῶν θρήνων, καὶ στῆσον
τά δάκρυα ⁸ λυθήσεται γάρ σου τέῦν δακρύων ἡ πρό-
φασις, καὶ μεταϐληθήσεται τὸ πένθος σου εἰς χαράν.
Καὶ προσελθὼν ἥψατο τῶς σοροῦ, καὶ ἔστησαν οἱ
βαστάζλντες ἐκπλῖηττόμενοι xui ’διαποροῦντες Τίς
ἐστιν οὗτος. καὶ ἐπὶ τίνι σκοπῴ ἥψατο τῆς σοροῦς
Ὠς δὲ περιμένοντες ἦσαν μετὰ θάμϐους, πολλοῦς
καὶ ἰδεῖν προσεδόκων τὸ συμϐησόμενον, ἐφώνησε
τὸν νεκρὸν 6 Χριστὸς, καὶ sine“ Σοὶ λέγω, νεανίσκε,
ἐγέρθητι, καὶ οὕτω λόγῳ καὶ’ ἁφῇ τὸν νεκρὸν ἐξ·
ανέστησε, καὶ ἐλάλει ἐνώπιον πάντων. Δυνάμενος
δὲ λόγῳ μόνῳ ποιῆσαι τὸ θαῦμα 6 Χριστὸς, ὅμως
ἅπτεται τῆς κλίνης (12) διὰ τὸ, ἵνα μάθωμεν, ὅτι
16 σῶμα Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, σῶμά ἐστι ζωῆς
καὶ ἀθανασίας ⁶ καὶ ὅτι αῦτὸς ἐστιν 6 καταρχὰς χερ-
σὶν ἀχράντοις (13) θεουργικῶς διαπλάσας τὸν ἄνθρω-
πον, καὶ τῷ θειῳ, καὶ νοερῷ ἐμφυσήματι ψυχώσας
ταὶ ζωώσας αὐτόν · καὶ ὅτι αῦτὸς πάλιν ὕστερον διὰ
σάλπιγγος τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν μέλλει ἀναστῆσαι
καὶ ἐγεῖραι καὶ ἀποδοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα
αῦτοῦ. Κριτής γάρ ἐστι ζώντων καὶ νεκρῶν, καὶ
αῦτὸς ἐστιν ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια, εὖ δεηθήσονται
τοῦ χειραγωγοῦντος oi ἀκολουθοῦντες αὐτῷ, Ei δὲ
καὶ ἀλήθεια, οῦ ψεῦδος, τὰ λεγόμενα, καὶ μακάριοι
oi 10610 πιστεύοντες · εἶ δὲ καὶ ζωὴ, κᾶν ἀποθᾶ-
νωσι, ζήσονται οἱ πληροῦντες τὰς ἀγίας, αὐτοῦ ἐν-
τολὰς, καθὼς πάλιν ἀλλαχοῦ λέγει ⁸ α (Ο πιστεύων
εἷς ἐμὲ, κᾶν ἀποθάνῃ, ζήσεται. Καὶ, ἐάν τις τὸν
ἐμὸν λόγον τηρήσῃ, θάνατον οὗ μὴ θεωρήσῃ εἰς
(10) ‹ '0 Ἰησοῦς. › Apud Lucam ὁ Κύριος. Mox
ἐπί αῦτῇ, et ἀνεκάθισεν.
(Η) να Πρὸς τειξρήν. n Paulo ante, πρὸς τάφον.
(1 2)« Διά τὸ. ι Haec abesse poterant. Fortasse scri -