PG 120, col. 20
κρῖσεσιν αὐτοῦ, καὶ τῶν Γραφῶν συνεχεῖ ἀνα-
γνώσει, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς πρὸς τοὺς διδασ-
κάλους ἐρωτήσεσιν’ ὥστε θαυμάζειν αὖτοὺς, πόθεν
τῷ τοιούτῷ βρέφει τὰς Γραφὰς ἐρει›νῖᾲν³ καὶ ἐπερω-
τᾷν τὰ τοιαῦτα( Ἠγάπα γὰρ ἀεὶ ⁷’τῶν ἆγίων Πατέ-
ρων τοὺς Βίους, ἐκ νεότητος αὐτοῦ, Ἀντωνίου φημὶ
δὴ, Σάϐϐα τε καὶ (Ιλαρίωνος καὶ ντῷν λοιπῶν τῶν
γεγραμμένων ἐν τῇ αυτ-ᾖ καθολικῇ Ἐκκλησίᾳ’ καὶ
μετά πολέου πόθου καὶ συνέσεως αὐτοὺς ἀεὶ διε-
ξῇρχετο. ”Οθεν καὶ αὐτῷ τὸ μισοπόνηρον εἶναι, καὶ
ιποστρέφεσθαι τὰς ἐν τοῖς οἴκοις τῶν ἀρχόντων διατριϐάς
μισεῖν τε καὶ ἆποϐδελύττεσθαι πᾶσαν περιεργίαν, καὶ
ἐξουθενετν τὰ λεγόμενα φυλακή, καὶ τοὺς λεγομένους
ἐξορκισμούς ⁸ καίτοι γε οὐδὲ τῶν τοιοῦτων ἀπορήσας
βίϐλων διὰ νοὸς ὀξύτητα καὶ σπουδὴν τὴν ἐν ἅπασι.
γ’. Μετ’ οὒ πολὺ γοῦν τῶν γονέων αὐτοῦ τὸν βίον
ιπολιπόντων, καὶ παρὰ τῆς ἀδελφῆς ἀνατρεφομένου,
ιαὶ εὐσεϐῶς ἐκπαιδευομένου ἦν γὰρ καὶ αὕτη φι-
ιόθεος πάνυ, εἰ καὶ τὸν του βίου ζυγὸν ὑπεισῆλθεψ
λλνίκα δὲ τῆς ἡλικίας τὸ ἄνθος αὖτῶ προσετέθη, οὐχ
ιπῆρχεν ὁ τῆς της νουθεσίας τὸν χαλινὸν ἐπιθεῖναι τῷ
»έῷ σπουδάζων, καὶ διὰ συνεχοῦς διδασκαλίας πρὸς
τὰ κρείττονα αὗτὸν ὁδηγήσων, οὗ τῶν ἐπισκόπων
τις, οὐχ ἱερέων, οὔθ’ ἡγουμένων ἥ μοναζόντων⁶
ιπάνιον γὰρ ἧν ἐν τοῖς χρόνοις ἐκείνοις ἐκεῖσε τὸ
;ῶν μοναχῶν σχῆμα · ἱνα ν μὴ λέγω⁷ ὅτι καὶ βδελυ-
ιτόν. Στοχασάμενος οὖν ὁ διάϐολος τὸ μέλλον ἐξ
τί)τοῦ ἀναφύεσθαι κέρδος³ καὶ ὡς ἀντίπαλος αὐτῷ
Joannis Clei notae.
accidisset, pictores, rem mirati, ex suisquempiam
in sacello’p'ernoctare jusserunt. Is vidit nocte illa
mulierem pulchritudine et majestate stupeiidam,
quae mandavitilli, utvisionem manifestaret. Poste-
r:o autem_ die invenerunt perfectam- imaginem.
Credunt Rossanenses, eamdem hodieque super-
esse _e_t celi _i_n ecclesia_metropolitana._ Ad illam
Dei Matri oblatus fuit Bartholomaeus, ut in ejus
Vitadicitur,credoque,de eadem hic sermonem esse.
(3) «mima Sirletus vertit incantationes; Can-
cat, iit apud Cangium in utroque Lexico‘ videre
est_._ Si recte ex _adjunctis conjicio, non de typis
quibusdam magicis aut tabulis' diabolicis, sed de
observationibus tabulisve astronomicis aut mathe-
maticis, quae tum temporis non solebant forte_sine
eliqua superstitione esse, hicloquitiir biograpbus.
Sane non amplius laudis inde S. Nilo accederet,
quod magiae operam__non dedisset, quam quod a
parricidiis sacrilegiisve abstinuerit. _At _non
eredo, biographum'sanctum, abbatem inde lau-
dare 'veluisse', quod a vitiis peccatisquehquee
in perditissimo 'quoque horrenda sunt, fuerit
immunis: fateor-tanien, qued sequitur E5091"
σμούς aliorum interpretationi faveref An ergo sae-
eulo decimo tam familiaresserant inter Graecos
divinationes, vana: observantiae artesque similes:
uljirgprgboAhoneri esset, iis non-studuisse?
(4; Similia forte legerat Batonius in versione
γνώσει, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς πρὸς τοὺς διδασ-
κάλους ἐρωτήσεσιν’ ὥστε θαυμάζειν αὖτοὺς, πόθεν
τῷ τοιούτῷ βρέφει τὰς Γραφὰς ἐρει›νῖᾲν³ καὶ ἐπερω-
τᾷν τὰ τοιαῦτα( Ἠγάπα γὰρ ἀεὶ ⁷’τῶν ἆγίων Πατέ-
ρων τοὺς Βίους, ἐκ νεότητος αὐτοῦ, Ἀντωνίου φημὶ
δὴ, Σάϐϐα τε καὶ (Ιλαρίωνος καὶ ντῷν λοιπῶν τῶν
γεγραμμένων ἐν τῇ αυτ-ᾖ καθολικῇ Ἐκκλησίᾳ’ καὶ
μετά πολέου πόθου καὶ συνέσεως αὐτοὺς ἀεὶ διε-
ξῇρχετο. ”Οθεν καὶ αὐτῷ τὸ μισοπόνηρον εἶναι, καὶ
ιποστρέφεσθαι τὰς ἐν τοῖς οἴκοις τῶν ἀρχόντων διατριϐάς
μισεῖν τε καὶ ἆποϐδελύττεσθαι πᾶσαν περιεργίαν, καὶ
ἐξουθενετν τὰ λεγόμενα φυλακή, καὶ τοὺς λεγομένους
ἐξορκισμούς ⁸ καίτοι γε οὐδὲ τῶν τοιοῦτων ἀπορήσας
βίϐλων διὰ νοὸς ὀξύτητα καὶ σπουδὴν τὴν ἐν ἅπασι.
γ’. Μετ’ οὒ πολὺ γοῦν τῶν γονέων αὐτοῦ τὸν βίον
ιπολιπόντων, καὶ παρὰ τῆς ἀδελφῆς ἀνατρεφομένου,
ιαὶ εὐσεϐῶς ἐκπαιδευομένου ἦν γὰρ καὶ αὕτη φι-
ιόθεος πάνυ, εἰ καὶ τὸν του βίου ζυγὸν ὑπεισῆλθεψ
λλνίκα δὲ τῆς ἡλικίας τὸ ἄνθος αὖτῶ προσετέθη, οὐχ
ιπῆρχεν ὁ τῆς της νουθεσίας τὸν χαλινὸν ἐπιθεῖναι τῷ
»έῷ σπουδάζων, καὶ διὰ συνεχοῦς διδασκαλίας πρὸς
τὰ κρείττονα αὗτὸν ὁδηγήσων, οὗ τῶν ἐπισκόπων
τις, οὐχ ἱερέων, οὔθ’ ἡγουμένων ἥ μοναζόντων⁶
ιπάνιον γὰρ ἧν ἐν τοῖς χρόνοις ἐκείνοις ἐκεῖσε τὸ
;ῶν μοναχῶν σχῆμα · ἱνα ν μὴ λέγω⁷ ὅτι καὶ βδελυ-
ιτόν. Στοχασάμενος οὖν ὁ διάϐολος τὸ μέλλον ἐξ
τί)τοῦ ἀναφύεσθαι κέρδος³ καὶ ὡς ἀντίπαλος αὐτῷ
Joannis Clei notae.
accidisset, pictores, rem mirati, ex suisquempiam
in sacello’p'ernoctare jusserunt. Is vidit nocte illa
mulierem pulchritudine et majestate stupeiidam,
quae mandavitilli, utvisionem manifestaret. Poste-
r:o autem_ die invenerunt perfectam- imaginem.
Credunt Rossanenses, eamdem hodieque super-
esse _e_t celi _i_n ecclesia_metropolitana._ Ad illam
Dei Matri oblatus fuit Bartholomaeus, ut in ejus
Vitadicitur,credoque,de eadem hic sermonem esse.
(3) «mima Sirletus vertit incantationes; Can-
cat, iit apud Cangium in utroque Lexico‘ videre
est_._ Si recte ex _adjunctis conjicio, non de typis
quibusdam magicis aut tabulis' diabolicis, sed de
observationibus tabulisve astronomicis aut mathe-
maticis, quae tum temporis non solebant forte_sine
eliqua superstitione esse, hicloquitiir biograpbus.
Sane non amplius laudis inde S. Nilo accederet,
quod magiae operam__non dedisset, quam quod a
parricidiis sacrilegiisve abstinuerit. _At _non
eredo, biographum'sanctum, abbatem inde lau-
dare 'veluisse', quod a vitiis peccatisquehquee
in perditissimo 'quoque horrenda sunt, fuerit
immunis: fateor-tanien, qued sequitur E5091"
σμούς aliorum interpretationi faveref An ergo sae-
eulo decimo tam familiaresserant inter Graecos
divinationes, vana: observantiae artesque similes:
uljirgprgboAhoneri esset, iis non-studuisse?
(4; Similia forte legerat Batonius in versione