PG 120, col. 21
τε καὶ ἐπιτηδειότητι. Διὸ οὔτ’ ἴσχυσεν ἀποδρᾶσαι
τὰς αὒτῶν πολυτρὺπους παγίδας· ἀλλα καθάπερ
Ξλαερος πληγεὶς εἷς τὸ ἧπαρ, θηρεύεται ὑπὸ μιᾶς
αὒτῶν. ὡραιότητι μὲν καὶ φύσεως κάλλει τὰς ἄλλας
ὖπερϐαλλοιῖισης, ἐκ γένους δὲ εὐτελους καὶ τοῦ τυ-
rist-.0; καταγομένης. Ζεύγνυται τοίνυν αὒτῇηκαὶ θῆλυ
τὸ πρώτως τεχθὲν παιδίονκὺπῆρξεν αὐτοῖς. Η δε τοῦ
Θεοῦ παντὲ-ρορος πρόνοια. καὶ πάνα πρὸξ τέλους
γινώσκουσας προϊδοῦσα τὴν μέλλουσαν δι’ αὐτοῦ
γενήσεσθαι τοῖς ἀνθρώποις μεγίστην ὠφέλειαν, καὶ ὅτ
πολλοὶ δι’ αὐτοῦ τῆς τῶν οὖρανῶν βασιλείας κληρονόμο
γενῆσονται, οὒκ εἴασεν αὐτὸν ἐν τῷ βορϐόρῴ τοῦ βίου
κυλῖεσθαι, ἆλλά πρῶτον μὲν ἐμφυτεύει ἐν τῇ καρδίᾳ
αὑτοῦ τοῦ θανάτου μνὴμοην ἀνέκλειπτον καὶ τήν-τῶν μελλόντων κολαστηρίων ἀτελεύτητον βάσανον. ’Ἔπειτα δὲ
τρέχῃ μεγίστῃ, καὶ πυρετῷ σφοδροτατῷ ἀεννάως παλαίειν αὐτὸν συνεχώρει, ὡςίπροϐλέπειν καθ’ ἡμέραν πρὸ ὀφθαλμῶν
αἶτοῦ τὸν ἅρπαγα θάνατον,
δ’. Ἐν ίμιᾷ γοῦν τῶν ἡμερῶν μηδὲν εἰρηκὼς,
μηδὲ θαῤῥὴσας τὸ μυστὴριον ἆνθρώπῷ τινι, πορεύε-
ται πρός τινας χρεωστοῦντας αυτῷ ποσὸν ἱκανὸν,
λέγων πρὸς αὖτοὺς* Ἀμπελῶνα κάλλιστον εὕρηκα,
καὶ ἔχω ἀνάγκην τοῦ ἀγοράσαι αυτόν. Λαϐὼν δὲ ἐξ
αὐτῶν ὅσον ἂν εὑρέθησαν ἔχοντες, τὸ λεῖπον κατα-
λείψας, ἔξεισι τῶν ἐκεῖσε τῇ νὸσῷ βαρέως κατατρυ-
χὸμενος, Συνείπετο δέ αὗτῷ καὶ μοναχός τις Γρη-
γάρεος τῷ ὀνόματι, ποδηγὲτης αὐτῷ τῆς πρὸς τὸ
μονιστῆριον ἆπαγούσης ὁδοῦ γενόμενος. Φθάσας δέ
τινα ποταμὸν, καὶ εἰσελθὼν τοῦ περάσαι αὐτὸν,
τέτε ἔγνω τὴν τοῦ Θεοῦ ὁδηγοῦσαν αὐτὸν ἀντίληψιν
βοηθοῦσαν αιῦτῷ, καὶ πρὸς τὸ οὶκεϊον ἄγουσαν
βούλημα, Τῆς γὰρ νόσου κατά τὸ μέσον τοῦ ποτα-
μοῦ, καθάπερ φορτῖον βαρὺ, ἀφαιρεθείσης ἀπὸ τῶν
ὤμων αὐτοῦ, προθόμως τοῦ λοιποῦ την ὁδὸν διήνυε,
καὶ τερπόμενος ἔψαλλεν α Ὀδὸν ἐντολῶν σου ἕδρα-
μον, Κύριε, ὅταν ἐπλάτυνας τήν καρδίαν μου. ) Κατ
τιλαὲὼν δὲ τὰ περὶ Μερκούριον μοναστήρια, καὶ
κ
¹ Psal. cxvm, 32.
Joannis Clei notae.
lletii, indeque, ni fallor, asserit, sanctum, matri-
tuonio junctum fuisse. Ambigua sane res est ; quae Β designatum.
tamen sequitur eum suis a'djunctis fuga contra-
rium mihi probabilius facit: reclamarent antece-
dentia et sententia praefecti de sancto in monaste-
riumflnon admittendo, qum videri posset in fu-
gam illam cadet-anisi rursus illi non obsequentes
mona(_l_i_i_sic nimis imp Audentes depingerentur.
(5) Ubinam, aut quod fuerint monasteria illa a
S.Meacurio appel'ata, invenire distincte non po-
tui-Marafiotus ’Cnhronini Calabria ί lib. ι, cap. :35,
tradit, monasterium S. Mercurii a S. Fantino
ibidem quondam abbate noominari,_nec longea
Palma castro ad oram maris Tyrrheni Regii-in
inter et Nicoteram sito, distar'e. Aliquae ibi
scribit omnia fere confusa sunt, et credibile est,
monasteria illa ab irrumpentibus ,χ et x1 saeculis
Earacenis excisa et deleta fuisse. Agresta in Vita
S. Basilii parte ν, cap. 5, prope ter'ram Parmen-
sem seu Palmensem monasterium Majus S. Mercurii
τὰς αὒτῶν πολυτρὺπους παγίδας· ἀλλα καθάπερ
Ξλαερος πληγεὶς εἷς τὸ ἧπαρ, θηρεύεται ὑπὸ μιᾶς
αὒτῶν. ὡραιότητι μὲν καὶ φύσεως κάλλει τὰς ἄλλας
ὖπερϐαλλοιῖισης, ἐκ γένους δὲ εὐτελους καὶ τοῦ τυ-
rist-.0; καταγομένης. Ζεύγνυται τοίνυν αὒτῇηκαὶ θῆλυ
τὸ πρώτως τεχθὲν παιδίονκὺπῆρξεν αὐτοῖς. Η δε τοῦ
Θεοῦ παντὲ-ρορος πρόνοια. καὶ πάνα πρὸξ τέλους
γινώσκουσας προϊδοῦσα τὴν μέλλουσαν δι’ αὐτοῦ
γενήσεσθαι τοῖς ἀνθρώποις μεγίστην ὠφέλειαν, καὶ ὅτ
πολλοὶ δι’ αὐτοῦ τῆς τῶν οὖρανῶν βασιλείας κληρονόμο
γενῆσονται, οὒκ εἴασεν αὐτὸν ἐν τῷ βορϐόρῴ τοῦ βίου
κυλῖεσθαι, ἆλλά πρῶτον μὲν ἐμφυτεύει ἐν τῇ καρδίᾳ
αὑτοῦ τοῦ θανάτου μνὴμοην ἀνέκλειπτον καὶ τήν-τῶν μελλόντων κολαστηρίων ἀτελεύτητον βάσανον. ’Ἔπειτα δὲ
τρέχῃ μεγίστῃ, καὶ πυρετῷ σφοδροτατῷ ἀεννάως παλαίειν αὐτὸν συνεχώρει, ὡςίπροϐλέπειν καθ’ ἡμέραν πρὸ ὀφθαλμῶν
αἶτοῦ τὸν ἅρπαγα θάνατον,
δ’. Ἐν ίμιᾷ γοῦν τῶν ἡμερῶν μηδὲν εἰρηκὼς,
μηδὲ θαῤῥὴσας τὸ μυστὴριον ἆνθρώπῷ τινι, πορεύε-
ται πρός τινας χρεωστοῦντας αυτῷ ποσὸν ἱκανὸν,
λέγων πρὸς αὖτοὺς* Ἀμπελῶνα κάλλιστον εὕρηκα,
καὶ ἔχω ἀνάγκην τοῦ ἀγοράσαι αυτόν. Λαϐὼν δὲ ἐξ
αὐτῶν ὅσον ἂν εὑρέθησαν ἔχοντες, τὸ λεῖπον κατα-
λείψας, ἔξεισι τῶν ἐκεῖσε τῇ νὸσῷ βαρέως κατατρυ-
χὸμενος, Συνείπετο δέ αὗτῷ καὶ μοναχός τις Γρη-
γάρεος τῷ ὀνόματι, ποδηγὲτης αὐτῷ τῆς πρὸς τὸ
μονιστῆριον ἆπαγούσης ὁδοῦ γενόμενος. Φθάσας δέ
τινα ποταμὸν, καὶ εἰσελθὼν τοῦ περάσαι αὐτὸν,
τέτε ἔγνω τὴν τοῦ Θεοῦ ὁδηγοῦσαν αὐτὸν ἀντίληψιν
βοηθοῦσαν αιῦτῷ, καὶ πρὸς τὸ οὶκεϊον ἄγουσαν
βούλημα, Τῆς γὰρ νόσου κατά τὸ μέσον τοῦ ποτα-
μοῦ, καθάπερ φορτῖον βαρὺ, ἀφαιρεθείσης ἀπὸ τῶν
ὤμων αὐτοῦ, προθόμως τοῦ λοιποῦ την ὁδὸν διήνυε,
καὶ τερπόμενος ἔψαλλεν α Ὀδὸν ἐντολῶν σου ἕδρα-
μον, Κύριε, ὅταν ἐπλάτυνας τήν καρδίαν μου. ) Κατ
τιλαὲὼν δὲ τὰ περὶ Μερκούριον μοναστήρια, καὶ
κ
¹ Psal. cxvm, 32.
Joannis Clei notae.
lletii, indeque, ni fallor, asserit, sanctum, matri-
tuonio junctum fuisse. Ambigua sane res est ; quae Β designatum.
tamen sequitur eum suis a'djunctis fuga contra-
rium mihi probabilius facit: reclamarent antece-
dentia et sententia praefecti de sancto in monaste-
riumflnon admittendo, qum videri posset in fu-
gam illam cadet-anisi rursus illi non obsequentes
mona(_l_i_i_sic nimis imp Audentes depingerentur.
(5) Ubinam, aut quod fuerint monasteria illa a
S.Meacurio appel'ata, invenire distincte non po-
tui-Marafiotus ’Cnhronini Calabria ί lib. ι, cap. :35,
tradit, monasterium S. Mercurii a S. Fantino
ibidem quondam abbate noominari,_nec longea
Palma castro ad oram maris Tyrrheni Regii-in
inter et Nicoteram sito, distar'e. Aliquae ibi
scribit omnia fere confusa sunt, et credibile est,
monasteria illa ab irrumpentibus ,χ et x1 saeculis
Earacenis excisa et deleta fuisse. Agresta in Vita
S. Basilii parte ν, cap. 5, prope ter'ram Parmen-
sem seu Palmensem monasterium Majus S. Mercurii