PG 120, col. 38
male, interpretatum theologi verba, atque haereti-
cumipse habuisset sensum : an vero meam, inquit,
voluit deprimere arrogantiam fastumque pluri-
mum. Dum haec secum cogitat, levi somno corri-
pitur. Interim, qui justorum omnium lapsus
observat in sacris eorum gressibus ad supplan-
tandum aut ponendum laqueum, cribrare volens
ethunc virum justum, apparet illi per somnum
duorum specie senum justa proceritate, dicen-
lium: Nos' sumus Petrus et Paulus: et'qnia te
vidimus in divinis dogmatibus laborantem: veni-
mus ad erudiendum te, docendumque omnem
veritatem. l’rotulerunt ergo illi locum quemdam,
quantum autDominicm precis amplecteretur oratio,
et discesserunt. Ille sese colligens, neque enim
dormiebat, applaudebat sibi quidem interim de im -
portuno viso et sententiam in ore habebat, licet,
quid per eam significaretur, non examinaret, idque
per totum nocturnarum precum spatium usque ad
illucescentem diem. Cum vero illucesseret, in
summa animi quiete perscrutaturus latentem vim
expositae sibi sententiae comperit, quod putabatur
mel, absinthium amarissimum et occultam theolo-
giam hzeresim esse manifesto pravissimam. Tunc
capuli-viringenii veloxque ad discernendum purum
ab adulterino, cognita nequissima fraude spirita-
lium hostium et immensa illa versutia, accurrit
ad crucem Salvatoris, prosternit se humi contrito
et humili corde petit deleri sibi ex intimo corde
nefariam illam et impuram scriptionem, quod
etiam continuo impetravit. Cum enim de loco illo
erexisset, nunquam ex illa hora potuit affari aut
revocare quidquam omnino in memoriam , quod ad
pravam illam allocutionem quoquo modo spectaret.
Accedit quoque ad magnum vitm sanctioris ope-
rarium et profunda usus inclinatione singula
enarrat.
13. At senex subridens prehensaque manu di-
xit: 10 Viriliter age, fili, viriliter age et confor-
tetur cor tuum et sustine daemonum tentationes,
ut conversus tu etiam confirmes in generatione tua
multorum animas, luxque fias et sal in mundo
errantibus. Novi equidem mentis perspicaciam et
se. monis gratiam, qua Deus te donavit, et scio,
te recte defendere mentem sancti doctoris, sed
quia timebam, ne magna de teipso elatus opinione
praeceps rueres, quod sape tui similibus velocitate
ingenii praastantibus evenire solet, satius duxi, te
contristandomeoblectari, quemadmodum Aposto-
lus docet Μ, quam Spiritum sanctum dete contri-
stari, si tumida existimatione superbiaque inflatus
corrueres. His aliisque pluribus ad eum usus verbis
et precatus ei optima quaeque, cum benedictioni-
cumipse habuisset sensum : an vero meam, inquit,
voluit deprimere arrogantiam fastumque pluri-
mum. Dum haec secum cogitat, levi somno corri-
pitur. Interim, qui justorum omnium lapsus
observat in sacris eorum gressibus ad supplan-
tandum aut ponendum laqueum, cribrare volens
ethunc virum justum, apparet illi per somnum
duorum specie senum justa proceritate, dicen-
lium: Nos' sumus Petrus et Paulus: et'qnia te
vidimus in divinis dogmatibus laborantem: veni-
mus ad erudiendum te, docendumque omnem
veritatem. l’rotulerunt ergo illi locum quemdam,
quantum autDominicm precis amplecteretur oratio,
et discesserunt. Ille sese colligens, neque enim
dormiebat, applaudebat sibi quidem interim de im -
portuno viso et sententiam in ore habebat, licet,
quid per eam significaretur, non examinaret, idque
per totum nocturnarum precum spatium usque ad
illucescentem diem. Cum vero illucesseret, in
summa animi quiete perscrutaturus latentem vim
expositae sibi sententiae comperit, quod putabatur
mel, absinthium amarissimum et occultam theolo-
giam hzeresim esse manifesto pravissimam. Tunc
capuli-viringenii veloxque ad discernendum purum
ab adulterino, cognita nequissima fraude spirita-
lium hostium et immensa illa versutia, accurrit
ad crucem Salvatoris, prosternit se humi contrito
et humili corde petit deleri sibi ex intimo corde
nefariam illam et impuram scriptionem, quod
etiam continuo impetravit. Cum enim de loco illo
erexisset, nunquam ex illa hora potuit affari aut
revocare quidquam omnino in memoriam , quod ad
pravam illam allocutionem quoquo modo spectaret.
Accedit quoque ad magnum vitm sanctioris ope-
rarium et profunda usus inclinatione singula
enarrat.
13. At senex subridens prehensaque manu di-
xit: 10 Viriliter age, fili, viriliter age et confor-
tetur cor tuum et sustine daemonum tentationes,
ut conversus tu etiam confirmes in generatione tua
multorum animas, luxque fias et sal in mundo
errantibus. Novi equidem mentis perspicaciam et
se. monis gratiam, qua Deus te donavit, et scio,
te recte defendere mentem sancti doctoris, sed
quia timebam, ne magna de teipso elatus opinione
praeceps rueres, quod sape tui similibus velocitate
ingenii praastantibus evenire solet, satius duxi, te
contristandomeoblectari, quemadmodum Aposto-
lus docet Μ, quam Spiritum sanctum dete contri-
stari, si tumida existimatione superbiaque inflatus
corrueres. His aliisque pluribus ad eum usus verbis
et precatus ei optima quaeque, cum benedictioni-